ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ΄΄ Αθανασίου - Σιαμτάνη, Π.
Αρ. Αίτησης: 24/23
Μεταξύ:
Κ.Π. εκ Λεμεσού
Αιτήτριας
και
S.M. εκ Λάρνακας
Καθ’ ου η Αίτηση
Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Αιτήτρια στην αίτηση/ Καθ’ ης η Αίτηση στην Ανταπαίτηση: κος Λ. Λαζάρου
Για Καθ' ης η Αίτηση στην αίτηση/ Αιτητή στην Ανταπαίτηση: κα Μ. Μιχαήλ
--------------------------------
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την εναρκτήρια αίτηση επιδιώκεται η τροποποίηση του τελικού διατάγματος που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 25/10/2018 στην αίτηση διατροφής με αρ. 182/2018 με το οποίο καθορίστηκε η συνεισφορά του Καθ’ ου η Αίτηση στην παρούσα/ Αιτητή στην ανταπαίτηση στο εξής ως ο Καθ’ ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, στο ποσό των €200 μηνιαίως. Ζητείται όπως το ποσό τροποποιηθεί και/ή καθοριστεί στο ποσό των €600 μηνιαίως.
Η εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης έγινε με βάση τη Διαταγή 30 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών ως ίσχυε τότε με την καταχώρηση από τους διαδίκους γραπτής μαρτυρίας, συνοδευόμενης από σχετικά τεκμήρια, αφού προηγήθηκε μεταξύ των διαδίκων η αποκάλυψη και η ανταλλαγή των σχετικών με τα επίδικα θέματα εγγράφων. Δεν ζητήθηκε αντεξέταση των διαδίκων.
Αποτελούν παραδεκτά γεγονότα ότι στις 15/10/2018 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο ο Καθ’ ου η Αίτηση στην αίτηση διατροφής, διατάχθηκε να καταβάλλει €200 μηνιαίως για τη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας τους.
Σύμφωνα με τη γραπτή μαρτυρία της Αιτήτριας έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες από την έκδοση του διατάγματος και συγκεκριμένα έχουν αυξηθεί οι ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους στα €945 μηνιαίως. Παραθέτει αναλυτικά τα σημερινά έξοδα της ανήλικης σε σχετικό πίνακα. Χρειάζονται σήμερα €200 για τη σίτιση της, €65 για τα σχολικά γεύματα της, €100 για ηλεκτρικό ρεύμα, €150 για σχολικό λεωφορείο, €100 για ένδυση και υπόδηση, €100 για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, €130 για φροντιστήρια μαθηματικών και €100 για ψυχαγωγία.
Όπως αναφέρει στο ποσό του τελικού διατάγματος από το 2018 έχουν προστεθεί οι δύο εκ του νόμου προβλεπόμενες αυξήσεις του 10 % έκαστη φορά. Την 1η/11//2020 και την 1η/11/2022. Όμως ο Καθ’ ου η Αίτηση αρνείται να καταβάλει οποιαδήποτε αύξηση. Ακόμα και με τις αυξήσεις αυτές το ποσό δεν επαρκεί για τις σημερινές ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους.
Η Αιτήτρια για να υποστηρίξει την αίτηση της αναφέρεται στις σημερινές ανάγκες της ανήλικης επισυνάπτοντας αρκετές αποδείξεις από τα σημερινά έξοδα της ανήλικης. Αυτές αφορούν κυρίως έξοδα διατροφής, ηλεκτρικού ρεύματος, ένδυσης, οδοντιάτρου και φροντιστηρίων. Η Αιτήτρια διαμένει με τους γονείς της.
Η ίδια ως αναφέρει εργάζεται σε κτηματομεσιτικό γραφείο με μερική απασχόληση και έχει εισοδήματα €480 μηνιαίως. Το πενιχρό της εισόδημα δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες της ανήλικης.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση ως αναφέρει η Αιτήτρια είναι οικοδόμος και λαμβάνει εισόδημα €2000 μηνιαίως.
Θεωρεί ότι με την καταβολή ποσού €600 από τον Καθ’ ου η Αίτηση θα μπορέσει οριακά ν’ ανταπεξέλθει στις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση στην αντιπέρα όχθη προβάλλει ότι δεν συντρέχουν λόγοι για την τροποποίηση του διατάγματος με την αύξηση του ποσού της διατροφής καθώς τα έξοδα της ανήλικης, δεν έχουν αυξηθεί. Θεωρεί δε τους ισχυρισμούς της για αύξηση υπερβολικούς. Συνεχίζοντας αναφέρει ότι τα κονδύλια δεν μεταβλήθηκαν ουσιαστικά σε σύγκριση με τα κονδύλια που κατέγραφε η Αιτήτρια στην αίτηση της με αρ.182/2018 κατά την έκδοση του διατάγματος την οποία και επισυνάπτει ως Τεκμήριο 6. Που αποτελεί την εναρκτήρια αίτηση της Αιτήτριας τότε.
Επίσης είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια εργάζεται σε οικογενειακή επιχείρηση με μεγάλη οικονομική δύναμη η οποία ασχολείται με την πώληση πολυτελών ακινήτων και ότι τα εισοδήματα της αντίθετα με αυτά που ισχυρίζεται, έχουν αυξηθεί. Επιπλέον λαμβάνει μονογονεικό επίδομα και επίδομα τέκνου. Επίσης διάγει ζωή πλούσια, πραγματοποιεί ταξίδια στο εξωτερικό και επισκέπτεται πολυτελή εστιατόρια και χώρους διασκέδασης. Όλα αυτά επιβεβαιώνουν την εξαιρετικά ευνοϊκή οικονομική της κατάσταση, σε αντίθεση με τη δική του οικονομική δυνατότητα. Επισυνάπτει εικόνες από την οικογενειακή επιχείρηση της Αιτήτριας, καθώς και φωτογραφίες και αναρτήσεις της Αιτήτριας στο facebook.
Περαιτέρω υποδεικνύει ότι η Αιτήτρια κατά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος δήλωνε άνεργη, ενώ σήμερα εργάζεται. Αυτό φαίνεται από την ένορκη δήλωση της στην αίτηση που καταχώρησε η Αιτήτρια το 2018 (Τεκ 6 στη μαρτυρία του) με την οποία ζητούσε προσωρινό διάταγμα. Την οποία και επισυνάπτει.
Η κατάσταση του ιδίου από την έκδοση του διατάγματος έχει χειροτερεύσει καθώς έχει αποκτήσει δύο παιδιά και από τότε είναι μια τετραμελής οικογένεια. Παραθέτει σε σχετικό πίνακα τα μηνιαία έξοδα της νέας οικογένειας του. Επίσης έχει δάνειο για το οποίο πληρώνει δόση €240 μηνιαίως. Επισυνάπτει ενδεικτικές αποδείξεις για τα μηνιαία έξοδα της οικογένειας του. Τα έξοδα τους, ως αναφέρει, ξεπερνούν τα εισοδήματα τους.
Επιπλέον έχει ρυθμιστεί εκ συμφώνου η επικοινωνία του με την ανήλικη θυγατέρα του την οποία ασκεί και επωμίζεται μέρος των εξόδων της ανήλικης. Στα πλαίσια της επικοινωνίας του παραλαμβάνει και παραδίδει τη θυγατέρα του στον τόπο διαμονής της με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται με τα έξοδα διακίνησης της, καθώς ο ίδιος διαμένει στη Λάρνακα. Ας σημειωθεί ότι η Αιτήτρια αναφέρει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν ασκεί το δικαίωμα του και ότι τον τελευταίο χρόνο επισκέφθηκε την ανήλικη θυγατέρα του μόνο δύο φορές. Και αυτό δεν αντικρούστηκε.
Τέλος σχολιάζει τα σημερινά έξοδα της ανήλικης αμφισβητώντας κάποια κονδύλια που παρέθεσε η Αιτήτρια, υποστηρίζοντας περαιτέρω ότι οι ανάγκες της ανήλικης δεν μεταβλήθηκαν ουσιαστικά, σε σύγκριση με τα κονδύλια που κατέγραφε το 2018 κατά την έκδοση του Διατάγματος. Παραπέμποντας και πάλι στο Τεκμήριο 6 στην εναρκτήρια αίτηση της.
Ζητά γι’ αυτό όπως απορριφθεί η αίτηση και επιτύχει η ανταπαίτηση του με τη μείωση της συνεισφοράς τους στα €150 μηνιαίως. Υποστηρίζοντας ότι το ποσό που καταβάλλει σήμερα το οποίο έχει ανέλθει με τις αυξήσεις στα €266,20 δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές οικονομικές του δυνατότητες, καθώς έχουν μειωθεί τα εισοδήματα του σημαντικά, έχει αποκτήσει δύο παιδιά ενώ η Αιτήτρια έχει σταθερά ψηλά εισοδήματα και διατηρεί τρόπο ζωής που μαρτυρά οικονομική άνεση.
Νομική Πτυχή
Η εξουσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου να τροποποιεί προηγούμενη απόφασή του στηρίζεται στο άρθρο 38 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90), το οποίο προβλέπει ότι:
1. Αν αφότου εκδόθηκε απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει το τερματισμό της διατροφής."
Όσον αφορά τη μεταβολή των όρων στην απόφαση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου (1993) 1 A.A.Δ. 195, στη σελ. 201, λέχθηκαν τα ακόλουθα:
"Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του άρθρου 38 του Νόμου 216/90 δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε Δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου Δικαστηρίου."
Το ότι απαιτείται για την τροποποίηση ενός διατάγματος να αποδειχθεί μεταβολή των όρων του διατάγματος και ειδικότερα ότι η μεταβολή αυτή θα πρέπει να είναι ουσιαστική, έχει επαναληφθεί σε πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βλ. Εφ. 39/2016 Σ.Κ .v. Ε.Ζ. 5/3/2020, Έφ. Αρ. 26/2019 χχχ Μέγας.v.χχχ Kvasnikova 10/7/2020.
Στην υπόθεση Σ.Κ. ν. Ε.Ζ.,( ανωτέρω), αναφέρθηκε ότι ο αιτητής είχε υποχρέωση να καταδείξει τις περιστάσεις εκείνες οι οποίες μεσολάβησαν από την έκδοση του διατάγματος και δικαιολογούσαν την τροποποίηση του, αναλόγως. Δεν ήταν, όμως, συγχρόνως, αναγκαίο να αποδειχθούν οι περιστάσεις που οδήγησαν, αρχικά, στην έκδοσή του, δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτό είχε εκδοθεί εκ συμφώνου».
Επιπρόσθετα, στην Λ.Μ. ν. Γ.Τ., Έφ. Αρ.22/2021, ημερ.23/06/2022, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο επισήμανε τα ακόλουθα:
«Η τελευταία παρατήρηση είναι βέβαια ορθή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αναφύονται δυσκολίες, όταν τα δεδομένα στη βάση των οποίων εκδόθηκε το αρχικό διάταγμα δεν έχουν καταγραφεί, πολύ περισσότερο όταν παραμένουν αδιευκρίνιστα ή και αμφισβητούμενα. Σε γενικές γραμμές, το ποσό του διατάγματος διατροφής παιδιού, προκύπτει από την επεξεργασία τριών στοιχείων. Των αναγκών του παιδιού και των οικονομικών δυνατοτήτων των γονέων του ξεχωριστά. Απαιτείται να έχει μεταβληθεί τουλάχιστο ένα στοιχείο για να δικαιολογείται η τροποποίηση του διατάγματος διατροφής του. Αλλά κι' έτσι, υπάρχουν δυσκολίες, γιατί και στο πιο απλό παράδειγμα όπου τα εισοδήματα του γονέα που καταβάλλει διατροφή έχουν μειωθεί, είναι η νέα αναλογία τους προς το αναλλοίωτο εισόδημα του άλλου γονέα που θα καθορίσει το νέο ποσό και τη σχετική μείωση».
Περαιτέρω στην υπόθεση Α.Ο. ν. D.V.T., Έφ. Αρ.19/2022, ημερ.20.10.2022 λέχθηκαν τα ακόλουθα για τα αναγκαία στοιχεία τα οποία θα πρέπει να δικογραφούνται σε μια αίτηση για τροποποίηση διατάγματος διατροφής.
Είναι θεμελιωμένο ότι στα δικόγραφα αναγράφονται οι βασικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, αλλά όχι η μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν οι ισχυρισμοί τους. Όταν επιζητείται τροποποίηση διατάγματος, απαιτείται να δικογραφηθεί ισχυρισμός ότι μεταβλήθηκε κάποιος τουλάχιστον όρος ή στοιχείο όπως περιγράφεται στην Λ.Μ.. Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να εξειδικευτεί. Ό,τι δηλαδή, για παράδειγμα, τα έξοδα διατροφής του παιδιού κατά την έκδοση του διατάγματος ήταν Α και έχουν αυξηθεί σε Β. Ή ότι ο υπόλογος να πληρώνει διατροφή πατέρας προάχθηκε και λαμβάνει μεγαλύτερο μισθό Δ αντί Γ που λάμβανε κατά την έκδοση του διατάγματος. Αν όχι, ο αντίδικος μπορεί να ζητήσει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες (Κυριάκου ν. Troodos Electric Cable Ltd (2015) 1(B) A.A.Δ. 975, 977, Πολυκάρπου ν. Elneda Trading Ltd (2000) 1 (Β) Α.Α.Δ. 699, 703 και Δημήτρη κ.ά. ν. Beven κ.ά. (1999) 1(Α) Α.Α.Δ. 663, 673). Ό,τι μπορεί να διαταχτεί η παροχή τέτοιων λεπτομερειών, δεν σημαίνει ότι το δικόγραφο, ως είχε, ήταν ανεπαρκές.
Η έμφαση είναι δική μου.
Συνεπώς για να δικαιολογείται η τροποποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, θα πρέπει να παρουσιαστούν γεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης του, διαφορετικά θα παραβιαζόταν το δεδικασμένο που παράχθηκε και η διαδικασία θα ισοδυναμούσε με αναψηλάφηση της πρώτης δίκης, έξω και πέραν από την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (Π. Ζένιου ν. Ν. Ζένιου (1998) 1 Α.Α.Δ. 796).
Εξέταση Αίτησης και Ανταπαίτησης
Προχωρώ πιο κάτω να αξιολογήσω τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στην αίτηση και ανταπαίτηση τις οποίες θα συνεξετάσω ενόψει της αναγκαιότητας αξιολόγησης των ίδιων παραμέτρων, δηλαδή των αναγκών του παιδιού, όπου θα διερευνηθεί εάν υπήρξε αύξηση ή μείωση τους και των εισοδημάτων των διαδίκων όπου θα διερευνηθεί επίσης κατά πόσο υπήρξε αύξηση ή μείωση τους, θεωρώντας τα θέματα που θα εξεταστούν, τόσο στην αίτηση όσο και την ανταπαίτηση αλληλένδετα.
Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι αυξήθηκαν οι ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας τους από την έκδοση του διατάγματος.
Καμία όμως αναφορά δεν κάνει η Αιτήτρια στα έξοδα της ανήλικης ως ήταν κατά την έκδοση του διατάγματος, ως είχε υποχρέωση από την προεκτεθείσα νομολογία, αλλά και τη σχετική νομοθετική διάταξη, ώστε το Δικαστήριο να εξετάσει και να συγκρίνει που υπήρξε μεταβολή και σε ποια έκταση. Ελλείπει ακόμα ένα δεδομένο για την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου. Η αναφορά στα τότε εισοδήματα και σημερινά εισοδήματα των διαδίκων, ώστε και αυτός ο παράγοντας να ληφθεί υπόψη για την εξεύρεση της μεταβολής και του επιμερισμού αυτής στη βάση των εισοδημάτων των διαδίκων.
Η παράθεση των σημερινών εξόδων της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων δεν θα ήταν αρκετή για να αποφασίσει το Δικαστήριο ότι υπήρξε μεταβολή των συνθηκών έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος.
Παρά τα πιο πάνω, δεν μπορώ ν’ αγνοήσω τη θέση του Καθ’ ου η Αίτηση η οποία προβάλλεται στην υπεράσπιση του και μεταφέρεται στη μαρτυρία του ότι « τα έξοδα του ανηλίκου δεν μεταβλήθηκαν ουσιαστικά σε σύγκριση με τα κονδύλια που κατέγραφε η Αιτήτρια στην αίτηση με αρ. 182/2018 κατά την έκδοση του διατάγματος. (Βλ. Τεκ 6).
Με την παραπάνω δήλωση του ο Καθ’ ου η Αίτηση ουσιαστικά παραδέχεται ότι μεταβλήθηκαν οι ανάγκες της ανήλικης. Θεωρεί όμως ότι οι ανάγκες αυτές δεν έχουν μεταβληθεί ουσιαστικά.
Ανατρέχοντας γι’ αυτό στην εναρκτήρια αίτηση της Αιτήτριας, στην υπόθεση 182/2018 τεκμήριο 6 στη μαρτυρία του Καθ’ ου η Αίτηση βάσει της οποίας εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα, στην οποία ο ίδιος ο Καθ’ ου η Αίτηση παραπέμπει, τα έξοδα της ανήλικης ως τα υπολόγιζε τότε η Αιτήτρια ανέρχονταν στα €830 μηνιαίως.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση με την τότε εισοδηματική ικανότητα του και με τα πιο πάνω δεδομένα, δηλαδή τις ανάγκες της ανήλικης θυγατέρας του ως καθορίζονταν από την Αιτήτρια στα €830 μηνιαίως, αποδέχθηκε να καταβάλλει €200 μηνιαίως ως διατροφή.
Δεδομένου ότι το διάταγμα εκδόθηκε εκ συμφώνου δεν υπήρξε δικαστική κρίση επί των εισοδημάτων των διαδίκων και το εύλογο των αναγκών της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων.
Σήμερα η Αιτήτρια με την υπό κρίση αίτηση η οποία καταχωρήθηκε 6 χρόνια μετά την έκδοση του τελικού διατάγματος καταγράφει τα σημερινά έξοδα της ανήλικης τα οποία ανέρχονται στα €945. Συγκρίνοντας λοιπόν με τις τότε ανάγκες της ανήλικης τις οποίες ο ίδιος ο Καθ’ ου η Αίτηση επέλεξε να θέσει σε γνώση του Δικαστηρίου προκύπτει εκ πρώτης όψεως μια αύξηση της τάξεως των €115.
Ας σημειωθεί ότι ο νομοθέτης, στη βάση των πραγματικοτήτων της ζωής, αναγνώρισε ότι, κατά κανόνα, όσο μεγαλώνουν τα παιδιά αυξάνονται και οι ανάγκες και τα έξοδα τους. Και θέσπισε τη σχετική πρόνοια, ώστε να ρυθμίζεται το ζήτημα της κάλυψης των εξόδων τους αυτόματα, χωρίς την ανάγκη νέας συμφωνίας ή προσφυγής στο Οικογενειακό Δικαστήριο (Χριστοφόρου ν. Χριστοφόρου, Νομ. Ερωτ. 373, ECLI:CY:AD:2017:C155, ημερ.2.5.2017, ECLI:CY:AD:2017:C155, ECLI:CY:AD:2017:C155).
Όπως υποδεικνύεται περαιτέρω, τα έξοδα της διατροφής δεν είναι σταθερά και η κύρια παράμετρος της διαδικασίας λειτουργεί υπέρ των παιδιών. Στο Σύγγραμμα "Οικογενειακό Δίκαιο" του Απόστολου Γεωργιάδη, στην σελ.652 αναγράφεται ότι «Στο περιεχόμενο της διατροφής περιλαμβάνονται ειδικότερα βιοτικές ανάγκες του δικαιούχου που είτε υφίστανται πραγματικά κατά τον χρόνο συζήτησης της αγωγής είτε μπορούν με βεβαιότητα να προβλεφθούν μελλοντικά». Σίγουρα δε οι ανάγκες των παιδιών δεν είναι στατικές και το Δικαστήριο οφείλει να ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων, εφόσον το σχετικό κονδύλι δικογραφείται. (βλ. Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (2010)1 Α.Α.Δ. 951).
Στην προκείμενη περίπτωση η ανήλικη κατά την έκδοση του διατάγματος ήταν 8 χρονών κατά την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης ήταν 15 ετών είναι λογικό κάποιες ανάγκες της να έχουν αυξηθεί. Η αύξηση της τάξεως των €115 μέσα σε περίοδο 6 ετών θεωρώ ότι είναι εύλογη. Και ασφαλώς λογική είναι η αύξηση του ποσού της σίτισης του παιδιού, της ένδυσης και υπόδησης εφόσον έχουμε πλέον έφηβο κορίτσι. Όσο αφορά την πληρωμή του ηλεκτρικού ρεύματος ακόμα επισυνάπτονται λογαριασμοί οι οποίοι είναι στο όνομα μεν άλλου προσώπου με το ίδιο επώνυμο με την Αιτήτρια. Αποδέχομαι τη θέση της Αιτήτριας ότι διαμένει με τους γονείς της, αλλά και η ίδια έχει υποχρέωση να συνεισφέρει στην πληρωμή των λογαριασμών.
Στη βάση λοιπόν του Τεκμηρίου 6 και τα σημερινά έξοδα της ανήλικης τα οποία θεωρώ εύλογα, καταλήγω ότι υπήρξε αύξηση της τάξεως των €115 μηνιαίως.
Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τα εισοδήματα των διαδίκων και τις θέσεις του Καθ’ ου η Αίτηση ότι τα εισοδήματα της Αιτήτριας έχουν αυξηθεί, τη θέση της ότι τα δικά του ανέρχονται σε €2000 μηνιαίως, χωρίς βέβαια να αναφέρει ποια ήταν τότε, αλλά και τη θέση του Καθ’ ου η Αίτηση ότι τα δικά του εισοδήματα έχουν μειωθεί.
Λαμβάνοντας υπόψη μου τη μαρτυρία του Καθ’ ου η Αίτηση δεν φαίνεται από τα τεκμήρια που ο ίδιος παρουσιάζει η εισοδηματική ικανότητα του να έχει μειωθεί. Αντίθετα έχει αυξηθεί.
Αναφέρει στη μαρτυρία του ότι από τότε απώλεσε την εργασία του δεν είναι πλέον ελαιοχρωματιστής είναι υπάλληλος σε pet shop. Κερδίζει €1000 μηνιαίως. Τα εισοδήματα του τεκμηριώνονται από την αναλυτική κατάσταση αποδοχών του 2023. Και δεν αντικρούστηκε. Δεν αναφέρει όμως πόσα ήταν τα εισοδήματα του κατά την έκδοση του διατάγματος.
Σύμφωνα με τις καταστάσεις αποδοχών που ο ίδιος παρουσιάζει του 2019, 2 μήνες μετά την έκδοση του διατάγματος, εργαζόταν στις ΧΧΧ Οικοδομικές εργασίες) Λτδ και τα εισοδήματα του ανέρχονταν σε €800 μηνιαίως, επομένως η θέση του ότι τα εισοδήματα του έχουν μειωθεί δεν ευσταθεί. Από την έκδοση του διατάγματος του αυτά έχουν αυξηθεί κατά €200, αφού σήμερα λαμβάνει ποσό €1000 μηνιαίως.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση επισυνάπτει τις καταστάσεις αποδοχών του για το 2019 λίγο μετά την έκδοση του διατάγματος όπου τα εισοδήματα του ανέρχονταν στα €800 μηνιαίως. Επίσης του 2023 ανέρχονται σε €1000 μηνιαίως, Τεκ.3 στη μαρτυρία του.
Όσον αφορά τώρα τα εισοδήματα της Αιτήτριας και τη θέση του Καθ’ ου η Αίτηση ότι αυτά έχουν αυξηθεί φαίνεται να τεκμηριώνεται από τα στοιχεία τα οποία παραθέτει ο Καθ’ ου η Αίτηση και αυτά δεν αντικρούστηκαν.
Η Αιτήτρια δεν εργαζόταν κατά την έκδοση του τελικού διατάγματος κατά το 2018. Η θέση του Καθ’ ου η Αίτηση ότι δήλωνε άνεργη κατά το 2018 υποστηρίζεται από το Τεκ 6 που επισυνάπτει και αποτελείται από την εναρκτήρια αίτηση, την αίτηση για προσωρινό διάταγμα και την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας τότε. Και στην ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια δήλωνε τότε ότι «Από το 2012 και μέχρι σήμερα είμαι άνεργη και την κάλυψη των εξόδων συντήρησης της θυγατέρας μου ως επίσης των δικών μου ανέλαβαν οι γονείς μου.»
Η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση της και με τη μαρτυρία της αναφέρει ότι σήμερα εργάζεται με εισόδημα €480,00 μηνιαίως σε κτηματομεσιτικό γραφείο με μερική απασχόληση απορρίπτοντας τα όσα ο Καθ’ ου η Αίτηση αναφέρει για τη μεγαλύτερη εισοδηματική της ικανότητα.
Οι δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο και οι αναρτήσεις σ’ αυτό δεν αποτελούν από μόνες τους τεκμήριο μεγάλης εισοδηματικής ικανότητας. Ούτε το Δικαστήριο με βάση αυτές τις δημοσιεύσεις αυτές μπορεί να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία αναφορικά με τα επιπλέον εισοδήματα της Αιτήτριας.
Είναι συνεπώς εύρημα του Δικαστηρίου ότι από την έκδοση του τελικού διατάγματος η εισοδηματική ικανότητα της Αιτήτριας έχει αυξηθεί αφού σήμερα εργάζεται και έχει τουλάχιστον ένα εισόδημα €480. Επίσης λαμβάνει επίδομα τέκνου και μονογονιού τέκνου και αυτό δεν αντικρούστηκε.
Στη βάση των πιο πάνω και του ευρήματος του Δικαστηρίου ότι υπήρξε αύξηση των αναγκών της ανήλικης της τάξεως των €115 μηνιαίως από την έκδοση του τελικού διατάγματος προχωρώ να εξετάσω πως θα πρέπει να επιμεριστεί αυτή η αύξηση των αναγκών του παιδιού, με βάση τα εισοδήματα των διαδίκων.
Ως προς τη θέση του Καθ’ ου η Αίτηση για τροποποίηση του διατάγματος διατροφής ενόψει της απόκτησης δύο παιδιών και τη μείωση των εισοδημάτων του, παρατηρώ καταρχάς ότι το ένα παιδί του Καθ’ ου η Αίτηση γεννήθηκε πριν της έκδοση του διατάγματος τον Ιούνιο του 2018 ενώ το διάταγμα εκδόθηκε στις 25/10/2018.
Περαιτέρω ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν προσέφερε οποιαδήποτε μαρτυρία για τα έξοδα του τότε παρά μόνο για τα σημερινά του έξοδα, αφού ως αναφέρει στη μαρτυρία του τα μηνιαία έξοδα του «με την έλευση των ανηλίκων τέκνων του έχουν διαμορφωθεί ως εξής» για διατροφή τετραμελούς οικογένειας περίπου €600 μηνιαίως, για ρεύμα νερό περίπου €350, για ίντερνετ και τηλέφωνο περίπου €150, για ρούχα παπούτσια περίπου €200, για έξοδα για γιατρούς και φάρμακα €80, για καύσιμα και διακίνηση €300 για το σχολείο της κόρης του €225, για το χορό της κόρης του €60, για λογοθεραπεία του γιου του €160, για δόση δάνείου €240 μηνιαίως. Ενός δανείου αγνώστου ημερομηνίας, χωρίς να παρατίθενται λεπτομέρειες αν αυτό δημιουργήθηκε πριν ή μετά την έκδοση του διατάγματος.
Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι εκ των πραγμάτων η απόκτηση τέκνου δημιουργεί επιπλέον οικονομικές υποχρεώσεις στους γονείς. Όμως για την κάλυψη των εξόδων της νέας οικογένειας υποχρέωση έχει και η μητέρα των παιδιών και οι λεπτομέρειες τη δικής της εισοδηματικής ικανότητας απουσιάζουν από τη μαρτυρία του Καθ’ ου η Αίτηση.
Περαιτέρω ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν διαφωτίζει το Δικαστήριο ποια ήταν τα έξοδα του όταν εκδιδόταν το Διάταγμα και πως η έλευση του νέου παιδιού και σε ποιο βαθμό αύξησε τα έξοδα της οικογένειας.
Όσον αφορά το δάνειο που δημιούργησε, σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκων, η ύπαρξη χρεών δεν απαλλάσσει τον υπόχρεο γονέα από τη νομική του υποχρέωση να συνεισφέρει στη διατροφή των παιδιών του. Η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των άλλων οικονομικών τους υποχρεώσεων. (βλ. Δημητρίου ν. Περδίου (2005) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1418, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (2010) 1 ΑΑΔ 951 και Konyalian v. Paskulov, ECLI:CY:DOD:2021:17, Έφεση αρ. 2/2020, ημερ. 24.6.2021).
Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις και το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον την αύξηση των εισοδημάτων αμφότερων των διαδίκων του ποσού της αύξησης των αναγκών του παιδιού, λαμβάνοντας υπόψη μου τα εισοδήματα των διαδίκων, καταλήγω ότι η αναλογία του Καθ’ ου η Αίτηση στην αύξηση των αναγκών της ανήλικης θυγατέρας τους, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι και ο Καθ’ ου η Αίτηση θα πρέπει να έχει κάποιο ποσό για τα έξοδα διαβίωσης του και της νέας του οικογένειας, καλύπτεται από την αυτόματη αύξηση του 10% ανά διετία που έχει επιβληθεί μέχρι σήμερα δυνάμει του άρθρου 38(2) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (216/1990). Με την τελευταία να επιβάλλεται στις 1/11/2024. Την οποία η Αιτήτρια δικαιούται ν’ αναζητήσει.
Συνακόλουθα αίτηση και ανταπαίτηση απορρίπτονται. Ενόψει του αποτελέσματος θεωρώ ορθό όπως κάθε πλευρά επιβαρυνθεί τα δικά της έξοδα.
(Υπ.) Κ. Χ΄΄ Αθανασίου - Σιαμτάνη, Π.
Πιστό αντίγραφο,
Πρωτοκολλητής
Θέμα: Τροποποίηση διατάγματος διατροφής- τελική
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο