ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Δικαιοδοσία Διαζυγίων
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ” Αθανασίου-Σιαμτάνη, Π.
Αρ. Αίτησης: 423/23
Μεταξύ:
Α.Κ από τη Λεμεσό
Αιτήτριας
κ α ι
Π.Π από τη Λεμεσό
Καθ’ ου η Αίτηση
Ημερομηνία: 24 Απριλίου 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Αιτήτρια: κος. Γ. Σωτήρη
Για τον Καθ’ ου η Αίτηση: κα Ε. Γιαννακού
ΑΠΟΦΑΣΗ
Η Αιτήτρια ζητά τη λύση του γάμου που τέλεσε με τον Καθ’ ου η Αίτηση στις 17/9/1995 προβάλλοντας ως λόγο διαζυγίου τον ισχυρό κλονισμό της έγγαμης σχέσης.
Αφού συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα η υπόθεση προχώρησε ως υπόθεση ταχείας εκδίκασης. Έγιναν οι αποκαλύψεις των σχετικών με τα επίδικα θέματα εγγράφων από τους διαδίκους και στη συνέχεια δόθηκαν οδηγίες για καταχώρηση γραπτής μαρτυρίας.
Η Αιτήτρια κατέθεσε την ένορκη μαρτυρία της στις 8/1/2025 .
Ο Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρησε τη δική του ένορκη μαρτυρία στις 4/4/2025.
Δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων.
Η Αιτήτρια βασίζει το αίτημα της, για λύση του γάμου των διαδίκων, στον ισχυρό κλονισμό του γάμου τους και στις διατάξεις του περί Γάμου Νόμου του 2003 Ν.104(Ι)/2003. Το άρθρο 27 (1) του οποίου προβλέπει ότι:
«(α) Όταν οι μεταξύ των συζύγων σχέσεις έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρώς από λόγον ο οποίος αφορά το πρόσωπο του εναγομένου ή και των δύο συζύγων, ώστε βασίμως η εξακολούθηση της εγγάμου σχέσεως να είναι αφόρητος δια τον ενάγοντα».
Για να τεκμηριωθεί ο ισχυρός κλονισμός του γάμου πρέπει να αποδειχθεί:
(α) Ότι ο γάμος υπέστη ισχυρό κλονισμό, και ισχυρισμός κλονισμός θεωρείται ο κλονισμός που ανασκάπτει το θεμέλιο του γάμου,
(β) Ο κλονισμός πρέπει να οφείλεται σε λόγο που αφορά το πρόσωπο του εναγόμενου ή και των δύο συζύγων,
(γ) Το βάσιμο του αιτήματος του Ενάγοντα για λύση του γάμου είναι αλληλένδετο με τους λόγους του κλονισμού και
(δ) οι κλονιστικοί λόγοι πρέπει να καθιστούν εξ΄ αντικειμένου αφόρητη για τον ενάγοντα τη συνέχιση του γάμου (βλ. Δ. Ζαχαρίου ν. Α. Ζαχαρίου (1993) 1 Α.Α.Δ. 159).
Για την τεκμηρίωση του ισχυρού κλονισμού δεν αρκεί η απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασής του. Απαιτείται και η απόδειξη της αντικειμενικής υπόστασης του κλονισμού (βλ. Σ. Καβαλιέρου ν. Ε. Καβαλιέρου 2004 (Ι) ΑΑΔ 1474).
Δεν εκδίδεται διαζύγιο με λόγο τον ισχυρό κλονισμό του γάμου αν το κλονιστικό γεγονός αφορά αποκλειστικά το πρόσωπο του αιτούντος συζύγου (βλ. Σ. Σαββίδης ν. Π. Σαββίδη (1997) 1 ΑΑΔ 497, Λ. Αραδιπιώτη ν. Τ. Αραδιπιώτη (2002) 1 ΑΑΔ 143).
H ΜΑΡΤΥΡΙΑ
Η Αιτήτρια, στη γραπτή μαρτυρία της που βασίζεται στους δικογραφημένους ισχυρισμούς της, προβάλλει τη θέση ότι με τον Καθ’ ου η Αίτηση αποξενώθηκαν ιδιαίτερα εξαιτίας του τρόπου ζωής τους.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση εργαζόταν πολλές ώρες σε εστιατόριο που είχε με τον αδελφό του στη Λεμεσό. Δούλευε εκεί από νωρίς το πρωί μέχρι της 3 μ.μ. και από τις 5 μ.μ. μέχρι τις πρωινές ώρες. Δούλευε καθημερινά αλλά και τα Σάββατα.
Στο εν λόγω εστιατόριο εργαζόταν και η ίδια από τις 5 μ.μ. περίπου, μέχρι τα μεσάνυχτα.
Μέχρι τις 5.μ.μ η ίδια ήταν στο σπίτι και ασχολείτο με τις δουλειές του σπιτιού και με τα δύο παιδιά τους τα οποία και μετέφερε στο σχολείο και στις απογευματινές δραστηριότητες τους.
Ακόμα και τις Κυριακές δεν τις περνούσαν μαζί. Ο Καθ’ ου η Αίτηση ήταν συλλέχτης παλιών αντικειμένων και αντικών και ασχολείτο με αυτά. Ακόμα και στις κοινωνικές εκδηλώσεις, όπως τραπέζια, γενέθλια δεν ήταν παρών.
Τις περισσότερες φορές πήγαινε μόνη της και αν πήγαιναν μαζί δεν κάθονταν μαζί ούτε μιλούσαν.
Λόγω της κατάστασης αυτής και του τρόπου ζωής τους έπαψε να υπάρχει αγάπη στη σχέση τους και οδηγήθηκαν σε αποξένωση. Δεν συζητούσαν και ο καθένας ασχολείτο με τα δικά του. Γενικά σταμάτησαν να συμπεριφέρονται ως σύζυγοι.
Η απομάκρυνση αυτή πλήγωνε την Αιτήτρια η οποία ένιωθε ότι η ζωή της περνούσε και δεν την ευχαριστιότανε. Πολλές φορές ως αναφέρει του ανακοίνωσε ότι δεν θα έμενε μαζί του, αλλά αυτός δεν την έπαιρνε στα σοβαρά, όταν δε προσπαθούσε να συζητήσει μαζί του, καβγάδιζαν.
Από τα τέλη του 2018 επίσης δεν κοιμόντουσαν μαζί, ο καθένας κοιμόταν σε ξεχωριστό δωμάτιο και ζούσαν ουσιαστικά ως συγκάτοικοι. Παρά την κατάσταση αυτή σε μια προσπάθεια να υπάρξει μια νέα αρχή πήγαν μαζί στην Αθήνα, όμως και πάλι ο καθένας ασχολείτο με τα δικά του ενδιαφέροντα. Ο Καθ’ ου η Αίτηση πήγαινε σε χώρους έκθεσης αντικών και η ίδια έκανε βόλτες σε καταστήματα. Δεν έκαναν βόλτες μαζί πέρα από μια επίσκεψη στην Ακρόπολη. Είχε απελπιστεί από αυτή την κατάσταση.
Έκανε υπομονή για το καλό των παιδιών της καθώς δεν επιθυμούσε να επηρεαστούν αρνητικά, όμως όταν τέλειωσε η κόρη τους τις σπουδές της και ο γιος της το πρώτο έτος πήρε την απόφαση να προχωρήσει με την παρούσα αίτηση καθώς δεν υπήρχε καμία προοπτική για επανασύνδεση.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση στη δική του μαρτυρία απορρίπτει τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια και υποστηρίζει ότι η συμβίωση τους αρχικά ήταν καλή. Στη συνέχεια άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα και διαφωνίες σε διάφορα θέματα τα οποία αφορούσαν κυρίως την κοινή έγγαμη ζωή. Όπως αναφέρει είχαν και συνεχίζουν να έχουν διαφορετικές αντιλήψεις και απόψεις σε σχέση με το χειρισμό των οικονομικών τους ζητημάτων, αλλά και για τις κοινωνικές τους σχέσεις και υποχρεώσεις ως αντρόγυνο, κατ’ αποκλειστικότητα και εξαιτίας της Αιτήτριας.
Απορρίπτει στη συνέχεια τα όσα η Αιτήτρια ισχυρίζεται για τις ώρες εργασίες της, προβάλλοντας ότι η Αιτήτρια εργαζόταν μόνο για μικρό χρονικό διάστημα συνήθως 1-2 φορές την εβδομάδα και για 2-3 ώρες μόνο.
Επίσης ισχυρίζεται ότι είναι ο ίδιος ο οποίος κατέβαλλε όλα τα έξοδα της οικογένειας, ενώ η ίδια σπαταλούσε τα χρήματα μόνο για τη ψυχαγωγία της και τις προσωπικές της ανάγκες.
Είναι περαιτέρω η θέση του ότι πέραν των καθημερινών εντάσεων ουδέποτε δημιουργήθηκε οποιοδήποτε πρόβλημα ή περιστατικό που να δικαιολογεί τη λύση του γάμου τους, τουναντίον εξεπλάγη όταν η Αιτήτρια του ανακοίνωσε την επιθυμία της να χωρίσουν.
Αρνείται ότι βρίσκονται σε διάσταση από το 2018 αναφέροντας ότι μέχρι το καλοκαίρι του 2023 έκαναν μαζί ταξίδια και κοινές δραστηριότητες και συμπεριφέρονταν ως ζευγάρι. Είναι δε πρόθυμος να εξεύρουν λύση για τη διατήρηση του γάμου τους και /ή να επισκεφθούν σύμβουλο γάμου.
Ζητά τέλος την απόρριψη της αίτησης με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ- ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Αναδύεται αβίαστα από τη μαρτυρία των διαδίκων ότι ο γάμος τους έχει υποστεί κρίση.
Παρά το γεγονός ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση προσπαθεί να αναιρέσει τα όσα η Αιτήτρια αναφέρει, παραδέχεται ότι η έγγαμη σχέση τους είχε προβλήματα. Βέβαια δεν επιθυμεί τη λύση του γάμου τους και είναι πρόθυμος να εξευρεθεί λύση και/ή να επισκεφθούν σύμβουλο γάμου.
Περαιτέρω στη γραπτή του μαρτυρία αποδίδει στην Αιτήτρια την ευθύνη για τις διαφωνίες και τα προβλήματα που προκαλούντο μεταξύ τους, καθώς όπως ισχυρίζεται η σύζυγος του ήταν οξύθυμη και επικριτική. Παραλείπει όμως να εξηγήσει ποια ήταν η συμπεριφορά της Αιτήτριας και να δώσει λεπτομέρειες της επικριτικής συμπεριφοράς της Αιτήτριας προς το πρόσωπο του.
Παρά δε τα όσα καταλογίζει στην Αιτήτρια για το χαρακτήρα της και τη συμπεριφορά της απέναντι του, προβάλλει στη συνέχεια ότι ουδέποτε δημιουργήθηκε οποιοδήποτε πρόβλημα ή περιστατικό που να δικαιολογεί τη λύση του γάμου τους.
Περαιτέρω σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει για το γάμο τους ότι δεν παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα και τη θέση του ότι εξεπλάγη όταν η Αιτήτρια του ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει με αίτηση για λύση του γάμου τους προβάλλει ότι στην αρχή η σχέση τους ήταν καλή, όμως στη συνέχεια άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα και διαφωνίες μεταξύ τους σε διάφορα θέματα τα οποία αφορούσαν κυρίως την κοινή τους ζωή, ένεκα των διαφορετικών αντιλήψεων και απόψεων που είχαν σε σχέση με το χειρισμό των οικονομικών τους ζητημάτων, αλλά και για τις κοινωνικές τους σχέσεις και υποχρεώσεις ως αντρόγυνο.
Αναφέροντας ακόμα ότι αυτά τα προβλήματα και διαφωνίες συνεχίζουν να υπάρχουν.
Συνεπώς η ωραιοποίηση της σχέσης τους από τον Καθ’ ου η Αίτηση δεν μπορεί να είναι αληθινή. Αφού στην ουσία συμφωνεί με τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια ότι η σχέση τους παρουσίαζε προβλήματα που οδηγούσαν σε ένταση και συγκρούσεις.
Είναι προφανές από τα όσα και οι δύο αναφέρουν στο Δικαστήριο ότι είχαν διαφορετικά ενδιαφέροντα και διαφορετική προσέγγιση του τρόπου ζωής που οδηγούσαν σε συγκρούσεις και διαφωνίες.
Ακόμα και αν η Αιτήτρια, σύμφωνα με τον Καθ’ ου η Αίτηση, ασχολείτο με τον εαυτό της, δεν ξόδευε για την οικογένεια και σπαταλούσε τα χρήματα μόνο για τη ψυχαγωγία και τις δικές της προσωπικές ανάγκες, αυτή η συμπεριφορά της ενοχλούσε τον Καθ’ ου η Αίτηση.
Από την άλλη η ενασχόληση του Καθ’ ου η Αίτηση με τη δουλειά σε τόση έκταση ώστε να μην συναντιούνται, αλλά και τα ενδιαφέροντα του όπως φαίνεται δεν άρεσαν την Αιτήτρια. Η Αιτήτρια δεν ήταν ευχαριστημένη από την κοινή τους ζωή.
Αναδεικνύεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία η κοινή εκτίμηση των διαδίκων ότι η σχέση τους δεν ήταν η ιδανική. Ότι υπήρξε απομάκρυνση και αποξένωση του ζευγαριού η οποία οδήγησε στη διάσταση του ζευγαριού.
Όσον αφορά τη θέση του Καθ’ ου η Αίτηση όμως ότι η διάσταση επήλθε κατά τον Ιούλιο του 2023 δεν μπορεί να υποστηριχθεί.
Η Αιτήτρια απέστειλε Γνωστοποίηση στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού στις 7/6/2023 ζητώντας την πνευματική λύση του γάμου τους επικαλούμενη την απομάκρυνση συζύγων και ότι έπαψε να υπάρχει σωστή επικοινωνία και συζυγική στοργή.
Από το Τεκμήριο Β το οποίο επισυνάπτει η Αιτήτρια στη μαρτυρία της και αποτελεί Βεβαίωση της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού ημ. 28/6/2023 προκύπτει ότι έγινε απόπειρα συνδιαλλαγής και πνευματικής λύσης του γάμου, ότι παρευρέθηκαν και οι δύο σύζυγοι, η οποία απέτυχε και κηρύχθηκε η πνευματική λύση του γάμου των διαδίκων.
Συνεπώς η θέση του Καθ’ ου η Αίτηση ότι η διάσταση επήλθε τον Ιούλιο του 2023 και ότι κατά η περί τα τέλη Ιουλίου του 2023 η Αιτήτρια ξεκίνησε άνευ λόγου και αιτίας να απομακρύνεται από τον ίδιο και του ανακοίνωσε ότι προτίθεται να προχωρήσει δικαστικώς για τη λύση του γάμου τους, δεν μπορεί να στηριχθεί.
Ούτε ασφαλώς η θέση του ότι μέχρι το καλοκαίρι του 2023 έκαναν ταξίδια μαζί είχαν κοινές δραστηριότητες και συμπεριφέρονταν ως ζευγάρι μπορεί να ευσταθεί.
Κανένα τεκμήριο δεν παρουσίασε ο Καθ’ ου η Αίτηση, είτε εισιτήρια είτε διαμονής στο εξωτερικό που να επιβεβαιώνει αυτό το ισχυρισμό.
Η προσπάθεια του Καθ’ ου η Αίτηση να μεταθέσει τη διάσταση τον Ιούλιο του 2023 και ότι εξεπλάγη όταν του ανακοίνωσε η Αιτήτρια την επιθυμία της να χωρίσουν έπεσε στο κενό.
Και εν πάση περιπτώσει η προσπάθεια διάσωσης του γάμου τους με τη διενέργεια ταξιδιών δεν διακόπτει τη διάσταση, των διαδίκων η οποία ήταν οριστική.
Βέβαια και η Αιτήτρια αναφέρεται σε προσπάθεια να σώσουν τη σχέση τους και για να υπάρξει μια νέα αρχή, πηγαίνοντας μαζί στην Αθήνα κατά το 2018 όμως η προσπάθεια αυτή όπως φαίνεται ήταν ανεπιτυχής.
Δέχομαι τη θέση της Καθ’ ης η Αίτηση ότι η διάσταση σημειώθηκε νωρίτερα κατά το 2018 και έπαψαν να συζούν ως ζευγάρι.
Καταλήγω λοιπόν ότι η διακοπή της συμβίωσης των διαδίκων, δεν οφείλεται σ' ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά στις συνεχείς εντάσεις και διαφωνίες των διαδίκων, την αποξένωση τους, τις έντονες διαφωνίες και τη διαφορετική αντίληψη του τρόπου ζωής από κάθε σύζυγο. Αλλά και τα διαφορετικά ενδιαφέροντα των διαδίκων που οδηγούσαν σε αδυναμία συνεννόησης και κατανόησης των αναγκών του άλλου συζύγου.
Η πιο πάνω διαφορετική αντίληψη ήταν πρόσφορη να κλονίσει την έγγαμη σχέση των διαδίκων.
Όσον αφορά τη θέση η οποία προβάλλεται για πρώτη φορά με τη μαρτυρία του Καθ’ ου η Αίτηση περί δημιουργίας εξωσυζυγικής σχέσης από την Αιτήτρια, γεγονός που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του περιήλθε σε γνώση του λίγες μέρες αφότου επήλθε η διάσταση τον Ιούλιο του 2023, τέτοιος ισχυρισμός δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται από τα δικόγραφα και ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να επεκτείνεται στην επίλυση θεμάτων που δεν περιλαμβάνονται στα δικόγραφα (βλ. Μελάς ν. Κυριάκου (2003) 1 (Β) Α.Α.Δ. 826 και Παπαγεωργίου ν. Κλάππα (1991) 1 Α.Α.Δ. 24). Και εν πάση περιπτώσει όπως ισχυρίζεται ο Καθ’ ου η Αίτηση περιήλθε σε γνώση του τον Ιούλιο του 2023, η υπεράσπιση του καταχωρήθηκε τον Απρίλιο του 2024 και μπορούσε τέτοιος ισχυρισμός να είχε συμπεριληφθεί σε αυτήν.
Η μαρτυρία και των δύο διαδίκων έχει κοινή συνισταμένη την κατάρρευση της σχέσης εμπιστοσύνης και κατανόησης που αποτελεί ή πρέπει να αποτελεί τον πυρήνα του γάμου. Αυτό προκύπτει από διάφορες αναφορές τόσο δικόγραφα όσο και ενόρκων τοποθετήσεων των διαδίκων.
Αυτό ελέχθη εμμέσως πλην σαφώς στη Ζαχαρίου ανωτέρω. Συγκεκριμένα αναφέρθηκε από Πική, Δ. τα ακόλουθα:
«Όπου η μαρτυρία αποκαλύπτει λόγους κλονιστικούς του γάμου που αφορούν το πρόσωπο του εναγομένου και παράλληλα λόγους που αφορούν και τους δυο συζύγους, το δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει ως πραγματικό γεγονός κατά πόσο ο κλονισμός του γάμου επήλθε από τις πράξεις της εναγομένης (ή του εναγομένου) ή και των δυο και να καταλογίσει τον κλονισμού στο λόγο εκείνο που επέδρασε αποφασιστικά στην κατάρρευση του γάμου».
Και παρακάτω:
«Και στην Αγγλία η ανεπανόρθωτη κατάρρευση του γάμου (irretrievable break-down of the marriage), έννοια συναφής προς τον ισχυρό κλονισμό, συνιστά λόγο διαζυγίου. Η κατάρρευση και κατ' επέκταση η έκδοση διαζυγίου, συναρτάται με το εύλογο του αιτήματος ότι η συνέχιση των έγγαμων σχέσεων κατέστη λογικά απαράδεκτη. Το κριτήριο για την αξιολόγηση των αντιδράσεων του ενάγοντα προς το γάμο και το παραδεκτό του αιτήματος για διάλυση, είναι αντικειμενικό και συναρτάται με την κρίση του ορθοφρονούντα (right thinking) τρίτου. Εκφραστής των αντιδράσεων του συνετού αυτού ανθρώπου είναι το δικαστήριο [ βλ. "Matrimonial Causes Act 1973" -Halsbury's Laws of England, 4th ed, Vol. 13, paras. 553,554,555,573 & 574, και Livingstone-Stallard .v. same [1974] 2 All E.R. 766,771].
Περαιτέρω το Άρθρο 21 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990(Ν.23/90, παρέχει ευρείες εξουσίες στο Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο, ανάλογες με εκείνες που παρέχονται στο Ανώτατο Δικαστήριο στην άσκηση της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας του βάσει του Άρθρου 25 του επί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Μεταξύ των εξουσιών που παρέχονται σ' αυτό το Δικαστήριο, είναι και η δυνατότητα εξαγωγής των δικών του συμπερασμάτων από τις αποδείξεις που έχουν προσαχθεί. Βλ. επίσης Ιωαννίδου. v. Χρυσοχού Εφέσεις Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου με αρ. 8/20 και 9/20 ημ. 20/1/2022.
Αξιολογώντας το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου καταλήγω ότι η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων κατέρρευσε για λόγους που αφορούν το πρόσωπο και των δύο διαδίκων. Κάτω από τις συνθήκες που περιέγραψαν και οι δύο σύζυγοι η συνέχιση της έγγαμης σχέσης κατέστη αφόρητη και για τους δύο και εν προκειμένω, η έλλειψη αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αλληλοκατανόησης για τις ανάγκες του κάθε διαδίκου προερχόμενη και από τα δύο μέρη με τρόπο που συνιστά κλονιστικό της εγγάμου σχέσεως είναι πρόδηλη τόσο από τη δικογραφία όσο και από τη μαρτυρία αμφοτέρων, παρά την προσπάθεια του καθενός εξ αυτών να τοποθετήσει τα γεγονότα κάτω από τη δική του σκοπιά.
Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι στο γάμο των διαδίκων υπήρχαν συνεχείς διαφωνίες και εξέλειπε πλέον ο αλληλοσεβασμός και η εμπιστοσύνη μεταξύ τους. Τα δε προβλήματα των διαδίκων είχαν διάρκεια. Ο καθένας ασχολείτο με τα δικά του, απομακρύνθηκαν ως αντρόγυνο και έπαυσαν να ζουν και να συμπεριφέρονται ως σύζυγοι.
Είναι περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ κλονισμού και κλονιστικών γεγονότων και ότι τα κλονιστικά γεγονότα κλόνισαν το γάμο των διαδίκων σε τέτοιο βαθμό ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης συμβίωσης να έχει καταστεί αφόρητη για τους διαδίκους.
Με βάση όλα τα ανωτέρω, προχωρώ στη λύση του γάμου. Εκδίδεται απόφαση με την οποία λύεται ο γάμος των διαδίκων λόγω ισχυρού κλονισμού για λόγους που αφορούν το πρόσωπο και των δύο διαδίκων.
Ενόψει του αποτελέσματος κρίνω ορθό κάθε πλευρά να επιβαρυνθεί τα δικά της έξοδα.
(Yπ.)……………………………………. Κ. Χ”Aθανασίου - Σιαμτάνη, Π.
Πιστόν αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
Subject: Family
Aναφορά : Διαζύγιο