ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 888/2026 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - ΣΤ)
print
Τίτλος:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 888/2026 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - ΣΤ)
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 888/2026 (ΠΟΙΝΙΚΕΣ - ΣΤ)
Αυτόματη μετάφραση (Google Translate)
Σύνδεσμος απόφασης - link


Επιστροφή - Back


Απόφαση 888 / 2026    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 888/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σταυρούλα Κουσουλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κλεόβουλο-Δημήτριο Κοκκορό, Μαρία Γιαννακοπούλου, Μαρία Πετσάλη - Εισηγήτρια και Παναγιώτη Φιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαϊου 2026, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Σ.-Φ.-Α. Λ. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Λυκούδη, για αναίρεση της υπ' αριθ. ΒΤ647/2025 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ' αριθ. πρωτ. …2025 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό …/2026.

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση με αρ. πρωτ. …2025 αίτηση του Σ. - Φ. - Α. Λ. του Δ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 647/2025 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία κρίθηκε ένοχος της αξιόποινης πράξης της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2α' του ΠΚ, έχει ασκηθεί από τον εξουσιοδοτηθέντα προς τούτο πληρεξούσιο δικηγόρο του, Χαράλαμπο Λυκούδη, νομότυπα και εμπρόθεσμα, με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στις 30-12-2025, εντός της προβλεπόμενης από το νόμο (άρθρο 473 παρ.2 και 3 του ΚΠοινΔ) προθεσμίας των είκοσι (20) ημερών από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 του ΚΠοινΔ, που έλαβε χώρα στις 11-12-2025. Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρα 462 περ.β, 464, 466 παρ.1, 473 παρ. 2, 3, 474 παρ.2Α και 4, 504 παρ.1 και 505 παρ.1α του ΚΠΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

Α. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 25 παρ. 1 του Ν. 1882/1990, όπως αυτές τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν με τα άρθρα 18 παρ. 2 και 28 παρ. 2 - 4 του Ν. 2948/2001, 34 του Ν. 3016/2002, 34 παρ. 1 του Ν. 3220/2004, 3 παρ. 1 του Ν. 3943/2011, 20 του Ν. 4321/2015 και 8 του Ν. 4337/2015, "1. Όποιος δεν καταβάλλει τα βεβαιωμένα στη Φορολογική Διοίκηση χρέη προς το Δημόσιο, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων (4) μηνών τιμωρείται με ποινή φυλάκισης: α) Ενός (1) τουλάχιστον έτους, εφόσον το συνολικό χρέος από κάθε αιτία, συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του πίνακα χρεών, υπερβαίνει το ποσό των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ. β) Τριών (3) τουλάχιστον ετών, εφόσον το συνολικό χρέος, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ανωτέρω περίπτωση α', υπερβαίνει το ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ. Η ποινική δίωξη ασκείται ύστερα από αίτηση του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ή των Ελεγκτικών Κέντρων ή του Τελωνείου προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών της έδρας τους, που συνοδεύεται υποχρεωτικά από πίνακα χρεών, συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων ...". Κατά τη σαφή διατύπωση του ανωτέρω άρθρου 25 του Ν. 1882/1990, για κάθε πίνακα χρεών, ο οποίος υποβάλλεται στον εισαγγελέα με την αίτηση του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. , ασκείται ξεχωριστή ποινική δίωξη, που περιλαμβάνει, ως μία πράξη, τη μη καταβολή του αναφερόμενου στον πίνακα συνολικού χρέους, το οποίο είναι δυνατόν να προέρχεται από οποιαδήποτε αιτία, χωρίς διάκριση πλέον και επιρροή, ανάλογα με το ύψος και την προέλευση του κάθε επιμέρους χρέους του πίνακα. Δεν πρόκειται, δηλαδή, λόγω της μη καταβολής καθενός χρέους του πίνακα, για κατ' εξακολούθηση έγκλημα, ήτοι για περισσότερες πράξεις τελεσθείσες με ενότητα δόλου, αλλά ο νόμος κυριαρχικά θεωρεί πλέον, ότι τα μη καταβληθέντα και περιεχόμενα σε κάθε πίνακα χρέη συνιστούν ένα και μόνο έγκλημα, της μη καταβολής του αθροίσματος των χρεών του πίνακα. Με τη ρύθμιση αυτή, η καθυστέρηση καταβολής χρεών προς το Δημόσιο αποκτά τη μορφή ενός εν δυνάμει ιδιότυπου αθροιστικού εγκλήματος, αφού θεμελιώνεται πλέον ποινική ευθύνη στην περίπτωση κατά την οποία το μη καταβληθέν ποσό ξεπερνά το ελάχιστο όριο, ήδη το χρηματικό ποσό των εκατό χιλιάδων ευρώ (100.000 €) ή μετά από επανειλημμένη μη καταβολή χρεών συνολικού ποσού ανωτέρου των διακοσίων χιλιάδων ευρώ (200.000 €), χωρίς, όμως, τη συνδρομή του στοιχείου της καθ' έξη ή κατ' επάγγελμα τέλεσης στη νομοτυπική μορφή, που χαρακτηρίζει τα αθροιστικά εγκλήματα, γι' αυτό και γίνεται λόγος για ιδιότυπο αθροιστικό έγκλημα (ΑΠ 401/2025, ΑΠ 1012/2021, ΑΠ 181/2021, ΑΠ 818/2020).

Από όσα προαναφέρθηκαν παρέπεται :

1) ότι, αφού πρόκειται για έγκλημα που τελείται εφάπαξ και όχι εξακολουθητικά, κατά λογική και νομική αναγκαιότητα, ως χρόνος τέλεσης αυτού νοείται η συμπλήρωση τετραμήνου από τον χρόνο ταμειακής βεβαίωσης (από και με την οποία η σχετική αστική αξίωση γίνεται ληξιπρόθεσμη) του μερικότερου χρέους με τη χρονικά εγγύτερη ταμειακή βεβαίωση προς τη σύνταξη του συνοδεύοντος την αίτηση για άσκηση της ποινικής δίωξης οικείου πίνακα χρεών, ο χρόνος δε αυτός καλύπτει και τους αντίστοιχους χρόνους των υπόλοιπων, εχόντων προγενέστερες ταμειακές βεβαιώσεις, χρεών, τα οποία, κατά την έννοια του νόμου, συσσωματώνονται σε ένα και μόνο αθροιστικό χρέος, και

2) ότι τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης του σχετικού εγκλήματος είναι:

α) η μη καταβολή των βεβαιωμένων στις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. ή στα τελωνεία χρεών προς το Δημόσιο και τα λοιπά αναφερόμενα πρόσωπα του ευρύτερου δημόσιου τομέα από οποιαδήποτε αιτία,

β) η παρέλευση τετραμήνου από τον χρόνο που έπρεπε το χρέος να καταβληθεί και

γ) το συνολικό άθροισμα των μερικότερων χρεών, με κάθε είδους τόκους και προσαυξήσεις, κατά τον χρόνο σύνταξης του οικείου πίνακα χρεών, να υπερβαίνει το οριζόμενο από τον νόμο χρηματικό ποσό με τις διακρίσεις και κλιμακώσεις που προαναφέρθηκαν, ενώ για την πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης του εν λόγω εγκλήματος απαιτείται δόλος (πρόθεση) με την έννοια του άρθρου 27 παρ. 1 του Π.Κ., ο οποίος πρέπει να καλύπτει όλα τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, αφού δεν καθορίζεται στην οικεία διάταξη άλλη μορφή υπαιτιότητας (άμεσος ή υπερχειλής δόλος). Ως χρόνος βεβαίωσης του χρέους νοείται ο χρόνος της υπό ευρεία έννοια βεβαίωσης, με την οποία προσδιορίζεται η σχετική χρηματική οφειλή (ως προς το είδος, το ποσό και το υποκείμενό της) και εγγράφεται από τον προϊστάμενο της ΔΟΥ ή από άλλο αρμόδιο όργανο στους τηρούμενους καταλόγους (φορολογικούς κ.λ.π.). Αυτή συνιστά την ατομική διοικητική πράξη και τον εκτελεστό νόμιμο τίτλο σε βάρος του οφειλέτη. Ως χρόνος καταβολής του χρέους νοείται όμως, ο χρόνος της υπό στενή έννοια (ταμειακής) βεβαίωσής του, με την οποία αυτό καταγράφεται στο βιβλίο εισπρακτέων εσόδων και εμφανίζεται ως δημόσιο έσοδο, κατά την έννοια του άρθρου 1 του ΚΕΔΕ, καθιστώντας (κατά κανόνα) ταμειακά ληξιπρόθεσμη τη σχετική απαίτηση και εφικτή την κίνηση της εκτελεστικής διαδικασίας με την αποστολή ατομικής ειδοποίησης στον αναγραφόμενο οφειλέτη για την αναγκαστική είσπραξη της εκτελούμενης χρηματικής αξίωσης από αυτόν και από όσους τυχόν συνευθύνονται με αυτόν για το βεβαιωμένο χρέος. Το κύρος ή μη της ταμειακής βεβαίωσης, με την οποία βεβαιώθηκαν τα χρέη, δεν αποτελεί στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του ποινικού αδικήματος. Αν δεν προκύπτει η καθ' οιονδήποτε τρόπο εξάλειψη του υπό κρίση χρέους του αιτούντος, το χρέος θεωρείται υποστατό και ενεργό, η δε μη καταβολή του συνεπάγεται τις κυρώσεις του νόμου (ΑΠ 718/2025, ΑΠ 401/2025, ΑΠ 784/2024).

Β. Κατά τη διάταξη του άρθρου 511εδ. τελ. ΚΠΔ, αν εμφανισθεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ.1 ΠΚ, τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης και μέχρι τη δημοσίευση της απόφασης του Αρείου Πάγου. Με το άρθρο 178 Ν. 5259/2025 (ΦΕΚ Α' 228/12-12-2025), ήτοι μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 647/26-9-2025 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, προστέθηκε στον Ν. 4738/2020 "Ρύθμιση οφειλών και παροχή δεύτερης ευκαιρίας και άλλες διατάξεις", άρθρο 198Α, στο οποίο προβλέπονται τα εξής :

"1. H ποινική δίωξη για τα αδικήματα του άρθρου 25 του ν. 1882/1990 (Α' 43), περί μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο και τρίτους, και των παρ. 1,2 και 7 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967 (Α' 136), περί επιβολής κυρώσεων κατά των καθυστερούντων την καταβολή και την απόδοση εισφορών στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, αναστέλλεται από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης που κηρύσσει την πτώχευση του οφειλέτη ή διατάσσει την καταχώριση του ονόματος ή της επωνυμίας του, κατά περίπτωση, στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213, και αναβάλλεται η εκτέλεση της τυχόν καταγνωσθείσας ποινής. Η λήξη της αναστολής άσκησης ή παρεμπόδισης συνέχισης της ποινικής δίωξης επέρχεται από τη δημοσίευση της αμετάκλητης απόφασης του δικαστηρίου που δέχεται την προσφυγή κατά της απαλλαγής ή την ανακαλεί ή εξαφανίζει την απόφαση του πρώτου εδαφίου. H διοίκηση ενημερώνει αμελλητί τον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών για την ανάκληση ή εξαφάνιση της απόφασης του πρώτου εδαφίου. Σε περίπτωση ύπαρξης οφειλών προς το Δημόσιο, που εξαιρούνται της απαλλαγής, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 194, η ποινική δίωξη για το αδίκημα της μη καταβολής των χρεών αυτών δεν αναστέλλεται.

2. Με την επιφύλαξη του τέταρτου εδαφίου της παρ. 1, αν η κήρυξη της πτώχευσης ή η καταχώριση στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο λάβει χώρα πριν από την πάροδο του χρονικού διαστήματος του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 25 του ν. 1882/1990 ή των παρ. 1 και 2 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967, δεν υποβάλλεται από τα αρμόδια όργανα αίτηση για ποινική δίωξη προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών. Αν έχει ήδη υποβληθεί αίτηση προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών και δεν έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, τα αρμόδια όργανα τον ενημερώνουν σχετικώς.

3. Σε περίπτωση απαλλαγής του οφειλέτη κατά τα άρθρα 192 και 195 και εφόσον έχει παρέλθει η προθεσμία για την ανάκληση της απαλλαγής ή έχει απορριφθεί αίτηση ανάκλησης της απαλλαγής, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 194 ή το τελευταίο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 195, το αξιόποινο για αδικήματα του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 εξαλείφεται και διακόπτεται η εκτέλεση ποινής που άρχισε. Το αξιόποινο δεν εξαλείφεται στην περίπτωση της εν μέρει απαλλαγής του οφειλέτη ως προς τις οφειλές για τις οποίες αυτός δεν απαλλάχτηκε, εφόσον αυτές υπερβαίνουν τα ποσοτικά όρια για τη στοιχειοθέτηση των αδικημάτων του άρθρου 25 του ν. 1882/1990 και των παρ. 1, 2 και 7 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967. Αν το φυσικό πρόσωπο που είναι ποινικά υπεύθυνο για τα αδικήματα του προηγούμενου εδαφίου δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 195 λόγω μη στοιχειοθέτησης αλληλέγγυας ευθύνης του για οφειλές του νομικού προσώπου, το αξιόποινο εξαλείφεται μετά την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας για την ανάκληση ή εξαφάνιση της απόφασης του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 ή την αμετάκλητη απόρριψη του σχετικού ένδικου βοηθήματος ή μέσου.

4. Όσο διαρκεί η αναστολή άσκησης ή εμποδίζεται η συνέχιση της ποινικής δίωξης κατά το παρόν άρθρο, αναστέλλεται η παραγραφή του ποινικού αδικήματος, κατά παρέκκλιση του άρθρου 113 του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α' 95) και δεν συμπληρώνεται αυτή πριν από την πάροδο ενός (1) έτους από τη λήξη της αναστολής".

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι, από τα κατά το είδος τους μνημονευόμενα σ' αυτήν αποδεικτικά μέσα (ένορκη κατάθεση μάρτυρος υπεράσπισης και έγγραφα που αναγνώστηκαν), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα επί λέξει: "Στον Πειραιά κατά τη χρονική περίοδο από 01.01.2019 έως 23.08.2019 ο κατηγορούμενος με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, όντας οφειλέτης του Δημοσίου και ενώ τα χρέη του κατέστησαν ληξιπρόθεσμα κατά την ισχύ του Ν. 3220/04, με πρόθεση καθυστέρησε την καταβολή χρεών προς το Δημόσιο για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, το δε ποσό τη ληξιπρόθεσμης για την καταβολή οφειλής, μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις υπερβαίνει τα 200.000 ευρώ. Ειδικότερα, αν και ως νόμιμος εκπρόσωπος της ναυτικής εταιρείας με την επωνυμία "ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΝ ΛΑΙΝΣ 1 ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" ηθελημένα δεν κατέβαλε μέσα στη νόμιμη προθεσμία τα διάφορα οφειλόμενα προς το Δημόσιο χρέη, τα οποία είχαν βεβαιωθεί σε βάρος του υπό την άνω ιδιότητά του, η οποία δεν αμφισβητείται.

Περαιτέρω, η ποινική δίωξη ασκήθηκε την …2020 για τα ποσά που αναφέρονται στον πίνακα χρεών της Δ.Ο.Υ. ΠΛΟΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ (αρ. ειδ. Βιβλίου …/2019) και συνοδεύει ως αναπόσπαστο μέρος αυτής την από …/2019 Αρ. Πρωτ. … μηνυτήρια αναφορά του Προϊσταμένου της πιο πάνω Δ.Ο.Υ. και συγκεκριμένα, η ποινική δίωξη ασκήθηκε για το συνολικό ποσό 335.539,43 ευρώ και παραπέμφθηκε να δικαστεί για την ανωτέρω περιγραφόμενη πράξη ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Ωστόσο, ως προς το με αριθμό 5 χρέος που περιλαμβάνεται στον Πίνακα της Δ.Ο.Υ. ΠΛΟΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ, το οποίο αποτελεί οφειλή ύψους 90.383,08 ευρώ και έχει αριθμό και ημερομηνία βεβαίωσης …2018 αφορά στο ποσό των 90.383,08 ευρώ που βεβαιώθηκε με τον ίδιο αριθμό από τον ασφαλιστικό φορέα Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου ΝΑΥΤΙΚΟ ΑΠΟΜΑΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ (ΝΑΤ) και εστάλη αφ' ενός προς τη Δ.Ο.Υ. Πλοίων Πειραιά την …2018, η οποία το συμπεριέλαβε στην με αριθμό ειδικού Βιβλίου …/2019 αίτηση για ποινική δίωξη αφ' ετέρου εγχειρίσθηκε από τον ίδιο ασφαλιστικό φορέα (ΝΑΤ) την …2018 η με ABM … μήνυση, κατόπιν της οποίας ασκήθηκε σε βάρος του κατηγορουμένου ποινική δίωξη, η οποία ανάγεται σε χρόνο προγενέστερο της υπό κρίση, για το αδίκημα της μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών (αναγκαστικός νόμος 86/1967), για το οποίο έχει εκδοθεί κατόπιν άσκησης έφεσης η υπ' αριθμόν 1460/05-06-2025 απόφαση του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, για την οποία δεν προκύπτει ότι έχει καταστεί αμετάκλητη. Ως εκ τούτου, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η παρούσα ποινική δίωξη ως μεταγενέστερη κατ' άρθρο 57 παρ. 3 ΚΠΔ για την με αριθμό 5 οφειλή ύψους 90.383,08 ευρώ του πίνακα χρεών της Δ.Ο.Υ. Πλοίων Πειραιά.....Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος με πρόθεση ενεργώντας δεν κατέβαλε τα ποσά που όφειλε τελώντας σε γνώση του νοήματος των πράξεών του, αλλά και προβλέποντας ως αναγκαία συνέπεια την πραγμάτωση του εγκλήματος (δόλος β' βαθμού), ενώ το γεγονός ότι ο επιχειρηματικός κίνδυνος που ανέλαβε δεν ευοδώθηκε οικονομικά δεν επιδρά στην πρόθεσή του αυτή -ως προεκτέθηκε- για μη καταβολή των οφειλομένων.

Αποδείχθηκε, επομένως, ότι ο εκκαλών-κατηγορούμενος τέλεσε το αποδιδόμενο σε αυτόν ποινικό αδίκημα, πλην του με αριθμό 5 του πίνακα χρέους, ύψους 90.383,08 ευρώ που, σύμφωνα με τα ως άνω αναφερόμενα, εξαιρείται και κατ' ακολουθίαν, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξης της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο συνολικού ύψους 245.156,35 ευρώ και δη ως ακολούθως :

Τέλος, από την ανάγνωση του ίδιου ως άνω Πίνακα Χρεών αποδείχθηκε ότι οι με αριθμούς 2, 9 έως 31 και 33 έως 60 οφειλές αφορούν πρόστιμα της Λιμενικής Αρχής και επομένως, πρόκειται για χρηματική απαίτηση του Δημοσίου που γεννήθηκε από αυτοτελές πρόστιμο που επιβλήθηκε από διοικητική αρχή (περίπτωση ζ' της παραγράφου 3 του άρθρου 136 του Νόμου 4270/2014) και συνεπώς, παραγράφεται μετά εικοσαετία από τη λήξη του έτους μέσα στο οποίο έγινε η με στενή έννοια βεβαίωση αυτής, απορριπτομένου του ισχυρισμού του κατηγορουμένου περί εφαρμογής της παραγράφου 2 και της παραγραφής μετά την παρέλευση πενταετίας από την λήξη του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο βεβαιώθηκε. Σε κάθε περίπτωση, αλλά και αναφορικά με την εγγραφή με αριθμό 61, ποσού 62,20 ευρώ που αφορά "αμοιβές από επιχειρηματική δραστηριότητα αρ. 64 Ν. 4172/2013" μη νομίμως ο εκκαλών-κατηγορούμενος επικαλείται την συμπλήρωση της παραγραφής του χρέους την 31-12-2024, αφού με την παρ. 2 του άρθρου 34 του ν. 3220/2004 η υποβολή αίτησης ποινικής δίωξης αναστέλλει την παραγραφή του χρέους για το οποίο υποβλήθηκε μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση, ενώ ο χρόνος παραγραφής του χρέους δεν συμπληρώνεται πριν την πάροδο ενός έτους από τη λήξη της αναστολής.

Συνεπώς, δεδομένου του ότι η Δ.Ο.Υ. υπέβαλε την αίτηση για ποινική δίωξη την 05-09-2019, ήτοι πριν την έναρξη παραγραφής η δε πρωτόδικη απόφαση εκδόθηκε την 12-01-2022, δεν έχει συμπληρωθεί η παραγραφή των χρεών του συνημμένου στην ως άνω αίτηση ποινικής δίωξης πίνακα, απορριπτομένου ως μη νόμιμου του προβαλλόμενου ισχυρισμού του εκκαλούντος".

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο της ουσίας, αφού κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη για το υπ' αρ. 5 χρέος του Πίνακα, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και νυν αναιρεσείοντα της αξιόποινης πράξης της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, με την αναγνωρισθείσα σε αυτόν ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2α' ΠΚ, και του επέβαλε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία, με το ακόλουθο διατακτικό, ήτοι του ότι: "Στον Πειραιά κατά τη χρονική περίοδο από …2019 έως …2019 τέλεσε την παρακάτω πράξη: Με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, όντας οφειλέτης του Δημοσίου και ενώ τα χρέη του κατέστησαν ληξιπρόθεσμα κατά την ισχύ του Ν. 3220/04, με πρόθεση καθυστέρησε την καταβολή χρεών προς το Δημόσιο για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, το δε ποσό τη ληξιπρόθεσμης για την καταβολή οφειλής, μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις υπερβαίνει τα 200.000 ευρώ.

Συγκεκριμένα, ενώ είχαν βεβαιωθεί διάφορα χρέη προς το Δημόσιο σε βάρος του ως νόμιμος εκπρόσωπος της ναυτικής εταιρείας με την επωνυμία "ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΝ ΛΑΙΝΣ 1 ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", όπως ακριβώς αναφέρονται στον πίνακα χρεών της Δ.Ο.Υ. ΠΛΟΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ (αρ. ειδ. Βιβλίου …/2019) και συνοδεύει ως αναπόσπαστο μέρος αυτής την από …/2019 Αρ. Πρωτ. … μηνυτήρια αναφορά του Προϊσταμένου της πιο πάνω Δ.Ο.Υ. , ηθελημένα δεν κατέβαλε το ποσό των 335.539,43 ευρώ μέσα στη νόμιμη προθεσμία και συγκεκριμένα :

Ωστόσο, από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι, με την υπ' αρ. 113/2024 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών διατάχθηκε η καταχώρηση στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας, κατ' άρθρο 178 παρ.1 εδ. α' του Ν. 4738/2020, της οφειλέτριας των επίδικων χρεών, ναυτικής εταιρείας με την επωνυμία "ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΝ ΛΑΙΝΣ 1 Ν.Ε.", της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος τυγχάνει ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος. Κατόπιν τούτου, συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με τ' αναφερόμενα ανωτέρω στην υπό στοιχείο Β' νομική σκέψη της παρούσας, περίπτωση εφαρμογής από τον Άρειο Πάγο αυτεπαγγέλτως του μεταγενέστερου του χρόνου της δημοσίευσης της προσβαλλόμενης απόφασης (26-9-2025) επιεικέστερου νόμου και συγκεκριμένα, του προστεθέντος στο Ν. 4738/2020, με το άρθρο 178 του Ν. 5259/2025 (ΦΕΚ Α' 228/12-12-2025), άρθρου 198Α, κατά το οποίο, από την δημοσίευση της παραπάνω απόφασης, που διέταξε την εγγραφή της επωνυμίας της άνω οφειλέτριας των επίδικων χρεών προς το Δημόσιο ναυτικής εταιρείας στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213, αναστέλλεται η ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος του κατηγορούμενου - αναιρεσείοντος για την ένδικη αξιόποινη πράξη του άρθρου 25 του Ν. 1882/1990. Μετά ταύτα, παρελκούσης της έρευνας των λόγων της υπό κρίση αναίρεσης, πρέπει, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως [άρθρα 519 και 522 ΚΠΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθ. 647/2025 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για νέα συζήτηση, ενώπιον του ιδίου Δικαστηρίου, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΚΡΙΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 19 Μαϊου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Ιουλίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή