ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Δικαιοδοσία Διαζυγίων
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Π.
Αρ. Υπόθεσης: 505/2023
Μεταξύ:
KMS
και
A.A
Αίτηση ημ.26/9/2025 για παράταση χρόνου καταχώρησης μαρτυρίας
Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου 2026
Εμφανίσεις:
Για Αιτητή στην παρούσα αίτηση/ Καθ’ ου η Αίτηση στην εναρκτήρια αίτηση: κος Χρ. Αδάμου
Για Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση/ Αιτήτριας στην εναρκτήρια αίτηση: κα Ε. Βλάχου
Απόφαση
Ο Αιτητής στην παρούσα αίτηση/ Καθ’ ου η Αίτηση στην εναρκτήρια αίτηση στη συνέχεια ως ο Αιτητής, με την αίτηση του ημ. 26/9/2025 αιτείται διατάγματος του Δικαστηρίου για παράταση χρόνου καταχώρησης της γραπτής μαρτυρίας του.
Αφού ολοκληρώθηκαν τα διαδικαστικά θέματα στην υπόθεση συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα των διαδίκων, έγιναν οι αποκαλύψεις των εγγράφων τους, δόθηκαν οδηγίες για υποβολή γραπτής μαρτυρίας.
Σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου ημ. 18/6/2025 η μαρτυρία του Καθ’ ου η Αίτηση/ Αιτητή στην παρούσα θα έπρεπε να καταχωρηθεί μέχρι 14/9/2025. Αυτό δεν έγινε γι’ αυτό και ζητά όπως παραταθεί ο χρόνος καταχώρησης της μαρτυρίας του για μια μέρα από την έκδοση του διατάγματος.
Την αίτηση του βασίζει στους Νέους Κανονισμούς πολιτικής Δικονομίας Μέρος 1 άρθρο 1.2 (1) (2) (α) (β) (στ) ,1.3 (1) (α) (β) ,3.1 (1) (2) (α) (μ) & 25.3 (1) (α) (β) και στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικών Κανονισμό 1990 αριθμός 2.
Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του η οποία υποβάλλεται από τη γραμματέα του γραφείου του δικηγόρου του κ. Αδάμου αναφέρεται ότι «ο λόγος μη καταχώρησης εγκαίρως της γραπτής μαρτυρίας του Καθ’ ου η Αίτηση οφείλεται στο ότι διέλαθε της προσοχής του κύριου Αδάμου λόγω των θερινών διακοπών αφού ο δικηγόρος της Αιτήτριας με επιστολή του ημ. 30/7/25 του κοινοποιούσε τη γραπτή μαρτυρία της Αιτήτριας και με βάση τις οδηγίες του Δικαστηρίου η γραπτή μαρτυρία του Καθ’ ου η Αίτηση έπρεπε να είχε καταχωρηθεί μέχρι 14/9/25. Η εν λόγω επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας περιήλθε εις γνώσιν του κ. Αδάμου πολύ αργά μετά την έναρξη του νέου δικαστικού έτους.»
Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 26/9/2025 μονομερώς με αίτημα την παράταση μιας μέρας για την καταχώρηση της γραπτής του μαρτυρίας. Το Δικαστήριο έκρινε ορθό ν’ ακούσει τη θέση της άλλης πλευράς. Με την επίδοση της αίτησης η πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση στην παρούσα αντέδρασε με ένσταση.
Ως λόγους ένστασης προβάλλει ότι η αίτηση είναι αβάσιμη και ανεπίτρεπτη, ότι το πραγματικό και νομικό βάθρο αίτησης δεν δικαιολογεί την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας, ότι η νομική βάση της είναι εσφαλμένη και ελλιπής και ότι ο Αιτητής δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία και/η κανένα λόγο και/ ή δεν έχουν αιτιολογηθεί καθόλου οι λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Επίσης προβάλλει ότι η ένορκος δήλωση που υποστηρίζει το αίτημα είναι έκδηλα ανεπαρκής και/ή ελλιπής και/ή δεν παρέχει ικανοποιητικά στοιχεία ώστε να αιτιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ότι η αίτηση δεν εξυπηρετεί τον Πρωταρχικό σκοπό των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023. Προβάλλεται ακόμα ότι η νομολογία δεν επιτρέπει απόκλιση από τα αυστηρά χρονικά περιθώρια που θέτουν οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας του 2023.
Η αίτηση οδηγήθηκε για ακρόαση αφού η πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση επέμεινε στην απόρριψη της αίτησης και δεν υπήρξε συναινετική λύση.
Ας σημειωθεί ότι κυριότερο επιχείρημα της πλευράς της Καθ’ ης η Αίτηση είναι ότι εφόσον ο Καθ’ ου η Αίτηση παρέλειψε να επιδόσει τη μαρτυρία του σύμφωνα με το κανονισμό 32,9 των νέων διαδικαστικών κανονισμών έπρεπε προηγουμένως να υποβάλει αίτηση για απαλλαγή από τις κυρώσεις, έτσι εφαρμογή έχει το άρθρο 3.6 των κανονισμών.
Επίσης η ευπαιδεύτη συνήγορος της Καθ’ ης η Αίτηση υποδεικνύει ότι από τις πιο πάνω πρόνοιες ο μάρτυρας του οποίου η μαρτυρία δεν επιδόθηκε εντός του χρόνου που καθόρισε το Δικαστήριο δεν μπορεί να κληθεί να δώσει μαρτυρία χωρίς να υπερβεί το πρόβλημα των κυρώσεων.
Υποβάλλεται ακόμα ότι στην προκείμενη περίπτωση η αίτηση δεν περιλαμβάνει το άρθρο 3.6 των κανονισμών και δεν ζητείται απαλλαγή από τις κυρώσεις. Ούτε καιπεριλαμβάνει το άρθρο 3.8 το οποίο προνοεί τη Γενική εξουσία του Δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα, βάσει του οποίου θα μπορούσε ως εισηγήθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ’ ης η Αίτηση να δοθεί θεραπεία.
Επίσης ως αναφέρει δεν περιλαμβάνεται το άρθρο 23 στη νομική βάση της αίτησης για την έκδοση διαταγμάτων. Ως εκ τούτου η νομική βάση είναι ελλιπής.
Όσον αφορά το σφάλμα του δικηγόρου του Αιτητή υποδεικνύει ότι η τάση της νομολογίας είναι ν’ αποκλείσει το σφάλμα του δικηγόρου ως λόγο για παράταση προθεσμίας. Υποστηρίζει ακόμα ότι με την παρούσα αίτηση δεν εξυπηρετείται ο πρωταρχικός σκοπός των Κανονισμών πολιτικής Δικονομίας, αφού δεν επιτρέπεται η απόκλιση από τα αυστηρά περιθώρια που θέτουν οι κανονισμοί. Επιπλέον αμφισβητείται ότι η επιστολή των δικηγόρων της Καθ’ ης η Αίτηση περιήλθε σε γνώση του κ. Αδάμου με την έναρξη του νέου δικαστικού έτους, καθώς οι ίδιοι απέστειλαν τη γραπτή τους μαρτυρία στις 30/7/2025 ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου.
Εξέταση της αίτησης
Με βάση τις οδηγίες του Δικαστηρίου ημ.18/6/2025 ως φαίνονται στο πρακτικό του Δικαστηρίου η Αιτήτρια στην αίτηση διαζυγίου όφειλε να καταχωρήσει τη γραπτή της μαρτυρία εντός 45 ημερών και παραδώσει αντίγραφο όλων των ενόρκων δηλώσεων της στο δικηγόρο του Καθ’ ου η Αίτηση. Στη συνέχεια ο Καθ’ ου η Αίτηση όφειλε να καταχωρήσει τη γραπτή του μαρτυρία και να παραδώσει αντίγραφο αυτής στο δικηγόρο της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια στην εναρκτήρια αίτηση κατ’ ακολουθίαν των οδηγιών καταχώρησε τη γραπτή της μαρτυρία στις 23/7/25.
Ως αναφέρεται στην υπό κρίση αίτηση λόγω των θερινών διακοπών περιήλθε εις γνώση του δικηγόρου του πολύ αργά κατά την έναρξη του νέου δικαστικού έτους η επιστολή του δικηγόρου της Αιτήτριας με την οποία υπέβαλε τη γραπτή μαρτυρία της, ενώ η μαρτυρία του έπρεπε να καταχωρηθεί μέχρι 14/9/2025.
Ο κανονισμός 3.1 (2) (α) παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για παράταση προθεσμίας συμμόρφωσης με οποιονδήποτε κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα, ακόμη και αν αίτηση για παράταση υποβάλλεται μετά τη λήξη της προθεσμίας συμμόρφωσης.
Η έμφαση είναι δική μου.
Επίσης με βάση την παράγραφο 3.1,2,(μ) το Δικαστήριο έχει εξουσία να πραγματοποιεί οποιονδήποτε άλλο βήμα ή να εκδίδει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα με σκοπό τη διαχείριση της υπόθεσης και την προαγωγή του πρωταρχικού σκοπού περιλαμβανομένης της υλοποίησης ενεργειών με στόχο της υποβοήθησή της διευθέτησης της υπόθεσης.
Σύμφωνα με τον Κανονισμό 1.3, επίσης το δικαστήριο θα πρέπει κατά την άσκηση οποιασδήποτε εξουσίας που παρέχεται σε αυτό από τους κανονισμούς ή την ερμηνεία οποιουδήποτε κανονισμού, να καθοδηγείται από τον πρωταρχικό σκοπό. Έτσι, ως έχει νομολογηθεί, δεσπόζουσα θέση στην ερμηνεία των νέων διαδικαστικών κανονισμών έχει ο πρωταρχικός σκοπός. (Βλ. Χριστοδούλου ν. Ασφαλιστική Εταιρεία η «Κεντρική» Λτδ Πολιτική Έφεση 56/2024, ημερομηνίας 18.6.2025).
Ο πρωταρχικός σκοπός καθορίζεται στο άρθρο 1.2 των Κανονισμών ως ακολούθως:
«1.2. Πρωταρχικός σκοπός
(1) Οι παρόντες κανονισμοί αποτελούν διαδικαστικό κώδικα, πρωταρχικός σκοπός του οποίου είναι η παροχή στο δικαστήριο δυνατότητας χειρισμού υποθέσεων κατά τρόπο δίκαιο και με αναλογικό κόστος.
(2) Ο χειρισμός υπόθεσης δίκαια και με αναλογικό κόστος περιλαμβάνει, στον βαθμό που είναι πρακτικά εφικτό:
(α) τη διασφάλιση ότι οι διάδικοι τίθενται επί ίσοις όροις·
(β) την εξοικονόμηση δαπανών·
(γ) τον χειρισμό μιας υπόθεσης με τρόπους αναλογικούς προς:
(i) το υπό αναφορά χρηματικό ποσό·
(ii) τη σοβαρότητα της υπόθεσης·
(iii) την πολυπλοκότητα των θεμάτων· και
(iv) τις οικονομικές συνθήκες κάθε διαδίκου·
(δ) τη διασφάλιση ταχέος και δίκαιου χειρισμού·
(ε) την κατανομή σε αυτήν κατάλληλου μέρους των πόρων του δικαστηρίου, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης για κατανομή πόρων και σε άλλες υποθέσεις· και
(στ) την επιβολή συμμόρφωσης με κανονισμούς και διατάγματα.»
Το Εφετείο λαμβάνοντας υπόψη του τον Πρωταρχικό Σκοπό των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, τόνισε τη σημαντικότητα της διασφάλισης του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, κατά τρόπο δίκαιο και αποτελεσματικό και της ερμηνείας των Κανονισμών προς αποφυγή αχρείαστων διαδικασιών, σε σχέση με διαδικαστικά θέματα.
Σύμφωνα με τον Κανονισμό 1.3, το δικαστήριο θα πρέπει κατά την άσκηση οποιασδήποτε εξουσίας που παρέχεται σε αυτό από τους κανονισμούς ή την ερμηνεία οποιουδήποτε κανονισμού, να καθοδηγείται από τον πρωταρχικό σκοπό. Έτσι, ως έχει νομολογηθεί, δεσπόζουσα θέση στην ερμηνεία των νέων διαδικαστικών κανονισμών έχει ο πρωταρχικός σκοπός. (Βλ. Χριστοδούλου ν. Ασφαλιστική Εταιρεία η «Κεντρική» Λτδ Πολιτική Έφεση 156/2024, ημερομηνίας 18.6.2025.
Ως προς τον σκοπό, τη φύση και τη προσέγγιση που πρέπει να διέπει την ερμηνεία των νεών θεσμών, θεμελιακή είναι η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Καντούνας ν. Ηλιάδης κ.ά. Πολιτική Έφεση 54/2024, ημερομηνίας 18.10.2024, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Επισημαίνουμε ότι με τη θέσπιση των νέων Κανονισμών, πέραν των ουσιαστικών διαδικαστικών αλλαγών, επιχειρείται μια αλλαγή κουλτούρας και φιλοσοφίας. Μιας κουλτούρας και φιλοσοφίας σύγχρονης και προοδευτικής που θα επιτρέπει στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του πρωταρχικού σκοπού, να διαχειρίζεται τις υποθέσεις με ευελιξία και πρακτικότητα προς εξυπηρέτηση του δικαίου και της δικαιοσύνης. Παράλληλα σκοπείται η απομάκρυνση από δυσλειτουργικές και αχρείαστες διαδικασίες που ενίοτε συνέτειναν σε καθυστερήσεις, αύξαναν κατά τρόπο αχαλίνωτο τα έξοδα και τη δαπάνη της υπόθεσης και αντιστρατεύονταν την όλη προσπάθεια απονομής δικαιοσύνης. Ο πρωταρχικός σκοπός προάγει τη συμμετοχή στη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης και όχι τον αποκλεισμό απ' αυτήν, τηρουμένων βεβαίως της κατά κανόνα συμμόρφωσης με τεθείσες προθεσμίες, τύπους και προϋποθέσεις.»
Όσον αφορά λόγο ένσταση που προβλήθηκε στην παραπάνω υπόθεση για παράλειψη καταγραφής στη νομική πτυχή του μέρους 23 των Κανονισμών και μη ορθής συμπλήρωση του εντύπου 34, στην αίτηση για παράταση λέχθηκε επί του προκειμένου:
Σε σχέση με τους λόγους ένστασης, οι μόνοι οι οποίοι έχουν κάποια υπόσταση είναι οι λόγοι ένστασης 4 και 5 (μερικώς). Στον λόγο ένστασης 4 υποδεικνύεται ορθά ότι δεν καταγράφεται στη νομική πτυχή της Αίτησης το Μέρος 23 των Κανονισμών. Θα προσθέταμε μάλιστα ότι ούτε το Μέρος 1 - το οποίο είναι ίσως ακόμα πιο σημαντικό - δεν καταγράφεται. Στον λόγο ένστασης 5 υποδεικνύεται ότι το «έντυπο 34» δεν είναι ορθά/πλήρως συμπληρωμένο. Τούτο ισχύει σε ό,τι αφορά το «πλήρως». Εν πάση περιπτώσει, οι παραλείψεις αυτές δεν ακυρώνουν το διάβημα. Ούτε κρίνονται υπό τις περιστάσεις σοβαρές, ώστε να δικαιολογείται απόρριψη του διαβήματος (βλ. Μέρος 3, Κανονισμός 8 (1) και (2) των Κανονισμών). Στο βαθμό δε που οι παραλείψεις αυτές αποτελούν σφάλμα, εκδίδεται διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος (Μέρος 3, Κανονισμός 8(1)(β)). Σχετική κατ' αναλογία είναι η υπόθεση Αναφορικά με A.G.PAPHITIS & CO. LLC Πολ. Αίτηση 112/2023, ημερ.22.9.2023, ECLI:CY:AD:2023:D297, ECLI:CY:AD:2023:D297, η οποία αφορούσε καταχωρηθείσα επί λανθασμένου τύπου, αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρησης αίτησης για έκδοση άδειας για προνομιακό ένταλμα τύπου Certiorari (βλ. επίσης Mucinic v. SKY CAC LTD κ.α. Πολ. Έφεση Ε1/2019, ημερ. 7.6.2024).
Η έμφαση είναι δική μου.
Πιο κάτω παραθέτω τον κανονισμό 3.8 για τη Γενική εξουσία του δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα.
3.8. Γενική εξουσία του δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα
(1) Όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα, όπως παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό:
(α) το σφάλμα δεν ακυρώνει οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία εκτός αν κάτι τέτοιο διαταχθεί από το δικαστήριο· και
(β) το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος.
(2) Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα ακύρωσης οποιουδήποτε βήματος εκτός αν ικανοποιηθεί ότι:
(α) το διαδικαστικό σφάλμα ήταν σοβαρό· και
(β) τέτοιο διάταγμα είναι αναγκαίο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη τον πρωταρχικό σκοπό.
(ε) να υποστηρίζουν την αποτελεσματική διαχείριση της διαδικασίας δυνάμει των κανονισμών, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του δικαστηρίου, όταν η δικαστική διαδικασία δεν μπορεί να αποφευχθεί.
Ως εκ τούτου έχοντας πάντοτε κατά νου τον πρωταρχικό σκοπό, ότι οι διάδικοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται επί ίσοις όροι, καθώς και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και ότι η υπόθεση θα πρέπει να χειριστεί με δίκαιο τρόπο, με γνώμονα τον πρωταρχικό σκοπό, παρά την παράλειψη του Αιτητή να περιλάβει τους Κανονισμούς Λ3.6 και Κ 3.8 και 23 κρίνω ορθό και δίκαιο έχοντας ενώπιον μου μια αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρηση και της δικής του μαρτυρίας για να υποστηρίξει την θέση του, να μην προσκολληθώ αυστηρά στην εν λόγω παρατυπία, καθώς το διαδικαστικό σφάλμα δεν είναι σοβαρό και να προχωρήσω στην άρση της παρατυπίας και απαλλαγή του Αιτητή/ Καθ’ ου η Αίτηση από τις κυρώσεις που προκύπτουν από μη συμμόρφωση στην προθεσμία που τέθηκε για καταχώρηση της μαρτυρίας του.
Περαιτέρω με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, τυχόν απαγόρευση προσκόμισης της μαρτυρίας και του Καθ’ ου η Αίτηση λόγω καθυστέρησης κάποιων ημερών στην καταχώρηση της, θα αποτελούσε μέτρο δυσανάλογο. Θα απέτρεπε πρόσβαση στο Δικαστήριο, λόγω ενός σφάλματος το οποίο δεν επιδρά στα δικαιώματα της Αιτήτριας στην εναρκτήρια αίτηση η οποία δεν φαίνεται να υφίσταται οποιαδήποτε ζημιά. Η παράταση που ζητείται είναι μιας ημέρας και η ακρόαση της υπόθεσης θα οριστεί το συντομότερο. Η μη παροχή της ευκαιρίας στον Καθ’ ου η Αίτηση/ Αιτητή στην παρούσα να καταχωρήσει τη γραπτή του μαρτυρία θα αποστερήσει αυτόν από το συνταγματικό του δικαίωμα να ακουστεί.
Περαιτέρω όπως έχει νομολογηθεί θα πρέπει να αιτιολογηθούν οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η παράταση χρόνου όμως δεν χρειάζεται να καταδειχθούν ασυνήθιστες συνθήκες που να οδήγησαν στην ανάγκη παράτασης.
Στην προκείμενη περίπτωση καταδείχθηκαν λόγοι για τη μη καταχώρηση της μαρτυρίας εμπρόθεσμα, ο κύριος Αδάμου δεν αντεξετάστηκε ως προς την αναφορά του για μη έγκαιρη γνώση της επιστολής των δικηγόρων της Αιτήτριας, η δε παράταση που ζητήθηκε ήταν για ιδιαίτερα μικρό χρονικό διάστημα, δηλαδή για μια μέρα από την έκδοση του διατάγματος, ζητήθηκε 12 μέρες μετά την ημέρα που έπρεπε να είχε καταχωρηθεί η γραπτή του μαρτυρία ότι καμία κακοπιστία, προσπάθεια παρέλκυσης της διαδικασίας αποδεικνύεται ούτε και επηρεάζονται με οποιονδήποτε τρόπο τα νόμιμα δικαιώματα της Αιτήτριας. Υπό τις παραπάνω περιστάσεις, κρίνω ότι προάγεται ο πρωταρχικός σκοπός με την έκδοση διατάγματος ως η Αίτηση.
Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παρατείνεται ο χρόνος καταχώρησης και παράδοσης στο δικηγόρο της Αιτήτριας στην εναρκτήρια αίτηση της γραπτής μαρτυρίας του Καθ’ ου η Αίτηση/ Αιτητή στην παρούσα αίτηση, για μια μέρα από τη σύνταξη του διατάγματος. Το διάταγμα να συνταχθεί εντός 7 ημερών.
Ενόψει της φύσης το αιτήματος κρίνω ορθό όπως τα έξοδα της αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικαστούν υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση στην παρούσα και εναντίον του Αιτητή στην παρούσα και καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας.
Η ημερομηνία ορισμού της υπόθεσης στις 12/2/2026 παραμένει η ίδια, εκτός αν οι διάδικοι ενόψει της καταχώρησης της μαρτυρίας του Καθ’ ου η Αίτηση λίγες μέρες προηγουμένως επιθυμήσουν τη μετακίνηση της σε άλλη σύντομη ημερομηνία.
(Υπ.) Κ. Χ΄΄ Αθανασίου - Σιαμτάνη, Π.
Πιστό αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο