ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ΄΄ Αθανασίου - Σιαμτάνη, Π.
Αρ. Αίτησης: 249/22
Μεταξύ:
Α.Α.
Αιτήτριας
και
Α.Μ
Καθ’ ου η Αίτηση
Ημερομηνία: 8 Ιανουαρίου 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Αιτήτρια: κ. Ζένιος Νικολάου
Για Καθ’ ου η Αίτηση: κος Γρ. Χριστοδουλίδης
--------------------------------
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την εναρκτήρια αίτηση επιδιώκεται η τροποποίηση του τελικού διατάγματος που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 21/4/2016 στην αίτηση διατροφής με αρ. 19/2016 με το οποίο καθορίστηκε η συνεισφορά του Καθ’ ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Κ. στο ποσό των €100 μηνιαίως. Ζητείται όπως το ποσό της συνεισφοράς του αυξηθεί στα €600 μηνιαίως.
Η εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης έγινε με βάση τη Διαταγή 30 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών ως ίσχυε τότε με την καταχώρηση από τους διαδίκους γραπτής μαρτυρίας, συνοδευόμενης από σχετικά τεκμήρια, αφού προηγήθηκε μεταξύ των διαδίκων η αποκάλυψη και η ανταλλαγή των σχετικών με τα επίδικα θέματα εγγράφων. Δεν ζητήθηκε αντεξέταση των διαδίκων.
Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι το διάταγμα εκδόθηκε εκ συμφώνου και με αυτό διατάχθηκε ο Καθ’ ου η Αίτηση να καταβάλλει €100 μηνιαίως για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας τους.
Σύμφωνα με τη γραπτή μαρτυρία της Αιτήτριας σήμερα έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες από την έκδοση του διατάγματος και συγκεκριμένα έχουν αυξηθεί οι ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους από €430 που ήταν τότε στα €1111 κατά την καταχώρηση της αίτησης.
Περαιτέρω τα εισοδήματα της μειώθηκαν κατά €146 μηνιαίως τα οποία ξοδεύει τόσο για την προσωπική της συντήρηση και διατροφή όσο και για τη συντήρηση και διατροφή του ανηλίκου τέκνου της. Δεν έχει οποιαδήποτε άλλα εισοδήματα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αντιμετωπίσει από μόνη της τις αυξημένες ανάγκες του ανηλίκου τέκνου της και πολλές φορές αναγκάζεται να παίρνει βοήθεια από τα αδέλφια της.
Ως αναφέρει τα έξοδα της ανήλικης έχουν αυξηθεί δραστικά από τότε που εκδόθηκε το προαναφερόμενο διάταγμα και ως ενδεικτικά αναφέρονται τα πιο κάτω τα οποία και παραθέτει σε τρεις στήλες. Στην πρώτη στήλη περιγράφει τα έξοδα ως είχαν κατά την έκδοση του διατάγματος. Στη δεύτερη στήλη τα έξοδα ως είχαν κατά την καταχώρηση της αίτησης και στην Τρίτη τα έξοδα ως έχουν κατά την καταχώρηση της μαρτυρίας της.
Έχουν ως ακολούθως:
(α) Διατροφή €100 €200 €220
(β) Ένδυση και υπόδηση €60 €100 €115
(γ) Έξοδα αυτοκινήτου για τη
μεταφορά του στα φροντιστήρια και
εξωσχολικές δραστηριότητες €20 €35 €40
(δ) Κατανάλωση ηλεκτρικού
ρεύματος και νερού κατά
αναλογία €50 €100 €110
(ε) Σχολικά είδη και ρούχα €50 €100 €110
(στ) Φροντιστήρια (δίδακτρα,
βιβλία ή στολές /εξοπλισμός,
εξετάσεις και εγγραφή):
Αγγλικά €0 €101 €149,58
Μαθηματικά € 0 €0 € 55
Πιάνο €0 €70 €100.83
Χορός €0 €50 €78.75
Νέα Ελληνικά €0 €0 €15
Φυσική €0 €0 €30
(ζ) Ιατρική περίθαλψη €30 €50 €50
(η) Είδη βασικής ανάγκης €50 €80 €100
(θ) Κοινωνικές υποχρεώσεις,
Γενέθλια/πάρτι, εκδηλώσεις €20 €35 €40
(ι) Καθημερινά έξοδα σχολείου €0 €60 €60
(ια) Χαρτζιλίκι €0 €20 €30
(ιβ) Ψυχαγωγία €30 €60 €60
(ιγ) Υπηρεσίες καλλωπισμού
(αισθητικός- κομμωτήριο) €0 €20 €40
(ιδ) Έκτακτα έξοδα
καθημερινής ανάγκης €20 €30 €30
--------- -------- …………
ΣΥΝΟΛΟ € 430 €1,111 €1434,16
Από την Τρίτη στήλη προκύπτει ότι η Αιτήτρια υπολογίζει τα έξοδα σε μεγαλύτερα ποσό από αυτό που αναφέρει στην αίτηση της τα οποίο ανερχόταν σε €1111. Χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε τροποποίηση. Θα αναφέρω σε αυτό το σημείο ότι θα λάβω υπόψη όσα έχουν δικογραφηθεί, εκτός όπου ο Καθ’ ου η Αίτηση αποδέχεται την αύξηση κάποιων εξόδων για τα Φροντιστήρια Μαθηματικών, Αγγλικών, Φυσικής και Νέων Ελληνικών.
Πέραν των πιο πάνω όπως αναφέρει η Αιτήτρια κατά το 2016 εργαζόταν ως ιδιωτική υπάλληλος στην εταιρεία POP LIFE SHOPS LΤD με μηνιαίο μισθό €1000. Κατά την καταχώρηση της υπόθεσης εργαζόταν στην εταιρεία REMEDICA LTD με μηνιαίο μισθό €854 και σήμερα εργάζεται στην υπεραγορά ΜΕΤΡΟ ως ωρομίσθια με απολαβές 6.67 μεικτά ανά ώρα. Επισυνάπτει σχετικά αποδεικτικά για τις εργασίες της.
Σε αντίθεση με της ίδιας τα εισοδήματα του Καθ’ ου η Αίτηση από την έκδοση του διατάγματος σύμφωνα με την Αιτήτρια έχουν αυξηθεί. Τότε εργαζόταν ως φρουρός ασφαλείας με μερική απασχόληση 2 φορές την εβδομάδα, σήμερα ασκεί μεσιτικές εργασίες και είναι ιδιοκτήτης πρακτορείου στοιχημάτων. Επιπλέον εξ όσων γνωρίζει εισπράττει ενοίκιο από το διαμέρισμα που είχαν από κοινού και τώρα είναι ιδιοκτησίας της οικογένειας του. Επίσης έχει εισοδήματα από αδήλωτη εργασία και παρέχει δάνεια σε διάφορα άτομα με ψηλό επιτόκιο.
Τέλος αναφέρει ότι το ποσό που καταβάλλει ο Καθ΄ ου η αίτηση ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης είναι ανεπαρκές και γ΄ αυτό επιβάλλεται η αύξηση του. Όταν εκδόθηκε το προαναφερόμενο διάταγμα ο Καθ΄ ου η αίτηση είχε λιγότερα εισοδήματα από αυτά που έχει τώρα.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση στη γραπτή του μαρτυρία παραδέχεται ότι τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας του από την έκδοση του διατάγματος έχουν αυξηθεί, όμως αυτά δεν ανέρχονται πάνω από €500 μηνιαίως. Αναγνωρίζει δε την υποχρέωση του να συνεισφέρει με μεγαλύτερο ποσό.
Όπως αναφέρει συγκεκριμένα «Από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος μέχρι σήμερα όντως έχουν αλλάξει και διαφοροποιηθεί οι συνθήκες και περιστάσεις στη βάση των οποίων εξεδόθη το εν λόγω διάταγμα με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαίο όπως αυξηθεί το ποσό που καταβάλλω ως συνεισφορά και διατροφή της ανήλικης θυγατέρας μου.»
Όσον αφορά τα εισοδήματα τους είναι η δική του θέση ότι ανέρχονται και των δύο στα €1000 μηνιαίως, έτσι θεωρεί λογικό όπως επιμεριστεί το ποσό των εξόδων της ανήλικης και καταβάλλουν €250 ο καθένας για τα έξοδα της. Ποσό το οποίο, ως αναφέρει πρότεινε μέσω του δικηγόρου του προ καιρού, με την Ατήτρια να αξιώνει υπερβολικό ποσό.
Ας σημειωθεί ότι δεν επισυνάπτει κανένα τεκμήριο για τις απολαβές του, καταστάσεις μισθοδοσίας ή οποιαδήποτε φορολογική δήλωση.
Περαιτέρω αναφέρει ότι έχει αποκτήσει και 2ο παιδί και επιβαρύνεται με επιπλέον έξοδα.
Στην αδυναμία των διαδίκων να συμφωνήσουν η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση με την παρουσίαση γραπτών αγορεύσεων. Στις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων παρέθεσαν την επιχειρηματολογία τους προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους.
Νομική Πτυχή
Η εξουσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου να τροποποιεί προηγούμενη απόφασή του στηρίζεται στο άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), το οποίο προβλέπει ότι:
1. Αν αφότου εκδόθηκε απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει το τερματισμό της διατροφής."
Όσον αφορά τη μεταβολή των όρων στην απόφαση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου (1993) 1 A.A.Δ. 195, στη σελ. 201, λέχθηκαν τα ακόλουθα:
"Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του άρθρου 38 του Νόμου 216/90 δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε Δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου Δικαστηρίου."
Το ότι απαιτείται για την τροποποίηση ενός διατάγματος να αποδειχθεί μεταβολή των όρων του διατάγματος και ειδικότερα ότι η μεταβολή αυτή θα πρέπει να είναι ουσιαστική, έχει επαναληφθεί σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βλ. Εφ. 39/2016 Σ.Κ .v. Ε.Ζ. 5/3/2020 ημ 5/3/2020, Έφ. Αρ. 26/2019 χχχ Μέγας.v.χχχ Kvasnikova 10/7/2020.
Στην υπόθεση Σ.Κ. ν. Ε.Ζ. (ανωτέρω), αναφέρθηκε ότι ο Αιτητής είχε υποχρέωση να καταδείξει τις περιστάσεις εκείνες οι οποίες μεσολάβησαν από την έκδοση του διατάγματος και δικαιολογούσαν την τροποποίηση του, αναλόγως. Δεν ήταν, όμως, συγχρόνως, αναγκαίο να αποδειχθούν οι περιστάσεις που οδήγησαν, αρχικά, στην έκδοσή του, δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτό είχε εκδοθεί εκ συμφώνου».
Επιπρόσθετα, στην Λ.Μ. ν. Γ.Τ., Έφ. Αρ.22/2021, ημερ.23/06/2022, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο επισήμανε τα ακόλουθα:
«Η τελευταία παρατήρηση είναι βέβαια ορθή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αναφύονται δυσκολίες, όταν τα δεδομένα στη βάση των οποίων εκδόθηκε το αρχικό διάταγμα δεν έχουν καταγραφεί, πολύ περισσότερο όταν παραμένουν αδιευκρίνιστα ή και αμφισβητούμενα. Σε γενικές γραμμές, το ποσό του διατάγματος διατροφής παιδιού, προκύπτει από την επεξεργασία τριών στοιχείων. Των αναγκών του παιδιού και των οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων του ξεχωριστά. Απαιτείται να έχει μεταβληθεί τουλάχιστο ένα στοιχείο για να δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος διατροφής του. Αλλά κι' έτσι, υπάρχουν δυσκολίες, γιατί και στο πιο απλό παράδειγμα όπου τα εισοδήματα του γονέα που καταβάλλει διατροφή έχουν μειωθεί, είναι η νέα αναλογία τους προς το αναλλοίωτο εισόδημα του άλλου γονέα που θα καθορίσει το νέο ποσό και τη σχετική μείωση».
Επίσης στην υπόθεση Α.Ο. ν. D.V.T., Έφ. Αρ.19/2022, ημερ.20.10.2022), λέχθηκαν τα ακόλουθα:
Είναι θεμελιωμένο ότι στα δικόγραφα αναγράφονται οι βασικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, αλλά όχι η μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν οι ισχυρισμοί τους. Όταν επιζητείται τροποποίηση διατάγματος, απαιτείται να δικογραφηθεί ισχυρισμός ότι μεταβλήθηκε κάποιος τουλάχιστον όρος ή στοιχείο όπως περιγράφεται στην Λ.Μ.. Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να εξειδικευτεί. Ό,τι δηλαδή, για παράδειγμα, τα έξοδα διατροφής του παιδιού κατά την έκδοση του διατάγματος ήταν Α και έχουν αυξηθεί σε Β. Ή ότι ο υπόλογος να πληρώνει διατροφή πατέρας προάχθηκε και λαμβάνει μεγαλύτερο μισθό Δ αντί Γ που λάμβανε κατά την έκδοση του διατάγματος. Αν όχι, ο αντίδικος μπορεί να ζητήσει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες (Κυριάκου ν. Troodos Electric Cable Ltd (2015) 1(B) A.A.Δ. 975, 977, Πολυκάρπου ν. Elneda Trading Ltd (2000) 1 (Β) Α.Α.Δ. 699, 703 και Δημήτρη κ.ά. ν. Beven κ.ά. (1999) 1(Α) Α.Α.Δ. 663, 673). Ό,τι μπορεί να διαταχτεί η παροχή τέτοιων λεπτομερειών, δεν σημαίνει ότι το δικόγραφο, ως είχε, ήταν ανεπαρκές.
Συνεπώς για να δικαιολογείται η τροποποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, θα πρέπει να παρουσιαστούν γεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης του, διαφορετικά θα παραβιαζόταν το δεδικασμένο που παράχθηκε και η διαδικασία θα ισοδυναμούσε με αναψηλάφηση της πρώτης δίκης, έξω και πέραν από την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (Π. Ζένιου ν. Ν. Ζένιου (1998) 1 Α.Α.Δ. 796).
Εξέταση της αίτησης- Τελικά συμπεράσματα και καταλήξεις
Είναι η θέση της Αιτήτριας στην υπό κρίση περίπτωση ότι αυξήθηκαν οι ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους από την έκδοση του διατάγματος ώστε να δικαιολογείται αύξηση της συνεισφοράς του Καθ’ ου η Αίτηση. Αυτό γίνεται αποδεκτό από τον Καθ’ ου η Αίτηση. Ο ίδιος προσδιορίζει όμως τα έξοδα στο ποσό των €500 μηνιαίως, χωρίς να παραθέτει οποιαδήποτε λεπτομέρεια αναφορικά με τα εύλογα έξοδα της ανήλικης και χωρίς ουσιαστικά να απορρίπτει ένα-ένα τα σημερινά κονδύλια για τα φροντιστήρια που κάνει η θυγατέρα τους, αλλά και την αύξηση κάποιων αναγκών.
Η μαρτυρία της Αιτήτριας συνεπώς γίνεται αποδεκτή. Είναι παραδεκτό και από τον Καθ’ ου η Αίτηση ότι οι ανάγκες της ανήλικης έχουν αυξηθεί και όπως αναφέρει και ο ίδιος «καθίσταται αναγκαίο όπως αυξηθεί το ποσό που καταβάλλω ως συνεισφορά μου για τη συντήρηση και διατροφή της ανήλικης θυγατέρας μου.»
Ας σημειωθεί ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση παρά το γεγονός ότι με την υπεράσπιση του επικεντρώνεται σε μια γενική άρνηση των ισχυρισμών του, σχολιάζει κάποια κονδύλια που παραθέτει η Αιτήτρια στη μαρτυρία του. Ειδικότερα αμφισβητεί τα έκτακτα έξοδα, τα καθημερινά έξοδα, τα έξοδα κομμωτηρίου και αισθητικού, ψυχαγωγίας και χαρτζιλίκι για την ανήλικη υποδεικνύοντας ότι αυτές οι απαιτήσεις είναι παράλογες και ζητούνται τα ίδια πράγματα με διαφορετικό τρόπο.
Θεωρεί περαιτέρω ότι τα περισσότερα έξοδα αχρείαστα, αναφέροντας ότι «Τα μόνα ορθά, αληθή και πραγματικά στοιχεία και Τεκμήρια είναι αυτά που αφορούν τα έξοδα φροντιστηρίων Αγγλικών (€125) Μαθηματικών (€55) Νέων Ελληνικών και Φυσικής €120, τα οποία ανέρχονται στα €300 μηνιαίως. Ως προς τα υπόλοιπα έξοδα φροντιστηρίων που παρουσιάζονται και αξιώνονται όπως πιάνου και χορού δεν είναι απολύτως αναγκαία και απαραίτητα ούτε επηρεάζουν αρνητικά τις επιδόσεις της ανήλικης ως άριστης μαθήτριας».
Από τα όσα ο Καθ’ ου η Αίτηση αποδέχεται πιο πάνω εκ πρώτης όψεως υπάρχει αύξηση €300 με την παρακολούθηση κάποιων φροντιστηρίων τα οποία δεν υπήρχαν τότε.
Συνεπώς η θέση του Καθ’ ου η Αίτηση ότι τα σημερινά έξοδα του παιδιού είναι €500 δεν μπορεί να τεκμηριωθεί, όταν οι ανάγκες του παιδιού κατά την έκδοση του διατάγματος ανέρχονταν σε €430 γεγονός που δεν αμφισβήτησε και με αυτή τη βάση και με την τότε εισοδηματική ικανότητα του αποδέχθηκε όπως εκδοθεί σχετικό διάταγμα. Συνεπώς με την αύξηση μόνο των αναγκών του παιδιού κατά €300 από την παρακολούθηση των πιο πάνω φροντιστηρίων, με βάση τη δική του θέση οι ανάγκες του παιδιού τουλάχιστον θα ανέρχονταν στα €730. Όμως πέραν των φροντιστηρίων υπάρχουν και άλλες ανάγκες του παιδιού για τις οποίες θα πρέπει να εκτιμηθεί αν και σε αυτές υπήρξε αύξηση, προτού το Δικαστήριο καταλήξει στην έκταση της αύξησης.
Δεδομένου ότι ο ίδιος ο Καθ’ ου η Αίτηση αποδέχεται λοιπόν την ύπαρξη των φροντιστηρίων Αγγλικών, Νέων Ελληνικών, Μαθηματικών και Φυσικής και ότι αυτά ανέρχονται σήμερα σε €300 τα οποία τότε δεν υπήρχαν, θεωρώ ορθό να αποδεχθώ τα έξοδα αυτά, τα οποία προέκυψαν και/ή αυξήθηκαν στην πορεία της υπόθεσης.
Όσον αφορά την παρακολούθηση μαθημάτων πιάνου και χορού από την ανήλικη θυγατέρα τους, η παρακολούθηση αυτών των μαθημάτων δεν έχει αμφισβητηθεί και αποτελεί ένα πραγματικό γεγονός. Εκείνο που αμφισβητεί ο Καθ’ ου η Αίτηση είναι η αναγκαιότητα παρακολούθησης αυτών των μαθημάτων, ζήτημα όμως που δεν έχει σημασία, αφού ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν προχώρησε σε οποιοδήποτε ενέργεια για να σταματήσει η θυγατέρα του να τα παρακολουθεί.
Συνεπώς αποδέχομαι τη θέση της Αιτήτριας που προβάλλεται κατά την καταχώρηση της αίτησης ότι καταβάλλει για μαθήματα πιάνου ποσό €70 και €50 για χορό. Τα οποία δεν υπήρχαν κατά την έκδοση του διατάγματος.
Περαιτέρω η ανήλικη κατά την καταχώρηση της αίτησης ήταν 14 ετών. Η θυγατέρα τους σήμερα παρακολουθεί φροντιστήρια που δεν έκανε τότε αφού φοιτούσε στην προδημοτική.
Όσον αφορά τα έξοδα τα οποία δεν γίνονται αποδεκτά από τον Καθ’ ου η Αίτηση λαμβάνω τον πίνακα για τα έξοδα της ανήλικης ως παρουσιάζονται κατά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, κρίνω δε ορθό να αξιολογήσω το εύλογο των κονδυλίων και την οποιαδήποτε αύξηση τους.
Παρατηρώ δε ότι στον πίνακα που παραθέτει η Αιτήτρια κάποια κονδύλια τα οποία παρουσιάζονται με διαφορετικό τρόπο, όπως καθημερινά έξοδα σχολείου, χωρίς να προσδιορίζονται τα έξοδα αυτά και ξεχωριστό κονδύλι για χαρτζιλίκι. Αποδέχομαι μόνο το χαρτζιλίκι για το παιδί, το οποίο δεν υπήρχε τότε και σήμερα είναι της τάξεως των €20 μηνιαίως. Τα καθημερινά έξοδα σχολείου δεν έχουν τεκμηριωθεί.
Όσον αφορά τα έκτακτα έξοδα είναι λογικό να έχουν αυξηθεί στα €30 από €20 που ήταν τότε. Δέχομαι συνεπώς ότι υπήρξε αύξηση της τάξεως των €10 μηνιαίως.
Τα έξοδα διατροφής του παιδιού που ήταν τότε €100 είναι λογικό να έχουν αυξηθεί τουλάχιστον κατά €80 με τον πληθωρισμό και την πάροδο τόσον ετών.
Όσον αφορά τα έξοδα ένδυσης και υπόδησης θεωρώ ότι είναι λογικό να υπάρχει κάποια αύξηση της τάξεως των €20 μηνιαίως και το κονδύλι των €60 να έχει αυξηθεί στα €70. Θεωρώ όμως το ποσό των €100 για ένδυση και υπόδηση σήμερα ως υπερβολικό. Συνεπώς υπήρξε αύξηση της τάξεως των €20 μηνιαίως.
Όσον αφορά τα έξοδα αυτοκινήτου για τη μεταφορά της ανήλικης στα φροντιστήρια είναι λογικό από €20 που ήταν τότε να έχουν αυξηθεί δεδομένου ότι η ανήλικη παρακολουθεί αρκετά φροντιστήρια, γεγονός αποδεκτό από τον Καθ’ ου η Αίτηση. Επομένως αποδέχομαι τη θέση της Καθ’ ης η Αίτηση ότι υπήρξε αύξηση της τάξεως των €15 μηνιαίως.
Όσον αφορά τα έξοδα κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος είναι λογικό να υπήρξε κάποια αύξηση και από €50 το μήνα να ανήλθε στα €70, δηλαδή της έκτασης των €20 μηνιαίως.
Επίσης για τα σχολικά ρούχα δέχομαι ότι είναι λογικό να υπάρχει αύξηση, όχι όμως της τάξεως των €50 μηνιαίως, αλλά των €20 μηνιαίως, δεδομένου ότι υπάρχει ξεχωριστό κονδύλι για ένδυση και υπόδηση.
Για την ιατρική περίθαλψη δεν αποδέχομαι ότι υπήρξε αύξηση, καθώς σήμερα υπάρχει το ΓΕΣΥ και καμία απόδειξη για ιατρικά έξοδα εκτός ΓΕΣΥ δεν προσκομίστηκε από την Αιτήτρια.
Όσον αφορά τα είδη βασικής ανάγκης δεν εξειδικεύονται δεν αιτιολογείται οποιαδήποτε αύξηση.
Για κοινωνικές υποχρεώσεις, γενέθλια, πάρτυ και εκδηλώσεις είναι λογικό από €20 που ήταν τότε τα έξοδα του παιδιού όταν φοιτούσε στην προδημοτική να έχουν αυξηθεί σήμερα κατά €15 μηνιαίως.
Επίσης για τη ψυχαγωγία είναι λογικό τα έξοδα του παιδιού να έχουν αυξηθεί. Συνεπώς δέχομαι ότι από €30 έγιναν €50 σήμερα. Συνεπώς υπήρξε αύξηση της τάξεως των €20 μηνιαίως.
Όσον αφορά τις υπηρεσίες καλλωπισμού, αισθητικού, κομμωτήριο και προϊόντα περιποίησης είναι επίσης λογικό να υπάρχουν σε ένα έφηβο κορίτσι και ν’ ανήλθαν σε €20, ενώ τότε δεν υπήρχαν.
Περαιτέρω τα κονδύλια που παρουσιάζει για τις νέες ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους, αναφορικά με τα φροντιστήρια τεκμηριώνονται πλήρως από τα τεκμήρια που παρουσιάζει η Αιτήτρια.
Καταλήγω συνεπώς ότι υπήρξε μια αύξηση στις ανάγκες της ανήλικης από την έκδοση του διατάγματος κατά το 2016 της τάξεως των €660 μηνιαίως η οποία θα επιμεριστεί στους δύο διάδικους με βάση τη σημερινή τους εισοδηματική ικανότητα.
Προχωρώ συνεπώς να αξιολογήσω τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε για την εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων.
Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι τα εισοδήματα του Καθ’ ου η Αίτηση έχουν αυξηθεί από την έκδοση του διατάγματος.
Από τα τεκμήρια που παρουσιάζει και δεν αμφισβητήθηκαν φαίνεται ο Καθ’ ου η Αίτηση να διατηρεί πρακτορείο στοιχημάτων και να ασχολείται και με την πώληση ακινήτων. Βλ. Τεκ 11 όπου ανακοινώνει μαζί με άλλο πρόσωπο το Γ. ότι « ένας τυχερός παίχτης στο πρακτορείο μας με €100 δύο δελτία των €50 ευρώ κέρδισε €24.500 ευρώ, ο πελάτης μας ήθελε να παραμείνει ανώνυμος….» και στον οποίο εύχονταν να είναι πάντα τυχερός.
Επίσης στο Τεκ. 12 φαίνεται ο Καθ’ ου η Αίτηση να διαφημίζει την πώληση ενός χωραφιού 300 μέτρα από τη θάλασσα στο χωριό Παραμάλι με ποσό πώλησης €185.000.
Συνεπώς δέχομαι ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση σήμερα έχει καλύτερες προοπτικές εργασίες διατηρώντας δύο εργασίες, από αυτές που είχε όταν εργαζόταν ως φρουρός ασφαλείας 2 μέρες την εβδομάδα, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε.
Η διατήρηση δύο εργασιών βέβαια σήμερα ενώ προηγουμένως εργαζόταν 2 φορές την εβδομάδα ενδεχομένως να αποφέρει πολύ περισσότερα εισοδήματα στον Καθ’ ου η Αίτηση, όμως το Δικαστήριο χωρίς την προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας για το τι κερδίζει ένας μεσίτης ή ένας ιδιοκτήτης πρακτορείου στοιχημάτων δεν μπορεί να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα για τα σημερινά του εισοδήματα. Και η Αιτήτρια δεν ανέφερε σε ποιο ποσό ανέρχονται τα εισοδήματα του σήμερα.
Απουσιάζει επίσης οποιαδήποτε μαρτυρία προσδιοριστική των εισοδημάτων του Καθ’ ου η Αίτηση κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος, συνεπώς παρά το γεγονός ότι έχει ως αναφέρει σήμερα έχει τις παραπάνω εργασίες δεν μπορώ να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα ότι τα εισοδήματα του έχουν αυξηθεί και η μόνη μαρτυρία που έχει το Δικαστήριο αναφορικά με τα σημερινά εισοδήματα του είναι ότι αυτά ανέρχονται στα €1000 μηνιαίως.
Όσον αφορά τα εισοδήματα της Αιτήτριας σύμφωνα με τη μαρτυρία της αυτά έχουν μειωθεί από την έκδοση του διατάγματος. Κατά την έκδοση του διατάγματος τα εισοδήματα της ανέρχονταν σε €1000. Σήμερα έχουν μειωθεί ως αναφέρει κατά €146 μηνιαίως.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση αναφέρει για την Αιτήτρια ότι τα εισοδήματα της είναι τουλάχιστον €1000 μηνιαίως, όπως και του ιδίου.
Με τα τεκμήρια που παρουσίασε που παρουσίασε η Αιτήτρια προκύπτει ότι η εισοδηματική ικανότητα της πριν το έτος καταχώρησης της παρούσας αίτησης ήταν της τάξεως των €952,9 μηνιαίως, μεικτός μισθός.
Περαιτέρω στο Τεκ 10 που αποτελεί βεβαίωση εργοδότησης ημερομηνίας 24/9/2024 το μόνο που αναφέρεται είναι ότι εργοδοτείται στην εταιρεία METRO FOODS TRADING LTD ως ταμίας στην Υπεραγορά με μικτές απολαβές €6,67 ανά ώρα. Χωρίς να φαίνεται πόσες ώρες εργάζεται.
Έχει επανειλημμένα τονιστεί από τη νομολογία ότι σύμφωνα με το άρθρο 33(1) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν. 216/90) η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας ανήκει και στους δυο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δυο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette [1965] 1 All. E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο καθ’ ου η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ ου η αίτηση έχει ψηλότερα, απ' ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει. (βλ. Tarapoulouzi v. District Officer (1962) C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά. (1998) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον αιτητή ή την αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινή αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων.»
Κανένας από τους δύο δεν διαφώτισε το Δικαστήριο ως προς την εισοδηματική ικανότητα του.
Θεωρώ όμως ότι η Αιτήτρια έχει εισοδηματική ικανότητα τουλάχιστον €1000 και ότι αυτή δεν μειώθηκε από την έκδοση του διατάγματος.
Όμως και ο Καθ’ ου η Αίτηση έχει εισοδηματική ικανότητα τουλάχιστον €1000 μηνιαίως.
Όσον αφορά την απόκτηση νέου παιδιού από τον Καθ’ ου Αίτηση καμία λεπτομέρεια δεν παρατέθηκε αναφορικά με το πότε αποκτήθηκε το 2ο παιδί, για τα έξοδα του Καθ’ ου η Αίτηση κατά την έκδοση του τελικού διατάγματος και πως επηρεάστηκαν με την απόκτηση του 2ου παιδιού. Και ασφαλώς για τα έξοδα του νέου παιδιού υποχρέωση έχει και η μητέρα του παιδιού.
Με δεδομένο ότι τα εισοδήματα των διαδίκων είναι σήμερα περίπου τα ίδια θεωρώ λογικό όπως το ποσό της αύξησης στις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους η οποία έχει τεκμηριωθεί, επιμεριστεί εξίσου στους διαδίκους.
Έχοντας λοιπόν την παραδοχή του Καθ’ ου η Αίτηση ότι για την παρακολούθηση 4 ιδιαιτέρων μαθημάτων που δεν υπήρχαν τότε χρειάζεται ένα κονδύλι €300, επίσης έχοντας υπολογίσει την αύξηση που προήλθε στα επιμέρους κονδύλια ως ανέλυσα πιο πάνω και με δεδομένο ότι οι ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους κατά την έκδοση του διατάγματος ως η Αιτήτρια αναφέρει και δεν αντικρούστηκε ανέρχονταν στα €430 καταλήγω ότι υπήρξε αύξηση στις ανάγκες της ανήλικης της τάξεως των €660 μηνιαίως, η οποία ενόψει των εισοδημάτων των διαδίκων θα πρέπει να επιμεριστεί εξίσου. Δηλαδή κατά €330 σε κάθε γονέα.
Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα με το οποίο τροποποιείται το διάταγμα διατροφής που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 21/4/2016 στην αίτηση διατροφής με αρ. 19/2016 με το οποίο καθορίστηκε η συνεισφορά του Καθ’ ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Κ. στο ποσό των €100 μηνιαίως με την αύξηση του στα €430 μηνιαίως. Η οποία θεωρώ ορθό να αρχίσει από την έκδοση του παρόντος διατάγματος. Με το παρόν τροποποιητικό διάταγμα διατάσσεται ο Καθ’ ου η Αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από 9/1/2026 και κάθε αντίστοιχη μέρα κάθε επόμενου μηνός με 7 μέρες χάρη το ποσό των €430 ως συνεισφορά για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του Κ.
Ενόψει της επιτυχίας της αίτησης τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ’ ου η Αίτηση.
(Υπ.) Κ. Χ΄΄ Αθανασίου - Σιαμτάνη, Π.
Πιστό αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής
Τροποποίηση διατάγματος διατροφής- Τελική
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο