ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ:  Χ. Πογιατζή, Δ. Οικ. Δ.

Αρ. Αίτησης։ 99/2025

      i-Justice    

Μεταξύ:

                                           Ν.Ι. από την Λεμεσό

Αιτητή

 

                                                      -και-

 

  

                                         Μ.Κ. από την Λεμεσό

Καθ' ης η αίτηση

                                            ----------------------

                               Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 30/04/2025.

  

Ημερομηνία: 29/05/2026

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για Αιτητή։ κ. Γιάννης Θεοδώρου για Α. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.                                                        

Για Καθ’ ης η Αίτηση: κ. Μάριος Χρίστου για Χαραλάμπους & Χρίστου Δ.Ε.Π.Ε 

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η   Α Π Ο Φ Α Σ Η 

(I)           ΕΙΣΑΓΩΓΗ։

1. Από τον γάμο τους οι διάδικοι απέκτησαν δύο τέκνα την Μ-Χ.Ι. η οποία σήμερα είναι 17 ετών και τον Γ.Ι. ηλικίας 15 ετών. Σήμερα οι διάδικοι βρίσκονται σε διάσταση, ενώ η άσκηση της γονικής μέριμνας των δύο ανήλικων τέκνων τους ρυθμίστηκε με τελικό διάταγμα ημερομηνίας 15/02/2011.
2. Περαιτέρω, στις 15/02/2011 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της αίτησης διατροφής με αρ. 321/2010 με το οποίο διατασσόταν ο Καθ’ ου η Αίτηση (Αιτητής στην παρούσα) όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια (Καθ’ ης η Αίτηση στην παρούσα) το ποσό των €500,00 μηνιαίως, ως συνεισφορά του στην διατροφή των δύο ανήλικων τέκνων του, ήτοι €250,00 για κάθε ανήλικο τέκνο ξεχωριστά, από 01/03/2011 και κάθε πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα.
3. Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, ο Αιτητής καταχώρησε στις 30/04/2025 ενδιάμεση μονομερή αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς του εκ συμφώνου τελικού διατάγματος ημερομηνίας 15/02/2011. Το Δικαστήριο αφού εξέτασε την πιο πάνω ενδιάμεση αίτηση, δεν προχώρησε μονομερώς στην έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος και έτσι δόθηκαν οδηγίες για την επίδοση της, ώστε να ακουστούν οι θέσεις της άλλης πλευράς, πριν το Δικαστήριο καταλήξει στην απόφαση του.
4. Στην συνέχεια, στην βάση αντίστοιχων χρονοδιαγραμμάτων και σχετικών οδηγιών που δόθηκαν από το Δικαστήριο, η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε την ένσταση της στις 07/11/2025, ενώ η πλευρά του Αιτητή καταχώρησε συμπληρωματική απαντητική ένορκη δήλωση στις 12/11/2025, κάτι που δεν έπραξε η Καθ’ ης η Αίτηση. Οι διάδικοι δεν αντεξετάστηκαν. Η ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης ολοκληρώθηκε με την παράδοση των γραπτών αγορεύσεων των διαδίκων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους, οι οποίοι προέβησαν σε υποστήριξη των θέσεων τους με παραπομπή σε σχετική νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία και τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπόψη.

(II)          ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ։

 

5. Η ενδιάμεση Αίτηση του Αιτητή υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του, στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά των ισχυρισμών αλλά και των θέσεων του. Αρχικά, ο Αιτητής αναφέρει ότι μετά την τέλεση του γάμου του με την Καθ’ ης η Αίτηση εγκαταστάθηκαν σε ιδιόκτητο διαμέρισμα της συζύγου του και το οποίο αποτελούσε την συζυγική τους οικία.
6. Υποστηρίζει ότι κατά τα αρχικά στάδια της σχέσης των διαδίκων, όλα κυλούσαν σχετικά ομαλά, αλλά από την γέννηση της ανήλικης θυγατέρας τους, η Καθ’ ης η Αίτηση επηρεαζόμενη από άτομα της οικογενείας της, παρουσίαζε συμπεριφορά άκρως επιθετική τόσο ως προς το πρόσωπο του όσο και ως προς τα μέλη της οικογενείας του, έστω και αν η φύλαξη και η φροντίδα αμφοτέρων των ανήλικων είχε ανατεθεί στην μητέρα του, κατόπιν πρωτοβουλίας της ίδιας της Καθ’ ης η Αίτηση.
7. Ο Καθ’ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση ένεκα του ότι διατηρεί και διατηρούσε δικό της γραφείο παρέχοντας νομικές υπηρεσίες υπό την ιδιότητα της δικηγόρου, ήταν απούσα από την καθημερινότητα των ανήλικων τέκνων και επί καθημερινής βάσεως απαλλασσόταν από τα εργασιακά της καθήκοντα αργά τα μεσάνυχτα, ενώ εργαζόταν και τα Σαββατοκυρίακα. Όταν η Καθ’ ης η Αίτηση ήταν απασχολημένη με την επαγγελματικές της υποχρεώσεις, την φύλαξη και την φροντίδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων ασκούσε η μητέρα του και ο ίδιος όταν απαλλασσόταν από τις εργασιακές του υποχρεώσεις.
8. Περαιτέρω, ο Αιτητής υποστηρίζει πως η Καθ’ ης η Αίτηση προγραμμάτιζε και προγραμματίζει επαγγελματικά ταξίδια για τέσσερις φορές τον χρόνο, στα οποία απουσιάζει τουλάχιστον για μια εβδομάδα και κατά την διάρκεια των οποίων η φύλαξη και η φροντίδα των παιδιών τους ασκείτο αποκλειστικά από την μητέρα του και τον ίδιο όταν αυτός απαλλασσόταν από τα εργασιακά του καθήκοντα.
9. Στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης του, ο Αιτητής αναφέρει ότι λόγω της επιδείνωσης των άσχημων και ασταθών συμπεριφορών της Καθ’ ης η Αίτηση, οι οποίες συνοδεύονταν από τραγικά περιστατικά ψυχολογικής και σωματικής βίας εις βάρος τόσο του ίδιου όσο και των ανήλικων τέκνων τους, κατά το έτος 2010 επήλθε η αρχική οριστική διάσταση στην έγγαμη σχέση των διαδίκων.
10.  Ισχυρίζεται ότι ακόμα και μετά την έλευση της οριστικής διάστασης μεταξύ των διαδίκων περί το έτος 2010, τα ανήλικα τέκνα τους επί καθημερινής βάσεως τίθεντο υπό την φύλαξη και φροντίδα της μητέρας του, ενώ όταν απαλλασσόταν από τις εργασιακές του υποχρεώσεις, την φύλαξη και την φροντίδα τους αναλάμβανε ο ίδιος. Υποστηρίζει ότι κατά το 2010, η Καθ’ ης η Αίτηση αποφάσισε μονομερώς και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του να παραλάβει τα ανήλικα τέκνα από την πρώην συζυγική οικία και να μεταφερθεί σε σημείο το οποίο μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει.
11.  Ακολούθως αναφέρει ότι λόγω εύλογου φόβου του για τον λόγο ότι η Καθ’ ης η Αίτηση κατείχε και κατέχει στενούς δεσμούς με την Αγγλία συνδυαστικά με το ότι του ασκούσε πιέσεις για να μεταφερθούν όλοι στην Αγγλία, καταχώρισε την υπ’ αριθμόν 295/2010 αίτηση γονικής μέριμνας, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε διάταγμα σύμφωνα με το οποίο τοποθετήθηκαν αμφότερα τα ανήλικα στον κατάλογο προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από την Κυπριακή Δημοκρατία.
12.  Ο Αιτητής αναφέρει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα, αν και η Καθ’ ης η Αίτηση, ουδέποτε ήταν επιφορτισμένη πρακτικά με την φύλαξη και την φροντίδα των ανήλικων τέκνων, καταχώρισε την υπ’ αριθμόν 321/2010 αίτηση διατροφής, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα ημερομηνίας 15/02/2011, με το οποίο διατασσόταν όπως καταβάλλει στην Καθ’ ης η Αίτηση από την 01/03/2011 και την πρώτη κάθε επόμενου μήνα με επτά ημέρες χάρη, το ποσό των €500,00 το μήνα ως συνεισφορά του στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του, ήτοι €250,00 για καθένα από αυτά.  
13.  Υποστηρίζει ότι κατά ή περί τα τέλη του έτους 2011, μετά από την σφοδρή επιμονή της Καθ’ ης η Αίτηση και αλλεπάλληλες επισκέψεις της στην οικία που διέμενε, καθώς και των αμέτρητων συζητήσεων μεταξύ τους, πείστηκε όπως επανασυνδεθούν με αυτήν, υπό την προϋπόθεση ότι θα παρακολουθήσουν συνεδρίες με ειδικό ψυχολόγο για την ειρηνική συμβίωση τους, οι οποίες και ολοκληρώθηκαν. Ακολούθως, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά της Καθ’ ης η Αίτηση με την πάροδο μικρού χρονικού διαστήματος επανήλθε, παρουσιάζοντας δυστυχώς εκ νέου τις προσβλητικές, εξευτελιστικές, χειριστικές και βίαιες συμπεριφορές της τόσο εις βάρος των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, όσο και εις βάρος του ίδιου.
14.  Είναι η θέση του Αιτητή, ότι η επανασύνδεση τους από το έτος 2011 διήρκησε μέχρι και τον Σεπτέμβριο του έτους 2024, χρονικό σημείο κατά το οποίο επήλθε η πλήρης και οριστική διάσταση των διαδίκων.
15.  Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι πέραν της συνεισφοράς του για την διατροφή των ανήλικων τέκνων του στο πλαίσιο της αίτησης 321/2010, ρυθμίστηκε με την υπ’ αριθμόν 295/2010 αίτηση γονικής μέριμνας και η άσκηση της γονικής μέριμνας των δύο παιδιών τους, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα, με το οποίο ανατέθηκε η φύλαξη και η φροντίδα αμφότερων των ανήλικων τέκνων στην Καθ’ ης η Αίτηση, ενώ καθορίστηκε και το δικαίωμα επικοινωνίας του με τα παιδιά σε συγκεκριμένες ημέρες και ώρες.
16.  Ισχυρίζεται επίσης, ότι στο μικρό χρονικό διάστημα κατά το έτος 2011 ουδέποτε η Καθ’ ης η Αίτηση εφάρμοσε το διάταγμα γονικής μέριμνας ημερομηνίας 15/02/2011, αφού ήταν απασχολημένη συνεχώς με τα εργασιακά της καθήκοντα και την φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας τους, την ασκούσε ο ίδιος μαζί με την μητέρα του, όταν απαλλασσόταν από τις εργασιακές του υποχρεώσεις, ενώ όσον αφορά το δικαίωμα επικοινωνίας του με τα ανήλικα, αυτό εφαρμοζόταν ανελλιπώς. 
17.  Επιπρόσθετα, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι όταν επανασυνδέθηκαν με την Καθ’ ης η Αίτηση περί τα τέλη του έτους 2011, κανένα από τα δυο διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν στο πλαίσιο της υπ’ αριθμόν 295/2010 αίτησης γονικής μέριμνας και στο πλαίσιο της υπ’ αριθμόν 321/2010 αίτησης διατροφής εφαρμόζονταν.
18.  Στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης του, ο Αιτητής αναφέρει ότι μετά την έλευση της οριστικής διάστασης των διαδίκων τον Σεπτέμβριο του έτους 2024 και παρά το γεγονός ότι η Καθ’ ης η Αίτηση δεν συμμετείχε ποτέ ενεργά στην φύλαξη και την φροντίδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, ξαφνικά μετά τον Σεπτέμβριο του έτους 2024 επέβαλε μονομερώς και με πρακτικές χειραγώγησης της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, να μην έχει καμία επικοινωνία με τον ίδιο αλλά και με τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας του, τα οποία είχαν αναλάβει την φύλαξη και φροντίδα αμφοτέρων των ανήλικων τέκνων τους. Περαιτέρω δε, ισχυρίζεται ότι τις ίδιες βίαιες και χειριστικές πρακτικές προσπάθησε μάταια να επιβάλει η Καθ’ ης η Αίτηση και προς τον ανήλικο υιό τους, πλην όμως δεν τα κατάφερε.
19.  Ισχυρίζεται ότι η αναίδεια της Καθ’ ης η Αίτηση έφθασε μέχρι το σημείο που εξασφάλισε δια ψευδών παραστάσεων περιοριστικά μέτρα στο πλαίσιο ποινικής υπόθεσης που καταχωρίστηκε εις βάρος του ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, η μαρτυρία της οποίας όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι του είναι αντιφατική, ενώ σε αυτήν εμπεριέχονται εγγενείς αντινομίες.
20.  Είναι η θέση του Αιτητή, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση εξαπέλυε αυτές τις χειριστικές πρακτικές, προφανώς με απώτερο σκοπό να αναλάβει την φύλαξη και φροντίδα αμφοτέρων των ανήλικων τέκνων, εγκαταλείποντάς τα επί της πρώην συζυγικής οικίας, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στα εργασιακά της καθήκοντα, όπως πράττει πλέον με την ανήλικη και ως εκ τούτου να αποφύγει τις οικονομικές της υποχρεώσεις για συνεισφορά στα έξοδα των παιδιών τους, για τα οποία μέχρι σήμερα αρνείται να συνεισφέρει ενώ για τις δικές της ανάγκες ξοδεύει αλόγιστα διατηρώντας ένα υπερπολυτελές βιοτικό επίπεδο.
21.  Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι κατά την έκδοση του τελικού διατάγματος διατροφής στο πλαίσιο της υπ’ αριθμόν 321/2010, εργαζόταν ως οδηγός λαμβάνοντας ως μηνιαίες απολαβές το χρηματικό ποσό των €2.000, ενώ η Καθ’ ης η Αίτηση εργαζόταν σε γνωστό δικηγορικό γραφείο, με τις μηνιαίες αποδοχές της να ανέρχονταν στα €4.000,00-5.000,00 μεικτά, γεγονός για το οποίο δεν είχε γνώση κατά την έκδοση του διατάγματος. Ισχυρίζεται ακόμα, ότι περί το έτος 2015-2016, τερματίστηκε η εργοδότηση της Καθ’ ης η Αίτηση και πως σήμερα εργάζεται ως αυτοτελώς εργαζόμενη, λαμβάνοντας υψηλές μηνιαίες απολαβές.
22.  Πέραν των πιο πάνω, ο Αιτητής αναφέρει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση λάμβανε και λαμβάνει μέχρι σήμερα το επίδομα μονογονιού, υποστηρίζοντας ότι το εισέπραττε εικονικά, αφού από τα τέλη του έτους 2011 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του έτους 2024, χρονικό σημείο κατά το οποίο επήλθε η οριστική διάσταση των διαδίκων, οι διάδικοι συμβίωναν κανονικά ένεκα του ότι είχαν επανασυνδεθεί.
23.  Επιπρόσθετα, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι πολλές φορές η Καθ’ ης η Αίτηση μετέφερε επί της πρώην συζυγικής κατοικίας υπέρογκα ποσά, τόσο κατά τη διάρκεια που εργοδοτείτο όσο κι εκ των υστέρων που τελούσε υπό την ιδιότητα της αυτοτελώς εργαζόμενης. Περαιτέρω δε, ισχυρίζεται ότι ως εργοδοτούμενη υπήρχε χρονικό σημείο, κατά το οποίο η Καθ’ ης η Αίτηση λάμβανε €8.000 μεικτά. Οι μηνιαίες απολαβές της Καθ’ ης η Αίτηση συμπεριλαμβανομένων και των υπέρογκων χρηματικών ποσών που μετέφερε επί της πρώην συζυγικής οικίας, ανέρχονται τουλάχιστον επί του ποσού των €6.000 καθαρά.
24.  Περαιτέρω, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι ενόσω διαρκούσε η συμβίωση των διαδίκων, η Καθ’ ης η Αίτηση επιδεικτικά αγόραζε πανάκριβα ενδύματα και υποδήματα ακριβών οίκων μόδας, ενώ αγόρασε με δικά της χρήματα καινούριο όχημα αξίας €27.000. Επιπρόσθετα, ο Αιτητής αναφέρει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση διαμένει μαζί με την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων επί της πρώην συζυγικής οικίας, η οποία βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της Λεμεσού και η οποία κατά το παρόν χρονικό στάδιο βρίσκεται σε διαδικασίες ολικής και πολυτελούς ανακαίνισης.
25.  Στην συνέχεια της ένορκης μαρτυρίας του, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι σήμερα εργάζεται ως μισθωτός υπό την ιδιότητα του ξυλουργού, λαμβάνοντας ως μηνιαίες αποδοχές το ποσό των €1.440 καθαρά.
26.  Ακολούθως, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι από την οριστική διάσταση των διαδίκων τον Σεπτέμβριο του έτους 2024, πρακτικά την φύλαξη και την φροντίδα της ανήλικης θυγατέρας τους ανέλαβε αποκλειστικά η Καθ’ ης η Αίτηση, δυνάμει χειριστικών συμπεριφορών της, οι οποίες κατάφεραν την ολική απομάκρυνση της τόσο από τον ίδιο όσο και από τα μέλη της οικογενείας του, ενώ την φύλαξη και φροντίδα του ανήλικου υιού τους ανέλαβε κατ’ αποκλειστικότητα ο ίδιος.
27.  Αναφέρει ακόμα, ότι από την διάσταση των διαδίκων ο ανήλικος υιός τους διαμένει μαζί του στην πατρική του οικία μαζί με τους γονείς του, λόγω του ότι η οικία την οποία διατηρεί βρίσκεται στο χωριό Π.Π. και ως εκ τούτου η καθημερινή μετάβαση του ανήλικου από το χωρίο στην σχολική του μονάδα και τις απογευματινές δραστηριότητες του θα ήταν δυσχερής.
28.  Ισχυρίζεται ότι οι γονείς του είναι χαμηλοσυνταξιούχοι και ως εκ τούτου αποπληρώνει μηνιαίως του λογαριασμούς κοινής ωφέλειας καθώς και τα έξοδα υπεραγοράς για την πατρική του οικία, τα οποία είναι τα ακόλουθα: λογαριασμός ηλεκτρικού ρεύματος: €199,30, έξοδα υπεραγοράς: €200,00, λογαριασμός διαδικτύου: €37,58. Επιπρόσθετα, αναφέρει ότι τα προσωπικά του έξοδα είναι τα ακόλουθα: καύσιμα: €200.00, τηλέφωνο: €50.00.
29.  Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι τα μηνιαία έξοδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, ενδεικτικά και όχι περιοριστικά είναι τα ακόλουθα:

Μ-Χ. Ι.:

Σίτιση:                                                                                                                        €250,00

Αγγλικά*:                                                                                                                  €110,00

Εγχειρίδια αγγλικών*:                                                                                                €17,00

Σχολικές στολές και σχολικά παπούτσια (χειμερινή/καλοκαιρινή):                       €25,00

Σχολικές τσάντες, κασετίνες, γραφική ύλη, χαρτικά κλπ:                                       €20,00

Ένδυση-υπόδηση:                                                                                                     €50,00

Είδη προσωπικής υγιεινής (σαμπουάν, οδοντόκρεμα, οδοντόβουρτσα, αντηλιακά κλπ):                                                                                                                            €20,00

Προσωπικά έξοδα:                                                                                                    €50,00

Κοινωνικές υποχρεώσεις-γενέθλια άλλων παιδιών:                                               €75,00

Ψυχαγωγία:                                                                                                                €50,00

Πάρτι γενεθλίων:                                                                                                        €40,00

Διάφορα έκτακτα έξοδα:                                                                                           €50,00

                                                                                                                    Σύνολο:€757,00

 

Γ. Ι.։

Σίτιση:                                                                                                                       €250,00

Αγγλικά:                                                                                                                   €105,00

Εγχειρίδια αγγλικών:                                                                                                 €17,00

Σχολικές στολές και σχολικά παπούτσια (χειμερινή/καλοκαιρινή):                      €25,00

Σχολικές τσάντες, κασετίνες, γραφική ύλη, χαρτικά κλπ:                                       €20,00

Ένδυση-υπόδηση:                                                                                                     €50,00

Είδη προσωπικής υγιεινής (σαμπουάν, οδοντόκρεμα, οδοντόβουρτσα, αντηλιακά κλπ):                                                                                                                            €20,00

Προσωπικά έξοδα:                                                                                                    €50,00

Κοινωνικές υποχρεώσεις-γενέθλια άλλων παιδιών:                                               €75,00

Ψυχαγωγία:                                                                                                                €50,00

Πάρτι γενεθλίων:                                                                                                        €40,00

Διάφορα έκτακτα έξοδα:                                                                                           €50,00

Judo:                                                                                                                           €70,00

                                                                                                                Σύνολο: €822,00

 

30.  Ουσιαστικά, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι το κονδύλι για τα μηνιαία δίδακτρα των αγγλικών και για τα εγχειρίδια των αγγλικών της ανήλικης θυγατέρας του τα επωμίζεται ο ίδιος, προσκομίζοντας και σχετικές αποδείξεις ως τεκμήρια. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι καλύπτει ολόκληρο το ποσό διατροφής του ανήλικου υιού του λόγω της πρόθεσης της Καθ’ ης η Αίτηση να τον στραγγαλίσει οικονομικά παρά την οικονομική ευημερία της ίδιας.
31.  Ο Αιτητής αναφέρει ότι στο πλαίσιο της αίτησης τροποποίησης με αρ. 41/2025, με την οποία η Καθ’ ης η Αίτηση επιδιώκει την τροποποίηση του διατάγματος ημερομηνίας 15/02/2011 το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της υπ’ αριθμόν 295/2010 αίτησης γονικής μέριμνας, καταχωρίστηκε εκ μέρους του αίτηση για αναστολή της ισχύος του διατάγματος ημερομηνίας 15.02.2011 μέχρι τελικής εκδίκασης της πιο πάνω κυρίως αίτησης.
32.  Εκφράζει την θέση, ότι πολλές φορές προσπάθησε να πείσει τον ανήλικο υιό του ότι οι διαφορές που έχει με την μητέρα του αφορούν αποκλειστικά τους γονείς του, ενώ σε καμία περίπτωση τόσο η στάση της προς το άτομό του όσο και η στάση του προς την ίδια αναιρούν την αγάπη που τρέφουν προς τα παιδιά τους, εν τούτοις η ανήλικη θυγατέρα τους δεν έχει καμία επικοινωνία με τον πατέρα της αλλά και τα υπόλοιπα άτομα της οικογενείας του, αλλά ούτε και η Καθ’ ης η Αίτηση με τον ανήλικο.
33.  Ισχυρίζεται ακόμα, ότι παρόλες τις προσπάθειές του, ο ανήλικος είναι ανένδοτος στο να επιστρέψει στην πρώην συζυγική οικία μαζί με την μητέρα του και για αυτό αποφάσισε ότι το παιδί θα πρέπει να παρακολουθήσει συνεδρίες σε ειδικό ψυχολόγο, στον οποίο τον μεταφέρει ενώ αυτός αντιδρά, αφού δεν επιθυμεί την παραμικρή επαφή με την Καθ’ ης η Αίτηση.
34.  Είναι μεταξύ άλλων η θέση του Αιτητή, ότι στην περίπτωση κατά την οποία δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, αυτό ενδεχομένως να προκαλούσε ανεπανόρθωτή ή δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη τόσο στον ίδιο όσο και στα ανήλικα τέκνα τους και ειδικότερα στον ανήλικο υιό τους που πρακτικά έχει την φύλαξη και την φροντίδα του. Υποστηρίζει ακόμα, ότι σε μια ενδεχόμενη αίτηση παρακοής του διατάγματος ημερομηνίας 15/02/2011, το οποίο λόγω της μεταβολής των συνθηκών δεν μπορεί να εφαρμοστεί, θα ενέχεται για αδίκημα οιονεί ποινικής φύσεως όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι του και η οιαδήποτε επιβληθείσα ποινή είτε χρηματική είτε ποινή φυλάκισης, θα έβλαπτε τα συμφέροντα κυρίως του ανήλικου υιού του. Κατά συνέπεια, είναι εξόφθαλμο ότι πρόκειται για ζητήματα τα οποία χρήζουν άμεσης ρύθμισης από το Δικαστήριο.
35.  Ακολούθως, ο Αιτητής καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 12/11/2025,  με σκοπό να απαντήσει στους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της Καθ’ ης η Αίτηση.
36.  Αρχικά, ο Αιτητής απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση περί βίας που ασκούσε τόσο στην ίδια όσο και στα ανήλικα τέκνα τους, υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε το έχει πράξει. Αντιθέτως, ισχυρίζεται ότι η ίδια η Καθ’ ης η Αίτηση είναι αυτή η οποία ασκούσε ψυχολογική και σωματική βία τόσο εις βάρος του όσο και στα ανήλικα τέκνα τους.
37.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση ότι δήθεν το μοναδικό ενδιαφέρον του ήταν το άθλημα της ποδηλασίας, για το οποίο ξόδευε πολλά χρήματα, ο Αιτητής αναφέρει ότι είχε σαν χόμπι την ποδηλασία, πλην όμως, δεν ξόδευε τα υπέρογκα ποσά που αυτή επικαλείται, αφού διαθέτει ένα ακριβό ποδήλατο το οποίο του δώρισε ο πρώην Ρώσος εργοδότης του, ενώ οι τιμές των στολών ποδηλασίας του και των ρολογιών που έχει στην κατοχή του κινούνται σε φυσιολογικά επίπεδα.
38.  Πέραν τούτων, ο Αιτητής παραδέχεται ότι η Καθ’ ης η Αίτηση έχει αφιερώσει τεράστιο κομμάτι της ζωής της και αμέριστο χρόνο στην καριέρα της, αφού είναι καταξιωμένη νομικός και αυτός εξάλλου ήταν και ο λόγος που η ίδια συνεισέφερε το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων διατροφής των ανήλικων τέκνων τους κατά την διάρκεια της συμβίωσής τους.
39.  Ο Αιτητής απορρίπτει κατηγορηματικά τον ψευδή ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση ότι δήθεν η οριστική διάσταση των διαδίκων επήλθε το έτος 2010. Εξάλλου, την θέση αυτή ότι η οριστική διάσταση τους επήλθε τον Σεπτέμβριο του έτους 2024 ενστερνίζεται και η ίδια η Καθ’ ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωσή της ημερομηνίας 31/01/2025. Παρουσίασε προς επιβεβαίωση του ισχυρισμού του ως τεκμήρια, διάφορα στιγμιότυπα από τις συνομιλίες που είχε με την Καθ’ ης η Αίτηση για το χρονικό διάστημα που η ίδια ισχυρίζεται ότι βρίσκονταν σε διάσταση, καθώς και σχετικές φωτογραφίες.
40.  Αναφορικά με την έκδοση του διατάγματος γονικής μέριμνας ημερομηνίας 15/02/2011, απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση υποστηρίζοντας ότι λόγω της πολύ νεαρής ηλικίας των δύο παιδιών του αναγκάστηκε να αποδεχθεί όπως ανατεθεί η φύλαξη και φροντίδα τους στην μητέρα τους. Επαναλαμβάνει ότι μετά την επανασύνδεση των διαδίκων περί τα τέλη του 2011, το εν λόγω διάταγμα ουδέποτε τηρήθηκε, αφού η Καθ’ ης έλειπε συνεχώς στην εργασία της και τα παιδιά είχαν τεθεί ουσιαστικά υπό την φύλαξη και φροντίδα της μητέρας του, μέχρι ο ίδιος να σχολάσει και να τους αναλάβει.
41.  Σε σχέση με τον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση ότι το ελάχιστο που μπορεί ο Αιτητής να πράξει σήμερα είναι να καταβάλλει το ποσό διατροφής που συμφωνήθηκε, υποστηρίζει ότι η ανάληψη της πλήρους φροντίδας και επιμέλειας του ανήλικου υιού τους από τον ίδιο, συνεπεία της απαίσιας συμπεριφοράς της προς τον ανήλικο, καλύπτει υπέρ του δέοντος το συμφωνηθέν ποσό διατροφής, το οποίο ρυθμίστηκε με το διάταγμα ημερομηνίας 15/02/2011.
42.  Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι για αυτό και προώθησε την παρούσα διαδικασία αφού λόγω των οικονομικών του δυνατοτήτων, ιδίως με την νέα σχολική χρονιά από τον Σεπτέμβριο του έτους 2025, αδυνατεί να επωμίζεται όλα τα έξοδα του ανήλικου υιού τους και για αυτό έχει σταματήσει από τον Σεπτέμβρη του έτους 2025 να αποπληρώνει τα αγγλικά της ανήλικης θυγατέρας τους, καθώς και τα έξοδα του σουπερμάρκετ και τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας της πατρικής του οικίας, έξοδα τα οποία πλέον αναλαμβάνουν οι γονείς του λόγω των αυξημένων αναγκών του ανήλικου υιού του.
43.  Σε σχέση με τον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση ότι δήθεν χρησιμοποιεί τον ανήλικο υιό τους, ώστε να αποφύγει την καταβολή διατροφής, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι αν όντως απέβλεπε στην οικονομική άνεση του θα απειλούσε τον ανήλικο να μεταβεί στην πρώην συζυγική οικία, ενώ ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά να το πράξει, διότι το ποσό διατροφής που θα κατέβαλλε θα ήταν πολύ λιγότερο από τα έξοδα διατροφής του ανήλικου τα οποία επωμίζεται εξ’ ολοκλήρου, χωρίς την παραμικρή συνεισφορά της Καθ’ ης η Αίτηση.
44.  Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι μετά την αποχώρησή του από την εργασία του ως οδηγός, οι μηνιαίες αποδοχές του είχαν μειωθεί και συνακόλουθα η Καθ’ ης η Αίτηση συνεισέφερε περισσότερα χρήματα για την συντήρηση της πρώην συζυγικής οικίας, καθώς και για τα έξοδα διαβίωσης τους. Μάλιστα αναφέρει ότι από την ρητή παραδοχή της ότι κατά το 2015-2016 αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την πρώην εργασία της προκειμένου να εργαστεί ως αυτοτελώς εργαζόμενη εξασφαλίζοντας περισσότερα χρήματα με σκοπό να πληρώνει όλα τα έξοδα νοικοκυριού και να τον συντηρεί, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι η οριστική τους διάσταση δεν επήλθε από το έτος 2010 ως αυτή ψευδώς ισχυρίστηκε.
45.  Στην συνέχεια της απαντητικής ένορκης δήλωσης του, ο Αιτητής απορρίπτει ως αναληθή τον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση ότι η ίδια λαμβάνει μόνο το χρηματικό ποσό των €2.500 μηνιαίως, χωρίς να προσκομίζει βεβαίωση των μηνιαίων αποδοχών της, αλλά και ότι ο ίδιος λαμβάνει το χρηματικό ποσό των €2.000. Ως προς τις αποδοχές του, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι λαμβάνει εβδομαδιαίες αποδοχές και συνεπακόλουθα οι μηνιαίες αποδοχές του στο άθροισμά τους διαφέρουν από μήνα σε μήνα, παρουσιάζοντας ως τεκμήριο βεβαίωση της μισθοδοσίας του από τον Σεπτέμβριο του έτους 2024 μέχρι τον Σεπτέμβριο του έτους 2025.
46.  Αναφορικά με την οικία που διατηρεί στο χωριό Π.Π. ο Αιτητής υποστηρίζει ότι δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα να την ενοικιάσει, αφού αποτελεί την πρώτη του κατοικία, αλλά και ότι η πατρική οικία στην οποία διαμένει, ανήκει πλέον στην αδελφή του και ανά πάσα στιγμή υπάρχει μεγάλο ενδεχόμενο να του ζητήσει να αποχωρήσει προκειμένου να την μισθώσει. Μάλιστα, υποστηρίζει μεταξύ άλλων, ότι η αδελφή του βρίσκεται σε τεράστια οικονομική δυσχέρεια και τους έδωσε τελεσίγραφο να αποχωρήσουν από την εν λόγω οικία προκειμένου να την μισθώσει και πως με την αποχώρησή τους, οι γονείς του θα εγκατασταθούν σε βοηθητική οικία στο πίσω μέρος της πατρικής του οικίας, η οποία είναι μονόκλινη και συνακόλουθα δεν θα εξυπηρετεί τις ανάγκες τεσσάρων ατόμων.
47.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση περί υπέρογκων δαπανών του για τα χόμπι του, ο Αιτητής τους απορρίπτει και ισχυρίζεται ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι κάτοχος δύο οχημάτων, αφού το όχημα μάρκας Α.R. έχει πωληθεί, ενώ είναι ιδιοκτήτης μόνο ενός οχήματος τύπου Jeep.
48.  Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση περί εξόφλησης του δανείου της οικίας στο Π.Π., ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι περί τον Ιούνιο του έτους 2024 και πριν καν επέλθει η οριστική του διάσταση με την Καθ’ ης η Αίτηση αποφάσισε λαμβάνοντας υπόψιν την άποψη της Καθ’ ης η Αίτηση, να πωλήσει το μερίδιο του, το οποίο αντιστοιχούσε στο ? του όλου ακινήτου, από την πατρική του οικία στην αδερφή του, προκειμένου να εξοφλήσει το δάνειο το οποίο είχε καταρτιστεί για την αγορά της οικίας στο Π.Π. και με το εναπομείναν ποσό να προέβαινε σε αγορά άλλου ακινήτου, το οποίο θα ενοικίαζε για σκοπούς εξόφλησης του δανείου που θα καταρτιζόταν για την αγορά του, αφού τα χρήματα τα οποία έλαβε από την πώληση της πατρικής του οικίας δεν ήταν αρκετά προκειμένου να εξοφλήσει την πιστωτική διευκόλυνση.
49.  Ακολούθως, αναφέρει ότι με την βοήθεια της Καθ’ ης η Αίτηση είχαν εξεύρει για αγορά ένα ακίνητο, για το οποίο είχε καταβάλει και προκαταβολή ύψους €5.000 για την αγορά του, όμως λόγω του ότι στην συνέχεια αντιλήφθηκε ότι η Καθ’ ης η Αίτηση είχε ως στόχο την οικονομική του εκμετάλλευση, αποφάσισε τελικά να μην προχωρήσει στην αγορά του εν λόγω ακινήτου και ο πωλητής του επέστρεψε το ποσό της προκαταβολής. Ο Αιτητής διευκρινίζει ότι με τα χρήματα που έλαβε από την αδερφή του προκειμένου να της μεταβιβάσει το μερίδιό του επί της πατρικής του οικίας, εξόφλησε την πιστωτική διευκόλυνση η οποία εκκρεμούσε για την αγορά της οικίας του στο Π.Π. και αγόρασε το όχημα τύπου jeep.
50.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Καθ’ ης η Αίτηση αναφορικά με τα έξοδα των ανήλικων τέκνων τους, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι αυτή δεν είναι καν σε θέση να γνωρίζει τα μηνιαία έξοδα του ανήλικου υιού τους, ενώ σε σχέση με τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας τους προβαίνει σε υπερβολές, διερωτώμενος πως είναι δυνατόν δύο ανήλικα τέκνα τα οποία έχουν ένα χρόνο διαφοράς μεταξύ τους, να ξοδεύει για την σίτιση της ανήλικης το ποσό των €350,00 ενώ ο ανήλικος υιός του το ποσό των €250,00.
51.  Ο Αιτητής επαναλαμβάνει ότι ο ανήλικος υιός τους από τον Σεπτέμβρη του έτους 2024 μέχρι και σήμερα αυτοβούλως και με την ελεύθερη του βούληση διαμένει μαζί του, χωρίς να επιθυμεί να διατηρεί την παραμικρή επαφή με την Καθ’ ης η Αίτηση, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές του.
52.  Σε σχέση με τα έξοδα του ανήλικου υιού του, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι λόγω του ότι αυτός αντιμετωπίζει μαθησιακές δυσκολίες στο μάθημα των μαθηματικών, κατόπιν σχετικής συζήτησής του με την καθηγήτριά του, έχει εγγράψει το παιδί σε ιδιωτικό φροντιστήριο μαθηματικών για το οποίο αποπληρώνει το συνολικό ποσό των €50,00 μηνιαίως, προσκομίζοντας και σχετικές αποδείξεις. Επιπρόσθετα, ο ανήλικος του ανέφερε ότι ήθελε να ξεκινήσει γυμναστήριο και έτσι τον ενέγραψε σε γυμναστήριο καταβάλλοντας €50,00 μηνιαίως, προσκομίζοντας και σχετικές αποδείξεις. Περαιτέρω, ο Αιτητής υποστηρίζει πως τα δίδακτρα αγγλικών του ανήλικου υιού του έχουν αυξηθεί στα €115,00 παρουσιάζοντας σχετική απόδειξη.
53.  Πέραν τούτων, ο Αιτητής διερωτάται γιατί η Καθ’ ης η Αίτηση ξεκίνησε να καταχωρεί φυλακιστήρια από τις 08/05/2025 στα πλαίσια του διατάγματος διατροφής που είχε εκδοθεί, ενώ από το έτος 2010 μέχρι και τον Μάιο του 2025 δεν είχε καταχωρήσει οποιοδήποτε φυλακιστήριο, από την στιγμή που η ίδια υποστηρίζει ότι η διάσταση τους επήλθε οριστικά από το 2010 χωρίς καμία επανασύνδεση των διαδίκων.
54.   Είναι η θέση του Αιτητή, πως η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αποτελεί την μοναδική ενδεδειγμένη ενέργεια για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, καθότι η Καθ’ ης η Αίτηση ενώ γνωρίζει ότι οι συνθήκες έχουν μεταβληθεί από το έτος 2010, κατά το οποίο εκδόθηκε το τελικό διάταγμα ημερομηνίας 15/02/2011, εν τούτοις μετά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης μέχρι και σήμερα προβαίνει καταχρηστικά στην καταχώρηση αιτήσεων ενταλμάτων φυλάκισης, χωρίς αυτά να έχουν οποιοδήποτε νομικό αντίκρισμα. Υποστηρίζει ακόμα, ότι πέραν του ότι το εν λόγω διάταγμα δεν εφαρμόστηκε ποτέ μετά την επανασύνδεση των διαδίκων, ήτοι περί τα τέλη του έτους 2011 μέχρι και σήμερα, η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε τις αιτήσεις για έκδοση ενταλμάτων φυλάκισης σε διάφορες ημερομηνίες, γνωρίζοντας ότι οι συνθήκες έχουν μεταβληθεί ριζικά, αλλά και ότι τα έξοδα του ανήλικου υιού τους τα ανέλαβε ο ίδιος μετά δυσκολίας και εξ’ ολοκλήρου λόγω της κατηγορηματικής άρνησής του να έχει την παραμικρή επικοινωνία με την Καθ’ ης η Αίτηση, την ίδια ώρα που οι μηνιαίες αποδοχές του έχουν μειωθεί κατακόρυφα.  

(III)         ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ։

 

55.  Η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρησε την ένσταση της προβάλλοντας ως λόγους ένστασης ότι δεν συντρέχουν οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις που απαιτούνται από το άρθρο 32 του Ν.14/60 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αλλά και ότι δεν υπάρχει μαρτυρία και/ή ικανοποιητική μαρτυρία που να δικαιολογεί το στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι ο Αιτητής δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και δεν είπε την αλήθεια με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να επιτύχει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
56.  Η ένσταση της υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της μέσω της οποίας παραθέτει τους δικούς της ισχυρισμούς και θέσεις. Αρχικά, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι τόσο η ίδια όσο και τα ανήλικα τέκνα της υπήρξαν θύματα ενδοοικογενειακής βίας από τον Αιτητή και για αυτό τον λόγο καταχώρησε στις 31/01/2025 αίτηση γονικής μέριμνας, με την οποία αξιώνει την τροποποίηση του διατάγματος που εκδόθηκε στις 15/02/2011 με το οποίο της ανατέθηκε εκ συμφώνου η φύλαξη και φροντίδα των παιδιών τους και καθορίστηκε ως ο τόπος διαμονής τους η οικία της, ζητώντας μεταξύ άλλων την αποκλειστική γονική μέριμνα των ανήλικων.
57.  Περαιτέρω, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής κατά παράβαση του διατάγματος ημερομηνίας 15/02/2011 κατά ή περί τις 21/09/2024, απομάκρυνε παρά την θέληση της τον ανήλικο υιό τους από την δική της φροντίδα και στέγη όπως όριζε το σχετικό διάταγμα και τον μετέφερε στο χωριό Π.Π. και στην συνέχεια στο σπίτι των γονιών του.
58.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι ο Αιτητής ήταν πάντοτε βίαιος και χειριστικός τόσο προς την ίδια όσο και προς τα ανήλικα τέκνα τους, υποστηρίζοντας ότι πολλές φόρες λόγω της βίαιης συμπεριφοράς του αναγκάστηκε να τον καταγγείλει στην αστυνομία.
59.  Περαιτέρω, η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι η φύλαξη και φροντίδα αμφότερων των ανηλίκων τέκνων τους είχε ανατεθεί στην μητέρα του κατόπιν δικής της πρωτοβουλίας και ισχυρίζεται ότι η πεθερά της φρόντιζε μόνο τα ανήλικα για όσο οι διάδικοι εργάζονταν, πράγμα το οποίο συνηθίζεται και είναι αποδεκτό στην κυπριακή κοινωνία. Παραδέχεται ότι εργαζόταν σκληρά για να συντηρεί την οικογένεια τους, όμως δεν αποδέχεται ότι ήταν απούσα από την καθημερινότητα των ανηλίκων τέκνων τους, σε αντίθεση με τον Αιτητή που το μόνο που τον ένοιαζε ήταν η καλοπέραση του και πως να κάνει όσο το δυνατόν λιγότερα πράγματα για να μην κουραστεί, θεωρώντας ως αγγαρεία να παραλαμβάνει τα ανήλικα παιδιά τους από τη μητέρα του όταν η ίδια εργαζόταν, να τα ταΐζει, να τα κάνει μπάνιο και να τα βάζει για ύπνο.
60.  Ισχυρίζεται επίσης, ότι πάντοτε η κάθε της ενέργεια και προσπάθεια ήταν να προωθεί το καλώς νοούμενο συμφέρον των παιδιών τους, παρά τις αντιξοότητες και την αντίδραση του Αιτητή ο οποίος δεν την στήριζε καθόλου, ούτε την βοηθούσε στις δουλειές του σπιτιού και την φροντίδα των παιδιών. Υποστηρίζει ότι το μοναδικό ενδιαφέρον του Αιτητή ήταν η καλοπέραση του και η ασχολία του με το άθλημα της ποδηλασίας, για το οποίο μάλιστα ξόδευε τα χρήματα της οικογένειας τους στην αγορά ακριβών ποδηλάτων, την αγορά στολών ποδηλασίας και εξοπλισμού, χωρίς να σκεφτεί να συνεισφέρει οποιοδήποτε ποσό για την διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους. Η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ακόμα, ότι ο Αιτητής δούλευε μόνο 3 ημέρες την εβδομάδα και κάποια Σαββατοκύριακα και όλες τις υπόλοιπες μέρες ασχολείτο με την ποδηλασία για την οποία είχε και προσωπικό γυμναστή τον οποίο πλήρωνε μηνιαίως, ξοδεύοντας όλο τον μισθό του στο χόμπι του.
61.  Είναι η θέση της, ότι ακόμα και σήμερα μετά την παράνομη αρπαγή του υιού της από τον Αιτητή, αυτός δεν μεγαλώνει με τον πατέρα του αλλά με την μητέρα του Αιτητή η οποία την μισεί και δηλητηριάζει τον ανήλικο εις βάρος της. Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι το 2019, παραιτήθηκε από την εργασία της για ένα χρόνο και βρισκόταν στο σπίτι με τα ανήλικα, αναλαμβάνοντας αποκλειστικά την φροντίδα τους μέχρι τον Ιούλιο του 2020 όπου και επέστρεψε εκ νέου στην εργασία της ως αυτοεργοδοτούμενη δικηγόρος.
62.  Ακολούθως, η Καθ’ ης η Αίτηση αρνείται και απορρίπτει ως αναληθείς τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί δήθεν άσχημης, αισχρής και ασταθούς συμπεριφοράς, αλλά και ψυχολογικής και σωματικής βίας τόσο σε βάρος του ίδιου όσο και σε βάρος των ανήλικων παιδιών τους, υποστηρίζοντας ότι αυτός δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένα περιστατικά προκειμένου να την μειώσει ως σύζυγο, μητέρα και άνθρωπο, προσπαθώντας να μεταθέσει στην ίδια αυτά που ο ίδιος έπραττε. 
63.  Στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης της, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι λόγω της συστηματικής βίας και του καθημερινού φόβου και άγχους που βίωσε η ίδια και τα παιδιά τους από τον Αιτητή, το 2010 ανακοίνωσε σε αυτόν ότι επιθυμεί να χωρίσουν. Φοβούμενη από τα βίαια ξεσπάσματα του Αιτητή ο οποίος όταν θύμωνε έσπαγε τα πράγματα στο σπίτι και της έριχνε ότι έβρισκε μπροστά του και λόγω της απελπιστικής κατάστασης που βίωνε,   αναγκάστηκε να καταφύγει σε σπίτι φίλων οι οποίοι τους φιλοξένησαν.
64.  Ισχυρίζεται ότι λόγω της απουσίας της, ο Αιτητής προσέφυγε στο Δικαστήριο καταχωρώντας την αίτηση γονικής μέριμνας με αρ. 295/2010 ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού προκειμένου να ζητήσει την έκδοση διατάγματος απαγόρευσης εξόδου των ανήλικων από την Δημοκρατία, ενώ στα πλαίσια της εν λόγω αίτησης ο Αιτητής αποδέχτηκε στην συνέχεια όπως ανατεθεί σε αυτήν η φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια των τέκνων της καθώς και του καθορισμού του τόπου διαμονής τους στην οικία της, ενώ ρυθμίστηκε και η επικοινωνία των παιδιών με τον Αιτητή. 
65.  Η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει ως αναληθή τον ισχυρισμό του Αιτητή, ότι δήθεν αν και ουδέποτε ήταν επιφορτισμένη πρακτικά με την φύλαξη και την φροντίδα των ανήλικων παιδιών τους, καταχώρισε την αίτηση διατροφής με αρ. 321/2010 στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε εκ συμφώνου τελικό διάταγμα ημερομηνίας 15/02/2011. Υποστήριξε ότι ο Αιτητής γνωρίζει πολύ καλά ότι πρώτιστο μέλημα για την ίδια ήταν η οικογένειά της και ουδέποτε αμέλησε την ανατροφή ή και την διατροφή τους. Προσπαθούσε να αποκτήσει χρήματα από την εργασία της, για να συντηρεί την οικογένεια της, ενώ ο Αιτητής είχε ελάχιστη ως καμία συνεισφορά στην ανατροφή και στο μεγάλωμα των ανήλικων τέκνων τους.
66.  Συνεπώς, η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι έπρεπε και ο Αιτητής να αναλάβει τις ευθύνες του σαν πατέρας και να συμμετέχει και ο ίδιος στην διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων τους, δηλώνοντας ότι τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας τους, για τα οποία καμία συνεισφορά δεν έχει ο Αιτητής, έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά και έχουν αυξηθεί από την έκδοση του διατάγματος διατροφής μέχρι σήμερα και θα πρέπει ο Αιτητής να αναγκαστεί να συνεισφέρει σε αυτά. 
67.  Ακολούθως, η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί επανασύνδεσης τους και ισχυρίζεται ότι κατόπιν απειλών του ότι θα την καταγγείλει στην Αστυνομία για παράβαση του διατάγματος για την επικοινωνία του με τα ανήλικα, την εξανάγκαζε να μεταβαίνει η ίδια στο διαμέρισμά του και στην συνέχεια στο σπίτι στο Π.Π. προκειμένου να δει τα παιδιά τους, διευκρινίζοντας ότι ουδέποτε επανασυνδέθηκε με αυτόν, παρά τις μεμονωμένες προσπάθειες που έγιναν κατόπιν των έντονων πιέσεων του. Για αυτό υποστηρίζει ότι ουδέποτε επανασυνδέθηκαν από το έτος 2011 μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2024, δηλώνοντας ότι με τον Αιτητή βρίσκονται σε διάσταση από το 2010. 
68.  Πέραν των πιο πάνω, η Καθ’ ης η Αίτηση αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι δήθεν δεν συμμετείχε ποτέ ενεργά στην φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων παιδιών τους και ότι δήθεν επέβαλε μονομερώς με πράξεις χειραγώγησης στην ανήλικη θυγατέρα τους να μην έχει επικοινωνία με τον Αιτητή και με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του. Υποστηρίζει μάλιστα, πως η ανήλικη θυγατέρα της βρίσκεται σε μία ώριμη ηλικία, μπορεί από μόνη της να αντιληφθεί και να εξάγει τα δικά της συμπεράσματα πλέον για τις πράξεις και τις ενέργειες των γονιών της και ειδικά του Αιτητή ο οποίος ήταν πάντοτε βίαιος και χειριστικός έναντι της. Εκφράζει την ανησυχία της για το τί μπορεί να περνά ο ανήλικος υιός της στα χέρια του Αιτητή, ο οποίος τόσο πολύ τον φοβάται, ώστε να μην είναι σε θέση να εκφράσει την πραγματική του βούληση και να επιστρέψει κοντά της.
69.  Περαιτέρω, η Καθ’ ης απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί εξασφάλισης δια ψευδών παραστάσεων περιοριστικών μέτρων στο πλαίσιο ποινικής υπόθεσης που καταχωρίστηκε εις βάρος του ενώπιον του Δικαστηρίου με αντιφατική μαρτυρία. Δηλώνει ότι λόγω των βίαιων περιστατικών τα οποία καταγγέλθηκαν στην αστυνομία από την ίδια και την θυγατέρα τους εναντίον του Αιτητή, η αστυνομία προχώρησε στην καταχώριση ποινικής υπόθεσης εναντίον του για βία στην οικογένεια, στα πλαίσια της οποίας το Δικαστήριο προχώρησε δικαιολογημένα στην έκδοση διατάγματος περιοριστικών μέτρων.
70.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει ως αναληθείς τους ισχυρισμούς του Αιτητή πως στόχος της είναι να αναλάβει την φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων τους εγκαταλείποντας τα στην πρώην συζυγική οικία, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στα εργασιακά της καθήκοντα, αποφεύγοντας παράλληλα τις οικονομικές της υποχρεώσεις για συνεισφορά στα έξοδα των ανήλικων. Και τούτο, διότι γνωρίζει και μπορεί να τα φροντίζει και να τους προσφέρει όλα όσα χρειάζονται για την σωστή ψυχοσωματική τους ανάπτυξη και ευημερία, όπως επίσης να διακρίνει τα όρια μεταξύ της ώρας που πρέπει να αφιερώσει στην εργασία της και της ώρας που πρέπει να αφιερώσει στα ανήλικα. Τονίζει ότι βρίσκεται σε διάσταση με τον Αιτητή από το 2010 και σήμερα δεν έχουν οποιαδήποτε επικοινωνία, άρα διερωτάται πως είναι δυνατόν αυτός να γνωρίζει το επίπεδο το οποίο διαβιεί και το αν είναι πολυτελές ή όχι.
71.  Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι θέλει τα παιδιά κοντά της για να αποφύγει να καταβάλλει τα έξοδα διατροφής και συντήρησης τους, η Καθ’ ης τον απορρίπτει ως παράλογο και αντιφατικό, διότι πως είναι δυνατόν να αποφύγει να καταβάλλει διατροφή για τα παιδιά της από την στιγμή που θα είναι μαζί της; Μάλιστα, υποστηρίζει ότι είναι ο ίδιος ο Αιτητής που χρησιμοποιεί τον ανήλικο για να αποφύγει να καταβάλλει διατροφή.
72.  Μεταξύ άλλων, η Καθ’ ης η Αίτηση αναφέρει ότι κατά την έκδοση του τελικού διατάγματος διατροφής στο πλαίσιο της αίτησης 321/2010, ο Αιτητής εργαζόταν ως οδηγός του αυτοκινήτου των διευθυντών της τράπεζας […], εργασία την οποία του βρήκε με δική της μεσολάβηση και από την οποία λάμβανε το ποσό των €2.000,- ενώ μάλιστα δεν εργαζόταν κάθε μέρα. Ισχυρίζεται ότι η ίδια εργάστηκε ως δικηγόρος σε διάφορα δικηγορικά γραφεία και εταιρίες και λάμβανε από την εργασία της το ποσό των €4.000,- περίπου και όχι €5.000,- όπως λανθασμένα ισχυρίζεται ο Αιτητής.
73.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την προηγούμενη εργασία της, όχι για τους λόγους που υποστήριξε ο Αιτητής, αλλά λόγω της άρνησης του ίδιου να συνεισφέρει οποιοδήποτε ποσό για την διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων τους, αναμένοντας από αυτήν να πληρώνει όλα τα έξοδα του νοικοκυριού αλλά και να συντηρεί και τον ίδιο, οπότε έπρεπε να εξεύρει τρόπο να βγάζει περισσότερα χρήματα δουλεύοντας λιγότερο ώστε να μπορεί να βρίσκεται δίπλα από τα παιδιά της. Ισχυρίζεται ότι αυτός είναι ο λόγος που άνοιξε το δικό της δικηγορικό γραφείο, προκειμένου να έχει τον έλεγχο του ωραρίου εργασίας της και να αφιερώνει περισσότερο χρόνο στα ανήλικα, κερδίζοντας παράλληλα περισσότερα χρήματα. Αναφέρει ότι δεν μπορεί όμως πλέον σήμερα να συνεχίσει με τους ίδιους ρυθμούς, αφού τα παιδιά της την χρειάζονται, ενώ οι συνθήκες στον εταιρικό κλάδο στον οποίο δραστηριοποιείται έχουν μεταβληθεί σημαντικά και ο κύκλος εργασιών μειώθηκε και ως εκ τούτου πρέπει και ο Αιτητής επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες του, συνεισφέροντας στη διατροφή και συντήρηση των ανήλικων παιδιών τους.          
74.  Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι δήθεν λαμβάνει υψηλά ποσοστά ως μηνιαίες απολαβές ήτοι το ποσό των €6.000, η Καθ’ ης δηλώνει ότι λαμβάνει από την εργασία της το ποσό των €2.500 μηνιαίως, λόγω και της μεταβολής των συνθηκών στον εταιρικό κλάδο, το οποίο είναι τελείως ανεπαρκές για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες των ανηλίκων. Αντιθέτως, ισχυρίζεται πως ο Αιτητής λαμβάνει από την εργασία του ως πελεκάνος το ποσό των €2.000,- ενώ διαμένει στο σπίτι των γονιών του μαζί με τον ανήλικο υιό τους και οι οποίοι τους διατρέφουν και τους συντηρούν, ενώ έχει μάλιστα και την δυνατότητα να ενοικιάσει το σπίτι του στο Π.Π. το οποίο είναι πλήρως εξοπλισμένο και σε καλή τοποθεσία, τουλάχιστον για το ποσό των €1.500 μηνιαίως. Επίσης, η Καθ΄ ης η Αίτηση δηλώνει ότι δεν λαμβάνει επίδομα μονογονιού, αφού ακόμη δεν έχει εκδοθεί το διαζύγιο της με τον Αιτητή.
75.  Η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται περαιτέρω ότι τα εισοδήματα που λαμβάνει από την εργασία της δεν επαρκούν για να καλύψει τις προσωπικές της ανάγκες, τις αυξημένες ανάγκες των ανήλικων τέκνων της, αλλά και του νοικοκυριού της και θεωρεί ότι το ποσό της καταβαλλόμενης διατροφής όχι μόνο δεν μπορεί να μειωθεί, αλλά αντίθετα πρέπει να αυξηθεί κατά πολύ. Σε αντιπαραβολή των ισχυρισμών του Αιτητή, υποστηρίζει ότι διαμένει σε ένα παλιό διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης, οδηγεί ένα Volkswagen και πριν από ένα χρόνο οδηγούσε ένα FIAT 500 το οποίο πούλησε και προέβη σε δάνειο για να αγοράσει το νέο της αυτοκίνητο.
76.  Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η Αίτηση αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι δήθεν κατά την διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης τους αγόραζε ακριβά ενδύματα και υποδήματα ακριβών οίκων μόδας, δηλώνοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που εισέπραττε από την εργασία της, το δαπανούσε για την διατροφή και συντήρηση των δύο ανηλίκων παιδιών τους, για τα οποία ο Αιτητής κανένα ποσό δεν συνεισέφερε. Αντίθετα, ισχυρίζεται πως ο Αιτητής αποταμίευε τα χρήματα που λάμβανε και δαπανούσε μεγάλο τους μέρος στην κάλυψη των προσωπικών του αναγκών και χόμπι.
77.  Επαναλαμβάνει ότι ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης ενός σπιτιού στο Π.Π. το οποίο δεν χρησιμοποιεί, αφού όπως ο ίδιος αναφέρει διαμένει στους γονείς του στη Λεμεσό μαζί με τον ανήλικο υιό τους και δεν καταβάλλει κανένα ποσό ως διατροφή για κανένα από τα παιδιά τους. Ισχυρίζεται ακόμα, ότι τόσο τον ίδιο τον Αιτητή όσο και τον ανήλικο υιό τους διατρέφουν και συντηρούν οι γονείς του Αιτητή, ενώ η ίδια αναγκάζεται να πληρώνει το ποσό των €197,00, ενώ για την ανήλικη θυγατέρα τους το ποσό των €1.465 μηνιαίως. Υποστηρίζει ακόμα, ότι ο Αιτητής διαθέτει δύο αυτοκίνητα, ένα A.R. του 2007, το οποίο αγόρασε το 2023 και ένα καινούργιο τύπου Jeep το οποίο αγόρασε φέτος. Επίσης, αναφέρει πως ο Αιτητής δεν έχει δάνεια και από ότι έχει πληροφορηθεί εξόφλησε το δάνειο το οποίο έκανε για να αγοράσει το σπίτι στο Π.Π., αμέσως μετά την διάσταση τους.
78.  Περαιτέρω, η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί ολικής και πολυτελούς ανακαίνισης της οικίας της, υποστηρίζοντας ότι λόγω της παλαιότητας του κτηρίου και της φθοράς των υλικών του διαμερίσματος της, έπρεπε να γίνει αντικατάσταση των υλικών, φρεσκάρισμα των τοίχων με μπογιά και να διορθωθούν οι ζημιές τις οποίες έκανε πάνω στα νεύρα του ο Αιτητής στις πόρτες και στους τοίχους όταν ξεσπούσε σε αυτά όταν έβγαινε εκτός ελέγχου.
79.  Αναφορικά με τις απολαβές του Αιτητή και τον ισχυρισμό του ότι λαμβάνει μόνο το ποσό των €1.440 από την εργασία του, η Καθ’ ης αναφέρει ότι αυτός δεν έχει προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο, απόδειξη ή οποιαδήποτε άλλη συμπληρωματική μαρτυρία η οποία να επιβεβαιώνει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό, ενώ σε κάθε περίπτωση θεωρεί πως το ποσό το οποίο αναφέρει ο Αιτητής είναι πολύ χαμηλό για ένα ξυλουργό, υποστηρίζοντας ότι με βάση την εμπειρία της, από το εν λόγω επάγγελμα προκύπτουν αρκετά υψηλές απολαβές και πως αποκλείεται να μην λαμβάνει το ποσό των €2.000 μηνιαίως.
80.  Η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει πως ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε απόδειξη ότι οι γονείς του είναι χαμηλοσυνταξιούχοι, ούτε ότι ο ίδιος πληρώνει οποιοδήποτε λογαριασμό κοινής ωφελείας ή για σουπερμάρκετ, ηλεκτρικό ρεύμα και διαδίκτυο. Εκφράζει τη θέση, ότι ακόμα και αν αληθεύουν οι ισχυρισμοί του, ότι δηλαδή πράγματι προσφέρει τα ποσά που αναφέρει ως συνεισφορά του λόγω της διαμονής του ίδιου και του ανήλικου υιού τους στο σπίτι των γονιών του, ο Αιτητής έχει μεγαλύτερη εισοδηματική ικανότητα αφού σαν οδηγός μπορεί να έχει μεγαλύτερα εισοδήματα και μπορεί επίσης να ενοικιάσει το σπίτι στο Π.Π.
81.  Αναφορικά με τα έξοδα των δύο ανήλικων τέκνων τους τα οποία περιγράφει ο Αιτητής μέσα από την ένορκη δήλωση του, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι ειδικά για την ανήλικη θυγατέρα τους αυτός δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τις πραγματικές της ανάγκες, αφού εδώ και χρόνια δεν ασχολείται ούτε με την διατροφή ούτε με τις ανάγκες της και κανένα ποσό δεν προσφέρει ως διατροφή, για αυτήν ή για τον ανήλικο υιό τους. Διευκρινίζει ότι μόνη της προσπαθεί να τα βγάλει πέρα κάθε μήνα και να καλύψει τα έξοδα και τις ανάγκες των ανηλίκων παιδιών τους, ενώ ο Αιτητής δεν συνεισφέρει καθόλου. Συνεπώς, υποστηρίζει πως δεν είναι δυνατό το Δικαστήριο να αναστείλει το διάταγμα διατροφής του Αιτητή επικροτώντας την αδιαφορία και την παράνομη συμπεριφορά του.
82.  Σε σχέση με τα έξοδα των ανηλίκων τέκνων τους, η Καθ’ ης η Αίτηση παραθέτει τα πραγματικά έξοδα τους τα οποία ισχυρίζεται πως δεν είναι αυτά που περιγράφει ο Αιτητής, αλλά είναι τα ακόλουθα:

 

1.	Σε ότι αφορά την διατροφή της Μ.Χ.  αυτή ανέρχεται στο ποσό των €350,-	€350,-
2.	ιδιαίτερα μαθήματα Αγγλικών για το οποίο καταβάλλεται το ποσό των €120 το μήνα, πλέον €50 το βιβλίο και €80 οι ετήσιες εξετάσεις της ήτοι σύνολο (9 μήνες επί €120= €1.080,-/ +80+50= 1210 δια 12= 101 )	€101,-
3.	Ιδιαίτερα μαθήματα Μαθηματικών	€100,-
4.	Σε ότι αφορά τα βιβλία και τον εξοπλισμό για το σχολείο όπως γραφική ύλη, σχολικές τσάντες κ.λ.π	€ 50,-
5.	Για την ένδυση της χρειάζεται μηνιαίως	€100,-
6	Για την υπόδηση της	€ 50,-
7.	Σε ότι αφορά την προσωπική της υγιεινή και περιποίηση η ανήλικη χρησιμοποιεί πέραν από σαμπουάν και μαλακτικό για τα μαλλιά ενυδατική κρέμα για το σώμα, οδοντόκρεμα και αντηλιακή κρέμα, σερβιέτες, μέικ-απ και καλλυντικά για το πρόσωπο και το σώμα	€250,-
8	Επίσης για καθαρισμό προσώπου μια φορά κάθε δύο μήνες  σε αισθητικό	€ 50
9.	Για αποτρίχωση	€ 30
10	Για περιποίηση των νυχιών της από αισθητικό μια φορά το μήνα	€ 30
11	Κινητό τηλέφωνο	€  30
12	Προσωπικά έξοδα,	€100
13	Ψυχαγωγία	€  50
14	Έξοδα καλοκαιρινών διακοπών	€ 167,-
15	Ιατροφαρμακευτική κάλυψη	€  107,
	Σύνολο εξόδων Μ.Χ.	€1.565

 

1	Σε ότι αφορά την διατροφή του ανήλικου Γ.Ι.	€250,-
2	Σε ότι αφορά τα ιδιαίτερα μαθήματα παρακολουθεί  μαθήματα Judo	€ 75,-
3	Σε ότι αφορά τα βιβλία και τον εξοπλισμό για το σχολείο όπως γραφική ύλη, σχολικές τσάντες κ.λ.π	€ 50,-
4	Για την ένδυση του χρειάζεται μηνιαίως	€100,-
5	Για την υπόδηση του	€ 50,-
6	Σε ότι αφορά την προσωπική του υγιεινή και περιποίηση χρειάζεται το ποσό των	€150,-
7.	Προσωπικά έξοδα	€100,-
8	Ψυχαγωγία	€ 50,-
9	Κινητό τηλέφωνο	€ 40,-
10	Ιατροφαρμακευτική κάλυψη	€107,-
	Σύνολο εξόδων Γ.Ι.	€972,-

 

83.  Είναι η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι ο Αιτητής δεν έχει επιδείξει οποιοδήποτε καλό λόγο γιατί θα πρέπει το διάταγμα διατροφής ημερομηνίας 15/02/2011 να ανασταλεί προς όφελος του και ο ίδιος να σταματήσει να πληρώνει διατροφή για τα δύο ανήλικα τέκνα τους. Υποστηρίζει ότι σε περίπτωση αναστολής του εν λόγω διατάγματος θα είναι σαν να επαινούμε την αδιαφορία και την παράνομη πράξη υφαρπαγής του ανήλικου υιού της από την δική της επιμέλεια και φροντίδα, όπως αυτή καθορίστηκε από το Δικαστήριο με την συγκατάθεση του ίδιου του Αιτητή.
84.  Καταληκτικά, η Καθ’ ης η Αίτηση υποστηρίζει ότι δεν συντρέχουν οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις που απαιτούνται από τον Νόμο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και τα όσα αναφέρει ο Αιτητής στην αίτηση του δεν δικαιολογούν την έκδοση του, αντίθετα ενισχύουν την δική της θέση ότι ο Αιτητής καμία ουσιαστική συνεισφορά δεν είχε και/ή έχει στην διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων τους και για αυτό η αίτηση του θα πρέπει να απορριφθεί.

(IV)         ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։

85.  Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο  32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

(α)    η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,

(β)  η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και

(γ)   ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη (1992) 1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά., (1994) 1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά. (1996) 1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co. (1997) (Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791).

 

86.  Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas, (1984) 1 Α.Α.Δ. 263).

 

87.  Με βάση τις πρόνοιες του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) εισάγεται η αρχή της υποχρέωσης και των δύο γονέων για την από κοινού διατροφή των ανήλικων τέκνων τους ανάλογα με τις δυνάμεις τους (βλ. άρθρο 33.1) (Βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α. (1998) 1(Γ) ΑΑΔ 1386).

 

88.  Ειδικότερα, το  Άρθρο 37(1) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Ν. 216/90,  προνοεί ότι το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για τη διατροφή του προσώπου. Περαιτέρω, στο άρθρο 37(2) αναφέρεται ότι η διατροφή περιλαμβάνει όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευσή του. 

 

89.  Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Σφικτού, (2001) 1(Α) ΑΑΔ 625 τονίστηκε ότι το μέτρο της διατροφής δεν μπορεί πάντα να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς. Η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες οι οποίοι διαδραματίζουν ρόλο στην καλύτερη αντίληψη των γεγονότων προς εντοπισμό των πραγματικών αναγκών συγκεκριμένων ατόμων (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α. (ανωτέρω),  Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (2010) 1 (Β) ΑΑΔ 951).

 

90.  Θα πρέπει να επισημανθεί, ότι το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του να ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων (βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α. (ανωτέρω). Κονδύλια που κατ’ ισχυρισμό απαιτούνται για συγκεκριμένες ανάγκες μπορεί να μην γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο, είτε στη βάση ότι δεν υπήρξε ικανοποιητική τεκμηρίωση, είτε γιατί διαπιστώθηκε υπερβολή, οπόταν και μπορεί να μειωθούν. Άλλα έξοδα μπορεί να κριθεί ότι δεν αφορούν βασικές ανάγκες και να μην γίνουν καθόλου αποδεκτά. Εάν για συγκεκριμένο κονδύλι δεν υπάρχει περί του αντιθέτου μαρτυρία, αυτό δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στην αποδοχή του (βλ. Ρουσουνίδης ν. Ρουσουνίδου, Έφεση αρ. 25/19, απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, ημερομηνίας 15/12/2021).

 

91.  Στην καθοδηγητική απόφαση Α.Γ ν. Σ.Α.Τ. Έφεση αρ. 36/2018 ημερομηνίας 07/05/2020 προσδιορίστηκε τι ακριβώς περιλαμβάνει ο ορισμός της διατροφής ως ακολούθως:

 

«...η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του. Συνεπώς η λέξη «διατροφή» δεν αποδίδει την πλατιά έννοια που ο σοφός νομοθέτης φρόντισε επιγραμματικά να αποδώσει. Η διατροφή, σύμφωνα με την έννοια που δίδει ο νόμος, δεν καλύπτει μόνο τη δαπάνη για την τροφή. Περιλαμβάνει κάθε αναγκαία βιοτική δαπάνη όπως τροφή, στέγη, ντύσιμο, φωτισμό, θέρμανση, ψυχαγωγία, νοσηλείες και φάρμακα, συγκοινωνία, επικοινωνία, έξοδα για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση. Ο νομοθέτης με την διατύπωση του Νόμου καθόρισε τόσο το πλάτος της διατροφής όσο και το επίπεδο της πάντοτε μέσα στα μέτρα του δυνατού (βλ. Κουμαντου Παραδόσεις Οικογενειακού Δικαίου, 2ος Τόμος σελ. 44 κ.ε)».

 

92.  Σε κάθε περίπτωση όμως, το ζητούμενο είναι πάντοτε να διατηρηθεί το επίπεδο ζωής των ανηλίκων που θα είχαν αν οι γονείς τους συμβίωναν, όσο αυτό είναι δυνατόν (βλ. Κορελλίδης ν. Κορελλίδη (2012) 1 Α.Α.Δ. 1975).

 

93.  Το άρθρο που ρυθμίζει την τροποποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, είναι το άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) όπως αυτό έχει τροποποιηθεί, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα:

 

«(1) Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής.

 

(2) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου (1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά δέκα τοις εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων μηνών:

 

Νοείται ότι, το Δικαστήριο μπορεί, κατόπιν αίτησης του υπόχρεου διατροφής, να διατάξει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιας αίτησης, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης:

 

Νοείται περαιτέρω ότι, η απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος εδαφίου εκδίδεται εντός τριών μηνών από την καταχώρηση της αίτησης και δυνατόν να έχει αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάμει του παρόντος εδαφίου».

 

94. Το άρθρο αυτό ερμηνεύθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου (βλ. Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου (1993) 1 Α.Α.Δ. 195 και Δημητρίου -v- Περδίου (2005) 1 Α.Α.Δ 1418). Παραθέτω απόσπασμα από την καθοδηγητική απόφαση Άντρη Αντρέου και Ιωάννη Τσίρου στην Έφεση Αρ. 16/2013, ημερομηνίας 21/12/2016:

 

«Η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος. Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα. Αυτό σημαίνει ότι οιοσδήποτε των διαδίκων που υπόκειται στο αρχικό διάταγμα διατροφής, μπορεί να υποβάλει αίτηση για τροποποίηση είτε προς τα άνω, είτε προς τα κάτω, ή ακόμη και να επιδιώξει εξ ολοκλήρου τερματισμό της διατροφής, (δέστε σχετικά και τα όσα αναφέρονται στα συγγράμματα του Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙα, σελ. 144-145, Γιώργου Κουμάντου: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, σελ. 123-125 και Βασίλη Βαθρακοκοίλη: Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, σελ. 515-518, που ερμηνεύουν το αντίστοιχο άρθρο 1494 του Αστικού Κώδικα). Ο αιτητής έχει βέβαια το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του».

 

95.  Στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση Σ.Κ. ν. Ε.Ζ., Αρ. Έφ.39/2016, ημερομηνίας 05/03/2020, αναφέρθηκε από το Εφετείο ότι ο αιτητής είχε υποχρέωση να καταδείξει τις περιστάσεις εκείνες οι οποίες μεσολάβησαν από την έκδοση του διατάγματος και δικαιολογούσαν την τροποποίηση του, αναλόγως. Δεν ήταν, όμως, συγχρόνως, αναγκαίο να αποδειχθούν οι περιστάσεις που οδήγησαν, αρχικά, στην έκδοσή του, δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτό είχε εκδοθεί εκ συμφώνου.

 

96.  Επιπρόσθετα, στην Λ.Μ. ν. Γ.Τ., Έφ. Αρ.22/2021, ημερ. 23.6.2022, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο επισήμανε τα ακόλουθα:

 

«Η τελευταία παρατήρηση είναι βέβαια ορθή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αναφύονται δυσκολίες, όταν τα δεδομένα στη βάση των οποίων εκδόθηκε το αρχικό διάταγμα δεν έχουν καταγραφεί, πολύ περισσότερο όταν παραμένουν αδιευκρίνιστα ή και αμφισβητούμενα. Σε γενικές γραμμές, το ποσό του διατάγματος διατροφής παιδιού, προκύπτει από την επεξεργασία τριών στοιχείων. Των αναγκών του παιδιού και των οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων του ξεχωριστά. Απαιτείται να έχει μεταβληθεί τουλάχιστο ένα στοιχείο για να δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος διατροφής του. Αλλά κι' έτσι, υπάρχουν δυσκολίες, γιατί και στο πιο απλό παράδειγμα όπου τα εισοδήματα του γονέα που καταβάλλει διατροφή έχουν μειωθεί, είναι η νέα αναλογία τους προς το αναλλοίωτο εισόδημα του άλλου γονέα που θα καθορίσει το νέο ποσό και τη σχετική μείωση».

 

97.  Με βάση την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία, δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση. Ούτε η διεύρυνση από το πρωτόδικο δικαστήριο θεμάτων άλλων από τα επίδικα θέματα δεν επιφέρει τη διεύρυνση των επιδίκων θεμάτων, τα οποία προσδιορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις. Γενικά, το δικαστήριο οφείλει να αγνοήσει μαρτυρία εκτός δικογράφων, η οποία παρείσφρησε στη δίκη, έστω και χωρίς ένσταση (βλ. Μ. Παπακόκκινου κ.ά. ν. Μ. Θεοδοσίου (1991) 1 ΑΑΔ 379, Ερμογένης Χριστοδούλου ν. Γ. Περικλέους (1998) 1 ΑΑΔ 1122).

 

98.  Στην Α.Τ. ν. Α.Β. Έφεση αρ. 20/2022, ημερομηνίας 23/02/2023, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση η οποία απέρριψε την αίτηση της Εφεσείουσας για αύξηση του ποσού της διατροφής, στην βάση του ότι δεν είχαν δικογραφηθεί τα δεδομένα που υφίσταντο κατά το αρχικό διάταγμα. Ειδικότερα επισημάνθηκε ότι։

 

«Είναι θεμελιωμένο ότι στα δικόγραφα αναγράφονται οι βασικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, αλλά όχι η μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν οι ισχυρισμοί τους. Όταν επιζητείται τροποποίηση διατάγματος, απαιτείται να δικογραφηθεί ισχυρισμός ότι μεταβλήθηκε κάποιος τουλάχιστον όρος ή στοιχείο όπως περιγράφεται στην Λ.Μ. Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να εξειδικευτεί. Ό,τι δηλαδή, για παράδειγμα, τα έξοδα διατροφής του παιδιού κατά την έκδοση του διατάγματος ήταν Α και έχουν αυξηθεί σε Β. Ή ότι ο υπόλογος να πληρώνει διατροφή πατέρας προάχθηκε και λαμβάνει μεγαλύτερο μισθό Δ αντί Γ που λάμβανε κατά την έκδοση του διατάγματος».

 

99.  Στις διαδικασίες αιτήσεων για διατροφή είναι ευθύνη των γονέων να προβαίνουν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων ώστε να καθορίζεται η υποχρέωση για διατροφή σύμφωνα με το νόμο. Στην καθοδηγητική υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου (2005) 1(Β) Α.Α.Δ. 1418, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 1421─1422):

 

«Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33(1) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90) η υποχρέωση για διατροφή των  ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας ανήκει και στους δυο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δυο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette (1965) 1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί  ότι όταν  ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση έχει ψηλότερα,  από ό,τι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον  κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer (1962) C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α. (1998) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως, σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων».

 

(V)         ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։

 

100.  Αρχικά να επισημάνω, ότι και οι δύο πλευρές μερίμνησαν να συμπεριλάβουν στις ένορκες δηλώσεις τους, διάφορους ισχυρισμούς που μεγάλο μέρος αυτών δεν σχετίζεται επακριβώς με τα επίδικα θέματα και την αιτούμενη θεραπεία ή που αφορούν την μεταξύ τους σχέση και διαφορές, οι οποίες θα πρέπει με βάση την σχετική νομολογία να αγνοηθούν και να μην ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, αναδείχθηκαν από αυτούς εκ διαμέτρου αντίθετοι και αντικρουόμενοι ισχυρισμοί και θέσεις, επί διάφορων γεγονότων και πραγματικών περιστατικών, για τις οποίες φρονώ ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να προβεί σε εις βάθος αξιολόγηση τους, ιδίως εκείνων που αφορούν την ουσία της εναρκτήριας αίτησης και οι οποίες θα εξεταστούν ενδελεχώς κατά την εκδίκαση της.

 

101.  Περαιτέρω, κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι το Δικαστήριο στην υπό κρίση αίτηση, δεν προέβη μονομερώς στην έκδοση προσωρινού διατάγματος, διέταξε την επίδοση της και άκουσε και τις δύο πλευρές. Επομένως, δεν εφαρμόζονται εν προκειμένω οι κανόνες για πλήρη αποκάλυψη (Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ (2011) 1 ΑΑΔ 816).

 

102.   Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία.

 

103.  Στην υπό εξέταση αίτηση, στην βάση των δικογράφων και των ένορκων δηλώσεων των διαδίκων, θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η διατροφή που αφορά τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων αποτελεί νομική υποχρέωση των δύο γονέων όπως αυστηρά επιτάσσουν τα άρθρα 33 (1) και 37 του Ν. 216/90. Το Δικαστήριο κρίνει πως υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αφού ο Αιτητής είναι ο πατέρας των δύο ανήλικων τέκνων των διαδίκων και ο υπόχρεος καταβολής της διατροφής τους στην βάση του διατάγματος διατροφής που εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 15/02/2011.
104. Επιπρόσθετα, υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση αφού φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι έχουν μεταβληθεί ουσιωδώς οι συνθήκες από την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 15/02/2011, ιδίως στην βάση του παραδεκτού γεγονότος ότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων δεν διαμένει πλέον με την Καθ’ ης η Αίτηση, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, αλλά διαμένει πλέον με τον Αιτητή στην πατρική του οικία εδώ και ενάμισι έτος και ο οποίος εκ των πραγμάτων καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των μηνιαίων του εξόδων.
105. Σε σχέση με το δεύτερο κριτήριο, ήτοι της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας έχω διαπιστώσει χωρίς να προβαίνω σε ουσιώδη αξιολόγηση αλλά προκαταρτική εξέταση των θέσεων του Αιτητή, ότι αυτός παρουσίασε μία πιθανότητα επιτυχίας, αφού το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου που απαιτείτο να υπερπηδήσει δεν ήταν πολύ υψηλό. Και τούτο, διότι στην βάση του διατάγματος διατροφής που εκδόθηκε καλείται να καταβάλει μηνιαίως διατροφή και για τα δύο ανήλικα τέκνα του, ενώ μόνο το ένα διαμένει πλέον μαζί με την μητέρα του και το άλλο βρίσκεται μαζί του, μετά την έκδοση του διατάγματος. Όπως ορίζει η σχετική νομολογία, η έννοια της «πιθανότητας» εισάγει κάτι περισσότερο από μία απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων».

 

106.  Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παραπέμπω στην απόφαση M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co (ανωτέρω), όπου επισημάνθηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799):

«Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides (1979) 1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία».

 

107.  Η τρίτη προϋπόθεση, όπως πιο πάνω αναφέρεται, δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών, όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη (1997) 1 Α.Α.Δ. 415, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427):

 

«Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5^η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα».

 

108. Να τονίσω εκ νέου, ότι στο παρόν στάδιο δεν δικαιούμαι να προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με πλήρη διάγνωση της ουσίας της διαφοράς και της κυρίως αίτησης. Εν τούτοις, διαφαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ίδιων των διαδίκων ότι προκύπτουν αρκετά διαφιλονικούμενα ζητήματα. Να τονίσω εν προκειμένω ότι οι διάδικοι δεν αντεξετάστηκαν επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων τους, ενώ ένα μέρος των ισχυρισμών του Αιτητή που διαλαμβάνεται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 12/11/2025, όπως για παράδειγμα αυτοί που αφορούν τα εισοδήματα των διαδίκων και την αδυναμία για ενοικίαση της κατοικίας του στο Π.Π. παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτο, αφού η Καθ’ ης η Αίτηση δεν προώθησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε απάντηση των ισχυρισμών του. Εν τούτοις, σε κάθε περίπτωση θεωρώ ως ενδεδειγμένη μία περιορισμένη αξιολόγηση επί των επίδικων ισχυρισμών και ζητημάτων.
109. Υπεισερχόμενος αρχικά στην μαρτυρία που παρατέθηκε από την πλευρά του Αιτητή μέσα από τις δύο ένορκες δηλώσεις του, αυτός ουσιαστικά υποστηρίζει ότι μετά την έκδοση του εκ συμφώνου διατάγματος διατροφής, υπήρξε επανασύνδεση των διαδίκων από το έτος 2011 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του έτους 2024 όπου και επήλθε η οριστική διάσταση τους, συμβίωναν όλοι μαζί με τα δύο παιδιά τους. Είναι η θέση του, ότι μετά την επανασύνδεση των διαδίκων περί τα τέλη του 2011, το εν λόγω διάταγμα αλλά και το διάταγμα γονικής μέριμνας που είχε εκδοθεί κατά τον ίδιο χρόνο ουδέποτε τηρήθηκαν, αφού η Καθ’ ης η Αίτηση έλειπε συνεχώς στην εργασία της και τα παιδιά είχαν τεθεί ουσιαστικά υπό την φύλαξη και φροντίδα της μητέρας του, μέχρι ο ίδιος να σχολάσει και να τα αναλάβει.
110. Επιπρόσθετα, περιέγραψε τους λόγους που ο ανήλικος υιός του μετακινήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2024 μαζί του στην πατρική του οικία, παρά τις πρόνοιες του διατάγματος γονικής μέριμνας ημερομηνίας 15/02/2011 και την άρνηση του να επιστρέψει κοντά στην Καθ’ ης η Αίτηση στην πρώην συζυγική οικία, παρά τις προσπάθειες του ίδιου του Αιτητή.
111. Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι οι οικονομικές του συνθήκες έχουν μεταβληθεί και πως οι απολαβές του έχουν μειωθεί, αφού κατά την έκδοση του εκ συμφώνου τελικού διατάγματος διατροφής εργαζόταν ως οδηγός λαμβάνοντας ως μηνιαίες απολαβές το χρηματικό ποσό των €2.000, ενώ σήμερα εργάζεται ως μισθωτός υπό την ιδιότητα του ξυλουργού, λαμβάνοντας ως μηνιαίες αποδοχές το ποσό των €1.440 καθαρά προσκομίζοντας και σχετικές αποδείξεις. Υποστηρίζει ακόμα, ότι οι απολαβές της Καθ’ ης η Αίτηση έχουν αυξηθεί, αφού ενώ αυτή εργαζόταν κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος σε γνωστό δικηγορικό γραφείο με μηνιαίες αποδοχές που ανέρχονταν περίπου σε €4.000,00-5.000,00 μεικτά, σήμερα εργάζεται ως αυτοτελώς εργαζόμενη με μηνιαία εισοδήματα που φτάνουν τις €6.000.
112. Αρχικά, μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του,  ο Αιτητής υποστήριξε ότι κάλυπτε το κονδύλι για τα μηνιαία δίδακτρα των αγγλικών της ανήλικης θυγατέρας του και κυρίως ολόκληρο το ποσό διατροφής του ανήλικου υιού του. Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι επειδή οι γονείς του είναι χαμηλοσυνταξιούχοι, αναγκάζεται να  αποπληρώνει μηνιαίως του λογαριασμούς κοινής ωφέλειας καθώς και τα έξοδα υπεραγοράς για την πατρική του οικία. Στην συνέχεια όμως μέσα από την συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, υποστήριξε ότι λόγω της μείωσης των οικονομικών του δυνατοτήτων, από τον Σεπτέμβριο του έτους 2025 αδυνατεί να επωμίζεται τα έξοδα του ανήλικου υιού τους τα οποία αναλύει και για αυτό έχει σταματήσει από τον Σεπτέμβρη του έτους 2025 να αποπληρώνει τα αγγλικά της ανήλικης θυγατέρας τους, καθώς και τα έξοδα του σουπερμάρκετ και τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας της πατρικής του οικίας, τα οποία πλέον έχουν αναλάβει οι γονείς του.
113. Αναφορικά με την οικία που διατηρεί στο χωριό Π.Π. ο Αιτητής υποστήριξε ότι δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα να την ενοικιάσει, αφού αποτελεί την πρώτη του κατοικία και κυρίως για τον λόγο ότι η ιδιοκτήτρια της πατρικής οικίας που τώρα διαμένουν, ήτοι η αδελφή του, τους έδωσε τελεσίγραφο να αποχωρήσουν από αυτήν με σκοπό να την ενοικιάσει.
114. Σε σχέση με την μαρτυρία που παρέθεσε η Καθ’ ης η Αίτηση, αυτή ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής κατά παράβαση του διατάγματος γονικής μέριμνας ημερομηνίας 15/02/2011, κατά ή περί τις 21/09/2024 απομάκρυνε παρά την θέληση της τον ανήλικο υιό τους από την δική της φροντίδα και στέγη όπως όριζε το εν λόγω διάταγμα και τον μετέφερε στο σπίτι των γονιών του στην Λεμεσό. Η Καθ’ ης η Αίτηση απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή, υποστηρίζει πως ουδέποτε επανασυνδέθηκαν από το έτος 2011 μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2024, δηλώνοντας ότι βρίσκονται σε διάσταση από το 2010. 
115. Αναφορικά με τα εισοδήματα της, η Καθ’ ης ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι αυτά έχουν μειωθεί από την έκδοση του διατάγματος διατροφής, υποστηρίζοντας ότι η ίδια εργάστηκε ως δικηγόρος σε διάφορα δικηγορικά γραφεία και εταιρείες και λάμβανε από την εργασία της το ποσό των €4.000 ενώ πλέον εργάζεται ως αυτοτελώς εργαζόμενη και λαμβάνει από την εργασία της το ποσό των €2.500 μηνιαίως, λόγω και της μεταβολής των συνθηκών στον εταιρικό κλάδο, χωρίς όμως να προσκομίσει οποιαδήποτε αποδεικτικά. Σε σχέση με τα εισοδήματα του Αιτητή, αυτή ισχυρίζεται πως λαμβάνει από την εργασία του ως πελεκάνος το ποσό των €2.000,- ενώ διαμένει στο σπίτι των γονιών του μαζί με τον ανήλικο υιό τους και οι οποίοι τους συντηρούν, ενώ αυτός έχει μάλιστα και την δυνατότητα να ενοικιάσει το σπίτι του στο Π.Π. τουλάχιστον για το ποσό των €1.500 μηνιαίως.
116. Περιγράφει τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας τους, υποστηρίζοντας πως αυτά έχουν αυξηθεί σημαντικά από την έκδοση του διατάγματος διατροφής μέχρι και σήμερα και για τα οποία ο Αιτητής δεν συνεισφέρει καθόλου, συνεπώς θεωρεί ότι θα πρέπει να αυξηθεί το ύψος της καταβαλλόμενης διατροφής. Άρα, υποστηρίζει πως δεν είναι δυνατό το Δικαστήριο να αναστείλει το διάταγμα διατροφής επικροτώντας την αδιαφορία και την παράνομη συμπεριφορά του Αιτητή.
117. Στην βάση των πιο πάνω, είναι παραδεκτό ουσιαστικά ότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων διαμένει από τον Σεπτέμβριο του 2024 με τον Αιτητή και πως αυτός καταβάλλει ένα μεγάλο μέρος των εξόδων διατροφής του. Επιπρόσθετα, δεν έχει αμφισβητηθεί πως ο Αιτητής κατέβαλλε και μέρος των μηνιαίων διδάκτρων των αγγλικών της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, αλλά πλέον δεν έχει την δυνατότητα να το πράξει. Περαιτέρω, δεν αμφισβητείται ότι ο Αιτητής δεν καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για την διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του στην βάση του διατάγματος διατροφής που είχε εκδοθεί, αλλά και ότι ούτε η Καθ’ ης η Αίτηση καταβάλλει πλέον οποιοδήποτε ποσό για την διατροφή του υιού της, παρά μόνο επωμίζεται αποκλειστικά τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας της.
118. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της Καθ’ ης η Αίτηση περί παράνομης μετακίνησης του ανήλικου υιού των διαδίκων στην οικία των γονέων του κάτω υπό την επίβλεψη του, θεωρώ εκ πρώτης όψεως ότι αυτό δεν αποτελεί αυστηρά επίδικο ζήτημα της υπό εξέταση αίτησης, αλλά της αίτησης γονικής μέριμνας που εκκρεμεί προς εκδίκαση μεταξύ των διαδίκων. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί στην εξέταση της ουσίας των αντικρουόμενων ισχυρισμών των διαδίκων σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα, αλλά το μόνο που μπορεί να διαπιστωθεί με ευκολία και δεν αμφισβητείται είναι το γεγονός ότι ο ανήλικος υιός των διαδίκων διαμένει εδώ και πέραν του ενάμισι έτους με τον πατέρα του και ότι αυτός δεν επιθυμεί να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με την Καθ’ ης η Αίτηση, χωρίς να υπεισέρχομαι στους λόγους που οφείλεται αυτό.
119. Επιπρόσθετα, να επισημάνω ότι το Δικαστήριο θεωρεί πως δεν δικαιούται στο παρόν στάδιο αλλά και στα πλαίσια εξέτασης μίας ενδιάμεσης αίτησης να εξάγει ασφαλές συμπέρασμα ή εύρημα για το πότε χρονικά επήλθε η οριστική διάσταση των διαδίκων και αν έπρεπε να καταβάλλεται κανονικά η διατροφή στην βάση του διατάγματος. Αυτό όμως που εύκολα συνάγεται, είναι πως έχει διαφανεί ότι δεν διεκδικήθηκαν ποσά διατροφής από την Καθ’ ης η Αίτηση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος, παρά μόνο από την ημέρα μετακίνησης του ανήλικου υιού των διαδίκων στον πατέρα του.
120. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων περί μεταβολής των εισοδημάτων τους, προκύπτει ότι και οι δύο διάδικοι υποστηρίζουν ότι οι μηνιαίες απολαβές τους έχουν μειωθεί δραστικά από τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος διατροφής, σε κάθε περίπτωση όμως το Δικαστήριο δεν δικαιούται στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης να προβεί σε ανάλυση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε από αυτούς και σε ουσιώδη αξιολόγηση της ή σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων. Αυτό που προκύπτει αναμφίβολα είναι ότι ουσιαστικά ο κάθε διάδικος καλύπτει εκ των πραγμάτων τα αυξημένα έξοδα του ανήλικου τέκνου το οποίο διαμένει μαζί του. Σε κάθε περίπτωση, οι διάδικοι δεν έχουν παραθέσει τα έξοδα των δύο ανήλικων τέκνων, κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος διατροφής και ποια ήταν η μεταβολή τους μέχρι και σήμερα, παρά μόνο περιγράφουν τα σημερινά τους έξοδα με γενική αναφορά ότι αυτά παρουσιάζονται αυξημένα.
121. Στην βάση των ιδιαίτερων περιστάσεων της υπό εξέταση αίτησης και σε σχέση με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 κρίνω ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, λαμβάνοντας υπόψη τον ορατό κίνδυνο σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής της διατροφής στην βάση του δικαστικού διατάγματος να καταλήξει στην φυλακή ο Αιτητής, ιδίως από την στιγμή που εκκρεμούν αρκετά φυλακιστήρια εναντίον του και εκ πρώτης όψεως διαφαίνεται ότι οι συνθήκες από την έκδοση του έχουν μεταβληθεί, αφού με την μετακίνηση του ανήλικου υιού του υπό την φύλαξη του επωμίζεται ο ίδιος πλέον και όχι η Καθ’ ης τα έξοδα συντήρησης και διατροφής του. Συνεπώς, κρίνω ότι πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 δεδομένων και των πιο πάνω περιστάσεων, αλλά και της διαπίστωσης ότι το ζήτημα που προκύπτει χρήζει επιτακτικής και άμεσης ρύθμισης.
122. Προχωρώ να εξετάσω το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Ως γενική αρχή, το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας θα πρέπει να λάβει πρωτίστως υπόψη του τις ανάγκες της δικαιοσύνης σε συνδυασμό με τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης και κυρίως το καλώς νοούμενο συμφέρον των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Ισοζυγίζοντας τα δεδομένα της υπό κρίση αίτησης και των ιδιαίτερων περιστάσεων αυτής, κρίνω ότι υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος αδικίας αν απορριφθεί το αίτημα του Αιτητή για αναστολή του διατάγματος διατροφής, παρά από το να εγκριθεί, συνεπώς το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του να επιτύχει η αιτούμενη θεραπεία, μέχρι το Δικαστήριο να ακούσει το σύνολο της μαρτυρίας των δύο αντιμαχόμενων πλευρών κατά το στάδιο εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης και να αποφασίσει οριστικά.
123. Εν τούτοις, δεν υιοθετώ την θέση του Αιτητή ότι θα πρέπει να ανασταλεί το σύνολο των προνοιών του διατάγματος που αφορά και τα δύο ανήλικα τέκνα των διαδίκων, παρά μόνο θεωρώ ως εύλογο και δίκαιο να ανασταλεί μόνο το μέρος που αφορά την υποχρέωση καταβολής διατροφής για τον ανήλικο υιό τους, ήτοι για το ½ του ποσού που προνοείται στην βάση του διατάγματος ημερομηνίας 15/02/2011 στο οποίο μάλιστα συμπεριλαμβάνονται και όλες οι αυξήσεις που ήδη επιβλήθηκαν στην βάση της αυτόματης αναπροσαρμογής που προνοεί ο σχετικός νόμος, αφού το εν λόγω διάταγμα ουδέποτε ακυρώθηκε ή τροποποιήθηκε στο παρελθόν. Νοείται ότι η υποχρέωση καταβολής διατροφής για την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων η οποία συνεχίζει να διαμένει με την Καθ΄ ης η Αίτηση, εξακολουθεί να υφίσταται στην βάση του εκδοθέντος διατάγματος και τυχόν οφειλόμενα ποσά θα πρέπει να καταβληθούν από τον Αιτητή.
124. Σε απόφαση που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης με αρ. 134/19 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ο Αιτητής είχε αξιώσει την τροποποίηση του διατάγματος με το οποίο διατασσόταν να καταβάλλει συγκεκριμένο χρηματικό ποσό ως συνεισφορά του στην διατροφή των τριών ανήλικων τέκνων του, προβάλλοντας μεταξύ άλλων ότι το ένα τέκνο του ενηλικιώθηκε, το ένα εκ των δύο ανήλικων τέκνων του διέμενε πλέον μαζί του και το άλλο με την μητέρα του. Εν προκειμένω, το Δικαστήριο έκρινε ότι η αίτηση έπρεπε να επιτύχει, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη ότι η ανήλικη αναμφίβολα διέμενε πλέον με τον Αιτητή, χωρίς αυτό να αμφισβητείται από την Καθ΄ ης η Αίτηση και παρά τον ισχυρισμό της ότι η απόφαση του παιδιού να διαμένει με τον πατέρα της δεν ήταν αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης της, αλλά και λόγω του ότι ο Αιτητής κατέβαλλε τα έξοδα διατροφής της. Συνεπώς, το Δικαστήριο διέταξε όπως ο κάθε διάδικος να καλύψει την διατροφή του τέκνου το οποίο διαμένει μαζί του. 
125. Πέραν των πιο πάνω, θεωρώ ότι δεν επιδείχθηκε οποιαδήποτε σημαντική ή καταλυτική καθυστέρηση (lashes) στην προώθηση της υπό εξέταση αίτησης από την πλευρά του Αιτητή, ο οποίος έσπευσε να την καταχωρήσει μερικούς μήνες μετά που διαπίστωσε την καταχώρηση των φυλακιστηρίων ενταλμάτων διατροφής εναντίον του και προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης του εκδοθέντος διατάγματος, αλλά και μετά την μετακίνηση του ανήλικου από την οικογενειακή εστία στην πατρική του οικία.

 

(VI)        ΚΑΤΑΛΗΞΗ։

 

126.  Συνεπακόλουθα για τους πιο πάνω λόγους, η υπό εξέταση αίτηση επιτυγχάνει μερικώς.

 

127. Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η ισχύς του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 15/02/2011 αποκλειστικά και μόνον για το ποσό των €250,00 μηνιαίως πλέον τις εκ του νόμου προσαυξήσεις που ήδη επιβλήθηκαν (ήτοι συνολικά €442,00 μηνιαίως) σε σχέση με την υποχρέωση καταβολής διατροφής και συντήρησης του ανήλικου τέκνου των διαδίκων Γ.Ι. από την ημερομηνία καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης. Νοείται ότι οι υπόλοιπες πρόνοιες του διατάγματος ημερομηνίας 15/02/2011 σε σχέση με το καταβαλλόμενο ποσό διατροφής για την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων Μ-Χ.Ι παραμένουν σε ισχύ ως έχουν.

 

128. Το εν λόγω προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.

 

129.  Ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία και ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, αλλά και λόγω του ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν πέτυχε πλήρως αλλά μερικώς, κρίνω ότι τα έξοδα θα πρέπει να επιδικαστούν σε ποσοστό 1/2 υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

 

 

                                                         (Υπ.) ............................................................

                   Χ. Πογιατζής Δ. Οικ. Δ.

 

 

 Πιστό αντίγραφο

 Πρωτοκολλητής

---

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο