ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
Δικαιοδοσία Διατροφής
ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ” Αθανασίου-Σιαμτάνη, Π.
Αρ. Αίτησης: 71/26
Μεταξύ:
Κ.Η
Αιτήτριας
κ α ι
Χ.Χ
Καθ’ ου η Αίτηση
Μονομερής αίτηση ημ. 26/3/2026 - Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας ημ 6/4/2026
Ημερομηνία: 6 Οκτωβρίου 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Αιτήτρια : κος Μ. Τελώνης για ΜΕΚΟΥΡΗΣ ΤΕΛΩΝΗΣ & ΓΙΟΛΑΝΤΑ ΖΥΜΠΟΥΛΑΚΗ Δ.Ε.Π.Ε.
Για τον Καθ’ ου η Αίτηση: κα Α. Σωτήρη
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Στις 24/3/2026 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ’ ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων του Ι και Α που γεννήθηκαν στις 10/4/2014 στο ποσό των €1300= μηνιαίως.
Στις 26/3/2025 καταχώρησε και μονομερή αίτηση ζητώντας ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ’ ου η Αίτηση ποσό €1300= και εξασφάλισε από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ’ ου η Αίτηση όπως καταβάλλει σ’ αυτήν, από την επίδοση του διατάγματος, ποσό €1000= για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων του που αντιστοιχούν σε €600 για την Ι και €400 για τον Α.
Η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την αίτηση της για προσωρινό διάταγμα αναφέρει ότι με τον Καθ’ ου η Αίτηση παντρεύτηκαν το 2012, αλλά βρίσκονται σε διάσταση από το Νοέμβριο του του 2025, όταν ο Καθ’ ου η Αίτηση εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία. Έκτοτε δεν υπάρχει καμία επικοινωνία μεταξύ τους.
Η ίδια εργάζεται ως βοηθός λογιστηρίου σε ιδιωτική επιχείρηση φούρνου και λαμβάνει περίπου €650 μηνιαίως.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση είναι διευθυντής σε δική του εταιρεία η οποία σχεδιάζει ηλεκτρονικές πλατφόρμες και διαθέτει σημαντικά μεγαλύτερες οικονομικές απολαβές από την ίδια καθώς έχει και τη δυνατότητα επιπλέον εργασιών. Τα εισοδήματα του ανέρχονται τουλάχιστον στα €5000 λαμβανομένου υπόψη του μηνιαίου μισθού του πλέον τα εισοδήματα της εταιρείας πλέον τα μερίσματα που λαμβάνει. Επισυνάπτει ως Τεκ 5 ένα τιμολόγιο για μια δουλειά του Καθ’ ου η Αίτηση κατά το μήνα Φεβρουάριο του 2026 για το ποσό των €2565=.
Ή ίδια από τη διάσταση τους έχει τη φύλαξη και φροντίδα των παιδιών και δεν μπορεί να εξεύρει άλλη εργασία καθώς δεν μπορεί να αφήσει τα ανήλικα παιδιά τους χωρίς επιτήρηση. Ο ανήλικος Α πάσχει από αιμορροφιλία τύπου Α σοβαρής μορφής με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η συνεχής παρουσία της για τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής, χορήγηση ενδοφλέβιων ενέσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος υγείας που έχει ο ανήλικος. Γι’ αυτό και όπως αναφέρει ο ανήλικος είναι δικαιούχος επιδόματος ύψους €848 μηνιαίως.
Για τη διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων τους απαιτείται μηνιαίως ένα ποσό της τάξεως των €3240. Τα έξοδα τα αναλύει σε σχετικό πίνακα. Χρειάζονται για τα δύο παιδιά για φαγητό €600, για ένδυση και υπόδηση €200 για ορθοδοντικό €150 για τα δίδακτρα ιδιωτικού σχολείου €660 για τα βοηθητικά μαθήματα €440. Για την Ι καταβάλλονται €100 για μαθήματα χορού, για μαθήματα Η/Υ του Α καταβάλλεται ένα ποσό €80, για τα γενέθλια τους ένα ποσό €100 για τη μετακίνηση τους €140 και για λοιπά έξοδα σε μηνιαία βάση €670.
Επίσης επιβαρύνεται με τα έξοδα για τις εξετάσεις στα διάφορα μαθήματα που παρακολουθούν τα παιδιά.
Παραθέτει επίσης τα γενικά έξοδα για ρεύμα, θέρμανση, κλιματισμό έξοδα σπιτιού και supermarket και φόρο σκυβάλων το χρόνο τα οποία ανέρχονται σε €930 μηνιαίως.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση από το Νοέμβριο του 2025 που εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία ως αναφέρει η Αιτήτρια κατάβαλε πενιχρά ποσά προς την ίδια. Συγκεκριμένα το Νοέμβριο του 2025 ουδέν ποσό κατέβαλε, το Δεκέμβριο του 2025 κατέβαλε λόγω των Χριστουγέννων ποσό €700, τον Ιανουάριο δεν έδωσε κανένα ποσό, το Φεβρουάριο του 2026 έδωσε ποσό €375 και το Μάρτιο δεν έδωσε οποιοδήποτε ποσό.
Βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση καθώς τα εισοδήματα της και το επίδομα των €848 που δίνεται για το ένα παιδί δεν επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων των παιδιών. Γι’ αυτό και ζητά από το Δικαστήριο όπως εκδώσει προσωρινό διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζεται τη συνεισφορά του Καθ’ ου η Αίτηση στη διατροφή των παιδιών τους. Θεωρεί γι’ αυτό κατεπείγουσα την έκδοση ενός διατάγματος.
To προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ’ ου η Αίτηση, που καταχωρήθηκε στις 30/4/2026. Σ’ αυτήν προβάλλει ως λόγους ένστασης ότι υπήρξε καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση και συνέχιση του διατάγματος ότι δεν καταδεικνύεται το κατεπείγον καθώς και ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αποκρύβοντας ουσιώδη γεγονότα.
Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του αναφέρει ότι υπήρξε καθυστέρηση στην προώθηση της αίτησης, καθώς όπως αναφέρει η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι από τον πρώτο μήνα που έφυγε ο ίδιος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό ενώ η αίτηση καταχωρήθηκε 5 μήνες μετά
Υποστηρίζει στη συνέχεια ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Ειδικότερα δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι λαμβάνει επιδόματα μονογονεϊκής οικογένειας και επίδομα τέκνου που αντιστοιχούν σε ένα ποσό €541 μηνιαίως.
Επίσης δεν αποκάλυψε ότι λαμβάνει ποσό €655 για κάθε παιδί το χρόνο ως επίδομα τέκνου.
Ακόμα η Αιτήτρια κατά τον Καθ’ ου η Αίτηση ανέφερε ότι το επίδομα των €848 που λαμβάνει μηνιαίως για τον ανήλικο Α. χρησιμοποιείται για τα απαραίτητα φάρμακα και ιατρική περίθαλψη του ανηλίκου, ενώ κατά τον Καθ’ ου η Αίτηση τα ιατρικά έξοδα καλύπτονται από το ΓΕΣΥ και δεν απαιτείται να χρησιμοποιείται το επίδομα αυτό για το σκοπό αυτό.
Επίσης ως αναφέρει ο Καθ’ ου η Αίτηση η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε τα πραγματικά του εισοδήματα παρουσιάζοντας αποσπασματικά ένα τιμολόγιο της εταιρείας του. Όπως αναφέρει το εν λόγω τιμολόγιο αποτελεί το 1 εκ των 2 τιμολογίων που εξέδωσε η εταιρεία του και μάλιστα αντιπροσωπεύει το 60% περίπου των εισπράξεων του μήνα
Όσον αφορά τα έξοδα των παιδιών παραδέχεται το ύψος των διδάκτρων σε ιδιωτικά σχολεία τα οποία θα ανέλθουν σε €330 για το κάθε παιδί τη νέα χρονιά πλην όμως ως αναφέρει αυτά είναι για 10 μήνες το χρόνο. Επίσης παραδέχεται ότι τα παιδιά παρακολουθούν βοηθητικά μαθήματα που ανέρχονται σε €140 για κάθε παιδί, τα οποία είναι για 10 μήνες το χρόνο. Παραδέχεται επίσης ότι τα παιδιά πηγαίνουν φροντιστήρια Αγγλικών τα οποία όμως στοιχίζουν €15 το μάθημα 1 φορά την εβδομάδα άρα €60 και όχι €80 ως αναφέρει η Αιτήτρια. Επίσης παραδέχεται ότι η Ι. παρακολουθεί χορό που στοιχίζει €50 και όχι €100 το μήνα και ο Α, παρακολουθεί μαθήματα Η/Υ τα οποία, όμως σύμφωνα με τον ίδιο στοιχίζουν €70 και όχι €80 μηνιαίως.
Αμφισβητεί επίσης την ορθοδοντική θεραπεία και τα έξοδα αναφέροντας ότι δεν το γνωρίζει.
Σε σχετικούς πίνακες που παραθέτει υπολογίζει τα έξοδα των παιδιών για την Ι στα €975 και του Α. στα €1005.
Όσον αφορά τα δικά του εισοδήματα υποστηρίζει ότι έχει καθαρό εισόδημα €1400 και ότι είναι η εταιρεία του που παρουσιάζεται να έχει μηνιαίο κύκλο εργασιών €4000 με €4.500 περίπου, πλην όμως το καθαρό κέρδος αυτής κυμαίνεται σε €500-€1000 μηνιαίως, αφού η εταιρεία έχει έξοδα σε μισθούς €700, κοινωνικές ασφαλίσεις €150, έξοδα γραφείου, ηλεκτρικού ρεύματος, διαδικτύου, μεταφορικά €600, λογισμικά και συνδρομές €500, υπηρεσίες cloud/νομικά έξοδα €300 και τραπεζικά έξοδα, προμήθειες €100 που συμποσούνται στα €3550.
Από την εταιρεία του ως ισχυρίζεται ο Καθ’ ου Αίτηση λαμβάνει καθαρό μισθό €700, επίσης εργάζεται και ως υπάλληλος στην 1 εκ των 2 εταιρειών στις οποίες παρέχει υπηρεσίες η εταιρεία του και λαμβάνει καθαρό μισθό επίσης €700. Δηλαδή έχει καθαρό εισόδημα €1400 το μήνα. Παρουσιάζει καταστάσεις μισθοδοσίας από 2 εταιρείες για τους μήνες Ιανουάριο του 2026 – Μάρτιο του 2026 ως Τεκμήρια Γ και Δ.
Απορρίπτει τη θέση της Αιτήτριας ότι βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική θέση και υποστηρίζει ότι από τα τεκμήρια που η ίδια αποκαλύπτει αυτό δεν ισχύει, αντίθετα η Αιτήτρια προέβη σε αγορά αυτοκινήτου του 2022 ύψους €23.000.
Ο ίδιος όπως ισχυρίζεται διαβιεί σε αποθήκη σε χωράφι σε χωριό και ψάχνει να ενοικιάσει και το ενοίκιο θα είναι περίπου €800 μηνιαίως και πέραν του ενοικίου θα έχει και τα έξοδα συντήρησης του.
Τέλος υποστηρίζει ότι το ποσό που αναλογεί ως δική του συνεισφορά στις ανάγκες των παιδιών είναι €300 μηνιαίως για την ανήλικη θυγατέρα του Ι και €330 για τον ανήλικο Α.
Αφού συμφωνήθηκε χρονοδιάγραμμα μεταξύ των διαδίκων στις 9/6/2026 η Αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση (ΣΕΔ). Το ίδιο έπραξε και ο Καθ’ ου η Αίτηση στις 16/6/2026.
Η Αιτήτρια αναφέρει καταρχάς για κάποια περιστατικά και τη συμπεριφορά του Καθ’ ου η Αίτηση προς αυτήν, αλλά και για άσκηση βίας προς αυτήν και καβγάδες μεταξύ τους.
Αρνείται ότι παίρνει οποιαδήποτε επιδόματα και αναφέρει ότι αν θα λάβει επιδόματα, αυτό θα αφορά το μέλλον.
Επίσης αναφέρει ότι δεν μπορεί να εργαστεί με πλήρη απασχόληση, καθώς δεν έχει βοήθεια. Έχει τη φροντίδα των παιδιών και τις μετακινήσεις τους.
Απορρίπτει στη συνέχεια τα όσα αναφέρει ο Καθ’ ου η Αίτηση για τη διαμονή του και αναφέρει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση διαμένει σε σπίτι δύο υπνοδωματίων πλήρως λειτουργικό. Όσον αφορά το αυτοκίνητο της, όπως αναφέρει, ήταν του 2003 και αντιμετώπιζε προβλήματα έτσι ο πατέρας της για την ασφάλεια της ίδιας και των παιδιών, της αγόρασε νέο αυτοκίνητο, εν αντιθέσει με τον Καθ’ ου η Αίτηση ο οποίος έχει Mercedes του 2020.
Όσον αφορά την οικονομική του κατάσταση υποστηρίζει ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση έχει μεγαλύτερα εισοδήματα από αυτά που παρουσιάζει. Η ίδια χειριζόταν τα λογιστικά της άλλης εταιρείας που πληρώνει τον Καθ’ ου η Αίτηση και γνωρίζει ότι υπήρχαν τιμολόγια για μεγάλα ποσά τα οποία εκδίδονταν κάθε μήνα και όχι μόνο για το Φεβρουάριο του 2026. Επίσης τα έξοδα του γραφείου δεν είναι τόσο ψηλά.
Περαιτέρω είναι η θέση της ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση συνομιλεί στο Τικ- Τοκ με γυναίκα και έχει ξοδέψει μέχρι σήμερα σε λογαριασμό στη γυναίκα και στην πλατφόρμα αυτή πέραν των €30.000. Επιπλέον όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια ο Καθ’ ου η Αίτηση έχει σημαντικό εισόδημα και από την ενασχόληση του με κρυπτονομίσματα όπως ο ίδιος παραδέχθηκε, σε ηλεκτρονικό μήνυμα το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 9.
Ο Καθ’ ου η Αίτηση στη ΣΕΔ απορρίπτει τα όσα η Αιτήτρια του αποδίδει για το Τικ Τοκ και τα ποσά που ξοδεύει, επίσης αναφέρει ότι τα ποσά για κρυπτονομίσματα στα οποία αναφέρεται η Αιτήτρια είναι εικονικά χρήματα, με πολύ μικρή αξία στην πραγματικότητα. Υποβάλλει γι’ αυτό ότι η Αιτήτρια επιλεκτικά παραθέτει κάποια μηνύματα μεταξύ αυτού και της Αιτήτριας
Όσον αφορά τη διαμονή του αναφέρει ότι το σπίτι είναι των γονέων του και θα ενοικιάσει αλλού.
Αναφορικά με το αυτοκίνητο της Αιτήτριας είναι η θέση του ότι αυτό αγοράστηκε από την αποζημίωση που πήρε από τον τερματισμό της προηγούμενης εργασίας της και όχι από τον πατέρα της.
Όσον αφορά το επίδομα των €848 που λαμβάνει μηνιαίως για τον ανήλικο Α είναι η θέση του Καθ’ ου η Αίτηση ότι με αυτό καλύπτονται τα έξοδα των παιδιών καθώς τα ιατρικά έξοδα καλύπτονται από το ΓΕΣΥ και δεν απαιτείται να χρησιμοποιείται το επίδομα αυτό ως είναι η θέση της Αιτήτριας.
Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τους ευπαίδευτους συνήγορους των διαδίκων να παρουσιάζουν γραπτές αγορεύσεις, προβάλλοντας τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία και νομολογία. Τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου για την έκδοση της απόφασης μου.
Νομική Πτυχή
Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και
γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.
Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates (1982) 1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α. (1996) 1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland (1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά. (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.]
Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις.
Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης.
Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη.
Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ” Βασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. (Ε) 152].
Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν’ ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού (1992) 1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου (1995) 1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd. (1996) 1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co. (1997) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου (1998) 1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού, (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980].
Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος.
Εξέταση της Αίτησης
Προτού προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο ο οποίος θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο τη μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά. (2013) 1 (Α) ΑΑΔ 78).
Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ’ ου η Αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση των ανήλικων παιδιών του. Προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση πέραν κάποιων ποσών τα οποία αναφέρει η Αιτήτρια δεν συνεισέφερε στη διατροφή των παιδιών του μέχρι την υποβολή της παρούσας αίτησης. Στην ένορκη δήλωση του πουθενά δεν αναφέρει ότι κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό πέραν αυτών των δύο ποσών που αναφέρει η Αιτήτρια για τις ανάγκες των ανηλίκων παιδιών του.
Με τα πιο πάνω δεδομένα η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή των ανηλίκων αποτελούσε ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης, καθώς οι ανάγκες της διατροφής των ανηλίκων είναι πάντοτε επείγουσες.
Όσον αφορά το χρόνο που υπέβαλε την αίτηση η Αιτήτρια από τη διάσταση των διαδίκων που έλαβε χώρα τον 11/2025 όταν ο Καθ’ ου η Αίτηση έφυγε από το σπίτι (χωρίς να ενδιαφέρουν οι λόγοι διάστασης των διαδίκων για τους οποίους ο καθένας δίδει τη δική του εκδοχή), μέχρι το Μάρτιο του 2026 που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση δεν είναι υπερβολικός, δεδομένου ότι σύμφωνα με την Αιτήτρια τους πρώτους δύο μήνες κατέβαλε κάποια περιορισμένα ποσά.
Με γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν με τη νομολογία, προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas (1984 ) 1 C.L.R. 263].
Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33(1) καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της.
Ο Καθ’ ου η αίτηση έχει υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Άλλωστε όπως φαίνεται από τις ένορκες δηλώσεις του ο Καθ’ ου η Αίτηση αντιλαμβάνεται ότι έχει υποχρέωση να συνεισφέρει στη διατροφή των παιδιών του, επαναλαμβάνοντας σε όλη την έκταση των ενόρκων δηλώσεων του ότι είναι πρόθυμος να συνεισφέρει στη διατροφή τους αλλά στο ποσό που του αναλογεί είναι €660 και για τα δύο παιδιά.
Η διατροφή από τη φύση της, αποσκοπεί περαιτέρω στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για τα ανήλικα τέκνα τους. Και η τρίτη συνεπώς προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων.
Τονίζω σε αυτό το στάδιο ότι δεν θα προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται εξάλλου από τις ένορκες δηλώσεις ότι υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα για την πραγματική εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων.
Στην υπόθεση Αποστόλου ν. Ιωάννου (2012) 1Α ΑΑΔ 604 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα όσα ισχύουν σε ενδιάμεσες διαδικασίες, όπως εν προκειμένω:
«Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.»
Όσον αφορά βέβαια τα έξοδα των ανηλίκων, όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος (2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου(2011) 1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των παιδιών. Το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ’ ου η Αίτηση στις ανάγκες των παιδιών, κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών των παιδιών, καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ’ ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων των ανηλίκων στο ποσό των €1000 μηνιαίως και όχι τα αξιούμενα από την Αιτήτρια ποσά που ζητούσε €1300 μηνιαίως ως προσωρινό διάταγμα με τη μονομερή της αίτηση. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού (2001) 1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης (1998) 1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου (2005) 1 Α.Α.Δ. 1418].
Το Δικαστήριο συνεπώς δεν θα καταλήξει σε τελικά ευρήματα αναφορικά με τα έξοδα των παιδιών κάτι το οποίο θα γίνει κατά την ακρόαση της κυρίως υπόθεσης όπου οι διάδικοι θα παρουσιάσουν ολοκληρωμένη τη μαρτυρία τους και θα αξιολογηθεί η αξιοπιστία τους.
Από το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου όμως και τις παραδοχές του Καθ’ ου η Αίτηση για τα κονδύλια που απαιτούνται για τα ιδιωτικά σχολεία, τα βοηθητικά μαθήματα, την παρακολούθηση των φροντιστηρίων, Αγγλικών και χορού για την Ι και Αγγλικών και Η/Υ για τον Α. αλλά και τις περαιτέρω ανάγκες των παιδιών σε διατροφή, ένδυση, υπόδηση, μετακινήσεις γενέθλια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για ανάγκες που δεν καλύπτονται από το ΓΕΣΥ, αλλά και την αναλογία σε ρεύμα, νερό θέρμανση, κλιματισμό, χωρίς να υπολογίζω τα λοιπά έξοδα σε μηνιαία βάση ποσό €670 που αναφέρει η Αιτήτρια χωρίς να τα αιτιολογεί, λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη μου ότι μεγάλο μέρος των αναγκών του ανήλικου τέκνου τους Α καλύπτεται από το βοήθημα που εισπράττει από το Κράτος, θεωρώντας περαιτέρω ότι το ποσό των €3240 στο οποίο υπολογίζει τα έξοδα των παιδιών η Αιτήτρια είναι εκ πρώτης όψεως υπερβολικό, θεωρώ ότι οι ανάγκες δεν υπερβαίνουν τις €2200 περίπου.
Όσον αφορά τα εισοδήματα των διαδίκων ο Καθ’ ου η Αίτηση διαφωνεί ως προς το ύψος των δικών του εισοδημάτων σήμερα, τα οποία η Αιτήτρια δεν παρουσίασε ορθά. Όμως η αποκάλυψη των εισοδημάτων του κάθε διάδικου είναι θέμα που εμπίπτει εντός του πεδίου της δικής του γνώσης.
Περαιτέρω σύμφωνα με τα λεχθέντα στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου (2005) 1 Β Α.Α.Δ. 1418 οι δύο γονείς έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους Το Εφετείο περαιτέρω στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους:
« Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33(1) καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων».
Από το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου και χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα για το ακριβές ποσό που λαμβάνει ως εισόδημα ο Καθ’ ου η Αίτηση, έχοντας τη θέση του Καθ’ ου η Αίτηση ότι ψάχνει να ενοικιάσει και θα χρειαστεί όπως αναφέρει τουλάχιστον €800 και θα έχει τα έξοδα για τη δική του συντήρηση και ότι μπορεί να πληρώνει το ποσό των €660 για τα παιδιά θεωρώ ότι η εισοδηματική του ικανότητα είναι πέραν των €1400 μηνιαίως.
Περαιτέρω ο ίδιος έχει πλήρη απασχόληση, φαίνεται δε να έχει εισοδήματα από 2 εταιρείες και το μόνο που παραθέτει είναι καταστάσεις μισθοδοσίας για Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2026 χωρίς να παρουσιάζονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τυχόν μερίσματα, αλλά και φορολογικές δηλώσεις.
Όσον αφορά τα εισοδήματα της Αιτήτριας δεν φαίνεται να αμφισβητούνται στο παρόν στάδιο από τον Καθ’ ου η Αίτηση. Εκείνο που επικαλείται ο Καθ’ ου η Αίτηση είναι ότι η Αιτήτρια έχει τη δυνατότητα να έχει πλήρη απασχόληση. Ο ίδιος ακόμα αναφέρει ότι η εργασία της στην προηγούμενη εργασία της έχει τερματιστεί και κατέστη πλεονάζον προσωπικό.
Η Αιτήτρια προβάλλει την αδυναμία της να εργαστεί με πλήρη απασχόληση ένεκα της φροντίδας των παιδιών και της απουσίας βοήθειας, του προβλήματος υγείας του ενός παιδιού, αλλά και των μετακινήσεων των παιδιών. Ο Καθ’ ου Αίτηση έχει άλλη άποψη. Δεν είναι ώρα για το Δικαστήριο να προβεί σε οποιαδήποτε ευρήματα για τις δυνατότητες της Αιτήτριας να έχει πλήρη απασχόληση, χωρίς να ακούσει περαιτέρω μαρτυρία και ν’ αξιολογήσει την αξιοπιστία των διαδίκων.
Όσον αφορά τη θέση του Καθ’ ου η Αίτηση για απόκρυψη της λήψης επιδομάτων από την Αιτήτρια επίσης αντικρούστηκε από την Αιτήτρια η οποία απορρίπτει τέτοιο ισχυρισμό. Αναφέροντας περαιτέρω ότι αν θα λάβει οποιαδήποτε επιδόματα αυτό θα λάβει χώρα στο μέλλον.
Κρίνω λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις και ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως συνεχίσει το διάταγμα διατροφής με τον περιορισμό του όμως στα €800 μηνιαίως, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι στον ανήλικο υιό των διαδίκων Α. παρέχεται επίδομα ύψους €848 το μήνα λόγω του προβλήματος υγείας το οποίο καλύπτει μεγάλο μέρος των αναγκών του παιδιού. Λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη μου ότι και ο ίδιος ο Καθ’ ου η Αίτηση αναγνωρίζει ότι τα έξοδα των παιδιών του είναι ψηλά και τα υπολογίζει στα €1980 μηνιαίως. Επίσης ότι έχει εισοδήματα από δύο εταιρείες, ενδεχομένως όμως αυτά να είναι χαμηλότερα από αυτά που παρουσιάζει η Αιτήτρια, όχι όμως στο επίπεδο που ο ίδιος παρουσιάζει.
Κρίνω τέλος σκόπιμο να επαναλάβω εκείνο που λέχθηκε στην Δημοσθένους ν. Δημοσθένους (ανωτέρω) αναφορικά με τη φύση των υποθέσεων διατροφής, την αναγκαιότητα να εκδίδεται ένα διάταγμα διατροφής τάχιστα, χωρίς να υπάρχουν ενδιάμεσες διαδικασίες.
«………………………………………………………………………………………………
Το Δικαστήριο με την εισαγωγή της αίτησης, θα μπορούσε να καθορίζει εξ ιδίων του ενδιαμέσως ένα ποσό γύρω στο 50%-75% του ύψους της διατροφής (κατ’ αναλογία της πρόνοιας που υπάρχει στο άρθρο 8 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου αρ. 232/91), για να καλύπτεται στο μεσοδιάστημα επαρκής διατροφή και η τελική απόφαση του να ανατρέχει, με τις αναγκαίες διαφοροποιήσεις, στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης……………………»
Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα ημ. 6/4/2026 τροποποιείται και με το παρόν τροποποιητικό προσωρινό διάταγμα διατάσσεται ο Καθ’ ου η Αίτηση όπως όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από 6/10/2026 και κάθε 6η μέρα κάθε επόμενου μηνός με 5 μέρες χάρη ποσό €800 ως συνεισφορά για τη διατροφή των ανήλικων τέκνων του Ι και Α.
Θεωρώ το πιο πάνω ποσό για τα ανήλικα τέκνα του υπό τις περιστάσεις που ισχύουν σήμερα ως εύλογο και εντός των πραγματικών οικονομικών του δυνατοτήτων του Καθ’ ου η Αίτηση, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του.
Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ’ ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας.
Υπ………………………………………………..
Κ. Χ” Αθανασίου – Σιαμτάνη, Π.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
Subject: προσωρινό διάταγμα διατροφής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο