Προσωρινό κείμενο
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έβδομο τμήμα)
της 14ης Οκτωβρίου 2026 (*)
« Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία κήρυξης έκπτωσης – Επέκταση της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση – Λεκτικό σήμα FIND MY CAR – Κήρυξη έκπτωσης – Παραδεκτό της προσφυγής ενώπιον του τμήματος προσφυγών – Εκπρόθεσμη κατάθεση του υπομνήματος στο οποίο εκτίθενται οι λόγοι της προσφυγής – Παράταση της προθεσμίας – Αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση »
Στην υπόθεση T-451/25,
Mega Pop podjetje za ogla?evanje na prostem d.o.o., με έδρα τη Λιουμπλιάνα (Σλοβενία), εκπροσωπούμενη από τις P. ?ibert και S. Sega, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
κατά
Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), εκπροσωπούμενου από τους D. G?ja και V. Ruzek,
καθού,
όπου αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO και παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου είναι η:
Apple Inc., με έδρα το Cupertino, Καλιφόρνια (Ηνωμένες Πολιτείες), εκπροσωπούμενη από τους M. Mortel?, B. Lieben και A. Steep, δικηγόρους,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα),
συγκείμενο από τους K. Kecsm?r, πρόεδρο, L. Madise (εισηγητή) και U. ?berg, δικαστές,
γραμματέας: G. Mitrev, διοικητικός υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 20ής Μαΐου 2026,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1 Με την προσφυγή που άσκησε βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα Mega Pop prodjetje za ogla?evanje na prostem d.o.o. ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 8ης Μαΐου 2025 (υπόθεση R 1259/2024-1) (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
Ιστορικό της διαφοράς
2 Στις 17 Αυγούστου 2016 η προσφεύγουσα υπέβαλε στο EUIPO αίτηση επέκτασης της προστασίας της διεθνούς καταχώρισης του λεκτικού σήματος FIND MY CAR στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
3 Στις 19 Δεκεμβρίου 2017 το σήμα για το οποίο έγινε λόγος στη σκέψη 2 καταχωρίστηκε ως διεθνής καταχώριση με επέκταση της προστασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
4 Στις 13 Μαρτίου 2023 η παρεμβαίνουσα, Apple Inc., υπέβαλε στο EUIPO αίτηση για να κηρυχθεί η προσφεύγουσα έκπτωτη από τα δικαιώματά της επί του προαναφερθέντος στη σκέψη 2 σήματος, βάσει του άρθρου 58, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2017, L 154, σ. 1).
5 Στις 8 Ιουνίου 2023 το EUIPO ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι τα συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν από αυτήν στις 31 Μαΐου 2023 δεν έγιναν δεκτά λόγω, αφενός, της μορφής υπό την οποία κατατέθηκαν και, αφετέρου, της λήξης της προθεσμίας που προβλέπεται για την απόδειξη της χρήσης του επίμαχου σήματος. Στις 27 Ιουνίου 2023 το EUIPO ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι τα ίδια συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία τα οποία προσκομίστηκαν στις 13 Ιουνίου 2023 υπό τη μορφή υπερσυνδέσμων δεν μπορούσαν να θεωρηθούν έγκυρα λόγω του τεχνικού τους μορφότυπου.
6 Με απόφαση της 25ης Απριλίου 2024, το τμήμα ακυρώσεων δέχθηκε την υποβληθείσα αίτηση στο σύνολό της και κήρυξε την προσφεύγουσα έκπτωτη από τα δικαιώματά της επί του επίμαχου σήματος, με την αιτιολογία ότι δεν αποδείχθηκε ότι είχε γίνει ουσιαστική χρήση του.
7 Στις 21 Ιουνίου 2024 η προσφεύγουσα άσκησε ενώπιον του EUIPO προσφυγή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το τμήμα ακυρώσεων στις 25 Απριλίου 2024.
8 Στις 30 Αυγούστου 2024 έληξε η τετράμηνη προθεσμία του άρθρου 68, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001 για την κατάθεση του υπομνήματος στο οποίο εκτίθενται οι λόγοι της προσφυγής που ασκείται ενώπιον του τμήματος προσφυγών (στο εξής: τετράμηνη προθεσμία).
9 Στις 2 Σεπτεμβρίου 2024 το EUIPO ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι η προσφυγή θα μπορούσε να κριθεί απαράδεκτη, δεδομένου ότι κανένα υπόμνημα με τους λόγους της προσφυγής δεν είχε κατατεθεί εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, και την κάλεσε να υποβάλει οποιουδήποτε είδους παρατηρήσεις και δικαιολογητικά προκειμένου να εξηγήσει την ως άνω παράλειψη.
10 Στις 13 Σεπτεμβρίου 2024 το EUIPO ενημερώθηκε με επιστολή κοινοποιηθείσα εξ ονόματος της προσφεύγουσας και της εταιρίας SOLAR MARKET LLC, με έδρα το Κίεβο (Ουκρανία), ότι το επίμαχο σήμα είχε μεταβιβαστεί στην τελευταία με σύμβαση της 1ης Ιουλίου 2024. Με την εν λόγω επιστολή, ζητήθηκε από το EUIPO να εφαρμόσει την απόφαση EX-24-5 του εκτελεστικού διευθυντή του EUIPO, της 11ης Ιουνίου 2024, σχετικά με την παράταση των προθεσμιών για τους διαδίκους που έχουν την κατοικία τους ή την καταστατική τους έδρα στην Ουκρανία (στο εξής: απόφαση EX-24-5), και να χορηγήσει το ευεργέτημα της προβλεπόμενης στην προαναφερθείσα απόφαση παράτασης της προθεσμίας έως τις 16 Σεπτεμβρίου 2024 (στο εξής: μέτρο παράτασης της προθεσμίας). Η ίδια επιστολή περιείχε και επικουρικώς προβαλλόμενη, βάσει του άρθρου 104, παράγραφοι 1 έως 3, του κανονισμού 2017/1001, αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
11 Την ίδια ημέρα, η προσφεύγουσα και η SOLAR MARKET κατέθεσαν υπόμνημα με τους λόγους της προσφυγής.
12 Με επιστολή της 12ης Νοεμβρίου 2024, το EUIPO διευκρίνισε ότι ήταν δυνατόν η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση να θεωρηθεί ως μη υποβληθείσα, εφόσον δεν είχε καταβληθεί το οφειλόμενο ειδικό τέλος.
13 Στις 15 Νοεμβρίου 2024 η προσφεύγουσα και η SOLAR MARKET δήλωσαν ότι εμμένουν στην αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση και επισήμαναν, με τις παρατηρήσεις τους ενώπιον του EUIPO, ότι ουδέποτε κλήθηκαν να καταβάλουν το οφειλόμενο ειδικό τέλος.
14 Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το τμήμα προσφυγών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη και καταδίκασε τη SOLAR MARKET στα δικαστικά έξοδα, με την αιτιολογία, αφενός, ότι η προθεσμία για την κατάθεση του υπομνήματος με τους λόγους της προσφυγής είχε λήξει, δεδομένου ότι δεν μπορούσε να εφαρμοστεί υπέρ της SOLAR MARKET το μέτρο παράτασης της προθεσμίας δυνάμει της αποφάσεως EX-24-5, καθώς και, αφετέρου, ότι η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση θεωρήθηκε, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 104, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001, ως μη υποβληθείσα, λόγω παράλειψης καταβολής του αντίστοιχου τέλους.
15 Στις 19 Ιουνίου 2025 το EUIPO ενημερώθηκε ότι το επίμαχο σήμα επαναμεταβιβάστηκε στην προσφεύγουσα.
Αιτήματα των διαδίκων
16 Με την τελική διατύπωση των αιτημάτων της, όπως διευκρινίστηκαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
– να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση,
– να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.
17 Το EUIPO ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
– να απορρίψει την προσφυγή,
– να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, σε περίπτωση διεξαγωγής επ’ ακροατηρίου συζητήσεως.
18 Με την τελική διατύπωση των αιτημάτων της, όπως διευκρινίστηκαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η παρεμβαίνουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
– να απορρίψει την προσφυγή,
– να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Σκεπτικό
19 Προς στήριξη του ακυρωτικού αιτήματος, η προσφεύγουσα προβάλλει κατ’ ουσίαν τρεις λόγους, επικαλούμενη, πρώτον, εσφαλμένη εφαρμογή της αποφάσεως EX-24-5, δεύτερον, αδικαιολόγητη απόρριψη της αιτήσεως επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση και, τρίτον, παράλειψη να ληφθούν υπόψη τα καλοπίστως προσκομισθέντα συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά εσφαλμένη εφαρμογή της αποφάσεως EX-24-5
20 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών εφάρμοσε εσφαλμένως την απόφαση EX-24-5, εξαρτώντας τη χορήγηση του ευεργετήματος της παράτασης της προθεσμίας για την κατάθεση του υπομνήματος με τους λόγους της προσφυγής από την προϋπόθεση ότι η εγγραφή της μεταβίβασης του σήματος θα πραγματοποιούνταν πριν από τη λήξη της τετράμηνης προθεσμίας. Κατά την προσφεύγουσα, το μέτρο παράτασης της προθεσμίας έπρεπε να εφαρμοστεί υπέρ της SOLAR MARKET εφόσον η μεταβίβαση του επίμαχου σήματος δηλώθηκε εντός της διάρκειας της παράτασης και η SOLAR MARKET, ως νέα δικαιούχος του σήματος, είχε την έδρα της στην Ουκρανία.
21 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επ’ αυτού ότι οι αρχές της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχείρισης επιβάλλουν την ομοιόμορφη εφαρμογή του μέτρου παράτασης της προθεσμίας, ανεξαρτήτως του προσώπου που κατέχει σε δεδομένη στιγμή τα δικαιώματα επί του σήματος. Επομένως, κατά την άποψή της, το τμήμα προσφυγών δεν επιτρεπόταν να στερήσει από τη SOLAR MARKET το ευεργέτημα της παράτασης της προθεσμίας λόγω του ότι η εγγραφή της μεταβίβασης του επίμαχου σήματος πραγματοποιήθηκε ενώ η τετράμηνη προθεσμία είχε ήδη λήξει. Μια τέτοια ερμηνεία της αποφάσεως EX-24-5 θα ήταν αντίθετη και προς τον σκοπό της, ο οποίος συνίσταται στη διευκόλυνση της τήρησης των διαδικαστικών υποχρεώσεων προς όφελος όσων εταιριών έχουν την καταστατική τους έδρα στην Ουκρανία. Εξάλλου, κατά την προσφεύγουσα, ο αποκλεισμός της εφαρμογής της παράτασης της προθεσμίας σε περίπτωση που το σήμα μεταβιβάζεται ενόσω εκκρεμεί η διαδικασία δεν είναι δικαιολογημένος, δεδομένου ότι η απόφαση EX-24-5 δεν προβλέπει τέτοια εξαίρεση.
22 Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν την ορθότητα των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας.
23 Προκαταρκτικώς, υπενθυμίζεται ότι, βάσει του άρθρου 68, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001, το υπόμνημα που εκθέτει τους λόγους της προσφυγής κατατίθεται εγγράφως εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης του τμήματος του EUIPO κατά της οποίας στρέφεται η προσφυγή ενώπιον του τμήματος προσφυγών.
24 Κατά το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/625 της Επιτροπής, της 5ης Μαρτίου 2018, για τη συμπλήρωση του κανονισμού 2017/1001 [...] και για την κατάργηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2017/1430 (ΕΕ 2018, L 104, σ. 1), το τμήμα προσφυγών απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη όταν το υπόμνημα με τους λόγους της προσφυγής δεν έχει κατατεθεί εντός της τετράμηνης προθεσμίας που αρχίζει από την ημερομηνία κοινοποίησης της αποφάσεως κατά της οποίας στρέφεται η προσφυγή.
25 Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως EX-24-5 όριζε ότι παρατείνονται έως τις 16 Σεπτεμβρίου 2024 όλες οι προθεσμίες οι οποίες λήγουν μεταξύ της 16ης Ιουνίου 2024 και της 15ης Σεπτεμβρίου 2024 και επηρεάζουν τους διαδίκους διαδικασίας ενώπιον του EUIPO που έχουν την κατοικία ή την καταστατική τους έδρα στην Ουκρανία.
26 Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι η τετράμηνη προθεσμία έληξε στις 30 Αυγούστου 2024. Η SOLAR MARKET ενεγράφη στο μητρώο του EUIPO ως νέα δικαιούχος του επίμαχου σήματος στις 13 Σεπτεμβρίου 2024 και κατέθεσε το υπόμνημα με τους λόγους της προσφυγής αυθημερόν, ήτοι μετά τη λήξη της τετράμηνης προθεσμίας αλλά πριν από την εκπνοή της παράτασης.
27 Συνεπώς, πρέπει να κριθεί εάν, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα, η SOLAR MARKET, η οποία ενεγράφη στο μητρώο του EUIPO ως νέα δικαιούχος του επίμαχου σήματος μετά τη λήξη της τετράμηνης προθεσμίας αλλά πριν από την εκπνοή της παράτασης, μπορούσε εγκύρως να επικαλεστεί την προβλεπόμενη από την απόφαση EX-24-5 παράταση της προθεσμίας.
28 Το τμήμα προσφυγών υπενθύμισε επ’ αυτού, με το σημείο 21 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι, «[σ]ύμφωνα με το άρθρο 20, παράγραφος [11], του κανονισμού [2017/1001], ο διάδοχος δεν μπορεί να επικαλεστεί τα δικαιώματα που απορρέουν από την καταχώριση του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενόσω η μεταβίβαση δεν έχει εγγραφεί στο μητρώο». Το τμήμα προσφυγών κατέληξε λοιπόν, με το σημείο 22 της προσβαλλομένης αποφάσεως, στο συμπέρασμα ότι η SOLAR MARKET θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της προβλεπόμενης από την απόφαση EX-24-5 παράτασης της προθεσμίας κατάθεσης του υπομνήματος με τους λόγους της προσφυγής μόνον σε περίπτωση που η μεταβίβαση του επίμαχου σήματος είχε εγγραφεί στο μητρώο πριν από τη λήξη της τετράμηνης προθεσμίας, ήτοι έως τις 30 Αυγούστου 2024. Τέλος, στο σημείο 24 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών επισήμανε ότι, όπως προέκυπτε από το άρθρο 20, παράγραφος 11, του κανονισμού 2017/1001, η SOLAR MARKET μπορούσε να ενεργήσει ως δικαιούχος του επίμαχου σήματος έναντι του EUIPO και έναντι τρίτων μόνον από τις 13 Σεπτεμβρίου 2024, ημερομηνία κατά την οποία η τετράμηνη προθεσμία είχε ήδη λήξει.
29 Υπενθυμίζεται εκ προοιμίου ότι, από τον συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 20, παράγραφοι 1, 4 και 11, του κανονισμού 2017/1001, συνάγεται ότι, σε περίπτωση μεταβίβασης σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μεταβίβαση πρέπει να εγγραφεί στο μητρώο του EUIPO και ο νέος δικαιούχος είναι σε θέση να επικαλεστεί τα δικαιώματα επί του σήματος μόνον από την ημερομηνία της εγγραφής κι εντεύθεν. Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι η εγγραφή στο μητρώο του EUIPO δεν έχει αναδρομική ισχύ [πρβλ. απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2021, Marina Yachting Brand Management κατά EUIPO – Industries Sportswear (MARINA YACHTING), T-169/20, EU:T:2021:609, σκέψη 64].
30 Επομένως, εν προκειμένω, λαμβανομένου υπόψη του ότι η εγγραφή της μεταβίβασης του επίμαχου σήματος στο μητρώο έγινε στις 13 Σεπτεμβρίου 2024, η εν λόγω ημερομηνία αποτελεί τη χρονική αφετηρία από την οποία η SOLAR MARKET μπορούσε να επικαλεστεί τα δικαιώματα που απορρέουν από το σήμα αυτό και, κατά συνέπεια, νομιμοποιούνταν να ενεργεί ενώπιον του EUIPO ως δικαιούχος του σήματος. Ως εκ τούτου, η SOLAR MARKET κατέστη διάδικος της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών στις 13 Σεπτεμβρίου 2024. Κατά την ημερομηνία αυτή είχε λήξει όμως η τετράμηνη προθεσμία η οποία ισχύει για τους διαδίκους της ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασίας, εφόσον το μέτρο παράτασης της προθεσμίας δεν ετύγχανε εφαρμογής στην περίπτωση της προσφεύγουσας.
31 Μολονότι η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, κατά την ημερομηνία που η SOLAR MARKET κατέστη διάδικος της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών, η προβλεπόμενη από την απόφαση EX-24-5 παράταση δεν είχε ακόμη εκπνεύσει, τούτο δεν σημαίνει ότι το μέτρο παράτασης της προθεσμίας το οποίο ελήφθη με την προαναφερθείσα απόφαση μπορούσε να εφαρμοστεί υπέρ της SOLAR MARKET. Πράγματι, όπως τονίστηκε ήδη στη σκέψη 29, το άρθρο 20 του κανονισμού 2017/1001 προβλέπει ότι ο νέος δικαιούχος σήματος καθίσταται δικαιούχος των δικαιωμάτων που συνδέονται με το σήμα, και συνακόλουθα, εν προκειμένω, διάδικος της εκκρεμούς διαδικασίας ενώπιον του EUIPO, μόνον από το χρονικό εκείνο σημείο όπου η μεταβίβαση του σήματος, η οποία παράγει αποτελέσματα μόνο για το μέλλον, εγγράφεται στο μητρώο του EUIPO. Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού 2017/1001, η εγγραφή της SOLAR MARKET ως νέου δικαιούχου του επίμαχου σήματος τής παρείχε μεν τη δυνατότητα να συνεχίσει την εκκρεμή ενώπιον του EUIPO διαδικασία από το στάδιο στο οποίο βρισκόταν κατά την ημερομηνία εγγραφής της μεταβίβασης στο μητρώο, χωρίς ωστόσο να της παρέχει διαδικαστικά δικαιώματα που η πρώην δικαιούχος του σήματος, δηλαδή η προσφεύγουσα, δεν διέθετε πλέον κατά την ως άνω ημερομηνία. Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση EX-24-5 δεν ήταν δυνατόν να επιφέρει ως αποτέλεσμα την παράταση μιας προθεσμίας που, όπως συνέβη εν προκειμένω, είχε ήδη λήξει σε ημερομηνία κατά την οποία ο διάδικος που όφειλε να την τηρήσει, ήτοι η προσφεύγουσα, δεν ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω αποφάσεως, δεδομένου ότι δεν είχε την καταστατική της έδρα στην Ουκρανία.
32 Το συμπέρασμα ότι η SOLAR MARKET δεν μπορούσε να επικαλεστεί την προβλεπόμενη από την απόφαση EX-24-5 παράταση της προθεσμίας ενισχύεται από το γεγονός ότι, κατά πάγια νομολογία, οι αρχές της ασφάλειας δικαίου, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ίσης μεταχείρισης απαιτούν αυστηρή εφαρμογή των ρυθμίσεων που διέπουν τις δικονομικές προθεσμίες [πρβλ. απόφαση της 21ης Μαΐου 2014, Melt Water κατά ΓΕΕΑ (NUEVA), T-61/13, EU:T:2014:265, EU:T:2014:265, σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και διάταξη της 9ης Οκτωβρίου 2019, Esim Chemicals κατά EUIPO – Sigma-Tau Industrie Farmaceutiche Riunite (ESIM Chemicals), T-713/18, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:744, σκέψη 34]. Επιπλέον, επισημαίνεται ότι η προβλεπόμενη από την απόφαση EX-24-5 παράταση της προθεσμίας εισάγει εξαίρεση από την εφαρμογή των γενικών προθεσμιών τις οποίες τάσσει ο κανονισμός 2017/1001 και ιδίως της τετράμηνης προθεσμίας του άρθρου 68, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού. Υπενθυμίζεται δε ότι οι εξαιρέσεις πρέπει, κατ’ αρχήν, να ερμηνεύονται στενά (πρβλ. απόφαση της 23ης Νοεμβρίου 2017, Di Maura, C-246/16, EU:C:2017:887, σκέψη 21 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Επομένως, η προσφεύγουσα δεν δικαιούται να επικαλεστεί τις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της ίσης μεταχείρισης προκειμένου να υποστηρίξει, αναφορικά με την απόφαση EX-24-5, τη δική της ερμηνεία, η οποία θα είχε ως συνέπεια να γίνει δεκτό ότι περιστάσεις μεταγενέστερες της λήξης μιας προθεσμίας είναι δυνατόν να εξαλείψουν τα αποτελέσματα που συνδέονται με τη λήξη της.
33 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η άρνηση να χορηγηθεί στην SOLAR MARKET το ευεργέτημα της παράτασης της προθεσμίας, με μοναδική αιτιολογία ότι αυτή κατέστη δικαιούχος του επίμαχου σήματος ενόσω εκκρεμούσε η διαδικασία, συνιστά απόρροια αυθαίρετης και άνισης μεταχείρισης των διαδίκων, η οποία συνεπάγεται παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Εντούτοις, το ως άνω επιχείρημα είναι αβάσιμο, εφόσον ο αποκλεισμός της SOLAR MARKET από το ευεργέτημα της παράτασης της προθεσμίας δεν οφείλεται στη μεταβολή του προσώπου του δικαιούχου του επίμαχου σήματος ενόσω εκκρεμούσε η διαδικασία, αλλά στο γεγονός ότι, κατά την ημερομηνία στην οποία η SOLAR MARKET κατέστη διάδικος της διαδικασίας, η τετράμηνη προθεσμία είχε ήδη λήξει, χωρίς, όπως προεκτέθηκε στη σκέψη 31, η απόφαση EX-24-5 να μπορεί να επιφέρει ως αποτέλεσμα την παράταση της προθεσμίας.
34 Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι το τμήμα προσφυγών δεν υπέπεσε σε νομικό σφάλμα διαπιστώνοντας, στα σημεία 21 και 22 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι η SOLAR MARKET δεν μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της παράτασης της τετράμηνης προθεσμίας, δυνάμει της αποφάσεως EX-24-5.
35 Το εν λόγω συμπέρασμα δεν αναιρείται ούτε από τα υπόλοιπα επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα.
36 Πρώτον, η προσφεύγουσα θεωρεί ότι ο περιορισμός του πεδίου εφαρμογής της αποφάσεως EX-24-5 ώστε να καλύπτει μόνον τους διαδίκους της διαδικασίας θα ήταν αντίθετος προς τον σκοπό της αποφάσεως, ο οποίος συνίσταται στη διευκόλυνση της τήρησης των διαδικαστικών υποχρεώσεων για τις εταιρίες που έχουν την καταστατική τους έδρα στην Ουκρανία. Ωστόσο, η αναγνώριση της ύπαρξης ενός τέτοιου σκοπού δεν είναι αφ’ εαυτής ικανή να δικαιολογήσει την ερμηνεία της προσφεύγουσας, η οποία αντιβαίνει, αφενός, προς την ερμηνεία που προκύπτει από τη συνδυασμένη ανάγνωση του άρθρου 20 του κανονισμού 2017/1001 και της αποφάσεως EX-24-5 και, αφετέρου, προς την υπομνησθείσα στη σκέψη 32 αρχή ότι οι εξαιρέσεις από τους κανόνες που διέπουν τις δικονομικές προθεσμίες πρέπει να ερμηνεύονται στενά.
37 Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση EX-24-5 θα πρέπει, εφόσον το κείμενό της σιωπά ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το μέτρο παράτασης της προθεσμίας ισχύει και για τις επιχειρήσεις που κατέστησαν διάδικοι διαδικασίας ενώπιον του EUIPO κατόπιν μεταβίβασης του επίμαχου σήματος η οποία επήλθε ενόσω εκκρεμούσε η διαδικασία. Επισημαίνεται επ’ αυτού ότι το άρθρο 68, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001 και η απόφαση EX-24-5 δεν προβλέπουν καμία παρέκκλιση από τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες εφαρμόζονται σε περίπτωση μεταβίβασης του επίμαχου σήματος ενόσω εκκρεμεί διαδικασία ενώπιον του EUIPO. Συνεπώς, εφόσον ουδεμία διάταξη προβλέπει κάτι τέτοιο ρητώς, ούτε το άρθρο 68, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001 ούτε η απόφαση EX-24-5 μπορούν να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι τυχόν μεταβολή του προσώπου του δικαιούχου του σήματος ενόσω εκκρεμεί η διαδικασία σημαίνει ότι επανεκκινούν οι προθεσμίες που έχουν ήδη λήξει. Άρα είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι, εν προκειμένω, παρά τη λήξη της τετράμηνης προθεσμίας, το ευεργέτημα της παράτασης της προθεσμίας έπρεπε να χορηγηθεί στη SOLAR MARKET επειδή κατέστη δικαιούχος του επίμαχου σήματος ενόσω εκκρεμούσε η διαδικασία.
38 Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, ορθώς το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προβλεπόμενη από την απόφαση EX-24-5 παράταση της προθεσμίας δεν είχε εφαρμογή εν προκειμένω και ότι, ως εκ τούτου, το υπόμνημα που κατατέθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2024 είχε υποβληθεί εκπροθέσμως.
39 Επομένως, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος.
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά την απόρριψη της αιτήσεως επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση
40 Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προσάπτει στο τμήμα προσφυγών ότι απέρριψε την αίτησή της για επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση με μοναδική αιτιολογία ότι το αντίστοιχο τέλος δεν είχε καταβληθεί, μολονότι το EUIPO δεν την κάλεσε να το καταβάλει και η ίδια δεν είχε ενημερωθεί ότι υπέχει τέτοια υποχρέωση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, στερήθηκε τη δυνατότητα να θεραπεύσει την παράλειψή της και να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί των συνεπειών της μη καταβολής. Κατά συνέπεια, το τμήμα προσφυγών προσέβαλε το δικαίωμα ακρόασης και το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής της προσφεύγουσας και παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου.
41 Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν την ορθότητα των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας.
42 Στα σημεία 25 και 26 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση λογιζόταν ως μη υποβληθείσα, ελλείψει καταβολής του αντίστοιχου τέλους.
43 Πράγματι, το άρθρο 104, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 ορίζει ότι η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση θεωρείται ότι έχει υποβληθεί μόνον αφού καταβληθεί το τέλος επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.
44 Εν προκειμένω όμως διαπιστώνεται ότι το τέλος αυτό δεν καταβλήθηκε ούτε από την προσφεύγουσα ούτε από την SOLAR MARKET.
45 Μολονότι η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών παρέλειψε να την ενημερώσει για την υποχρέωση καταβολής του τέλους και να την καλέσει να το καταβάλει, επιβάλλονται οι ακόλουθες παρατηρήσεις.
46 Από την επιστολή της 12ης Νοεμβρίου 2024, για την οποία έγινε λόγος στη σκέψη 12, προκύπτει ότι το EUIPO υπενθύμισε στην προσφεύγουσα ότι, βάσει του άρθρου 104, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001, η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση θεωρείται υποβληθείσα μόνον αφού καταβληθεί το σχετικό τέλος. Στην ίδια επιστολή υπενθυμιζόταν και το ποσό του φόρου που όφειλε να καταβάλει η προσφεύγουσα, ήτοι 200 ευρώ. Επιπλέον, διευκρινιζόταν ότι, σε περίπτωση μη καταβολής του προαναφερθέντος ποσού, υπήρχε ο κίνδυνος να θεωρηθεί ως μη υποβληθείσα η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Επομένως, ορθώς ισχυρίζεται το EUIPO ότι η προσφεύγουσα ενημερώθηκε δεόντως για την υποχρέωση καταβολής του τέλους και για τις συνέπειες τις οποίες θα μπορούσε να επιφέρει η παράλειψη καταβολής του. Βάσει των ως άνω πληροφοριών, πρέπει να γίνει δεκτό ότι δόθηκε στην προσφεύγουσα η δυνατότητα να θεραπεύσει την παράλειψη καταβολής του τέλους.
47 Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το EUIPO όφειλε να της απευθύνει επίσημη πρόσκληση να καταβάλει το τέλος επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Εντούτοις, είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι, ελλείψει τέτοιας πρόσκλησης, εθίγησαν τα δικαιώματά της, συγκεκριμένα το δικαίωμα ακρόασης και το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής και παραβιάστηκε η αρχή της ασφάλειας δικαίου, δεδομένου ότι, εν πάση περιπτώσει, όπως προεκτέθηκε στη σκέψη 46, η προσφεύγουσα ενημερώθηκε από το EUIPO για την υποχρέωση καταβολής του τέλους επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση και για τις συνέπειες που θα μπορούσε να επιφέρει η μη καταβολή του. Πέραν τούτου, το άρθρο 104, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 δεν προβλέπει υποχρέωση του EUIPO να απευθύνει επίσημη πρόσκληση στον αιτούντα να καταβάλει το τέλος επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Ούτε επικαλείται η προσφεύγουσα οποιαδήποτε άλλη διάταξη η οποία να προβλέπει τέτοια υποχρέωση.
48 Επομένως, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος.
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος αφορά παράλειψη να ληφθούν υπόψη τα συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία
49 Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το τμήμα προσφυγών όφειλε να λάβει υπόψη τα στοιχεία που προσκομίστηκαν από την ίδια προς απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης του επίμαχου σήματος κατά την κρίσιμη περίοδο, τα οποία κακώς απορρίφθηκαν, κατά τη διαδικασία κήρυξης έκπτωσης, λόγω της μορφής υπό την οποία κατατέθηκαν και, εν συνεχεία, λόγω του τεχνικού τους μορφότυπου. Συνεπώς, κατά την προσφεύγουσα, το τμήμα προσφυγών, κρίνοντας την προσφυγή της απαράδεκτη, προσέβαλε το δικαίωμα ακρόασης και της στέρησε τη δυνατότητα αποτελεσματικής άσκησης των δικονομικών της δικαιωμάτων.
50 Το EUIPO και η παρεμβαίνουσα αμφισβητούν την ορθότητα των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας.
51 Αρκεί η επισήμανση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στηρίζεται στο ότι το τμήμα προσφυγών δεν έλαβε υπόψη τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία, αλλά στην ορθή του κρίση περί του απαραδέκτου της προσφυγής, επί του οποίου τα αποδεικτικά αυτά στοιχεία, εν πάση περιπτώσει, ουδεμία επιρροή ακούν. Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να επικαλεστεί λυσιτελώς παράλειψη του τμήματος προσφυγών να λάβει υπόψη τα συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία.
52 Επομένως, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος και, κατά συνέπεια, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
Επί των δικαστικών εξόδων
53 Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
54 Δεδομένου ότι διεξήχθη επ’ ακροατηρίου συζήτηση και η προσφεύγουσα ηττήθηκε, αποφασίζεται η καταδίκη της στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του EUIPO και της παρεμβαίνουσας.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Απορρίπτει την προσφυγή.
2) Καταδικάζει τη Mega Pop podjetje za ogla?evanje na prostem d.o.o. στα δικαστικά έξοδα.
|
Kecsm?r |
Madise |
?berg |
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 14 Οκτωβρίου 2026.
(υπογραφές)
* Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.