ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ:  Χ. Πογιατζή, Δ.

Αρ. Αίτησης: 87/2025

Μεταξύ:

                                                              R.C. εκ Λεμεσού

     Αιτητής

                                                                 -κ α ι-

 

                                          G.K. εκ Ρωσίας και τώρα στην Πάφο

                                                                                                           Καθ’ ης η  Αίτηση

------------------------

 

Αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 04/04/2025

 

Ημερομηνία: 15/01/2026

Εμφανίσεις:

Για Αιτητή։ κα Κτίστη για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε.

Για Καθ’ ης η Αίτηση: κα Παπασολωμού για Ermina Papasolomou & Co LLC

                                                                                                        

                                                 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

(I)        ΕΙΣΑΓΩΓΗ։

 

1.    Στις 25/02/2025 ο Αιτητής καταχώρησε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό εναρκτήρια αίτηση και κατά την ίδια ημερομηνία μονομερή ενδιάμεση αίτηση με την οποία αξίωνε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να ανατίθεται στον Αιτητή η φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, να καθορίζεται ως τόπος διαμονής της ανήλικης ο εκάστοτε τόπος διαμονής του Αιτητή στην επαρχία Λεμεσού, να απαγορεύει στην Καθ’ ης η Αίτηση από το να απομακρύνει με οποιονδήποτε τρόπο την ανήλικη από την φύλαξη και φροντίδα του Αιτητή και από τον τόπο διαμονής της, ως και να απαγορεύεται η έξοδος από την Κύπρο και/ή η μετάβαση στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές της ανήλικης χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του Αιτητή ή χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου αλλά και όπως το όνομα της ανήλικης τοποθετηθεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η αναχώρηση από την Κύπρο (STOP LIST).

 

2.     Το Δικαστήριο αφού εξέτασε την εν λόγω μονομερή αίτηση εξέδωσε στις 28/02/2025 προσωρινό διάταγμα, με το οποίο καθορίστηκε ως τόπος διαμονής της ανήλικης ο εκάστοτε τόπος διαμονής του Αιτητή στην επαρχία Λεμεσού, και το όνομα της ανήλικης τοποθετήθηκε στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η αναχώρηση από την Κύπρο (STOP LIST) χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του Αιτητή προς τούτο ή χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Οι υπόλοιπές αιτούμενες θεραπείες της εν λόγω μονομερούς αίτησης ορίστηκαν για επίδοση στις 14/03/2025, ημερομηνία κατά την οποία το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο.

3.    Τόσο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025 όσο και η μονομερής αίτηση επιδόθηκαν δεόντως και προσωπικά στην Καθ’ ης η Αίτηση στις 07/03/2025. Στις 14/03/2025 ημερομηνία κατά την οποία το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025 ήταν επιστρεπτέο και τα υπόλοιπα αιτητικά της μονομερούς Αίτησης παρέμειναν για επίδοση, η Καθ’ ης η Αίτηση δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είτε προσωπικά είτε  μέσω δικηγόρου, με αποτέλεσμα τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 28/02/2025 να οριστικοποιηθούν μέχρι και την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με το οποίο η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης ανατέθηκε στον Αιτητή. Οι αιτούμενες θεραπείες υπό (Α) και (Δ) της μονομερούς αίτησης απορρίφθηκαν ως αποσυρθείσες.

4.    Στις 04/04/2025 η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση με την οποία αξιώνει τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28/02/2025 και το οποίο κατέστη απόλυτο στις 14/03/2025. Το εν λόγω διάταγμα ημερομηνίας 14/03/2025 επιδόθηκε στην Καθ’ ης η Αίτηση στις 04/04/2025.

5.    Στις 08/08/2025 ο Αιτητής καταχώρησε την ένσταση του στην υπό εξέταση αίτηση προβάλλοντας έντεκα λόγους ένστασης και με την οποία αξιώνει την απόρριψη της. Στην βάση χρονοδιαγράμματος και σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου στα πλαίσια των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στις 10/10/2025 και το ίδιο έπραξε και ο Αιτητής στις 06/11/2025.

6.    Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη αποκλειστικά στην βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση και την ένσταση των διαδίκων, ενώ δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις στις οποίες η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία και τις οποίες έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή και λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου.

 

(II)       ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ։

 

7.     Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στις σχετικές πρόνοιες των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 αφού καταχωρίστηκε μετά την υιοθέτηση τους. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Καθ’ ης η Αίτηση, η οποία αρχικά αναφέρει ότι είναι Ρωσίδα υπήκοος που διαμένει στην Κύπρο από το 2017, δηλώνοντας ότι διαθέτει άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας, επομένως είναι σε θέση να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση στα αγγλικά.

 

8.    Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι περί την 04/04/2019 σύνηψε με τον Αιτητή πολιτική συμβίωση στην Λεμεσό και ότι από το 2017 μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου 2024 διέμενε με αυτόν σε διαμέρισμα στην Λεμεσό. Από τον Νοέμβριο του 2023 διατηρεί επιχείρηση ανθοπωλείου στην Λεμεσό. Στις 24/01/2022 απόκτησαν ένα τέκνο, την E.C. Η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι από τον Νοέμβριο του 2023 οι σχέσεις των διαδίκων κατέστησαν προβληματικές λόγω κυρίως των μεγάλων διαφορών που είχαν στην κουλτούρα, τις αντιλήψεις και στις καθημερινές συνήθειες τους, με αποτέλεσμα να καταστεί για την ίδια αφόρητη η συνέχιση της σχέσης τους.

9.     Στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης της, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι στις 06/07/2023, έπειτα από έντονο καβγά που προκλήθηκε επειδή ανέφερε στον Αιτητή ότι δεν την βοηθούσε καθόλου με το παιδί και δεν είχε την στήριξή του, αυτός την χτύπησε ενώπιον του ανήλικου τέκνου τους. Μετά το ανωτέρω περιστατικό, η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει ότι συναντηθήκαν με τον δικηγόρο κ. Α.Γ., ο οποίος ήταν οικογενειακός φίλος του Αιτητή και τον οποίο γνώριζε ήδη από το έτος 2017, με σκοπό να συζητήσουν το ενδεχόμενο έκδοσης διαζυγίου. Λαμβάνοντας υπόψη το συμφέρον του ανηλίκου τέκνου τους, αποφάσισε να συγχωρήσει τον Αιτητή και να του δώσει μία δεύτερη ευκαιρία, ελπίζοντας ότι θα άλλαζε συμπεριφορά και για τον λόγο αυτό δεν προχώρησε  σε καταγγελία του περιστατικού βίας.

 

10.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι αν και εξακολουθούσαν να διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη μετά τον Μάιο του 2024, στην πραγματικότητα δεν ήταν πλέον ζευγάρι, καθώς η σχέση τους είχε ουσιαστικά διαρραγεί. Έτσι, περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2024, επήλθε οριστική διάσταση μεταξύ τους και η Καθ’ ης αποχώρησε οριστικά από τον χώρο διαμονής τους και έκτοτε ζουν χωριστά.

11.  Από τα μέσα Δεκεμβρίου 2024 μέχρι και σήμερα, διαμένει σε διαμέρισμα στην Πάφο και η επικοινωνία του ανηλίκου με την ίδια και τον Αιτητή ρυθμίζεται κατόπιν κοινής συνεννόησης μεταξύ τους. Ισχυρίζεται ότι η πρακτική που έχει διαμορφωθεί στην καθημερινότητά τους, προβλέπει ισότιμη κατανομή του χρόνου διαμονής του ανηλίκου μεταξύ της ίδιας και του Αιτητή. Συγκεκριμένα, αναφέρει πως το ανήλικο τέκνο τους διαμένει για 3-4 ημέρες την εβδομάδα με την Καθ’ ης η Αίτηση στην Πάφο και για αντίστοιχο χρονικό διάστημα με τον Αιτητή στη Λεμεσό.

12.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι κατά τις ημέρες που το ανήλικο διαμένει μαζί της, αναλαμβάνει πλήρως την καθημερινή της μεταφορά προς και από τον παιδικό σταθμό του στην Λεμεσό, από τον τόπο διαμονής τους στην Πάφο και στη συνέχεια κατευθύνεται προς την επιχείρησή της η οποία επίσης βρίσκεται στη Λεμεσό. Μετά τη λήξη του σχολικού ωραρίου, παραλαμβάνει το παιδί από τον παιδικό σταθμό και επιστρέφουν μαζί στην Πάφο. Ισχυρίζεται επίσης, ότι λόγω της φύσεως της εργασίας της και του γεγονότος ότι στην επιχείρηση της εργοδοτούνται τρίτα πρόσωπα, διαθέτει ευέλικτο ωράριο που της επιτρέπει να προσαρμόζει το πρόγραμμά της, σύμφωνα με τις ανάγκες του ανηλίκου.

13.  Ακολούθως, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι κατά τις ημέρες που το ανήλικο διαμένει με τον Αιτητή, εκείνος την παραδίδει το πρωί στον παιδικό σταθμό, ενώ το μεσημέρι παραλαμβάνεται από οικιακή βοηθό, όπου παραμένει υπό την επίβλεψη και φροντίδα της μέχρι και τις 17:30, οπότε και επιστρέφει στον χώρο διαμονής του Αιτητή μετά τη λήξη του επαγγελματικού του ωραρίου. Είναι η θέση της, πως ουδέποτε υπήρξε οποιαδήποτε διαφωνία ως προς την ρύθμιση της επικοινωνίας με το ανήλικο και ότι διατηρούσαν άψογη φιλική σχέση.

14.  Στις 07/03/2025 προς μεγάλη της έκπληξη και χωρίς να έχει προηγηθεί οποιοσδήποτε διαπληκτισμός ή διαφωνία μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με την ανήλικη θυγατέρα τους ή τη ρύθμιση της επικοινωνίας μαζί της, η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει ότι της επιδόθηκαν διάφορα δικαστικά έγγραφα μεταξύ των οποίων η κυρίως αίτηση καθώς επίσης και το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025. Υποστηρίζει ότι απέστειλε άμεσα γραπτό μήνυμα στον Αιτητή απαιτώντας εξηγήσεις για την αιφνίδια αυτή ενέργεια. Στην απάντησή του, ο Αιτητής της απέστειλε μακροσκελές και συναισθηματικά φορτισμένο μήνυμα, στο οποίο την κατηγορούσε για τη διάλυση του γάμου τους λόγω απιστίας και εξέφραζε φόβους ότι θα μεταφέρει την ανήλικη είτε στην Πάφο είτε στο εξωτερικό, στερώντας του την καθημερινή της παρουσία. Επίσης, ανέφερε ότι κατά την άποψή του θα έπρεπε να είχε αποδεχτεί πρότασή του για υπογραφή συμφωνίας επιμέλειας τον Δεκέμβριο, όταν την είχε πάρει τηλέφωνο ο δικηγόρος. Στην απάντησή της, του επισήμανε μεταξύ άλλων ότι προτίθεται να διορίσει δικηγόρο, ότι πλέον δεν υφίσταται σχέση φιλίας μεταξύ τους, ότι εκείνος έχει καταστρέψει κάθε μεταξύ τους συμφωνία και ότι οι δηλώσεις που περιλαμβάνονται στα κατατεθειμένα δικόγραφα είναι ψευδείς. Του υπενθύμισε επίσης ότι η ίδια ακολουθούσε την συμφωνία που είχαν από κοινού διαμορφώσει, όσον αφορά την ρύθμιση της επικοινωνίας με το ανήλικο τέκνο τους, σε αντίθεση με εκείνον ο οποίος την παραβίασε και προέβη σε ψευδείς αναφορές.

 

15.  Η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται πως είναι ξεκάθαρο ότι η πρωτοβουλία αυτή δεν βασίστηκε σε κάποια πραγματική ή νομική διαφωνία μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με την ανήλικη, δεδομένου ότι από τον Δεκέμβριο του 2024 έως και την ημέρα καταχώρησης της αίτησης, δεν είχε προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα ή διαφωνία σχετικά με την επικοινωνία ή φροντίδα του παιδιού. Θεωρεί ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση κινήθηκε με κίνητρο την ζήλια του για την σύναψη νέας προσωπικής σχέσης από πλευράς της, καθώς και της δυσαρέσκειας του για το γεγονός ότι δεν κατέστη συνέταιρος στην επιχείρησή της. Επιπρόσθετα, οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί δήθεν φόβου του ότι θα απομακρύνει την ανήλικη από την χώρα και θα μεταβεί στο εξωτερικό στερούνται οποιασδήποτε βάσης και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αφού ουδέποτε υπήρξε τέτοια πρόθεσή της και ούτε προέβη σε οποιαδήποτε σχετική απειλή προς αυτόν. Αντιθέτως, ισχυρίζεται ότι η ζωή της είναι πλήρως εδραιωμένη στην Κύπρο, όπου διαμένει μόνιμα από το 2017, διατηρεί επιχείρηση και έχει σταθερούς οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς. Υποστηρίζει ακόμα ότι, ο ισχυρισμός αυτός του Αιτητή καταρρίπτεται, από την αντίφαση στα ίδια του τα λεγόμενα, καθώς ο ίδιος αναφέρει ότι φοβάται μήπως μεταφέρει την ανήλικη στην Πάφο, ενώ ήταν ήδη ενήμερος ότι από τον καιρό της διάστασής τους διαμένει με την ανήλικη στην Πάφο, χωρίς να έχει ποτέ εγείρει αντίρρηση ή να εκφράσει οποιαδήποτε διαφωνία για το γεγονός αυτό.

16.  Στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης της, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι μετά που της επιδόθηκαν τα δικαστικά έγγραφα και της συζήτησης που ακολούθησε με τον Αιτητή, συμφώνησαν από κοινού να αναζητήσουν λύση εξωδικαστικά και να επιδιώξουν την ρύθμιση των ζητημάτων που αφορούν την ανήλικη θυγατέρα τους, με στόχο το συμφέρον της ανήλικης χωρίς την περαιτέρω εμπλοκή του Δικαστηρίου. Ο ίδιος ο Αιτητής την διαβεβαίωσε ότι δεν θα προχωρούσε με την παρούσα υπόθεση που είχε ήδη καταχωρήσει εναντίον της και αναφέρει ότι η πρόθεση του αυτή επιβεβαιώνεται και από γραπτό μήνυμα που της απέστειλε στις 12/03/2025, μόλις δυο μέρες πριν την ημερομηνία ορισμού του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28/02/2025, στο οποίο της ανέφερε ότι είχε ήδη ενημερώσει τον δικηγόρο κ. Α.Γ., ότι δεν θα προχωρούσε με διορισμό δικηγόρου και ότι θα επισκέπτονταν το γραφείο του για να συζητήσουν και να καταλήξουν σε μία λογική και κοινά αποδεκτή συμφωνία επιμέλειας για την ανήλικη. Ειδικότερα, ο Αιτητής την ενημέρωσε επίσης ότι η συνάντηση με τον δικηγόρο θα μπορούσε να διευθετηθεί οποιαδήποτε ημέρα μετά τις 17:30 και της ζήτησε να του υποδείξει ποια ημέρα θα ήταν πιο βολική για την ίδια. Του απάντησε ότι η συγκεκριμένη εβδομάδα ήταν δύσκολη λόγω επαγγελματικών της υποχρεώσεων και ότι θα ήταν προτιμότερο να κανονίσουν την συνάντηση την επόμενη εβδομάδα. Παρουσίασε ως τεκμήριο 8, στιγμιότυπα οθόνης από το κινητό της τηλέφωνο όπου φαίνεται η εν λόγω συνομιλία της με τον Αιτητή.

17.  Ακολούθως, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι στις 22/03/2025 απέστειλε γραπτό μήνυμα στον Αιτητή, ζητώντας να ενημερωθεί σχετικά για το πότε θα πραγματοποιείτο η συνάντησή τους με τον δικηγόρο, όπως είχαν συμφωνήσει. Ο Αιτητής της απάντησε ότι το ραντεβού είχε αρχικά προγραμματιστεί για την Παρασκευή, ωστόσο η γραμματέας του δικηγόρου δεν τον είχε καλέσει για επιβεβαίωση. Επίσης, της εξήγησε ότι επειδή διαπίστωσε πως ήταν ακόμη άρρωστη και σε κατάσταση σωματικής κόπωσης, δεν επικοινώνησε ούτε ο ίδιος με το γραφείο του δικηγόρου, επιθυμώντας να της δώσει χρόνο να ξεκουραστεί. Παράλληλα, την ενημέρωσε ότι είχε ήδη διευθετηθεί νέο ραντεβού για την Τετάρτη 26/03/2025, στο οποίο συμφώνησε και ο ίδιος, διαβεβαιώνοντας την ότι θα ενημέρωνε σχετικά τον δικηγόρο του. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 9, στιγμιότυπο οθόνης από το κινητό της τηλέφωνο, στο οποίο εμφαίνεται η εν λόγω συνομιλία της με τον Αιτητή.

18.  Η Καθ’ ης η Αίτηση στην συνέχεια αναφέρει ότι στις 26/03/2025 απέστειλε γραπτό μήνυμα στον Καθ’ ου η Αίτηση, προκειμένου να τον ρωτήσει εάν τελικά θα πραγματοποιείτο την ίδια ημέρα η συνάντησή τους με τον δικηγόρο του, όπως είχε προηγουμένως συμφωνηθεί. Αυτός της απάντησε ότι τελικά δεν θα πήγαιναν εκείνη την ημέρα και ότι η συνάντηση θα γινόταν την Παρασκευή, δηλαδή στις 29/03/2025. Του ανέφερε ότι ήδη βρισκόταν στο γραφείο του δικηγόρου, καθώς την είχε ενημερώσει πως η συνάντηση είχε προγραμματιστεί για την Τετάρτη 26/03 και δεν είχε λάβει καμία ειδοποίηση για αλλαγή. Ο Αιτητής της απάντησε ότι, μπορεί να μεταβεί μόνη της και την ενημέρωσε ότι ο δικηγόρος του τον είχε καλέσει τηλεφωνικώς το πρωί της ίδιας ημέρας και του είχε ζητήσει να του μεταφέρει ότι αυτή θα πρέπει να του αποστείλει ηλεκτρονικά τις θέσεις της και τι ακριβώς ζητεί αναφορικά με την επιμέλεια της ανήλικης. 

19.  Κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής μηνυμάτων τους στις 26/03/2025, η Καθ’ ης η Αίτηση του επισήμανε ότι όφειλε να την είχε ενημερώσει εκ των προτέρων για την αλλαγή της ημερομηνίας της συνάντησης, καθώς είχε μεταβεί στο γραφείο του δικηγόρου με την πρόθεση να προχωρήσουν σε ό,τι είχαν από κοινού συμφωνήσει, δηλαδή στην υπογραφή μίας κοινά αποδεκτής συμφωνίας επιμέλειας για την ανήλικη θυγατέρα τους. Του ανέφερε ότι, για ακόμη μία φορά, είχε ανατρέψει όσα είχαν συμφωνήσει, ότι ένιωθε προδομένη από τη στάση του και ότι συνεχώς ακυρώνει τα ραντεβού που διευθετούν. Στο πλαίσιο της ίδιας επικοινωνίας, του ανέφερε ότι είχαν ήδη ενημερώσει τον δικηγόρο για την συμφωνία τους, δηλαδή την εναλλασσόμενη επιμέλεια και φροντίδα της ανήλικης σε ποσοστό 50/50, όπως είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους, και ως εκ τούτου δεν κατανοούσε για ποιο λόγο υπήρχαν περαιτέρω ερωτήματα εκ μέρους του δικηγόρου. Ο Αιτητής της απάντησε ότι ο δικηγόρος επιθυμούσε να ακούσει και τη δική της άποψη επί των θεμάτων, αφού όπως ρητά ανέφερε στο μήνυμα του ‘’he is from your side too’’, ότι δηλαδή ο δικηγόρος εκπροσωπούσε και τα συμφέροντα της δικής της πλευράς. Παρουσίασε ως τεκμήριο 10, στιγμιότυπα οθόνης του κινητού του τηλεφώνου, στα οποία παρουσιάζεται η εν λόγω συνομιλία της με τον Αιτητή.

20.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι από τα πιο πάνω γεγονότα και την ασυνέπεια στη στάση του Αιτητή, αντιλήφθηκε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και για αυτό την επόμενη ημέρα στις 27/03/2025, επικοινώνησε με την δικηγόρο κ. Π., με την οποία συναντήθηκε στις 28/03/2025 και της ανέθεσε τη νομική της εκπροσώπηση. Μετά την απόκτηση πρόσβασης στην υπόθεσή μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας i-Justice, η δικηγόρος της την ενημέρωσε ότι, σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου, στις 14/03/2025 το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 28/02/2025, με το οποίο καθορίστηκε ως τόπος διαμονής της ανήλικης η κατοικία του Καθ’ ου η Αίτηση, είχε οριστικοποιηθεί. Επιπλέον, της ανέφερε ότι είχε εκδοθεί και προσωρινό διάταγμα με το οποίο ανατίθετο στον Αιτητή η φύλαξη και η φροντίδα της ανήλικης, το οποίο κατέστη απόλυτο στην απουσία της.

21.  Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω αποκάλυψη την σόκαρε βαθύτατα, καθώς ουδέποτε είχε ενημερωθεί από τον Αιτητή ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου είχε προχωρήσει ερήμην της. Αντιθέτως, είχε πιστέψει καλόπιστα τις διαβεβαιώσεις του ότι δεν επρόκειτο να προχωρήσει με την αίτηση και ότι θα επέλυαν εξωδικαστικά τα ζητήματα που αφορούν την ανήλικη, μέσω συμφωνίας, όπως καταγράφεται ρητά και στα γραπτά μηνύματα που αντάλλαξε με τον ίδιο. Περαιτέρω, το γεγονός ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν είχε οποιαδήποτε άλλη ενημέρωση αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι δεν της είχε επιδοθεί το διάταγμα ημερομηνίας 14/03/2025 δια μέσω του οποίου το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 28/02/2025 είχε οριστικοποιηθεί και με το οποίο είχε εκδοθεί επιπροσθέτως διάταγμα με το οποίο ανατίθετο στον Αιτητή η φύλαξη και η φροντίδα της ανήλικης.

 

22.  Είναι η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση, πως ενώ ο Καθ’ ου η αίτηση της παρουσίαζε εικόνα συνεργασίας και δήθεν πρόθεσης εξεύρεσης κοινής λύσης, στην πραγματικότητα προχωρούσε σκοπίμως και μονομερώς σε δικαστικές ενέργειες εν αγνοία της, με στόχο την έκδοση και οριστικοποίηση διατάγματος στην απουσία της. Θεωρεί ακόμα ότι η στάση του Αιτητή ήταν προσχηματική, με μοναδικό σκοπό να την παραπλανήσει ώστε να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο στις 14/03/2025, προκειμένου να επιτύχει την έκδοση και οριστικοποίηση διατάγματος που να ρυθμίζει κρίσιμα ζητήματα για την ανήλικη θυγατέρα τους, όπως ο καθορισμός του τόπου διαμονής της και η φύλαξη και φροντίδα της, χωρίς την συμμετοχή ή γνώση της.

23.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή οι οποίοι διατυπώνονται στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 25/02/2025 η οποία συνοδεύει την αίτηση χωρίς ειδοποίηση ίδιας ημερομηνίας, η Καθ’ ης η Αίτηση τους αρνείται κατηγορηματικά και μεταξύ άλλων υποστηρίζει ότι ουδέποτε η ανήλικη θυγατέρα τους διαμένει καθημερινά από την Δευτέρα μέχρι Παρασκευή μαζί με αυτόν και πως ο ίδιος ανέλαβε πλήρως την επίβλεψη και τη φροντίδα της ανήλικης, αφού αυτό ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα. Υποστηρίζει ακόμα ότι ουδέποτε υπήρξε τέτοια συμφωνία μεταξύ τους.

24.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι όπως φανερώνεται και από τα μηνύματα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, από την ημέρα της διάστασής τους μέχρι και σήμερα, η επικοινωνία και η διαμονή της ανήλικης ρυθμιζόταν κατόπιν κοινής συνεννόησης και στη βάση μιας ισότιμης και εναλλασσόμενης κατανομής χρόνου μεταξύ των διαδίκων. Συγκεκριμένα, το ανήλικο διέμενε εναλλακτικά 3 έως 4 ημέρες την εβδομάδα μαζί της στην Πάφο και για αντίστοιχο χρονικό διάστημα με τον Αιτητή στην Λεμεσό. Η εν λόγω ρύθμιση εφαρμοζόταν αδιαλείπτως και κατά τρόπο που διασφαλίζει τη συναισθηματική σταθερότητα και την φροντίδα του παιδιού. Κατά τις ημέρες που η ανήλικη διέμενε μαζί με την Καθ’ ης η Αίτηση, ήταν υπεύθυνη για την καθημερινή της μεταφορά προς και από τον παιδικό σταθμό, όπου την παρέδιδε το πρωί και την παραλάμβανε κατά τη λήξη του σχολικού ωραρίου, επιστρέφοντας μαζί της στην οικία που διαμένει στην Πάφο.

25. Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι καθ’ όλη όλη την διάρκεια της σχέσης της με τον Αιτητή, καθώς και μετά τη διάστασή τους, κύριο και αποκλειστικό της μέλημα υπήρξε πάντοτε το καλώς νοούμενο συμφέρον της ανήλικης θυγατέρας τους, ενώ ουδέποτε υπήρξε αδιάφορη, ούτε απέφυγε την συζήτηση για ζητήματα που αφορούσαν την ανατροφή και ευημερία της, κάτι το οποίο αποδεικνύεται από την σταθερή της παρουσία στη ζωή της.

 

26.  Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η ίδια απείλησε πως θα "πάρω την ανήλικη και θα φύγω", καθώς και ότι θεωρεί το παιδί προσωπική της περιουσία είναι ψευδής, αφού ουδέποτε έκανε τέτοια δήλωση ή άφησε να εννοηθεί κάτι αντίστοιχο, καθώς η ευθύνη ανατροφής της θυγατέρας τους αποτελεί κοινό καθήκον και υποχρέωση και από τους δύο γονείς. Αντιθέτως, σε κάθε της ενέργεια, πρωτοβουλία ή συζήτηση, προέτασσε το συμφέρον της ανήλικης και επιδίωκε την από κοινού λήψη αποφάσεων. Ο ισχυρισμός ότι δήθεν προτίθεται να φύγει από την χώρα με την ανήλικη είναι όχι μόνο ψευδής αλλά και αβάσιμος, αφού από το 2017 διαμένει μόνιμα στην Κύπρο, διατηρεί δική της επιχείρηση και έχει ισχυρούς προσωπικούς και επαγγελματικούς δεσμούς με την χώρα.

27.  Πέραν τούτων, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέποτε υπήρξε αμέτοχη ή αδιάφορη σε σχέση με τις ανάγκες της ανήλικης, αφού πάντοτε συνέβαλλε ουσιαστικά στα έξοδα που αφορούν τη διατροφή, την φύλαξη και την γενικότερη συντήρηση της ανήλικης, διότι τα εισοδήματα του Αιτητή είναι χαμηλά και αδυνατούν να καλύψουν πλήρως τα έξοδα του παιδιού τους. Υποστηρίζει ότι εκτός από τα γενικά έξοδα διατροφής και διαβίωσης της ανήλικης, η ίδια καλύπτει αποκλειστικά την μισθοδοσία της οικιακής βοηθού, η οποία ανέλαβε την φύλαξη της ανήλικης.

28.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ακόμα ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι ο τόπος διαμονής της ανήλικης θυγατέρας τους υπήρξε αποκλειστικά και μόνο η Λεμεσός από τη γέννησή της μέχρι σήμερα, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού όπως προανέφερε ο τόπος διαμονής της ανήλικης είναι εναλλασσόμενος και περιλαμβάνει τόσο την Λεμεσό όσο και την Πάφο, όπου διαμένει. Αναφέρει ακόμα, ότι από την διάστασή των διαδίκων μέχρι και σήμερα, η φροντίδα της ανήλικης ασκείται από κοινού, με την ανήλικη να διαμένει εναλλάξ και ισότιμα και στους δύο γονείς της και ότι η πρακτική αυτή έχει διαμορφωθεί κατόπιν κοινής συνεννόησης με τον Αιτητή και εξυπηρετεί το συμφέρον της ανήλικης, διατηρώντας σταθερούς δεσμούς και με τους δύο γονείς. Θεωρεί ότι ο μονομερής καθορισμός του τόπου διαμονής της ανήλικης στη Λεμεσό παραβλέπει την πραγματικότητα, αγνοεί την καθημερινή της συμβολή και αντίκειται στο συμφέρον του παιδιού, το οποίο επιβάλλει διατήρηση επαφής και ουσιαστικής σχέσης με αμφότερους τους γονείς του.

29.  Πέραν τούτων, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής αδυνατεί να παρέχει στην ανήλικη θυγατέρα τους την απαιτούμενη καθημερινή φροντίδα, ιδιαίτερα σε θέματα βασικής υγιεινής και εκπαίδευσης σε δεξιότητες αυτοεξυπηρέτησης. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι ο Αιτητής είναι σήμερα ηλικίας 54 ετών, ενώ η ίδια είναι 37 ετών, συνεπώς η διαφορά ηλικίας μεταξύ τους, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ανήλικη θυγατέρα τους είναι μόλις τριών ετών, καθιστά αντικειμενικά δύσκολη την ικανότητα του Αιτητή να ανταποκριθεί μόνος του στις απαιτητικές και διαρκείς ανάγκες φροντίδας ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας. Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι ο Καθ’ ου η αίτηση εργάζεται καθημερινά μέχρι τις 17:30 και κατά τη διάρκεια των ωρών αυτών, την ευθύνη της φροντίδας του παιδιού έχει η οικιακή βοηθός, γεγονός που στερεί από την ανήλικη την ουσιαστική παρουσία και φροντίδα του ίδιου του πατέρα της. Επιπλέον, αναφέρει πως ο Αιτητής δεν διαθέτει ικανοποιητικά οικονομικά μέσα για να εξασφαλίσει ποιοτική φροντίδα ή εναλλακτικές λύσεις για τη στήριξη της ανήλικης, σε αντίθεση με την ίδια που διατηρεί δική της επιχείρηση, η οποία της προσφέρει ευελιξία στο ωράριο της και την δυνατότητα να αφιερώνει περισσότερο χρόνο και ενέργεια στις ανάγκες της ανήλικης, διασφαλίζοντας την προσωπική της εμπλοκή στην καθημερινότητά της.

 

30.  Είναι η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι από το περιεχόμενο των μηνυμάτων που αντάλλαζαν οι διάδικοι, προκύπτει ξεκάθαρα ότι η ενέργειά του Αιτητή να προσφύγει στο Δικαστήριο δεν βασίστηκε σε οποιαδήποτε πραγματική ή επείγουσα ανάγκη για ρύθμιση του τόπου διαμονής, της φύλαξης και φροντίδας της ανήλικης, αλλά καθοδηγήθηκε από προσωπικά κίνητρα, ζήλια και συναισθηματική αντίδραση λόγω της μεταξύ τους διάστασης. Η δικαστική αυτή ενέργεια έγινε με σκοπό να την αποκλείσει από τη ζωή της ανήλικης και να ασκήσει έλεγχο μέσω της νομικής διαδικασίας, χωρίς να ληφθεί υπόψη το πραγματικό συμφέρον του παιδιού.

 

31.  Η Καθ’ ης η Αίτηση θεωρεί ότι η διατήρηση του εν λόγω διατάγματος, είναι αντίθετη προς το συμφέρον του παιδιού και ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα στην ανήλικη, λόγω του απότομου περιορισμού της σχέσης της με την μητέρα της, γεγονός που δύναται να επιφέρει συναισθηματική σύγχυση, ανασφάλεια και αποσταθεροποίηση. Για αυτό και πιστεύει πως η ακύρωση του διατάγματος είναι απολύτως αναγκαία για την αποκατάσταση της πραγματικής κατάστασης αλλά και για την προστασία του ψυχοσυναισθηματικού κόσμου της ανήλικης.

32.  Επιπρόσθετα, η Καθ΄ ης η Αίτηση δηλώνει μεταξύ άλλων, ότι είναι ικανή, κατάλληλη και βρίσκεται σε θέση να παρέχει στο ανήλικο την κατάλληλη φροντίδα και περιποίηση, καθώς και σταθερό και ήρεμο περιβάλλον που του είναι απαραίτητο για την ομαλή ψυχοσωματική του ανάπτυξη, λαμβάνοντας υπόψιν και την ηλικία του παιδιού. Περαιτέρω, αναφέρει ότι το διαμέρισμα στο οποίο διαμένει τώρα με το ανήλικο είναι ευρύχωρο, πλήρως εξοπλισμένο και έχει όλες τις ανέσεις και τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη και ευημερία του παιδιού. Επιπλέον, το ανήλικο έχει συνηθίσει να ζει σε αυτό μαζί της και νιώθει ασφάλεια και ηρεμία. Θεωρεί ότι το εκδοθέν διάταγμα θέτει το ανήλικο σε άμεσο και διαρκή κίνδυνο, αφού ανά πάσα στιγμή ο Αιτητής μπορεί να διακόψει την οποιαδήποτε επικοινωνία της με το παιδί της.

33. Στις 10/10/2025 η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε την συμπληρωματική της ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα։ Αρχικά, επαναλαμβάνει ότι διαθέτει άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας και για αυτό προβαίνει στην εν λόγω ένορκη δήλωση στα αγγλικά.

34.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι παρά τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι διαθέτει οικονομικά μέσα και ακίνητη περιουσία, αυτός δεν παρουσίασε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο για να θεμελιώσει τους εν λόγω ισχυρισμούς του. Επαναλαμβάνει ότι ο Αιτητής έχει σοβαρή εξάρτηση στον τζόγο η οποία επηρεάζει την ικανότητα και αξιοπιστία του σε σχέση με τα γονικά του καθήκοντα.

35.  Περαιτέρω, η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει ως παντελώς αναληθή τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι έθεσε ως προτεραιότητα τον σύντροφο της αντί την ανήλικη θυγατέρα της και για αυτό επέλεξε να μην παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου στις 14/03/2025. Τονίζει ότι πάντοτε ήταν προτεραιότητα της το ανήλικο τέκνο της, διευκρινίζοντας ότι ο αποκλειστικός λόγος παράλειψης εμφάνισης της, ήταν το γεγονός ότι εξαπατήθηκε από τον Αιτητή και τον δικηγόρο του, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς που προέβαλε στην αρχική της ένορκη δήλωση.

36.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει ως αναληθή τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι ήταν αποκλειστικά υπεύθυνος για την ανατροφή και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας τους, αφού από την γέννηση της μέχρι και σήμερα η φροντίδα της ασκείτο και από τους δύο γονείς της, με την ενεργή και διαρκή συμβολή της στην επιμέλεια της. Επίσης, απορρίπτει ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί εξάρτησης της στο αλκοόλ αλλά και των τεκμηρίων που παρουσιάστηκαν προς υποστήριξη αυτών, διερωτώμενη γιατί αυτοί δεν προβλήθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση του, γεγονός που καταδεικνύει ότι είναι κατασκευασμένοι.

37.  Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Αιτητή, ότι επωμίζεται αποκλειστικά τα οικογενειακά έξοδα και της ανήλικης, η Καθ’ ης υποστηρίζει ότι είναι αναληθής και δεν συνοδεύεται από αποδεικτικά στοιχεία. Ισχυρίζεται ότι πάντοτε συνεισέφερε στα έξοδα διατροφής και φροντίδας της ανήλικης, λαμβάνοντας υπόψη το χαμηλό και ανεπαρκές εισόδημα του Αιτητή, το οποίο δεν ήταν αρκετό για να καλύψει όλες τις ανάγκες της. Περαιτέρω, η Καθ’ ης η Αίτηση προσθέτει ότι συνεχίζει να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων της ανήλικης μέχρι και σήμερα, αφού η εξάρτηση του Αιτητή στον τζόγο τον εμποδίζει από το να διαχειριστεί με υπευθυνότητα τα οικονομικά του και να συνεισφέρει ουσιωδώς στις ανάγκες του παιδιού του.

38.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, περί αμέλειας της Καθ’ ης η Αίτηση αναφορικά με την υγιεινή του παιδιού, υποστηρίζει ότι αυτοί είναι αβάσιμοι και υπερβολικοί, διευκρινίζοντας ότι η ανήλικη διαμένει και με τους δύο γονείς της οι οποίοι είναι αμοιβαία υπεύθυνοι για την φροντίδα και υγιεινή της, ενώ οι φωτογραφίες και τα τεκμήρια που αυτός παρουσίασε δεν αποδεικνύουν οποιαδήποτε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους της.

39.  Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί απειλών στο μήνυμα που του έστειλε ημερομηνίας 12/12/2024, η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει ότι αυτοί είναι λανθασμένοι και παραπλανητικοί. Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι το μήνυμα της δεν περιέχει οποιεσδήποτε απειλές, αλλά αναφέρεται στο γεγονός ότι διέδιδε ψευδώς σε τρίτα πρόσωπα ότι τον απατούσε, γεγονός που ενδέχετο να θέσει σε κίνδυνο την πολιτογράφηση της ως κύπρια πολίτης. Περαιτέρω, στο ίδιο μήνυμα αναφέρει ότι η επικοινωνία με το παιδί θα καθοριστεί από το Δικαστήριο καταδεικνύοντας ότι ουδέποτε έχει απειλήσει τον πατέρα του ότι θα τον αποξενώσει από αυτό, όπως ο ίδιος ψευδώς ισχυρίζεται.

40.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η ανήλικη θυγατέρα τους δεν φοιτά αποκλειστικά σε νηπιαγωγείο της Λεμεσού, όπως ο Αιτητής ψευδώς ισχυρίστηκε, αλλά φοιτά και στην Πάφο, ανάλογα με το ποιος γονέας αναλαμβάνει την φύλαξη της. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι ουδέποτε έδωσε την συγκατάθεση της για να εγγραφεί η ανήλικη στο ιδιωτικό σχολείο που αυτός ανέφερε, παρά μόνο εισήλθε σε λίστα αναμονής μετά από απαίτηση του πατέρα της και σε καμία περίπτωση δεν έχει εγγραφεί κανονικά στο εν λόγω σχολείο.

41.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί περιστατικών πρόκλησης βίας εναντίον του από την Καθ’ ης η Αίτηση, αυτή τους απορρίπτει κατηγορηματικά ως ψευδείς και αβάσιμους. Υποστηρίζει ότι είναι πλήρως κατασκευασμένοι και πως αν ίσχυαν, τότε αυτός θα προχωρούσε σε καταγγελία στην αστυνομία εναντίον της, γεγονός που δεν έπραξε.

42.  Καταληκτικά, η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι η ιδιοκτήτρια του νηπιαγωγείου που φοιτά η ανήλικη τον ενημέρωσε πως το παιδί μεταφέρεται στο νηπιαγωγείο αργοπορημένα, διότι διανυκτέρευσε την προηγούμενη ημέρα με την Καθ’ ης η Αίτηση. Δηλώνει ότι αν ίσχυε κάτι τέτοιο, η διευθύντρια θα τους έδινε μία προειδοποίηση, ενώ σε κάθε περίπτωση η Καθ’ ης επιβεβαιώνει ότι η ανήλικη προσέρχεται εγκαίρως και χωρίς καθυστέρηση στο σχολείο της.

(III)     ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ։

 

43.  Η υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση προσέκρουσε στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του Αιτητή η οποία καταχωρήθηκε στις 08/08/2025 και στην οποία παρατίθενται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης։

 

1.   Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 28/02/2025 το οποίο κατέστη απόλυτο την 14/03/2025 λόγω μη εμφάνισης της Καθ’ ης η Αίτηση και/ή του διατάγματος ημερομηνίας 14/03/2025.

 

2.   Δεν έχει καταδειχθεί σοβαρός και εύλογος λόγος που η Καθ’ ης η Αίτηση δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο την ημερομηνία κατά την οποία το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025 ήταν επιστρεπτέο και επέτρεψε με την απουσία και/ή παράλειψη της να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου όπως το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025 καταστεί απόλυτο. Καμία σοβαρή ή επαρκής αιτιολόγηση της καθυστέρησης και/ή μη έγκαιρης εμφάνισης δεν δίνεται από την Καθ’ ης η Αίτηση.

 

3.   Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ένεκα του ότι η Αίτηση στερείται πραγματικού υποβάθρου και/ή δεν υποστηρίζεται από καμία αποδεκτή (admissible) μαρτυρία και/ή είναι αβάσιμη (baseless), αφού από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση προκύπτει ότι η Αιτήτρια είναι Ρωσίδα υπήκοος, πλην όμως έχει ορκιστεί την Ένορκη Δήλωση στην Αγγλική γλώσσα, χωρίς να αναφέρει την πηγή γνώσης της γλώσσας στην οποία ορκίστηκε ή έστω ότι την ομιλεί, κατανοεί και γράφει με αποτέλεσμα, ως η σχετική νομολογία έχει υποδείξει. Η προκείμενη Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας που είναι συντεταγμένη στην Αγγλική γλώσσα χωρίς να προκύπτει από αυτή ότι γνωρίζει την εν λόγω γλώσσα να μην συνιστά μαρτυρία και συνακόλουθα δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. 

 

4.   Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή ελαττωματική κατά τρόπο που ελλείπει πραγματικό υπόβαθρο προς υποστήριξη της Αίτησης και προώθηση των αιτητικών της Αίτησης.

 

5.   Η Αίτηση της Αιτήτριας δεν υποστηρίζεται με κατάλληλη μαρτυρία και/ή δεν αποκαλύπτει λόγο και/ή επαρκή και/ή βάσιμο και/ή νόμιμο και/ή εύλογο λόγο ως προς το γιατί να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα με αποτέλεσμα να παραμείνει καταχρηστική, ατεκμηρίωτη και αβάσιμη.

 

6.   Το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025 επιδόθηκε δεόντως στην Καθ’ ης η Αίτηση/Αιτήτρια στην παρούσα Αίτηση.

 

7.   Η Αίτηση είναι εκδικητική και καταχρηστική.

 

8.   Το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή το αιτούμενο διάταγμα δεν βρίσκει έρεισμα στις οικείες νομικές αρχές και/ή την νομολογία και/ή δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του.

 

9.   H ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση περιέχει ψευδείς, γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και πληροφορίες και/ή η μαρτυρία που υποστηρίζει την Αίτηση είναι πρόδηλα αστήριχτη ώστε το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτή προς τον σκοπό έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.

 

10. Η Αίτηση της Αιτήτριας δεν υποστηρίζεται με κατάλληλη μαρτυρία και/ή δεν αποκαλύπτει λόγο και/ή επαρκή και/ή βάσιμο και/ή νόμιμο και/ή εύλογο λόγο ως προς το γιατί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα με αποτέλεσμα να παραμείνει καταχρηστική, ατεκμηρίωτη και αβάσιμη.

 

11. Η Αίτηση είναι θνησιγενής και/ή νόμο και/ή ουσία αβάσιμη καθότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία.

 

44.  Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο οποίος αναφέρει ότι ορκίζεται την παρούσα στην αγγλική γλώσσα της οποίας είναι άριστος γνώστης, αφού είναι απόφοιτος πανεπιστημίου του Λιβάνου, όπου η γλώσσα διδασκαλίας ήταν η αγγλική.

45.  Αρχικά, ο Αιτητής αναφέρει ότι κατάγεται από τον Λίβανο και βρίσκεται στην Κύπρο από το 1997, ενώ κρίθηκε κατάλληλος από τις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας για να αποκτήσει την κυπριακή υπηκοότητα το 2007, με δεδομένο ότι έχει ενσωματωθεί στην κυπριακή κοινωνία, διαθέτει σταθερούς οικονομικούς πόρους, είναι ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας και διαθέτει λευκό ποινικό μητρώο και καλή φήμη.

46.  Αναφέρει ότι στις 25/02/2025 καταχώρησε την αίτηση για την έκδοση αριθμού διαταγμάτων που αφορούν την γονική μέριμνα της ανήλικης θυγατέρας τους, και το Δικαστήριο εξέδωσε στις 28/02/2025 προσωρινό διάταγμα με το οποίο καθορίστηκε ως ο τόπος διαμονής της ανήλικης ο εκάστοτε τόπος διαμονής του στην επαρχία Λεμεσού, απαγορεύτηκε η έξοδος της ανήλικης από την Κύπρο χωρίς την γραπτή συγκατάθεση του και το όνομά της τοποθετήθηκε στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η αναχώρηση από την Κύπρο.

47.  Ακολούθως, ο Αιτητής αναφέρει ότι το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025 ορίστηκε επιστρεπτέο στις 14/03/2025, και παρά το γεγονός ότι τόσο το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025 όσο και η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 25/02/2025 και όλα τα σχετικά έγγραφα επιδόθηκαν προσωπικά στην Καθ’ ης η Αίτηση στις 07/03/2025, αυτή επέλεξε να μην εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου είτε προσωπικά είτε μέσω δικηγόρου και έτσι το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 28/02/2025 οριστικοποιήθηκε, ενώ επιπρόσθετα εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο του ανατίθεται η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης μέχρι την έκδοση απόφασης στην κυρίως Αίτηση.

48.  Ο Αιτητής εκφράζει την θέση, ότι είναι ξεκάθαρη η προσπάθεια της Καθ’ ης η Αίτηση να δικαιολογήσει το γεγονός ότι οι προτεραιότητες της από την ημέρα σύναψης της εξωσυζυγικής της σχέσης δεν ήταν η θυγατέρα της και κατ’ επέκταση η οικογένεια της, αλλά ο εραστής της επιλέγοντας έτσι να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο στις 14/03/2025.

49.  Επισημαίνει επίσης, ότι η ίδια η Καθ’ ης η Αίτηση στα μηνύματα που παρουσίασε ως τεκμήρια μέσα από την ένορκη δήλωση της, εκφράζει την πρόθεσή της να διορίσει δικηγόρο, δηλώνοντάς στον Αιτητή «I will find a lower and for now we are not in friendship anymore». Υποστηρίζει ότι παρά την πιο πάνω πρόθεση και δήλωσή της, ότι θα διορίσει δικηγόρο και ότι η ούτω καλούμενη μεταξύ τους φιλία έχει τελειώσει, η Καθ’ ης η Αίτηση αντιφατικά και ψευδώς δηλώνει ότι αυτός δήθεν την διαβεβαίωσε ότι δεν θα προχωρούσε την υπόθεση που είχε καταχωρηθεί εναντίον της, και η πρόθεση του αυτή επιβεβαιώνεται από γραπτό μήνυμα παραπέμποντας στην μεταξύ τους ανταλλαγή μηνυμάτων που έγινε στις 12/03/2025-13/03/2025, όπου δεν περιέχεται καμία τέτοια διαβεβαίωση από μέρους του.

50.  Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση ανέμενε από τον ίδιο να διεκπεραιώνει καθημερινά όλες τις οικιακές εργασίες που απαιτούνταν για την συντήρηση ενός νοικοκυριού. Ισχυρίζεται ακόμα, πως παράλληλα με τις οικιακές εργασίες είχε την αποκλειστική ευθύνη για το μεγάλωμα της ανήλικης και την καθημερινή της φροντίδα (primary care).  

51.  Σε απάντηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών της Καθ’ ης η Αίτηση ότι δεν την βοηθούσε με το παιδί, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι από την γέννηση της θυγατέρας τους, κατά κανόνα ο ίδιος ήταν που ετοίμαζε το γάλα της και είχε την φροντίδα της αφού η Καθ’ ης η Αίτηση ήταν είτε απασχολημένη ετοιμάζοντας μπουκέτα λουλουδιών, είτε δήλωνε κουρασμένη και προτιμούσε να καταναλώνει μπύρες στο μπαλκόνι, αφού ήταν εθισμένη στο αλκοόλ και το κάπνισμα. Κατά κανόνα, αυτός μετέφερε την ανήλικη στον παιδίατρο εφόσον η Καθ’ ης η Αίτηση δήλωνε απασχολημένη και ετοίμαζε την ανήλικη κάθε πρωί για να πάει στο νηπιαγωγείο, ενώ τα απογεύματα περνούσαν χρόνο μαζί, αναλαμβάνοντας την ψυχαγωγία της ανήλικης είτε με εκδρομές σε λούνα παρκ, πάρκα είτε με αγορές παιχνιδιών.

52.  Ο Αιτητής ισχυρίζεται ακόμα ότι επιβαρυνόταν ο ίδιος με τα έξοδα συντήρησης της οικογένειας, αφού ανέκαθεν πλήρωνε τα πάντα, ήτοι τα έξοδα σίτισης, εβδομαδιαία καθαρίστρια, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, πληρωμή νταντάς για 8 μήνες, δίδακτρα του νηπιαγωγείου στο οποίο φοιτά σήμερα, είδη προσωπικής υγιεινής της ανήλικης, ένδυση, υπόδηση, έξοδα ψυχαγωγίας, εκπαιδευτικά παιχνίδια, έξοδα καθαρίστριας, σούπερμαρκετ, λογαριασμούς κοινής ωφελείας και τα κοινόχρηστα.

53.  Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε θέματα υγιεινής φροντίδας της ανήλικης, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση αμελούσε να ασχοληθεί με την υγιεινή του παιδιού, αφού ουδέποτε μπήκε στον κόπο να κόψει τα νύχια της ανήλικης, παρουσιάζοντας σχετικές φωτογραφίες που λήφθηκαν. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση ότι η ηλικία του καθιστά αντικειμενικά δύσκολη την ικανότητά του να ανταποκριθεί μόνος του στις απαιτητικές και διαρκείς ανάγκες φροντίδας ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας, ισχυρίζεται ότι μόνο ως απαράδεκτος μπορεί να χαρακτηριστεί αφού από την γέννηση της ανήλικης μέχρι και σήμερα έχει ενεργότατο ρόλο στην ζωή της ανήλικης και πάντοτε φροντίζει να περνούν ποιοτικό χρόνο μαζί. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι κατά την περίοδο που η Καθ’ ης η Αίτηση διήγαγε εργένικη ζωή με συχνές νυχτερινές εξόδους κάθε Σαββατοκύριακο, καθώς και διανυκτερεύσεις εκτός της συζυγικής οικίας, ήταν ο αποκλειστικά υπεύθυνος για την συντήρηση και φροντίδα της ανήλικης.

54.  Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι μετά την παραδοχή της Καθ’ ης η Αίτηση περί ύπαρξης εξωσυζυγικής σχέσης, είναι πλέον ξεκάθαρη η επιδίωξη της, γεγονός που δεν δίστασε να του επιβεβαιώσει με δικό της μήνυμα στις 12/12/2024 το οποίο του απέστειλε, με το οποίο τον απειλεί πως στην περίπτωση που δεν λάβει το κυπριακό διαβατήριο μετά την σχετική αίτηση που έχει υποβάλει, και σε περίπτωση που λυθεί η πολιτική τους συμβίωση, θα τον αποκόψει πλήρως από την ανήλικη θυγατέρα τους και θα εξαφανιστεί.

55.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση που αφορούν την δημιουργία επιχείρησης ανθοπωλείου, την οποία αυτή οικειοποιείται αποκλειστικά, ο Αιτητής ισχυρίζεται μεταξύ άλλων, ότι βρήκε προς ενοικίαση κατάλληλο κατάστημα λίγα μέτρα μακριά από την συζυγική τους κατοικία, το οποίο ανακαινίστηκε και εξοπλίστηκε με δικά του έξοδα.

56.  Ο Αιτητής αρνείται και απορρίπτει κατηγορηματικά ως αναληθή τον ψευδή ισχυρισμό ότι στις 06/07/2023 την χτύπησε στην παρουσία της ανήλικης, αμφισβητώντας και τα τεκμήρια τα οποία προσκόμισε που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

57.  Περαιτέρω, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι το γεγονός ότι η ανήλικη έχει γεννηθεί και από την γέννηση της διαμένει στην συζυγική κατοικία στην Λεμεσό, είναι εγγεγραμμένη σε παιδικό σταθμό στην Λεμεσό και έχει ήδη εγγραφεί με την συγκατάθεση και των δύο διαδίκων σε ιδιωτικό σχολείο για την σχολική χρονιά 2026-2027, αλλά και το ότι έχει δημιουργήσει φίλους και όλη της η καθημερινότητα και η ρουτίνα της είναι στην Λεμεσό, θα ήταν αντιπαιδαγωγικό να αλλάξει το σχολείο της ανήλικης και κατ’ επέκταση ο τόπος διαμονής της. Ισχυρίζεται ότι περιήλθε στην αντίληψη του, ότι η δικηγόρος της Καθ’ η Αίτηση, με οδηγίες της απέστειλε επιστολή στο προαναφερόμενο σχολείο, ισχυριζόμενη ότι η αίτηση για εγγραφή της ανήλικης έγινε χωρίς την συγκατάθεσή της και απαιτεί όπως άμεσα ακυρωθεί.

58.  Σε αντίθεση με τα όσα ισχυρίζεται η Καθ’ ης η Αίτηση, ο Αιτητής δηλώνει ότι η ίδια ήταν ανέκαθεν βίαιη, κακοποιητική, επιθετική, ασταθής και αλλοπρόσαλλος χαρακτήρας τόσο απέναντι του όσο και απέναντι στην ανήλικη θυγατέρα τους, ενώ περιγράφει σειρά από περιστατικά προς στοιχειοθέτηση της θέσης του, με έμφαση σε αυτό που του δημιούργησε τραύμα το οποίο χρειάστηκε συρραφή στο κεφάλι, όταν αυτή βρισκόταν σε κατάσταση μέθης.

59.  Θεωρεί ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν ήταν μόνο μια κακοποιητική σύζυγος αλλά και μια κακοποιητική μητέρα, αφού κάθε φορά που η θυγατέρα τους την αναστάτωνε, επειδή για παράδειγμα αρνείτο να συνεργαστεί στο άλλαγμα της πάνας της ή ακόμα για οτιδήποτε έκρινε η ίδια ότι δεν είναι σωστό, άρχιζε να φωνάζει ή να ουρλιάζει αναγκάζοντας το παιδί να απομακρύνεται τρέχοντας προς το μέρος του για να το αγκαλιάσει.

60.  Σε σχέση με τα όσα υποστηρίζει η Καθ’ ης η Αίτηση περί παραπλάνησης της από τον ίδιο και από τον δικηγόρο του, ο Αιτητής τα απορρίπτει ως αναληθή και αναφέρει μεταξύ άλλων ότι συναντήθηκαν μαζί με τον δικηγόρο και οικογενειακό τους φίλο, μετά την καταχώρηση της κυρίως αίτησης και την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ο οποίος προσπάθησε σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του να καταλήξουν σε συμφωνία επί όλων των θεμάτων που προέκυψαν, αλλά ουδέποτε της λέχθηκε ότι η παρούσα διαδικασία θα αποσυρθεί και ούτε άφησε να νοηθεί κάτι τέτοιο. Αντίθετα, δηλώνει ότι η εισήγησή του δικηγόρου ήταν ξεκάθαρη και ήταν η προτροπή προς την Καθ’ ης η Αίτηση να διορίσει δικηγόρο της επιλογής της, αλλά και να έρθει σε επικοινωνία μαζί του για να καταλήξουν σε συμφωνία και να προχωρήσουν στην δήλωση των συμφωνηθέντων στο Δικαστήριο στα πλαίσια της ήδη καταχωρηθείσας υπόθεσης.

61.  Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση ότι είναι εθισμένος στον τζόγο, ο Αιτητής αναφέρει ότι προσωπικά στοιχηματίζει πολύ μικρά ποσά. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση για την οικονομική του κατάσταση, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι εργάζεται ως senior commercial coordinator σε ιδιωτική εταιρεία και ο μηνιαίος ακάθαρτος μισθός του είναι €3.535, ενώ απορρίπτει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση είναι οικονομικά εύρωστη, την στιγμή που αυτή δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο σε σχέση με τα εισοδήματα της ή τον μισθό της, τα οποία σε κάθε περίπτωση προέρχονται από την κοινή τους επιχείρηση. Παράλληλα, διαψεύδει ότι η ίδια καλύπτει την μισθοδοσία της οικιακής βοηθού.

62.  Περαιτέρω, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι η διευθύντρια του νηπιαγωγείου που φοιτά το ανήλικο τέκνο τους, τον ενημέρωσε ότι αυτό μεταφέρεται αργοπορημένα στο σχολείο κατά κανόνα το επόμενο πρωϊ μετά από την διανυκτέρευση του με την Καθ’ ης η Αίτηση. Προσθέτει ότι η μεταφορά της ανήλικης από την Πάφο προς την Λεμεσό εγκυμονεί κινδύνους για την ασφάλειά της και είναι εξουθενωτικό για ένα παιδί της ηλικίας της.

63.  Στις 06/11/2025, η πλευρά του Αιτητή καταχώρησε την συμπληρωματική-απαντητική της ένορκη δήλωση, από όπου θα επικεντρωθώ στα κυριότερα σημεία της.

64.  Αρχικά, ο Αιτητής απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση, περί δήθεν “εξαπάτησής” της από τον ίδιο και τους δικηγόρους του, αφού αποτελούν ξεκάθαρα εκ των υστέρων σκέψεις της και προσπάθειά της να αιτιολογήσει την επιλογή της να μην εμφανιστεί στην ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και ανεπίτρεπτα αποδίδοντας ευθύνη στους δικηγόρους του οι οποίοι συμπεριφερόμενοι επαγγελματικά και δεοντολογικά ορθά κάλεσαν την Καθ’ ης η Αίτηση να προβεί άμεσα σε διορισμό δικηγόρου για να την εκπροσωπήσει κατά την εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου στις 14/03/2025.

65.  Σε σχέση με το ζήτημα της αποκλειστικής φροντίδας της ανήλικης και την άρνηση της εν λόγω θέσης από την Καθ’ ης η Αίτηση, ο Αιτητής προσθέτει ότι  από τον Ιανουάριο του 2024 που η Καθ’ ης άρχισε να πραγματοποιεί σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο βραδινές εξορμήσεις επιστρέφοντας κατά κανόνα στην συζυγική κατοικία τις πρωινές ώρες κατά το πλείστο μεθυσμένη, είχε την αποκλειστική φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας τους. Υποστηρίζει ότι η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι τον Νοέμβριο του 2024 όπου η Αιτήτρια εκτός από βραδινές εξορμήσεις τα Σαββατοκύριακα, άρχισε πλέον να διανυκτερεύει εκτός της συζυγικής κατοικίας, προφανώς με τον ερωτικό της σύντροφο αδιαφορώντας για την ανήλικη θυγατέρα τους, η οποία παρέμενε κάτω από την πλήρη φροντίδα και επίβλεψη του.

66.  Απαντώντας στον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι η ανήλικη παρακολουθεί κανονικά και απρόσκοπτα το νηπιαγωγείο, χωρίς καμία αναφορά για καθυστέρηση ή πρόβλημα συμπεριφοράς, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι όταν έθεσε τον πιο πάνω ισχυρισμό της στην διευθύντρια του νηπιαγωγείου, αυτή του ανέφερε ότι πλείστες από τις ημέρες που η Καθ’ ης η Αίτηση μεταφέρει το ανήλικο τέκνο τους στο νηπιαγωγείο, αυτό έρχεται αργοπορημένα και παρουσιάζει τάσεις υπνηλίας και κούρασης.

67.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση για την εγγραφή της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων στο ιδιωτικό σχολείο και προς αποκατάσταση της αλήθειας, ο Αιτητής υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι λίγους μήνες μετά τη γέννηση της θυγατέρας τους και γνωρίζοντας ότι τόσο τα νηπιαγωγεία στην Λεμεσό όσο και τα ιδιωτικά σχολεία είναι υπερπλήρη και απαιτείται η προκράτηση θέσης κάποια χρόνια προηγουμένως, συμφώνησαν με την Καθ’ ης όπως εγγράψουν την ανήλικη στο εν λόγω ιδιωτικό σχολείο απορρίπτοντας άλλες προσφερόμενες επιλογές, αφού πρόκειται για πολύ καλής φήμης σχολείο. Στην βάση των πιο πάνω, αναφέρει ότι πραγματοποιήσαν την προκράτηση της θέσης της ανήλικης στον κατάλογο με τα παιδιά που επιθυμούν να εγγραφούν στο εν λόγω σχολείο.

68.  Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση ότι «η ανήλικη, διαμένει εναλλάξ και με τους δύο γονείς της, μισές μέρες στην Λεμεσό και μισές στην Πάφο» ο Αιτητής υποστηρίζει πως αυτός είναι παραπλανητικός, αφού ο τόπος διαμονής της ανήλικης θυγατέρας τους είναι αυτός που έχει καθοριστεί με το προσωρινό διάταγμα και έκτοτε, η Καθ’ ης ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας της με την ανήλικη, παρά την μη ύπαρξη σχετικής πρόνοιας στο εκδοθέν διάταγμα για επικοινωνία με την δική του συγκατάθεση, μέχρι το Δικαστήριο να καθορίσει τον χρόνο επικοινωνίας της με την ανήλικη θυγατέρα τους.

69.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι τα επεισόδια βίας που ανέφερε ο Αιτητής δεν υπήρξαν, αυτός παρουσίασε ως τεκμήριο δέσμη με το ιατρικό ιστορικό του και την αναφορά νοσηλείας του, γεγονός που αποδεικνύει ότι για μια ακόμα φορά η Καθ’ ης ψεύδεται. Διευκρινίζει ότι δεν προχώρησε σε καταγγελία του συμβάντος τότε στην αστυνομία, γιατί ενόσω βρισκόταν στην πολυκλινική νοσηλευόμενος, η Καθ’ ης τον επισκέφθηκε εκλιπαρώντας τον για να μην προβεί σε καταγγελία του περιστατικού, υποσχόμενη ότι δεν θα επαναληφθεί.

 

(IV)     ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։

 

70.  Η υπό εξέταση αίτηση εδράζεται κυρίως στον Κανονισμό 14 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ο οποίος αφορά τον παραμερισμό μίας απόφασης η οποία εκδόθηκε ερήμην. Ειδικότερα, ο πιο πάνω Κανονισμός απαριθμεί τόσο τις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο πρέπει να παραμερίσει μία απόφαση η οποία εκδόθηκε ερήμην (βλ. Κ.14.2.) όσο και τις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει απόφαση ερήμην. Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο 14(3) των Κανονισμών։

 

«14.3. Περιπτώσεις όπου το δικαστήριο δύναται να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει απόφαση, η οποία εκδίδεται, δυνάμει του Μέρους 13

(1) Σε κάθε άλλη περίπτωση, το δικαστήριο δύναται να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει απόφαση, η οποία εκδίδεται, δυνάμει του Μέρους 13 με τέτοιους όρους ως κρίνεται δίκαιο αν:

(α) ο εναγόμενος ή ο ενάγων έχει πραγματική προοπτική να υπερασπιστεί επιτυχώς την απαίτηση ή ανταπαίτηση· ή

(β) το δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει άλλος καλός λόγος για τον οποίο:

(i) πρέπει να παραμεριστεί ή διαφοροποιηθεί η απόφαση· ή

(ii) πρέπει να επιτραπεί στον εναγόμενο να υπερασπιστεί την απαίτηση.

(2) Το δικαστήριο, εξετάζοντας αν πρέπει να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει απόφαση, η οποία εκδίδεται, δυνάμει του Μέρους 13, στα θέματα τα οποία λαμβάνει υπόψη του περιλαμβάνεται και το κατά πόσο το πρόσωπο, το οποίο επιδιώκει τον παραμερισμό ή τη διαφοροποίηση της απόφασης, υπέβαλε τη σχετική αίτηση χωρίς χρονοτριβή».

 

71.  Ερμηνεύοντας το λεκτικό του πιο πάνω κανονισμού, διαφαίνεται ξεκάθαρα πως τίθενται ουσιαστικά σε εφαρμογή οι ήδη αποκρυσταλλωθείσες νομολογιακές αρχές που αφορούν την εξέταση των προϋποθέσεων για παραμερισμό μίας απόφασης. Αναφέρομαι ειδικότερα, στην διαπίστωση πραγματικής προοπτικής επιτυχίας της υπεράσπισης και στην υποβολή της αίτησης παραμερισμού χωρίς χρονοτριβή, που αποτελούν κριτήρια τα οποία υπήρχαν και στους προϋισχύσαντες Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (βλ. Δ.17) αλλά και στην σχετική νομολογία επί του θέματος. Περαιτέρω, το κριτήριο του «καλού λόγου» που προνοείται στον Κ.14.3.(1)(β) ουσιαστικά διευρύνει και δεν περιορίζει την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να παραμερίσει μία απόφαση που εκδόθηκε ερήμην.

 

72.  Σε σχέση με την ερμηνεία και εφαρμογή του Μέρους 14 των Κ.Π.Δ. 2023, δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα σχετική νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου ενόψει της σχετικά πρόσφατης υιοθέτησης των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, εν τούτοις μπορεί να αντληθεί ασφαλής καθοδήγηση από την αγγλική νομολογία σε σχέση με το αντίστοιχο Μέρος 13 των αγγλικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Αναφορικά με την προϋπόθεση ότι ο Αιτητής οφείλει να καταδείξει ότι έχει πραγματική προοπτική να υπερασπιστεί επιτυχώς την απαίτηση, σχετικό είναι το κάτωθι απόσπασμα από το αγγλικό Whitebook 2018 παράγραφος 13.3.1:

 

«[.]The defendant applying to set aside the judgment must come within r.13.3(1)(a) or (b). It is not enough to show an "arguable" defence; the defendant must show that they have "a real prospect of successfully defending the claim". It is essentially the same test as applied to summary judgment applications under Pt 24. This test is more fully covered in para.24.2.3; see also Swain v Hillman [2001] 1 All E.R. 91, CA».

 

73.  Ο «καλός λόγος» μπορεί να σχετίζεται με περιστάσεις που διαφέρουν ανά περίπτωση και δεν μπορούν να προβλεφθούν εξαντλητικά στους σχετικούς Κανονισμούς, όπως για παράδειγμα όταν ο εναγόμενος δεν έλαβε γνώση της διαδικασίας που λήφθηκε εναντίον του. Περαιτέρω, άλλος «καλός λόγος» εντοπίζεται εκεί που ο ενάγων εξασφάλισε απόφαση ερήμην, ενεργώντας παράλογα ή κακόπιστα, ήτοι όταν υπέβαλε αίτηση για απόφαση ερήμην μόλις έληξε η αναστολή για διαμεσολάβηση και ενώ η διαμεσολάβηση ήταν ακόμα σε εξέλιξη και ο εναγόμενος είχε την λογική προσδοκία ότι θα παρατεινόταν η αναστολή (βλ. Roundstone Nurseries Ltd v. Stephenson Holdings Ltd [2009] EWHC 1431). Επίσης, ενυπάρχει «καλός λόγος» όταν ο ενάγων παραπλάνησε τον εναγόμενο ως προς το ότι δεν θα προωθήσει την αξίωση του (βλ. S.T. Shipping & Transport Inc. v. Vyzantio Shipping Ltd [EWHC] 3067).

 

74.  Δεν θα πρέπει βέβαια να παραβλέπουμε και την άσκηση της ευχέρειας του Δικαστηρίου στα πλαίσια του Πρωταρχικού Σκοπού των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023. Παραπέμπω σε σχετικό απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Xie Shaodan v. Peter Lawson, Πολ. Εφ. Αρ. Ε50/2024, ημερομηνίας 19/12/2025, όπου υποδείχθηκαν τα ακόλουθα։

 

«Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα παραμερισμού απόφασης λόγω μη εμφάνισης στη βάση της Δ.17 Θ.10 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως ίσχυαν κατά τον χρόνο καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης, είναι καλά νομολογημένες. Επιπλέον, μετά την εφαρμογή των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη και τον Πρωταρχικό Σκοπό. Όπως λέχθηκε στην Λοϊζου ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφ. Ε419/16, ημερ. 7.2.2024 (Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου), ο αιτητής θα πρέπει αφενός να παρουσιάσει ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και, αφετέρου, να δοθεί επαρκής δικαιολογία για τη μη εμφάνιση του στη διαδικασία. Όσον αφορά στο πρώτο σκέλος, παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα:

 

         «Κατ' επανάληψη έχει διακηρυχθεί από τη νομολογία, ότι σε αιτήσεις του είδους, το Δικαστήριο, κατά την ενασχόληση του με τον παράγοντα της παρουσίασης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, δεν επιτρέπεται να προβεί σε αξιολόγηση και κατάληξη σε συγκεκριμένα και τελικά συμπεράσματα επί των ισχυρισμών και θέσεων που προβάλλονται ως υπεράσπιση. Πρωταρχικό του καθήκον είναι να διακρίνει κατά πόσο αποκαλύπτονται επαρκή θετικά στοιχεία, (merits) ώστε να δικαιολογείται το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Ταυτόχρονα, είναι καλά εδραιωμένο πως η αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπεράσπισης, προϋποθέτει την προσκόμιση ή παρουσίαση κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και γεγονότων, τα οποία εξυπακούεται ότι εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας και τεκμηρίωσης, κατά τρόπο που η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω. Το περιορισμένο αυτό βάρος, βρίσκεται στους ώμους των Αιτητών. (Τεγγεράκης v. Δήμου Λευκωσίας (2005) 1(Α) Α.Α.Δ. 289). Στις περιπτώσεις που η προβαλλόμενη υπεράσπιση εξ αντικειμένου δεν έχει τα πιο πάνω χαρακτηριστικά, ελλείποντας έτσι η όποια θεμελίωση της, αναπόδραστα η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη (Πατούρης ν. Hellenic Bank (2001) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2118)» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).

 

75.  Η δυνατότητα του Δικαστηρίου για παραμερισμό ενός ενδιάμεσου διατάγματος που κατέστη απόλυτο στην απουσία του εναγόμενου, αναλύθηκε στην καθοδηγητική απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας ν. Sazen Food Ltd (2003) 1 ΑΑΔ 1283. Στην πιο πάνω απόφαση, επιδοκιμάστηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει την αίτηση παραμερισμού, επειδή δεν ικανοποιούνταν οι προϋποθέσεις της ύπαρξης ικανοποιητικής δικαιολογίας τόσο για τη μη εμφάνιση των εναγόμενων στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της ακρόασης, όσο και για τη μη δικαιολόγηση του χρόνου που διέρρευσε από τον χρόνο της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό.

 

76.  Η σχετική νομολογία αναγνωρίζει τη διάκριση μεταξύ των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, κανονικά (regular) και των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, μη κανονικά (irregular). Μεταξύ των αποφάσεων που θεωρούνται ότι εκδόθηκαν μη κανονικά περιλαμβάνονται εκείνες στις οποίες δεν έγινε νομότυπη  επίδοση. Στις περιπτώσεις όπου η απόφαση εκδόθηκε μη κανονικά, η απόφαση παραμερίζεται  ex debito justitiae χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι εναγόμενοι-αιτητές έδειξαν ότι είχαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο παράγοντας καθυστέρηση. Στην περίπτωση των αποφάσεων που εκδόθηκαν κανονικά, ο παραμερισμός της απόφασης εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται υπό την αίρεση κατάδειξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης και δικαιολόγησης της μη εμφάνισης και της όποιας τυχόν καθυστέρησης στην καταχώριση της αίτησης.

 

77.  Στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση Iason Travel Tours Ltd v. L. Passias Travel Ltd (2013) 1 A.A.Δ. 402, έχουν συνοψισθεί οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για να επιτύχει μία αίτηση παραμερισμού:

 

«Η γενική αρχή του δικαίου όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπ' όψη από τη μια την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγους για την απόρριψη της αίτησης. (Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου) και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης πιο πάνω) ».

 

78.  Συνεπώς, καταδεικνύεται ότι πρωταρχικής σημασίας για το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, είναι κατά πόσο ο Αιτητής έχει καταδείξει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Δηλαδή αυτός φέρει το βάρος απόδειξης όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση του όπως θα έπραττε αν η υπόθεση του θα εκδικαζόταν, αλλά για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή και εύλογη υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Όπως έχει υποδειχθεί στην Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κώστας Παύλου 7 Σία Λτδ (2000) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1101։ «το Δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαγνώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο στοιχείο, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης».

 

79.  Για σκοπούς ερμηνείας του όρου «πραγματική προοπτική επιτυχίας υπεράσπισης» στον Κ.14.3. των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, παραπέμπω στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση Nemetona Trading Ltd v. Goldnington Corporation Ltd [2015] EWHC 739 (QB), [11], όπου ορίστηκε ως «κάτι περισσότερο από συζητήσιμη υπόθεση». Όπως έχει νομολογηθεί, εκτός αν είναι σαφές ότι τα αποδεικτικά στοιχεία του εναγόμενου δεν μπορούν να γίνουν πιστευτά, συνήθως το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει πραγματική προοπτική επιτυχούς υπεράσπισης της αξίωσης (βλ. Manolakaki v. Constantinides [2003] EWHC 401 (Ch).

 

80.  Στον Κ.14.3(2) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, θεμελιώνεται με τον όρο «χωρίς χρονοτριβή» ο παράγοντας του χρόνου καταχώρησης μίας αίτησης παραμερισμού, ως πρωταρχικός και σημαντικός για το Δικαστήριο. Στην απόφαση που εκδόθηκε στην αγγλική υπόθεση Regency Rolls Ltd, David Eric Kemp v. Murat Anthony Carnall [2000] EWCA Civ 379 [45], το Δικαστήριο υπέδειξε ουσιαστικά ότι «η φράση «χωρίς χρονοτριβή» υποδηλώνει όχι ότι ο αιτητής δεν έχει καμία περιττή καθυστέρηση, αλλά μάλλον ότι ενήργησε με όλη την ταχύτητα υπό τις περιστάσεις». Δηλαδή, αφορά ουσιαστικά για εκτίμηση του Δικαστηρίου βασισμένη στα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, χωρίς να υπάρχει αυθαίρετη προθεσμία (βλ. Dexia Crediop SpA v Regione Piemonte [2014] EWCA Civ 1298).

 

81.  Όπως έχει νομολογηθεί, η παράλειψη του εναγόμενου να εμφανισθεί χωρίς ουσιαστικό λόγο, αλλά και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης, μπορούν να αποτελέσουν βάσιμο λόγο για απόρριψη του αιτήματος του. Θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει μία σοβαρή και εύλογη δικαιολογία για την παράλειψη του να εμφανιστεί, αλλά και ότι έχει επιδείξει την ανάλογη επιμέλεια στον χειρισμό της υπόθεσης του (βλ. Κωνσταντίνου ν. Ουρπάνκοβα (2003) 1Α Α.Α.Δ. 308).

 

82.  Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να γίνεται σεβαστό το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί και να προβάλει την υπεράσπιση του και τα Δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διάδικου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή (βλ. Phylactou v. Michael (1982) 1 CLR 204 και Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (1999) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1938). Περαιτέρω, στην υπόθεση Morris v. Saratoga Swimming Pools Ltd (Aρ.1) (2012) 1 Α.Α.Δ. 647, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα։

 

«το Δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το Άρθρο 6(1) της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο Δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι και αποτελεσματικά».

 

83.  Η εξουσία του Δικαστηρίου για ακύρωση ή τροποποίηση προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 (2) του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60  είναι ευρεία, στην περίπτωση που καταδειχθεί βέβαια εύλογη αιτία που να δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Η εν λόγω ακύρωση ή τροποποίηση μπορεί να γίνει σύμφωνα με το άρθρο 32(2) σε οποιοδήποτε στάδιο, ακόμα δηλαδή και μετά που το διάταγμα θα καταστεί απόλυτο (βλ. απόφαση στην υπόθεση Ιkοs Cif Ltd (2015) 1 ΑΑΔ 421). Η ευρεία διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση ή ακόμα και για ακύρωση παρεμπίπτοντος διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32.2, αναγνωρίστηκε στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.α. v. Frantisek Stepanek κ.α. (2012) 1(Β) Α.Α.Δ. 1403,  όπου υποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

 

«Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος».

 

84.  Το αίτημα για ακύρωση, αναστολή ή τροποποίηση του προσωρινού διατάγματος, θα πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με τα άρθρα 6 και 7 του Ν.216/1990. Το άρθρο 6 προνοεί ότι:

 

«6.-(1) Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.

 

(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της.

(β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.

 

(3) Ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου και στο βαθμό που μπορεί να αντιληφθεί, πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του πριν από κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, εφόσον η απόφαση αφορά τα συμφέροντα του».

 

Περαιτέρω, το Άρθρο 7 του Ν.216/90 ορίζει ότι «Αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς».

 

85.  Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο, Τρίτη έκδοση, έκδοση 2022 του Απόστολου Σ. Γεωργιάδη, στη σελίδα 606, αναφέρεται:

 

«Η γονική μέριμνα είναι λειτουργικό δικαίωμα, διότι η άσκηση του δεν έχει σκοπό να ικανοποιήσει μόνο τα συμφέροντα του γονέα αλλά πρωτίστως τα συμφέροντα του τέκνου». Επίσης στη σελ. 623 αναφέρεται:

 

«Ως συμφέρον του τέκνου νοείται το σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, ηθικό και γενικότερα το κάθε είδους συμφέρον που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μια ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του δικαστηρίου, όταν κατά τις διατάξεις του νόμου το δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας».

 

(V)      ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։

 

86.  Αρχικά να επισημάνω, ότι και οι δύο πλευρές μερίμνησαν να συμπεριλάβουν στις ένορκες δηλώσεις τους, διάφορους ισχυρισμούς που μεγάλο μέρος αυτών δεν σχετίζονται επακριβώς με τα επίδικα θέματα και τις αιτούμενες θεραπείες ή που αφορούν την μεταξύ τους αντιπαράθεση και σχέση και οι οποίες θα πρέπει με βάση την σχετική νομολογία να αγνοηθούν και να μην ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο.

87.  Προτού προβώ στην εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση ή απόρριψη των αιτούμενων θεραπειών, θεωρώ ότι θα πρέπει να εξεταστεί κατά προτεραιότητα ο 3^ος λόγος ένστασης που ηγέρθη και αφορά το ζήτημα της αποδεκτότητας της ένορκης δήλωσης της Καθ’ ης η Αίτηση.

88.  Ουσιαστικά, η πλευρά του Αιτητή υποστηρίζει ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τον λόγο ότι στερείται πραγματικού υποβάθρου και/ή δεν υποστηρίζεται από καμία αποδεκτή μαρτυρία, διότι από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προκύπτει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση είναι υπήκοος της Ρωσίας, πλην όμως έχει ορκιστεί την ένορκη δήλωση στην αγγλική γλώσσα, χωρίς να αναφέρει την πηγή γνώσης της γλώσσας στην οποία ορκίστηκε ή έστω ότι την ομιλεί, κατανοεί και γράφει. Συνακόλουθα, είναι η θέση του Αιτητή, ότι η εν λόγω ένορκη δήλωση της Καθ’ ης η Αίτηση η οποία είναι συντεταγμένη στην αγγλική γλώσσα, χωρίς να προκύπτει από αυτήν ότι γνωρίζει την εν λόγω γλώσσα, να μην συνιστά μαρτυρία και συνακόλουθα να μην μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.

 

89.  Καθίσταται κοινά παραδεκτό, ότι η μαρτυρία ενός μάρτυρα και, κατ' επέκταση, η ένορκη δήλωση, η οποία συνιστά μαρτυρία, θα πρέπει να δίνεται σε γλώσσα κατανοητή στον εν λόγω μάρτυρα. Παραπέμπω στην καθοδηγητική απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση GANNA MAKOVETSKA - GRYNEVYCH v. SERGII GRYNEVYCH, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε57/2017, ημερομηνίας 04/10/2023, όπου υποδείχθηκαν εν προκειμένω τα ακόλουθα σχετικά:

 

«Είναι ορθή η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου για την Εφεσείουσα ότι, με βάση τη σχετική νομολογία, μία ένορκη δήλωση προσώπου θα πρέπει να γίνεται σε γλώσσα κατανοητή από τον ομνύοντα και αυτή να συνοδεύεται από μετάφραση στην ελληνική καθώς, επίσης, και από σχετική ένορκη δήλωση του μεταφραστή δια της οποίας να βεβαιώνεται το πιστό και αληθές της μετάφρασης. Κατά συνέπεια η ενδεδειγμένη και ορθή διαδικασία σε τέτοια περίπτωση περιλαμβάνει ουσιαστικά την κατάθεση τριών ενόρκων δηλώσεων (βλ. Annual Practice 1995, σελ. 683).

 

Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Saab Abbas Nazar (2003) 1 Α.Α.Δ. 772:

«Η ένορκη δήλωση συνιστά μαρτυρία και συνεπώς θα πρέπει να είναι συνταγμένη σε γλώσσα κατανοητή στον ενόρκως δηλούντα. Η ένορκη δήλωση θα έπρεπε να γίνεται στη γλώσσα του και να συνοδεύεται με μετάφρασή της, καθώς και από ένορκη δήλωση του μεταφραστή που να βεβαιώνει τη μετάφραση και να ενσωματώνει ως τεκμήριο, τόσο την πρωτότυπη ένορκη δήλωση, όσο και τη μετάφρασή της (Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παραγρ. 321).»

 

Λίγο μετά την υπόθεση Nazar (ανωτέρω) ακολούθησε και η υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Μάριου Φωτίου και της Bianca Bos (2003) 1 Α.Α.Δ. 782, η οποία αφορούσε ένορκη δήλωση που συνόδευε αίτηση για άδεια για καταχώριση αίτησης για έκδοση Certiorari, η οποία είχε συνταχθεί στα ελληνικά από μέρους Ολλανδής υπηκόου η οποία δεν γνώριζε ελληνικά. Και σ' εκείνη την υπόθεση το Δικαστήριο έκρινε ότι η συγκεκριμένη ένορκη δήλωση δε συνιστούσε ένορκη δήλωση εντός της εννοίας του νόμου, επαναλαμβάνοντας τα εξής:

 

«Η ένορκη δήλωση θα πρέπει να γίνεται στη γλώσσα που αντιλαμβάνεται ο ενόρκως δηλών και να συνοδεύεται από μετάφρασή της στα ελληνικά από πρόσωπο το οποίο γνωρίζει τη συγκεκριμένη γλώσσα και το οποίο με δική του ένορκη δήλωση επιβεβαιώνει την ακρίβεια της μετάφρασης. Ένορκες δηλώσεις που είναι συντεταγμένες στα ελληνικά από πρόσωπα που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα, δεν συνιστούν, κατά τη γνώμη μου, μαρτυρία και δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν (Αναφορικά με τον Saab Abbas Nazar (2003) 1 Α.Α.Δ. 772).»

 

Το ότι η ένορκη δήλωση πρέπει να γίνεται στη γλώσσα που αντιλαμβάνεται ο ενόρκως δηλών και να συνοδεύεται από μετάφραση της στα ελληνικά από πρόσωπο το οποίο γνωρίζει τη συγκεκριμένη γλώσσα και το οποίο με τη δική του ένορκη δήλωση επιβεβαιώνει την ακρίβεια της μετάφρασης, επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Sangaralingam Krishnakanthan (2011) 1 Α.Α.Δ. 7 ..»

 

90.  Ανατρέχοντας, στις δύο ένορκες δηλώσεις της Καθ’ ης η Αίτηση οι οποίες συνοδεύουν την αίτηση της, διαπιστώνω ότι αυτή δηλώνει στις αρχικές παραγράφους, ότι είναι ρωσίδα υπήκοος που διαμένει στην Κύπρο από το 2017 και πως διαθέτει άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας, συνεπώς είναι σε θέση να προβεί στις πιο πάνω ένορκες δηλώσεις στα αγγλικά. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση των ενόρκων δηλώσεων της Καθ’ ης η Αίτηση στα αγγλικά, καταχωρήθηκε και ένορκη δήλωση της κας Μ.Σ. με την οποία δηλώνει και επιβεβαιώνει ότι έχει μεταφράσει την ένορκη δήλωση της Καθ’ ης από τα αγγλικά στα ελληνικά.

91.  Ως εκ τούτου, κρίνω ότι έχει προκύψει με ξεκάθαρο τρόπο ότι η ίδια η Καθ’ ης η Αίτηση επεξηγεί με τον δέοντα τρόπο πως παρά το γεγονός ότι είναι ρωσίδα υπήκοος, εν τούτοις διαθέτει άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας και δύναται να προβεί στις ένορκες δηλώσεις στα αγγλικά. Το Δικαστήριο μέσω αυτής της λιτής και περιεκτικής δήλωσης, ικανοποιείται και λαμβάνει ως δεδομένο, ότι η Καθ΄ ης αντιλαμβάνεται, ομιλεί και γράφει την αγγλική γλώσσα, ήτοι σε γλώσσα κατανοητή σε αυτήν χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε περαιτέρω έρευνα ή διαπίστευση ή μαρτυρία επί αυτού του ζητήματος. Εξάλλου, δεν ζητήθηκε η αντεξέταση της επί αυτού του ζητήματος από την πλευρά του Αιτητή. Η υπό εξέταση περίπτωση, προφανώς και διαφοροποιείται από τις περιπτώσεις που απασχόλησαν κατά κόρον την νομολογία των κυπριακών Δικαστηρίων, όπου αλλοδαποί υπήκοοι προβαίνουν σε ένορκες δηλώσεις στα ελληνικά, χωρίς καν να επεξηγούν αν αντιλαμβάνονται την ελληνική γλώσσα και συνακόλουθα η μαρτυρία τους δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη. Συνεπώς, δεν μπορώ να αποδεχθώ την θέση που προβάλλει η πλευρά του Αιτητή και θεωρώ ότι οι δύο ένορκες δηλώσεις της Καθ’ ης η Αίτηση μπορούν να ληφθούν υπόψη ως αποδεκτή μαρτυρία, στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης.

92. Υπεισερχόμενος πλέον στην εξέταση των απαιτούμενων προϋποθέσεων για τον παραμερισμό ή όχι του εκδοθέντος διατάγματος, θα εξετάσω αρχικά αν η Καθ’ ης η Αίτηση έχει πραγματική προοπτική να υπερασπιστεί επιτυχώς την υπόθεση και/ή αν υπάρχει άλλος καλός λόγος για να παραμεριστεί το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα.

 

93.  Μελετώντας τις θέσεις της Καθ’ ης η Αίτηση, όπως αυτές διατυπώθηκαν μέσα από τις δύο ένορκες δηλώσεις της, διαπιστώνω ότι έχει καταδειχθεί από την ίδια που φέρει το βάρος απόδειξης, πως διαθέτει εκ πρώτης όψεως καλή και εύλογη υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Και τούτο, διότι διαφαίνεται ότι αυτή προβάλλει σαφή και ξεκάθαρη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση η οποία είναι καλόπιστη και η οποία ουσιαστικά εδράζεται σε δύο άξονες.

 

94.  Κατά πρώτον, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα που κατέστη απόλυτο, εκδόθηκε στην απουσία της, μετά από παραπλανητική συμπεριφορά του Αιτητή, ο οποίος την διαβεβαίωνε ακόμα και μετά την έκδοση του διατάγματος, ότι η υπόθεση δεν θα προωθείτο και πως στόχος ήταν η εξεύρεση φιλικής και εξωδικαστικής λύσης μέσω συμφωνίας επιμέλειας για το ανήλικο τέκνο των διαδίκων, αλλά και μετά από συνάντηση η οποία θα πραγματοποιείτο στα γραφεία του δικηγόρου που ήταν κοινός γνωστός/φίλος και των δύο πλευρών. Προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών της, προσκόμισε σχετικά μηνύματα που αντάλλαξε με τον Αιτητή (βλ. Τεκμήρια 7-10 της ένορκης δήλωσης της). Η Καθ’ ης η Αίτηση θεωρεί επίσης, ότι η εντύπωση της αυτή περί φιλικής διευθέτησης, ενισχύθηκε από το γεγονός ότι το ραντεβού με τον δικηγόρο αναβαλλόταν κατ’ επανάληψη, χωρίς αυτή να ενημερωθεί ότι ο Αιτητής θα προχωρούσε στην απουσία της με την οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων. Συνεπώς, θεωρεί ότι η εν λόγω εξήγηση της δεν συνιστά αδιαφορία η περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, αλλά επαρκή και καλόπιστη αιτιολόγηση για την απουσία της από την διαδικασία.

95.  Πέραν των πιο πάνω, υποστηρίζει ότι δεν έχει προκύψει οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση από πλευράς της, αφού μόλις ενημερώθηκε για την ύπαρξη και το περιεχόμενο του διατάγματος ημερομηνίας 14/03/2025, έδωσε με απόλυτη ταχύτητα και επιμέλεια οδηγίες στους δικηγόρους της για να προχωρήσουν άμεσα στην ετοιμασία της υπό κρίση αίτησης, η οποία καταχωρίστηκε στις 04/04/2025, ήτοι προτού καν επιδοθεί σε αυτή το οριστικοποιηθέν διάταγμα ημερομηνίας 14/03/2025.

 

96.  Κατά δεύτερον, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει μεταξύ άλλων, ότι το Δικαστήριο εξέδωσε το προσωρινό διάταγμα μονομερώς χωρίς να έχει ενώπιον του την πλήρη και αληθινή εικόνα των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης σε σχέση με την φροντίδα, διαμονή και επιμέλεια του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Στηρίζει την εν λόγω θέση της, στον ισχυρισμό της πως μετά την διάσταση των διαδίκων είχε διαμορφωθεί ατύπως μέσω της συμπεριφοράς των διαδίκων αλλά και της πρακτικής που υιοθέτησαν, ένα καθεστώς εναλλασσόμενης φροντίδας του ανήλικου τέκνου τους μεταξύ Λεμεσού και Πάφου σε ποσοστό 50%, χωρίς να υπάρξουν διαφωνίες και ότι η ίδια συμμετείχε ενεργά και ισότιμα στην φροντίδα, διατροφή και επιμέλεια του παιδιού, γεγονός που αντικρούει τις θέσεις του Αιτητή περί ακαταλληλότητας της ως γονέα και αποκλειστικής φροντίδας της ανήλικης θυγατέρας τους από τον πατέρα της.

 

97.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστήριξε ακόμα, ότι ο Αιτητής εσκεμμένα δεν αποκάλυψε τα πιο πάνω στοιχεία στο Δικαστήριο, παρουσιάζοντας μονομερώς ότι δήθεν η ανήλικη διαμένει αποκλειστικά μαζί του, ενώ στην πραγματικότητα διέμενε εναλλάξ και με τους δύο γονείς της τόσο στην επαρχία Λεμεσού με τον πατέρα της όσο και στην επαρχία Πάφου με την μητέρα της. Ισχυρίζεται ότι αυτό το καθεστώς της εναλλασσόμενης κατανομής του χρόνου φροντίδας και διαμονής ίσχυε εν προκειμένω, χωρίς να αναφύεται οποιαδήποτε διαφωνία. Συνεπώς, είναι η θέση της, πως η διατήρηση ενός διατάγματος το οποίο βασίστηκε σε μία παραπλανητική και ελλιπή εικόνα της πραγματικότητας, θα αντίκειτο στο πραγματικό status quo που είχε διαμορφωθεί προς όφελος του ενός γονέα σε βάρος του άλλου και χωρίς να συνυπολογίζεται το αληθινό και γνήσιο συμφέρον του ανήλικου τέκνου.

 

98.  Επιπρόσθετα, υποστήριξε ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί δήθεν φόβου του ότι θα απομακρύνει την ανήλικη από την χώρα και θα μεταβεί στο εξωτερικό στερούνται οποιασδήποτε βάσης και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αφού ουδέποτε υπήρξε τέτοια πρόθεσή της και ούτε προέβη σε οποιαδήποτε σχετική απειλή προς αυτόν, διότι η ζωή της είναι πλήρως εδραιωμένη στην Κύπρο, όπου διαμένει μόνιμα από το 2017, διατηρεί επιχείρηση και έχει σταθερούς οικογενειακούς και κοινωνικούς δεσμούς.

 

99. Σε σχέση με τον παράγοντα της καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, μελετώντας όλα τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ότι η όποια καθυστέρηση στην υποβολή της δεν είναι ούτε έκδηλη ούτε υπερβολική υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, αλλά και ούτε μπορεί να θεωρηθεί ως ασύγγνωστη ολιγωρία σε βαθμό περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας. Ταυτόχρονα, διαπιστώνω ότι η όποια καθυστέρηση έχει προκύψει μέχρι την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, έχει δικαιολογηθεί σε ικανοποιητικό βαθμό.

 

100.       Ειδικότερα, ανατρέχοντας στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης στην πλατφόρμα i-justice, διαπιστώνω ότι η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση παραμερισμού στις 04/04/2025, δηλαδή 27 μέρες μετά που το προσωρινό διάταγμα της επιδόθηκε και 20 μέρες μετά που αυτό κατέστη απόλυτο. Να σημειωθεί επίσης, ότι το διάταγμα ημερομηνίας 14/03/2025, ήτοι το προσωρινό διάταγμα που κατέστη απόλυτο, επιδόθηκε στην Αιτήτρια μόλις στις 04/04/2025, ήτοι κατά την ημέρα καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης. Εν όψει τούτων, δεν θεωρώ ότι το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα που παρήλθε μπορεί να θεωρηθεί ως υπέρμετρη ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση στα πλαίσια της παρούσης, αλλά και στα πλαίσια της σχετικής νομολογίας.

101.       Να τονίσω εδώ ότι εξετάζεται εν προκειμένω μόνο το αν εγείρεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και όχι η αξιοπιστία των προβληθέντων ισχυρισμών σε βαθμό που να εξάγονται ευρήματα αξιοπιστίας των ισχυρισμών υπεράσπισης. Συνεπώς, κρίνω εν προκειμένω ότι η Καθ’ ης η Αίτηση παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκή θετικά στοιχεία τα οποία καταδεικνύουν σε ικανοποιητικό βαθμό, πως έχει αποκαλύψει μία σαφή, συγκεκριμένη και καλόπιστη εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση με σοβαρή αιτιολόγηση για την μη εμφάνιση της ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά την ημερομηνία που ορίστηκε επιστρεπτέο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. Περαιτέρω, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι έχει στοιχειοθετηθεί «καλός λόγος» για τον παραμερισμό του προσωρινού διατάγματος, λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερόμενες υπερασπιστικές θέσεις που εξέφρασε η Καθ΄ ης η Αίτηση, αλλά και το υπόβαθρο γεγονότων που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Θεωρώ ότι θα πρέπει κατ’ ελάχιστον να της δοθεί το δικαίωμα να ακουστεί και να ενστεί στην αίτηση η οποία έχει ως αντικείμενο το καλώς νοούμενο συμφέρον του παιδιού της.

102.       Είναι η θέση του Δικαστηρίου, ότι λαμβάνοντας υπόψη την φύση της παρούσης υπόθεσης, η οποία δεν αφορά μία αγωγή που σχετίζεται με περιουσιακές διαφορές, αλλά σχετίζεται με ουσιώδη και σημαντικά ζητήματα οικογενειακής φύσεως, ήτοι της άσκησης της γονικής μέριμνας ενός ανήλικου τέκνου και όπου το κύριο κριτήριο είναι η ανεύρεση του γνήσιου και καλώς νοούμενου συμφέροντος του, στα πλαίσια μίας διαδικασίας διερευνητικού και εξεταστικού χαρακτήρα, όπου δεν επιδιώκεται η απόδοση ευθυνών ή η επιβολή κυρώσεων στους διαδίκους για μεμπτή συμπεριφορά (βλ. Κκουφού ν. Κκουφού (1997) 1 ΑΑΔ 1588, 1593 και Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά. (2002) 1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452) το οριστικοποιηθέν διάταγμα ημερομηνίας 14/03/2025 θα πρέπει να παραμεριστεί και να ακυρωθεί.

 

103.      Αντλώ επί τούτου καθοδήγηση από την απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην Εφ. αρ. 13/20 μεταξύ I.O.A. v. A.D.A. ημερομηνίας 24/03/2021, όπου ακυρώθηκε το εκδοθέν ενδιάμεσο διάταγμα διατροφής που είχε εκδοθεί στην απουσία του εφεσείοντα και υποδείχθηκε ότι δεν μπορεί η διαδικασία που αφορά ενδιάμεσα διατάγματα διατροφής να ταυτιστεί με την αντιμετώπιση προβλημάτων που προκύπτουν στην βάση της θεσμοθετημένης διαδικασίας και ακρόασης μίας αγωγής στα πλαίσια των Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Παραθέτω ενδεικτικά εκτενές απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση։

 

«Η συμπεριφορά του εφεσείοντα καθόλου δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, όπως έκρινε το πρωτόδικο δικαστήριο, ως συμπεριφορά δεικνύουσα ασύγγνωστη ολιγωρία. Ούτε ήταν ορθό να εξεταστεί υπό το πρίσμα γενικού αφορισμού ότι εάν επιτρεπόταν η αίτηση αυτό θα σήμαινε ότι οποιοσδήποτε διάδικος θα μπορούσε πλέον να επιτυγχάνει τον παραμερισμό απόφασης με μια δήλωση, απλώς, ότι δεν κατάλαβε τι έπρεπε να κάνει. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας συναρτάται πάντοτε με τα συγκεκριμένα γεγονότα. Το πρωτόδικο δικαστήριο στην πραγματικότητα δεν άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια ή, εν πάση περιπτώσει, την άσκησε με τέτοιο λανθασμένο τρόπο ώστε να χωρεί η επέμβαση του Εφετείου.

Σημειώνεται ότι στην αγόρευση της ενώπιον μας η ευπαίδευτη δικηγόρος της εφεσίβλητης περιόρισε τον ισχυρισμό περί ολιγωρίας στην παράλειψη του εφεσείοντα να εμφανιστεί «έγκαιρα στα πλαίσια της αίτησης», δικαίως αποδεχόμενη ότι ο μετέπειτα χρόνος των 6 ημερών μέχρι την καταχώριση της αίτησης του «δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί, σύμφωνα με την νομολογία, καθυστέρηση στην προώθηση τέτοιας αίτησης».

 

Αλλά και η αρχική παράλειψη του εφεσείοντα, με δεδομένη την επίδοση της αίτησης σε άγνωστη για τον ίδιο γλώσσα, 4 μόλις μέρες προηγουμένως, με το Σαββατοκυρίακο να μεσολαβεί, δεν εξετάστηκε με την απαιτούμενη επιμέλεια.  Ο εφεσείοντας δεν αντεξετάστηκε ως προς τους ισχυρισμούς του ότι, μη γνωρίζοντας ελληνικά και εφόσον η αίτηση δια κλήσεως, ήτοι το ίδιο το έγγραφο που τον καλούσε να παρουσιαστεί στο δικαστήριο κατά το συγκεκριμένο χρόνο, ήταν στην Ελληνική, δεν είχε άμεση αντίληψη της σχετικής υποχρέωσης του. Δεν έχει σημασία εάν υπήρχε μετάφραση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, αφ΄ ης στιγμής η ίδια η «πρόσκληση» στο δικαστήριο κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία ήταν σε άγνωστη για τον εφεσείοντα γλώσσα, με εύλογη την ανάλογη δυσχέρεια, δεδομένου και του πολύ σύντομου χρόνου. Για τον ίδιο λόγο δεν έχει καθοριστική, υπό τις περιστάσεις, σημασία αν η ημερομηνία ήταν κακογραμμένη, όπως ο ισχυρισμός του εφεσείοντα, ή ευκρινής όπως κατέγραψε το δικαστήριο κατά τρόπο ενδεχομένως που να καθιστούσε τον εαυτό του μάρτυρα.  

 

Άλλωστε, το βασικό κριτήριο είναι το κατά πόσον ο διάδικος που ζητά τον παραμερισμό αποκαλύπτει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση.  Ο λόγος της παράλειψης εμφάνισης αποκτά καθοριστική σημασία όταν ανάγεται σε συμπεριφορά περιφρονητική σε βαθμό καταφρόνησης της διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου (Evans v. Bartlam (1937) AC 473, Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Company (1961) 1 CLR 317, Phylactou and others v.  Michael (1982) 1 CLR 204, Milouca Motors Trading Ltd v. Κούρτη (1997) 1 ΑΑΔ 941, Alpha Bank Ltd ν. xxx xxx Στεφάνου (2003) 1 ΑΑΔ 1101).

 

Επίσης η ανεξήγητη αργοπορία στην καταχώριση της αίτησης για παραμερισμό είναι παράγοντας που ασκεί «έντονα αρνητική επίδραση» (Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (1993) 1 ΑΑΔ 26).  Παράγοντας που εν προκειμένω ελλείπει.

 

Η παραπάνω προσέγγιση της νομολογίας μας συνάδει με την ερμηνεία της οποίας έτυχε το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ από το ΕΔΔΑ αναφορικά με αιτήσεις για παραμερισμό απόφασης:

«Even if the parties demonstrate a certain lack of diligence, the consequences attributed to their behavior by the domestic courts must be commensurate to the gravity of their failings and take heed of the overarching principle of fair hearing» (Aždajić v. Σλοβενίας, Αρ. 71872/12, 8 Οκτωβρίου 2015, Gankin κ.α. ν. Ρωσίας, Αρ. 2430/06, 1454/08, 11670/10 και 12938/12, 31 Μαϊου 2016, Schmidt v. Λιθουανίας, Αρ. 22493/05, 27 Απριλίου 2017).

 

Εν προκειμένω, ο εφεσείων έχει προβάλει τους ισχυρισμούς του ότι θα είχε καλούς λόγους ένστασης εάν του επιτρεπόταν να αντικρούσει την αίτηση. Δεν έχει αμφισβητηθεί. Απλώς οι ισχυρισμοί του αυτοί χαρακτηρίστηκαν από την άλλη πλευρά ως γενικοί και αόριστοι. Ενώ το πρωτόδικο δικαστήριο δεν ασχολήθηκε καθόλου με το ζήτημα αυτό, θεωρώντας τούτο αχρείαστο υπό το φως της προηγηθείσας κρίσης του αναφορικά με την παράλειψη εμφάνισης αντιστρέφοντας, με αυτό τον τρόπο, τη σημασία των σχετικών κριτηρίων.

Υπό το φως όλων των ανωτέρω η έφεση γίνεται δεκτή.  Η απόφαση ημερ. 27.4.2020 παραμερίζεται και το διάταγμα ημερ. 8.10.2019 ακυρώνεται με αποτέλεσμα να αναβιώνει προς εκδίκαση, από άλλο μέλος του Οικογενειακού Δικαστηρίου, η αίτηση ημερ. 24.9.2019, εάν βεβαίως δεν έχει στο μεταξύ ολοκληρωθεί η εκδίκαση της κύριας-εναρκτήριας αίτησης για διατροφή» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).

 

104.         Επιπρόσθετα, κρίνω ότι στοιχειοθετείται εν προκειμένω εκ πρώτης όψεως «εύλογη αιτία» για την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος που κατέστη απόλυτο στα πλαίσια του αρ. 32(2) του Ν.14/60, αλλά και στην βάση των όσων υποστήριξε η Καθ’ ης η Αίτηση μέσα από τις ένορκες δηλώσεις της, όπως ακριβώς επισήμανα πιο πάνω, κυρίως σε σχέση με τους ισχυρισμούς της περί του εξ’ ημισείας καθεστώτος της εναλλασσόμενης κατανομής του χρόνου φροντίδας και διαμονής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων σε Λεμεσό και Πάφο, γεγονός που δεν φαίνεται να αντικατοπτρίζει τα όσα προνοούνται στο εκδοθέν προσωρινό διάταγμα, αλλά και στο καθεστώς και την πρακτική που ισχύει σήμερα ή και μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος μεταξύ των διαδίκων.

 

105.      Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, ισοζυγίζοντας τα πιο πάνω δεδομένα και τις ιδιαιτερότητες της υπό εξέταση υπόθεσης η οποία αφορά την γονική μέριμνα ενός ανήλικου τέκνου και λαμβάνοντας υπόψη το δικαίωμα του ενός διάδικου να ακουστεί στα πλαίσια μίας δίκαιης δίκης με γνώμονα πάντοτε το συμφέρον της δικαιοσύνης αλλά και του Πρωταρχικού Σκοπού, θεωρεί ότι το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να παραμεριστεί, ώστε να ακουστεί δεόντως και η πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση, αφού οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα, ενδεχομένως να οδηγούσε σε άδικο χειρισμό.

(VI)     ΚΑΤΑΛΗΞΗ։

 

106.       Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων και ευρημάτων μου, καθώς και για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται το προσωρινό διάταγμα το οποίο κατέστη απόλυτο στις 14/03/2025.

 

107.      Η ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 25/02/2025 ορίζεται για Α.Δ.Ο. στις 06/02/2026 και ώρα 09.00. Δίδονται οδηγίες προς την Καθ’ ης η Αίτηση όπως καταχωρήσει ειδοποίηση ένστασης στην ενδιάμεση αίτηση μέχρι τις 05/02/2026. Τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 28/02/2025 τα οποία είχαν ήδη εκδοθεί μονομερώς από το Δικαστήριο, παραμένουν σε ισχύ και ορίζονται επιστρεπτέα στις 06/02/2026 και ώρα 09.00.

 

108.      Όσον αφορά τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης ημερομηνίας 04/04/2025, ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία και ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, δεν διακρίνω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι αυτά επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου, που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Καθ’ ης η Αίτηση. Συνεπώς κρίνω ότι τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν με το πέρας εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης.

 

 

Υπ.  ……………………………………..

                                                                 Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ.

 

               ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

               ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο