ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ

Τμήμα Δικαστηρίου Λεμεσού

Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Πρόεδρου

                                                                                                               Αρ. Αίτησης: Κ10/26

Μεταξύ:

SOPHIA TRADING LIMITED

Αιτητές

και

 

P. HARAKIS LIMITED

Καθ' ων η αίτηση

 

Αίτηση ημερομηνίας 24.8.2026

 

Ημερομηνία: 16.10.2026

Εμφανίσεις:

Για Αιτητές: κα Μ. Γιωρκάτζιη με κ. Α. Γιωρκάτζιη για ANDREAS GEORGHADJIS LLC

Για Καθ’ ης η αίτηση: κ. Σ. Μελινιώτης για ANDREAS L. NEOKLEOUS CHAMBERS LLC

 

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Η κυρίως Αίτηση, με τον  πιο πάνω τίτλο και αριθμό, καταχωρήθηκε στις 20.2.2026 και έχει ως αντικείμενο τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε ερήμην και σε βάρος των Αιτητών, στις 15.1.2026 (στην Αίτηση με αρ. Ε82/25) και που στο εξής θα αναφέρεται ως «η απόφαση».

 

Στο πλαίσιο της κυρίως Αίτησης, οι Αιτητές εξασφάλισαν στις 27.02.2026, μονομερώς, προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστάληκε η εκτέλεση της απόφασης.

Αφού καταχωρήθηκε ένσταση (στην διατήρηση του προσωρινού διατάγματος σε ισχύ) από την πλευρά των Καθ’ ων η αίτηση, εκδόθηκαν στις 4.6.2026 εκδόθηκαν από το Δικαστήριο οδηγίες αναφορικά με την εκδίκαση εκείνης της αίτησης, ως εξής:

“[...] 2. Καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εκ μέρους Αιτητών, εντός 15 ημερών. Καταχώριση απαντητικής ένορκης δήλωσης, εκ μέρους Καθ’ ων, εντός περαιτέρω 15 ημερών.

3. Δεν κρίνεται σκόπιμο να δοθεί άδεια για καταχώριση αιτήσεων αντεξέτασης.

Η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση, με γραπτές αγορεύσεις, στις 10/09/26 ώρα 10:00. Οι γραπτές αγορεύσεις να καταχωρηθούν 5 μέρες πριν. Το προσωρινό σε ισχύ.»

 

Η παρούσα αίτηση για παράταση χρόνου και/ή τροποποίηση χρονοδιαγράμματος, ημερ. 24.08.2026

Με την παρούσα αίτηση (στο εξής αναφερόμενη ως «η αίτηση»), οι Αιτητές υποβάλλουν αιτήματα για  την έκδοση

(α)       [Διατάγματος] του Δικαστηρίου για παράταση χρόνου 24 ωρών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος για την καταχώρηση Συμπληρωματικής Μαρτυρίας στα  πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 26/02/2026.

(β)       Εναλλακτικά, [διατάγματος] του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το Χρονοδιάγραμμα της Διαδικασίας που εξέδωσε το Δικαστήριο την 04/06/2026 στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 26/02/2026 έτσι ώστε η προθεσμία καταχώρησης Συμπληρωματικής Μαρτυρίας εκ μέρους των Αιτητών να επεκταθεί 24 ώρες από την έκδοση του διατάγματος.

(γ)        Οποιουδήποτε άλλου διατάγματος ή θεραπείας κρίνει το Δικαστήριο δίκαιη υπό τις περιστάσεις.

 

(δ)       Έξοδα και Φ.Π.Α.

 

Η αίτηση βασίζεται επί των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983, επί τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 (23/1983), επί των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 Μέρος 1, Μέρος 2 Καν.  8, Μέρος 3 Καν. 2, Μέρος 23 και ειδικότερα στον Καν. 3, 4 και 12, Μέρος 32 Καν. 15   και υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις της Παρασκευής Κτίστη, δικηγόρου (συνεργαζόμενης με το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές), στις οποίες  αναφέρει τα εξής:

 

Μετά την έκδοση των οδηγιών ημερομηνίας 4.6.2026 και εφόσον ο προτιθέμενος μάρτυρας (στη συμπληρωματική μαρτυρία των Αιτητών) απουσίαζε στο εξωτερικό, διαπιστώθηκε η αδυναμία συμμόρφωσης με την καθορισμένη προθεσμία.

 

Αποτάθηκαν στους αντιδίκους τους (μέσω του ηλεκτρονικού φακέλου της υπόθεσης), οι συνήγοροι των Αιτητών στις 19.6.2026, ζητώντας παράταση της προθεσμίας (για την καταχώρηση της συμπληρωματικής μαρτυρίας τους) κατά πέντε ημέρες.

 

Δεν ανταποκρίθηκαν οι Καθ’ ων η αίτηση και ακολούθησε ηλεκτρονική αλληλογραφία από τους συνηγόρους των Αιτητών  όπου ενημέρωναν τους Καθ’ ων η αίτηση για την πρόθεση τους να αιτηθούν παράταση χρόνου. Παράλληλα ζήτησαν τη συγκατάθεση των Καθ’ ων η αίτηση στο εν λόγω αίτημα, προκειμένου να εξοικονομηθούν χρόνος και έξοδα και να μην επηρεαστεί η προγραμματισμένη ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 26.2.2026 (για έκδοση του προσωρινού διατάγματος).

 

Τότε, μόνο, διατύπωσαν οι Καθ’ ων η αίτηση την ένσταση τους στην αιτούμενη παράταση χρόνου, με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η παρούσα αίτηση στις 24.8.2026.

 

Δεν υπήρχε πρόθεση από μέρους των Αιτητών για παρακώληση της διαδικασίας, ενώ η έγκριση του αιτήματος θα αποβεί προς όφελος της δικαιοσύνης. 

 

Με την δεύτερη ένορκη δήλωση της, η Π.Κ. ζητούσε μέσω αυτής τον ορισμό της παρούσας αίτησης σε επείγουσα βάση προκειμένου να μην επηρεαστεί η ημερομηνία ακρόασης του προσωρινού διατάγματος (δηλαδή η 10.9.2026).

 

 

Ένσταση Καθ’ ων η αίτηση:

Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης που καταχώρησαν την 21.09.2026,  οι Καθ’ ων η αίτηση, προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους ένστασης:

 

1. Η Αίτηση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου μετά την χωρίς άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου καταχώριση στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης της καλούμενης «συμπληρωματικής μαρτυρίας» εκ μέρους της Αιτήτριας την 31/8/2026.
2. Η Αίτηση είναι νομικά ελαττωματική και/ή δεν εδράζεται επί της ορθής και/ή πλήρους νομικής βάσης για την παροχή της αιτούμενης θεραπείας και ειδικότερα για την παράταση ήδη εκπνεύσασας προθεσμίας συμμόρφωσης με Διάταγμα και/ή Χρονοδιάγραμμα του Σεβαστού Δικαστηρίου.
3. Δεν υπάρχει επαρκής και προσήκουσα ένορκη μαρτυρία για τα ουσιώδη γεγονότα που καλείται το Δικαστήριο να δεχθεί προκειμένου να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της Αιτήτριας.
4. Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει καλό και/ή επαρκή λόγο που να δικαιολογεί τη μη συμμόρφωσή της με το δικαστικά καθορισθέν Χρονοδιάγραμμα και/ή την εκ των υστέρων παράταση της ήδη εκπνεύσασας προθεσμίας.
5. Η Αιτήτρια παρέλειψε να ενεργήσει με τη δέουσα επιμέλεια και ταχύτητα και/ή να αιτηθεί την τροποποίηση του δικαστικά καθορισθέντος Χρονοδιαγράμματος το συντομότερο δυνατόν μετά την επέλευση του επικαλούμενου λόγου και, όπου ήταν ευλόγως δυνατόν, πριν από την εκπνοή της σχετικής προθεσμίας.
6. Η υποστηρικτική Ένορκη Δήλωση δεν περιέχει το αναγκαίο και/ή επαρκές πραγματικό και μαρτυρικό υπόβαθρο που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Σεβαστού Δικαστηρίου υπέρ της Αιτήτριας και/ή την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας.
7. Η καθυστέρηση της Αιτήτριας είναι υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη και/ή ασύμβατη με την υποχρέωση συμμόρφωσης προς δικαστικά καθορισθείσες προθεσμίες, τη δέουσα διεξαγωγή της διαδικασίας και τη συνοπτική φύση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων.
8. Η παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας θα προκαλέσει ουσιώδη δικονομικό δυσμενή επηρεασμό και/ή αδικία στην Καθ’ ης, καθότι θα παρέχει στην Αιτήτρια τη δυνατότητα εκ των υστέρων συμπλήρωσης, ενίσχυσης και/ή αναδιαμόρφωσης της μαρτυρικής της υπόθεσης και/ή θεραπείας πλημμελειών, παραλείψεων και/ή κενών των Ενόρκων Δηλώσεων επί των οποίων εξασφαλίστηκε το μονομερές προσωρινό Διάταγμα Αναστολής, με αποτέλεσμα να αποδυναμώνονται, να ατονούν και/ή να εξουδετερώνονται ήδη νομίμως προβληθείσες ενστάσεις της Καθ’ ης στο πλαίσιο της Αίτησης Παραμερισμού αναφορικά με το κύρος και/ή την επάρκεια των εν λόγω Ενόρκων Δηλώσεων.
9. Η παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της διαδικασίας και/ή την ουσιώδη ανατροπή του ήδη καθορισθέντος από το Σεβαστό Δικαστήριο Χρονοδιαγράμματος για την ολοκλήρωση και ακρόαση της Αίτησης Αναστολής, κατά τρόπο αντίθετο προς την ταχεία και αποτελεσματική διεκπεραίωση της διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
10. Η αιτούμενη παράταση δεν δύναται να χρησιμοποιηθεί ως μέσο θεραπείας προηγούμενων δικονομικών και/ή μαρτυρικών πλημμελειών της Αιτήτριας ούτε κατά τρόπο που να ανατρέπει και/ή αλλοιώνει εκ των υστέρων τη δικονομική θέση και τα ήδη κεκτημένα δικονομικά δικαιώματα της Καθ’ ης.
11. Υπό το σύνολο των περιστάσεων, δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Σεβαστού Δικαστηρίου υπέρ της Αιτήτριας και η παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας θα ήταν αντίθετη προς τις αρχές της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, της δίκαιης διεξαγωγής της διαδικασίας, της ισότητας των διαδίκων και της ταχείας και αποτελεσματικής διεκπεραίωσης της διαδικασίας..

 

Βασίζουν την ένσταση τους οι Καθ’ ων η αίτηση «στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983, Ν. 23/1983, ως έχει τροποποιηθεί, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, ως έχουν τροποποιηθεί, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2023 και ειδικότερα στο Μέρος 1, Μέρος 2, Μέρος 3 Κανονισμούς 1(2)(α), 2 και 8, Μέρος 23 Κανονισμούς 3, 4 και 12 και Μέρος 32 Κανονισμό 15, στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου, στις γενικές αρχές της πολιτικής δικονομίας και της επιείκειας και στη σχετική νομολογία.»

 

Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ο Πάνος Ιωαννίδης, εκ των διευθυντών των Καθ’ ων η αίτηση, απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Π.Κ. και, υιοθετεί τους λόγους ένστασης.

 

Διαδικασία:

Το παρόν ζήτημα είναι καθαρά νομικό και επομένως το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση[1]. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές αγόρευσαν επί του νομικού αυτού ζητήματος, υποστηρίζοντας την έγκριση και απόρριψη της αίτησης, αντίστοιχα.

 

Νομική Πτυχή:

            Με δεδομένη την ανυπαρξία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό, αναφορικά με την παράταση προθεσμίας λήψης ενός διαβήματος, ενεργοποιείται στην παρούσα περίπτωση ο Κανονισμός 12(α)[2] και το Δικαστήριο θα εφαρμόσει τις σχετικές πρόνοιες των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. 

 

Στην παρούσα υπόθεση η οποία καταχωρήθηκε στο έτος 2026, τυγχάνουν εφαρμογής οι Νέοι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας. Το ζήτημα της παράτασης προθεσμιών διέπεται από τους κανονισμούς 1.2.(α) του Μέρους 3, οι οποίοι προνοούν τα κάτωθι:

 

«Κανονισμός 1.(2)(α) του Μέρους 3 των Κ.Π.Δ.

3.1. Οι γενικές εξουσίες του δικαστηρίου

[…]

(2) Εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στους παρόντες κανονισμούς, το δικαστήριο δύναται:

(α) να παρατείνει ή σμικρύνει προθεσμία συμμόρφωσης με οποιονδήποτε κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα (ακόμη και αν αίτηση για παράταση υποβάλλεται μετά τη λήξη της προθεσμίας συμμόρφωσης)·”

(Δική μου υπογράμμιση)

Η πιο πάνω αναφερόμενη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ασκείται πάντοτε σε συνδυασμό με το Μέρος 1 και ειδικά τον Κανονισμό 3.(1) αυτού:

 

«1.3. Εφαρμογή από το δικαστήριο του πρωταρχικού σκοπού

(1) Το δικαστήριο επιδιώκει την υλοποίηση τού πρωταρχικού σκοπού κατά:

(α) την άσκηση οποιασδήποτε εξουσίας παρέχεται σε αυτό από τους κανονισμούς· ή

(β) την ερμηνεία οποιουδήποτε κανονισμού, εκτός αν οποιαδήποτε νομοθεσία ή κανονισμός προβλέπει διαφορετικά.»

           

Ο Πρωταρχικός σκοπός δεν είναι, βεβαίως, άλλος από τον χειρισμό των υποθέσεων κατά τρόπο δίκαιο και με αναλογικό κόστος[3]. 

 

            Σχετική με το ζήτημα της παράτασης προθεσμίας και την υλοποίηση του πρωταρχικού σκοπού είναι η απόφαση στην υπόθεση Καντούνας ν. Ηλιάδης κ.ά., Πολ.Εφ. 54/2024, 18/10/2024, στην οποία  λέχθηκαν τα εξής:

«Επισημαίνουμε ότι με τη θέσπιση των νέων Κανονισμών, πέραν των ουσιαστικών διαδικαστικών αλλαγών, επιχειρείται μια αλλαγή κουλτούρας και φιλοσοφίας. Μιας κουλτούρας και φιλοσοφίας σύγχρονης και προοδευτικής που θα επιτρέπει στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του πρωταρχικού σκοπού, να διαχειρίζεται τις υποθέσεις με ευελιξία και πρακτικότητα προς εξυπηρέτηση του δικαίου και της δικαιοσύνης. Παράλληλα σκοπείται η απομάκρυνση από δυσλειτουργικές και αχρείαστες διαδικασίες που ενίοτε συνέτειναν σε καθυστερήσεις, αύξαναν  κατά τρόπο αχαλίνωτο τα έξοδα και τη δαπάνη της υπόθεσης και αντιστρατεύονταν την όλη προσπάθεια απονομής δικαιοσύνης. Ο πρωταρχικός σκοπός προάγει τη συμμετοχή στη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης και όχι τον αποκλεισμό απ' αυτήν, τηρουμένων βεβαίως της κατά κανόνα συμμόρφωσης με τεθείσες προθεσμίες, τύπους και προϋποθέσεις.

 

Στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη μας (α) πως η Αίτηση υποβλήθηκε νωρίς, προτού η έφεση οριστεί για προδικασία ή παρθεί οιονδήποτε διάβημα από πλευράς εφεσείοντος/καθ' ου η αίτηση, (β) ότι καμία κακοπιστία,  προσπάθεια παρέλκυσης της διαδικασίας ή υπονόμευσης της απονομής δικαιοσύνης αποδεικνύεται, συνάγεται ή υποβόσκει ως υποψία, από την παράλειψη καταχώρησης της Ειδοποίησης Εφεσίβλητου και/ή από την υποβολή της Αίτησης, (γ) καμία καθυστέρηση στην εκδίκαση της έφεσης θα επέλθει με την έγκριση της Αίτησης. Ούτε επηρεάζονται με οποιονδήποτε τρόπο τα νόμιμα δικαιώματα του εφεσείοντος/καθ' ου η αίτηση και (δ) η καταχώρηση Ειδοποίησης Εφεσίβλητου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσουν οι αιτητές να εμφανιστούν, να συμμετάσχουν και να υπερασπισθούν την έφεση - κρίνουμε, υπό τις περιστάσεις, ότι προάγεται ο πρωταρχικός σκοπός με την έκδοση διατάγματος ως η Αίτηση. Στο πλαίσιο τούτο, δεχόμαστε τη θέση των αιτητών ότι η μη έγκαιρη καταχώρηση της Ειδοποίησης Εφεσίβλητου οφείλεται σε καλόπιστη παραδρομή.»

 

Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο κατά την άσκηση αυτής της διακριτικής του ευχέρειας, εξετάστηκαν στην απόφαση στην υπόθεση Ε.Τ. ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Αντώνη Τσόκκου κ.α. ν. Παναγιώτη Τσόκκου κ.α., Αιτ. αρ. 3/23, 4/23 και 5/23 ημερομηνίας 01/12/2023, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω:

 

«Οποτεδήποτε εγείρεται ζήτημα παράτασης προθεσμίας που προβλέπεται από διαδικαστικό κανονισμό, η χορήγηση της επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.  Αυτή ασκείται δικαστικά με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, στις ιδιαίτερες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.  Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη, και που μπορεί να ιεραρχούνται με διαφορετική σειρά σπουδαιότητας κατά υπόθεση, είναι η δικαιολογία για τη μη συμμόρφωση με την προθεσμία, η ταχύτητα με την οποία κινείται ο διάδικος μετά που διαπιστώνει το σφάλμα του, οι συνέπειες στον αντίδικο και σειρά άλλων παραγόντων που δεν θα ήταν ορθό να επιχειρηθεί να καθοριστούν εξαντλητικά.»

 

Οι πρόνοιες των πιο πάνω κανονισμών δεν διαφέρουν από τις αντίστοιχες πρόνοιες των προηγούμενων Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Δ.57 θ.2).  Είναι η άποψη μου ότι οι νομικές αρχές, όπως έχουν εδραιωθεί μέσω της νομολογίας που ασχολήθηκε με το ζήτημα αυτό, στα πλαίσια των προηγούμενων θεσμών[4], τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση (υπό την προϋπόθεση πάντοτε της υλοποίησης του πρωταρχικού σκοπού).

 

Οι αρχές:

1. Η παράταση προθεσμίας, αποτελεί ζήτημα διακριτικής ευχέρειας και ασκείται δικαστικά, λαμβανομένων υπόψη όλων των ουσιωδών περιστατικών της υπόθεσης. Σε αυτά πρωτεύουσα θέση κατέχει η ύπαρξη, ή όχι, ικανοποιητικής δικαιολογίας για την παράλειψη της τήρησης της σχετικής προθεσμίας.   

2. Οι προθεσμίες πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά και η τήρηση τους εξυπηρετεί άμεσα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης.

3. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί αποκλειστικό οδηγό για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση της προθεσμίας. 4. Για τον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης σταθμίζονται, αφενός, οι συνέπειες της παρεκτροπής από τα θέσμια, τα επακόλουθα τους στα δικαιώματα του αντιδίκου και, αφετέρου, οι συνέπειες άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα των Αιτητών.

5. Νοείται ότι το βάρος της ικανοποίησης του Δικαστηρίου ότι η παράταση χρόνου που ζητείται είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης βρίσκεται στους ώμους των Αιτητών.

 

Από τα όσα αναφέρονται στο White Book 2024, Volume 1, Section A, φαίνεται να διαφοροποιείται η αντιμετώπιση του ζητήματος, αναλόγως του χρόνου υποβολής του αιτήματος για παράταση της προθεσμίας, δηλαδή εάν αυτό το αίτημα υποβάλλεται πριν ή μετά  την πάροδο της προθεσμίας.  

 

Συγκεκριμένα, η βασική αρχή υπαγορεύει πως  το Δικαστήριο δεν πρέπει να αρνείται την χορήγηση μιας λογικής επέκτασης της προθεσμίας (η οποία δεν επηρεάζει την ημερομηνία ακρόασης ή με άλλο τρόπο την διαδικασία), εφόσον το αίτημα υποβληθεί πριν την εκπνοή της προθεσμίας.  Όταν όμως παρέλθει η προθεσμία, το αίτημα αντιμετωπίζεται ως αίτημα απαλλαγής από κυρώσεις[5].

 

Σε αυτήν την περίπτωση, εξετάζεται αρχικά η σοβαρότητα της παράλειψης συμμόρφωσης και εάν η παράλειψη κρίνεται ως μη σημαντική δεν εξετάζονται άλλοι παράγοντες. Στην αντίθετη περίπτωση, το δικαστήριο αναζητεί τους λόγους της παράλειψης συμμόρφωσης και αξιολογεί όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, προκειμένου να ασκήσει δίκαια τη διακριτική του ευχέρεια.

 

Σημειώνεται επίσης στο White Book (πιο πάνω)[6] η σημασία της επιβολής κυρώσεων στους διαδίκους που αναιτιολόγητα ενίστανται σε ένα τέτοιο αίτημα.

 

Από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, διαπιστώνω τα εξής:

Η προθεσμία της οποίας ζητείται η παράταση αφορά το χρονοδιάγραμμα της ακρόασης της ενδιάμεσης αίτησης. Αυτό εκδόθηκε στις 04.06.2026 και παρατίθεται στη σελίδα 2, πιο πάνω.

 

Επομένως,  η προθεσμία για την καταχώρηση συμπληρωματικής μαρτυρίας από τους Αιτητές, εξέπνεε στις 21.06.2026. Οι Αιτητές όταν διαπίστωσαν την αδυναμία συμμόρφωσής τους, ενημέρωσαν το φάκελο της υπόθεσης, υποβάλλοντας στις 19.06.2026 (μέσω της «επικοινωνίας» αίτημα για παράταση της σχετικής προθεσμίας).

 

Στην διάρκεια της ακρόασης της παρούσας Αίτησης η συνήγορος των Αιτητών ανέφερε ότι χρησιμοποιήθηκε αυτός ο τρόπος επικοινωνίας του αιτήματος τους στους αντιδίκους, διότι το ζήτημα ήταν τυπικό και ανέμεναν ότι θα τοποθετείτο θετικά ο αντίδικος τους, έστω μέσω της «επικοινωνίας» στον ηλεκτρονικό φάκελο (και δεν θα δινόταν συνέχεια στο ζήτημα αυτό).

 

Δεν αποκρίθηκαν όμως οι Καθ’ ων η αίτηση στην «επικοινωνία», ενώ στην σχετική αλληλογραφία που ακολούθησε, ημερ. 13.07.2026, απάντησαν αρνητικά απορρίπτοντας το αίτημα για παράταση χρόνου. Προώθησαν στην συνέχεια οι Αιτητές το αίτημα τους,  με την παρούσα αίτηση.  

 

            Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές λοιπόν, σημειώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση ναι μεν οι Αιτητές δεν συμμορφώθηκαν με την προθεσμία των 15 ημερών, ούτε καταχώρησαν την αίτηση για παράταση πριν την λήξη της προθεσμίας, ως θα ήταν ορθότερο να πράξουν, δεν διαπιστώνω ωστόσο, ότι η στάση τους αποτελεί  περιφρόνηση των Κανονισμών ή των Δικαστικών διαδικασιών ή παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος.

 

Συγκεκριμένα, λαμβάνω υπόψη ότι

·         οι Αιτητές, ενημέρωσαν άμεσα το δικαστήριο και τους αντιδίκους τους για την αδυναμία συμμόρφωσης τους, τόσο στις 19.06.2026 (δηλ. πριν την εκπνοή της προθεσμίας).

·         ενώ οι Καθ’ ων η αίτηση είχαν τη δυνατότητα να ενημερώσουν έγκαιρα τους Αιτητές για την αντίθεση τους στο αίτημα για παράταση χρόνου πριν ακόμα παρέλθει η σχετική προθεσμία, επέλεξαν να τηρήσουν σιγή. Τοποθετήθηκαν ρητά, μόνο όταν τους απεύθυναν οι Αιτητές σχετική  αλληλογραφία, στις 13.07.2026.

 

Υπό τις πιο πάνω προϋποθέσεις, ο χρόνος που μεσολάβησε από την εκπνοή της προθεσμίας των Αιτητών, μέχρι την καταχώρηση της αίτησης στις 24.08.2026 δεν φανερώνει υπέρμετρη ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση (αφού όλες οι ενέργειες έλαβαν χώρα είτε αμέσως πριν ή κατά την διάρκεια των θερινών διακοπών).

 

Η αναφορά στην απουσία του ενόρκως δηλούντα στο εξωτερικό αποτελεί επαρκή δικαιολογία και δεν θεωρώ ότι η παράλειψη των Αιτητών να ενεργήσουν νωρίτερα θα πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της παρούσας αίτησης και κατ' επέκταση σε αποστέρηση του δικαιώματος τους να καταχωρήσουν την συμπληρωματική μαρτυρία, ως προνοούν οι οδηγίες του δικαστηρίου ημερ. 04.06.2026.

Θα πρέπει στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι βρίσκω άστοχη και εκτός θέματος την επαναλαμβανόμενη επιχειρηματολογία των Καθ’ ων η αίτηση σχετικά με την αρχική ένσταση τους ως προς την έκδοση των σχετικών οδηγιών (για καταχώρηση συμπληρωματικής μαρτυρίας, ημερ. 04.06.2026), αφού αυτή η επιχειρηματολογία δεν έχει πλέον αντικείμενο.

 

Οι οδηγίες εκδόθηκαν στις 04.06.2026 και δεν θα μπορούσαν να ακυρωθούν μέσω της παρούσας διαδικασίας.

 

Δεν μου διαφεύγει ότι για να εξεταστεί το παρόν αίτημα (εφόσον μεσολάβησαν οι θερινές διακοπές και η αίτηση αναφορικά με το προσωρινό διάταγμα ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 10.09.2026, δηλαδή αμέσως μετά τις διακοπές) η μετάθεση της ακρόασης της 10^ης Σεπτεμβρίου, ήταν αναπόφευκτη.

 

Κρίνω παρόλα αυτά, ότι η έγκριση της παρούσας αίτησης εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, αφού δίδει την ευκαιρία στους διαδίκους να παρουσιάσουν όλη την μαρτυρία τους. Σημειώνω ότι οι Αιτητές έχουν το βάρος απόδειξης της αίτησης τους για προσωρινό διάταγμα και την διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ, ενώ τυχούσα  απόρριψη του παρόντος αιτήματος πιθανόν να απόβαινε μοιραία για την υπόθεση τους.

 

Από την άλλη, οι Καθ’ ων η αίτηση έχουν το δικαίωμα να απαντήσουν με τη δική τους συμπληρωματική γραπτή μαρτυρία, ενώ η ακύρωση της ημερομηνίας ακρόασης, μπορεί να αντιμετωπιστεί με δίκαιο τρόπο δίδοντας στην αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, την αρμόζουσα προτεραιότητα εκδίκασης.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, αποφασίζω την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ του αιτήματος των Αιτητών και εγκρίνω την παράταση του χρόνου καταχώρησης της συμπληρωματικής μαρτυρίας των Αιτητών, μέχρι την 19.10.2026, 12:30μμ.

 

Εντός 15 ημερών (από την καταχώρηση της της συμπληρωματικής μαρτυρίας των Αιτητών) οι Καθ’ ων η αίτηση να καταχωρήσουν την δική τους  συμπληρωματική μαρτυρία.

 

Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, λαμβάνω υπόψη μου (πέραν του αποτελέσματος της παρούσας αίτησης), το γεγονός ότι αδικαιολόγητα οι Καθ’ ων η αίτηση δεν ενημέρωσαν έγκαιρα (δηλ. πριν την εκπνοή της επίδικης προθεσμίας)  τους αντιδίκους τους για την πρόθεση τους να ενστούν στο αίτημα για παράταση χρόνου.

 

Βρίσκω ορθό όπως τα έξοδα της αίτησης ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως Αίτησης, αλλά σε καμία περίπτωση θα βαραίνουν τους Αιτητές.

 

 

 

(Υπ.) ……………………………………….

                                                                                            Χρ. Ραγουζαίου

                                                                                        Πρόεδρος Δικαστηρίου

 

 

Πιστό Αντίγραφο

 

 

 

Γραμματέας